Andrew Sway – Saw Bwe Hmu

July 22, 2013

 
က်ေနာ္ သိခဲ့တဲ့ ကိုဘြဲ႕မွဴး
Andrew Sway
(ဂီတပညာရွင္ ေစာဘြဲ႕မွဴး ကြယ္လြန္ျခင္း (၁၉) ႏွစ္ျပည့္ (၂၄၊ ဇူလိုင္၊ ၂၀၁၃) အမွတ္တရ)
ဓာတ္ပံု မွ်ေဝသူ – ဇင္ေဝလတ္ (သားငယ္)
ကိုၿငိမ္းခ်မ္းေအး…
က်ေနာ္လည္း ကိုဘြဲ႕မွဴး အမွတ္တရ အတြက္ ေရးေပးမယ္ ေျပာၿပီး ေရးတဲ့ဘက္ မလွည့္ႏိုင္္ ျဖစ္ေနတာ အခုမွပဲ ခ်ေရးျဖစ္ေတာ့တယ္။
က်ေနာ္ ေဒသေကာလိပ္ တက္တဲ့ အခ်ိန္ေလာက္မွာ ကိုဘြဲ႕မွဴး အေၾကာင္း စ ၾကားဖူးခဲ့ပါတယ္။  သူ ့အႏုပညာနဲ႔ စၿပီး ပတ္သက္ခဲ့တာကေတာ့ က်ေနာ္ ဒုတိယႏွစ္ ေရာက္မွပါ။  အဲဒီတုန္းက ေဒသေကာလိပ္ (၂) အႏုပညာအသင္း ပြဲမွာ ဆိုဖို ့အတြက္ သီခ်င္းတပုဒ္ ကို “ေဇာ္မင္း” က ယူလာပါတယ္။  သီခ်င္း နာမည္က “လူငယ္ဒီလိွဳင္းလံုး” လို ့ထင္ပါတယ္။  ေဇာ္မင္း က သူ ့အကို “ေဇာ္၀င္း” ေရးတာလို ့ေျပာပါတယ္။  ေဇာ္၀င္း က ေနာက္ပိုင္း “ေစာဘြဲ႕မွဴး” လို ့လူသိမ်ားၿပီး ေဇာ္မင္း ကေတာ့ “ကိုကိုေလး” ဆိုတဲ့ နာမည္နဲ႔ အႏုပညာနယ္မွာ လူသိမ်ားခဲ့ပါတယ္။
(တင္ဆက္သူ မွတ္ခ်က္ – “ကိုကိုေလး” ေရး “တသက္လံုးခ်စ္ေနမယ္ (ညီမေလး)” သီခ်င္း မွာ နာမည္ႀကီးခဲ့သည္။  မူရင္း မ်ိဳးညႊန္႔ (၁၉၈၇) အျပင္ ဘရိတ္ကီ၊ ရာစု အစရွိသည္ျဖင့္ ေခတ္အဆက္ဆက္ ျပန္လည္ သီဆိုခဲ့ၾကသည္။
က်ေနာ္တို ့ကိုင္ဇာရဲ႕ “သီခ်င္းရွင္ကို ၾကင္နာပါ” အသံသြင္းေတာ့ ကိုဘြဲ႕မွဴး ေရးတဲ့ သီခ်င္းေတြ စ အသံသြင္းျဖစ္တယ္။  အတီး သြင္းတုန္းက ကိုဘြဲ႕မွဴး မလာခဲ့ေပမယ့္ အဆိုသြင္းတဲ့ ေန႔ေတြမွာေတာ့ လာခဲ့တယ္ ေျပာပါတယ္။  ၁၉၈၂ ကိုင္ဇာရဲ႕ “ကစၦပနဒီ” သြင္းေတာ့ ကိုဘြဲ႕မွဴး အတီးသြင္းတုန္း ေရာက္လာပါတယ္။  “ငယ္ငယ္တုန္းကသူငယ္ခ်င္း (အိမ္အျပန္)” သီခ်င္းကို စတူဒီယိုထဲမွာပဲ ကိုဘဲြ႕မွဴး “Musical Arrangement” လုပ္ေပးခဲ့တဲ့ အျပင္ သီခ်င္း တပုဒ္၊ ႏွစ္ပုဒ္လည္း ၀င္တီးခဲ့ပါတယ္။  အဲဒါက စၿပီးေတာ့ ကိုဘြဲ႕မွဴး နဲ႔ တြဲတီး ျဖစ္ခဲ့ပါတယ္။  ကိုင္ဇာ ရဲ႕ “တူႏွစ္ကိုယ္တိုင္းျပည္” အသံ သြင္းတဲ့ အခ်ိန္မွာ ကိုဘြဲ႕မွဴး က “Success” ေတးဂီတ အဖြဲ႕ရဲ႕ “Member” တဦး ျဖစ္ေနပါၿပီ။  “Success” အျပင္ တျခား တီး၀ိုင္းေတြမွာလည္း ကိုဘဲြ႕မွဴး လာေခၚရင္ “Section Player” အေနနဲ႔ အသံသြင္းေတြ၊ စင္တင္ပြဲေတြ တီးေပးခဲ့ပါတယ္။  “Success” အဖြဲ႕ ၿပီးသြားေတာ ့၁၉၈၈ မွာ ကိုဘြဲ႕မွဴး နဲ႔ “Symphony” မွာ တြဲတီး ျဖစ္ခဲ့ပါတယ္။  “Symphony” ကေန “Iron Cross” ျဖစ္သြားသည္ အထိေပါ့။  ၁၉၈၉  မွာ က်ေနာ္ “Iron Cross” က ထြက္ခဲ့တယ္။  ကိုဘြဲ႕မွဴး နဲ႔ တြဲတီးခဲ့တာ စုစုေပါင္း (၇) ႏွစ္ေလာက္ ရိွမယ္ ထင္ပါတယ္။
ကိုဘဲြ႕မွဴး ဟာ ေယဘုယ် အားျဖင့္ ေျပာရမယ္ ဆိုရင္ ေပ်ာ္တတ္၊ ရႊင္တတ္သူလို႔ ေျပာနိုင္ပါတယ္။  သူ႔ကို စိတ္ညစ္၊ စိတ္ရႈပ္တဲ့ အမူအရာနဲ႔ ေတြ႕ရ ခဲ ပါတယ္။  စေတြ႕ စ က ရိွန္တာနဲ႔ စကားေတာင္ သိပ္ မေျပာရဲခဲ့ဘူး။  သူ ေနာက္ရင္ေတာင္ မရီ (ရယ္) ရဲ ခဲ့ဘူး။
မွတ္မိတာ တခု ေျပာရရင္ “ကစၦပနဒီ” သြင္းတုန္းက သီခ်င္းတပုဒ္မွာ က်ေနာ္ က ဒီ ေနရာ ဘယ္လို တီးရမလဲလို႔ ေမးမိတယ္။  ကိုဘြဲ႕မွဴး က ျပံဳးၿပီး “မိမိ ႀကိဳက္ႏွစ္သက္သလို တီးနိုင္သည္” လို႔ ျပန္ေျပာတယ္။  ရီ (ရယ္) စရာ ေျပာမွန္းသိေပမယ့္ မရီ (ရယ္) ရဲခဲ့ဘူး။
ရင္းႏွီး လာၿပီးတဲ့ ေနာက္ေတာ့ အျပန္အလွန္ စၾက၊ ေနာက္ၾက တာေတြက အျမဲတမ္း လိုလို ျဖစ္လာတယ္။  ဘယ္ေလာက္ ရင္းႏွီးႏွီး က်ေနာ္ ကေတာ့ ကိုဘြဲ႕မွဴးကို အျမဲတမ္း ေလးေလးစားစား ဆက္ဆံခဲ့တယ္။  တခါဆို ကိုဘြဲ႕မွဴး က “ခင္ဗ်ား က်ေနာ့္ ကို သိပ္ မေလးစားျပနဲ႔” လို႔ ေျပာတယ္။  က်ေနာ္က “ဘာလို႔လဲ” ေမးေတာ့ ကိုဘြဲ႕မွဴးက “ခင္ဗ်ား သိပ္ ေလးစား ျပေနရင္ က်ေနာ္ ခင္ဗ်ားဆီက ေငြ ေခ်းမိလိ္မ့္မယ္”လို႔ ရီ (ရယ္) ၿပီး ျပန္ေျပာခဲ့တယ္။
ကိုဘြဲ႕မွဴး ဟာ သေဘာ အလြန္ေကာင္းသူ ျဖစ္ပါတယ္။  ဘယ္ေလာက္ စ စ စိတ္ဆိုး ခဲ ပါတယ္။  ဒါေၾကာင့္လည္း က်ေနာ္တို႔ သူ႔ကို စိတ္ မဆိုး ဆိုး ေအာင္ စတဲ့ အက်င့္ဆိုး တခု ၀င္ လာခဲ့တာ မ်ားလား မသိပါ။
မွတ္မိတာ တခု ေျပာရရင္ တရက္ “ေမ” စတူဒီယို မွာ ေန႔လည္ပိုင္း ထမင္း စားေနတဲ့ အခ်ိန္ပါ။  က်ေနာ္တို႔ တင္သာမက တျခား မရင္းႏွီး သူမ်ားလည္း ရိွေနပါတယ္။  သူစိမ္းေတြ ေရွ႕ မဆဲေလာက္ဘူးထင္ၿပီး တေယာက္က ကိုဘြဲ႕မွဴးကို ‘စ’ ပါတယ္။  ကိုဘြဲ႕မွဴး က “ေတာ္ၿပီ” လို႔ ျပန္ ဟန္႔ ေပမယ့္ မေလွ်ာ့္ဘဲ ဆက္ ‘စ’ ေနပါတယ္။  ေနာက္ဆံုး ကိုဘြဲ႕မွဴး က စကားလံုး ၾကြယ္ၾကြယ္နဲ႔ ျပန္ ‘ႏွက္’ လိုက္ပါတယ္။  ၾကားရတဲ့ စကားက အရမ္း ရီ (ရယ္) စရာ ေကာင္းပါတယ္။  ဘာေျပာခဲ့့တယ္ဆိုတာ အတိအက် မမွတ္မိေတာ့ေပမယ့္ စကားလံုး တလံုး ကိုေတာ့ မေမ့ႏိုင္ခဲ့ပါ။  အဲဒီ စကားလံုး ကေတာ့ “မင္းကို မီးရွဴးသန္႔စင္ခဲ့တဲ့ မင္း အေမ ရဲ႕ အိမ္” ဆိုတဲ့ စကားပါ။  ကိုဘြဲ႕မွဴးက အဲဒီလို စကားလံုး ၾကြယ္၀တဲ့သူပါ။
ကိုဘြဲ႕မွဴး ဟာ နာမည္ေျပာင္ အလြန္ အေပးေတာ္သူ လို ့လည္း ေျပာရပါမယ္။  တရက္ သူ႔ အမ်ိဳးသမီး “မေဖါ၀ါး” အသံသြင္းကို လာေတာ့ က်ေနာ့္ ကို လက္တို႔ ၿပီး သူ႔ အမ်ိဳးသမိီး ကို ညႊန္ကာ “ရွင္ေမြးလြန္း” လို႔ ေျပာပါတယ္။  အဲဒီ နာမည္ မေဖါ၀ါး ကို သူ ေခၚရဲ၊ မေခၚရဲ ေတာ့ က်ေနာ္ မသိပါ။
က်ေနာ့္ ကို သူေပးခဲ့တဲ့ နာမည္ေျပာင္ အေတာ္မ်ားမ်ား ထဲမွာ စြဲက်န္ ခဲ့တဲ့ အမည္ကေတာ့ “ေက်ာင္းဆရာ” ဆိုတဲ့ အမည္ေျပာင္ပါ။  က်ေနာ္ တကၠသိုလ္မွာ ဆရာစလုပ္ေတာ့ သူက “ေက်ာင္းဆရာ” လို႔ က်ေနာ့္ ကို ေခၚပါတယ္။  က်ေနာ္ ကလည္း မႀကိဳက္ေတာ့ “ေက်ာင္းဆရာ” မဟုတ္ေၾကာင္း “တကၠသိုလ္က ဆရာ” ျဖစ္ေၾကာင္း “သရုပ္ျပဆရာ” လို႔ေခၚေၾကာင္း ျပန္ ရွင္းပါတယ္။  ကိုဘြဲ႕မွဴး က “မင္းကို ‘သရုပ္ျပဆရာ’ လို႔ ေခၚရင္ သြားျဖဲေလးနဲ႔ ေက်နပ္ေနမွာေပါ့။  ဒါေၾကာင့္ ‘ေက်ာင္းဆရာ’ ပဲေခၚမယ္” လို႔ ျပန္ေျပာပါတယ္။
က်ေနာ့္ အေနနဲ႔ အေျခခံပညာသင္ ေက်ာင္းဆရာ လို႔ အေခၚခံရတာ ျပႆနာ မရိွပါ။  က်ေနာ္ မႀကိဳက္တာက အႏုပညာေလာကမွာ “ေက်ာင္းဆရာ” ဆိုတာ အဓိပၸာယ္ တမ်ိဳးထြက္လို႔ပါ။  ညေနေစာင္းရင္ လြယ္အိတ္ထဲ ပုလင္းလြတ္ထည့္ကာ အရက္ဆိုင္သြားတာကို “ညေက်ာင္းသြားတယ္”၊ ေန႔တိုင္းေသာက္တဲ့ အရက္သမားကို “ေက်ာင္းဆရာ” စသည္ျဖင့့္ ေခၚၾက၊ ေျပာၾကပါတယ္။  “အနက္ရင္း” ေၾကာင့္ မႀကိဳက္ရတာမဟုတ္ပါ။  “အနက္ပြား” ေၾကာင့္ပါ။  ဒီလိုနဲ႔ “ေက်ာင္းဆရာ” နာမည္တြင္ခဲ့ပါတယ္။
တရက္ က်ေနာ့္ကို “Section” ငွားတဲ့ “Show” တခု မတီးခင္မွာ “အကို သံုးေဆာင္ပါ” ဆိုၿပီး အရက္နဲ႔ အၿမီး တည္ခင္းပါတယ္။  က်ေနာ့္ ေပၚလစီ က “မူးရင္မတီးနဲ႔ တီးရင္မမူးနဲ႔” ဆိုေတာ့ က်ေနာ္က “မေသာက္ပါရေစနဲ႔” လို႔ ျငင္းလိုက္ပါတယ္။  ဒါနဲ႔ အဲဒီထဲက တေယာက္က “အကို႔ ကို ‘ေက်ာင္းဆရာ’ လို႔ ေခၚၾကလို႔ အကိုမ်ား မတီးခင္ ေသာက္မလားလို႔ပါ” လုိ႔ ေျပာတယ္။  ေၾသာ္.. ကိုဘြဲ႕မွဴး.. ကိုဘြဲ ့မွဴး..။
အႏုပညာနဲ႔ ပတ္သက္ရင္ ကိုဘြဲ႕မွဴး က အေတာ္ကို ဗဟုသုတ ၾကြယ္၀သူ တဦးလို႔ ေျပာရပါမယ္။  ႏိုင္ငံျခားက လာတဲ့ “Guitar Lesson” စတိုင္မ်ိဳးစံု စာအုပ္ အေတာ္မ်ားမ်ားကို အလြတ္ရေအာင္ ဖတ္ေလ့၊ မွတ္ေလ့ ရိွသူပါ။  က်ေနာ္ ကေတာ့ ဖတ္မိရင္ “Notes” မွတ္ထားတဲ့ အေလ့ ရိွပါတယ္။  ဒါကို ကိုဘြဲ႕မွဴး မႀကိဳက္ပါ။  တီးတဲ့ Technique နဲ႔ ပတ္သက္ၿပီး သိခ်င္တာ ရိွလို႔ ေမးရင္္ စိတ္ရွည္၊ လက္ရွည္ ရွင္းျပ၊ တီးျပ တတ္ပါတယ္။  ဒါေပမယ့္ အဲဒီလို ရက္ေရာမႈ က အကန္႔အသတ္ ေတာ့ ရိွပါတယ္။
မွတ္မိတာ တခု ေျပာရရင္ တခါ သူ က်ေနာ့္ ကို “Blues Guitar” ဆိုတဲ့ စာအုပ္ တအုပ္ စ ေပးပါတယ္။  အလြတ္ က်က္ဖို႔ လည္း တခါတည္း မွာပါတယ္။  အထူးသျဖင့္ စေကး (Scale ) ေတြကို သီခ်င္းေတြနဲ႔ ဥပမာ ေပးထားတဲ႔ အပိုင္းပါ။  က်ေနာ္ကလည္း စကား နားေထာင္ ပါတယ္။  အလြတ္မက်က္ဘဲ စာအုပ္တအုပ္ ထဲမွာ မွတ္ထားပါတယ္။  စာအုပ္ ႏွစ္အုပ္၊ သံုးအုပ္ ထပ္ ေပးပါတယ္။  က်ေနာ္လည္း စာအုပ္ထဲမွာ မွတ္ပါတယ္။  ေနာက္ေတာ့ ကိုဘြဲ႕မွဴးက “ငါ ေနာက္ Notes ေရးရင္ အလံုး (Melody) အကုန္လံုး မေရးေတာ့ဘူး။  အဲဒီ စာအုပ္ေတြထဲ ဥပမာ သီခ်င္း နာမည္ေတြကိုပဲ ညႊန္းေရးေတာ့မယ္” လို႔ ေျပာပါတယ္။  က်ေနာ္က “ဘာလို႔ ဒီလို လုပ္ရတာလဲ” ေမးေတာ့ “မင္း ဘာသိလို႔လဲ၊ အသံသြင္းရင္ လာနားေထာင္တဲ့ ပံုဖမ္းၿပီး ရူးသလို၊ ေပါသလိုနဲ႔ Notes စာရြက္ ခိုး ေျပးတဲ့သူေတြ ရိွတယ္” လို႔ ေျပာပါတယ္။
က်ေနာ္လည္း ကိုဘြဲ႕မွဴး အစိုးရိမ္လြန္တယ္ပဲ ထင္မိတယ္။  ဒီလိုနဲ႔ ကိုဘြဲ႕မွဴး တီးဖို႔ ေပးရင္ စာရြက္ေပၚက “Code” သီခ်င္းနာမည္ အညႊန္းၾကည့္၊ စာအုပ္ထဲက သက္ဆိုင္ရာ စေကး ၾကည့္ တီး နဲ႔ လုပ္ေနခဲ့တယ္။  အဲဒီလို လုပ္ေနတာ သတိထားမိသူ ရွိပါလိမ့္မယ္။  တေန႔ေတာ့ အဲဒီ စာအုပ္ အခိုးခံ ရပါတယ္။  ကိုဘြဲ႕မွဴး က်ေနာ့္ ကို ‘ဆူ’ ပါတယ္။  စာအုပ္ေတြ ထပ္ေပးၿပီး ဒီတခါ အခိုးခံရရင္ ထပ္ မငွားေတာ့ဘူး ေျပာတယ္။  က်ေနာ္လည္း ‘လည္’ သြားပါၿပီ။  စာအုပ္ထဲ မမွတ္ေတာ့ပါ။  မွတ္သင့္တာေတြကို လွည္းတန္း မွာ “Photostat” ဆြဲလိုက္ပါတယ္။  စတူဒီယိုထဲေတာ့ အဲဒီ စာရြက္ေတြ ယူမလာေတာ့ပါ။  အိမ္မွာပဲ ထားပါေတာ့တယ္။
ကိုဘြဲ႕မွဴး ကို “ဆရာ” တေယာက္၊ “တီးေဖၚတီးဖက္” တေယာက္၊ “သူငယ္ခ်င္း” တေယာက္လို ခင္မင္ သိကြ်မ္း ခဲ့ရပါတယ္။  (၇) ႏွစ္ေက်ာ္ တြဲခဲ့တဲ့ အခ်ိန္မွာ က်ေနာ့္ အတြက္ ေျပာစရာ အမ်ားႀကီး ရိွပါတယ္။  ဒါေပမယ့္ အဲဒီ အထဲက က်ေနာ္ တသက္လံုး ေမ့မရတဲ့ အျဖစ္အပ်က္ တခုကိုပဲ ဒီေနရာက ေျပာပါရေစ။
၁၉၈၅ မွာ က်ေနာ္တို႔ က်ိဳကၡမီ ဘုရားပြဲ သြားတီးခဲ့ပါတယ္။  ပြဲစဥ္က က်ိဳကၡမီ အၿပီး အျပန္မွာ ေမာ္လၿမိဳင္ မွာ တီးဖို႔ ရိွပါတယ္။  က်ိဳကၡမီ ပြဲ အၿပီး စက္စဲ ကမ္းေျခမွာ တည အိပ္ဖို႔ အစီအစဥ္ လုပ္ခဲ့ပါတယ္။  က်ိဳကၡမီ မွာ ေန႔လည္စာ စားၿပီး ကားနဲ႔ ထြက္လာတာ စက္စဲ ကို မြန္းလြဲ (၃) နာရီေလာက္ ေရာက္ပါတယ္။  ေရာက္တာ နဲ႔ ပစၥည္းခ်ၿပီး ေရဆင္း ကူးၾကပါတယ္။  ညေနေစာင္း ေရာက္ ပိုက္ဆံခြဲ ေတာ့မယ္ ေျပာမွ ေရထဲက ျပန္တက္လာပါတယ္။  (၆) နာရီ ထိုးခါနီး ေလာက္ ျဖစ္မယ္ထင္တယ္ ပိုက္ဆံခြဲၾကပါတယ္။  က်ိဳကၡမီပြဲ က (၃) ည၊ ေနာက္ ေမာ္လၿမိဳင္ ပြဲ ကလည္း (၃) ည ဆိုေတာ့ က်ေနာ္ တို႔ အားလံုး က ရာတန္၊ အစိတ္တန္ နဲ႔ပဲ ေပးဖို႔ ေျပာၾကပါတယ္။  တခ်ိဳ႕ အဆိုေတာ္ေတြ ကေတာ့ ရာတန္နဲ႔ အေၾကြ (တဆယ္တန္/ႏွစ္ဆယ္တန္) ေရာ ယူပါတယ္။  ေအာင့္သက္သက္နဲ႔ အေၾကြေတြ ခ်ည္းပဲ လက္ခံ ခဲ့တာ “Front of House Engineer” ကိုဂ်င္မီ (ၾကည္မင္းသိန္း) ပါ။
ေငြခြဲ ၿပီးေတာ့ စက္စဲ ရြာေလးမွာ ရိွတဲ့ ေစ်းဆိုင္တန္းေလးဘက္ ထမင္း သြားစားၾကပါတယ္။  ထမင္းစားၿပီး အားလံုးက ရာတန္၊ အစိတ္တန္ နဲ႔ ရွင္းေတာ့ ဆိုင္ရွင္က “ရာတန္ေတြ၊ အစိတ္တန္ေတြ တရားမ၀င္ ေၾကညာထားတယ္” လို႔ ၾကား ေၾကာင္း ေျပာပါတယ္။  က်ေနာ္တို႔လည္း “ေကာလာဟလ ပါ၊ မဟုတ္ပါဘူး” လို႔ ျပန္ေျပာရင္း ရာတန္၊ အစိတ္တန္ နဲ႔ ပဲ ေပးခဲ့ၾကပါတယ္။
ေနာက္ေန႔ မနက္ အိပ္ယာထေတာ့ တခါ ေရကူး ၾကျပန္တယ္။  ေရကူး ေနၾကတုန္း “အေမေလး.. ကိုယ္က်ိဳး ေတာ့နည္းပါၿပီ” လို႔ အန္တီျဖဴ (ေမခလာ့ အေမ) ရဲ႕ ေအာ္သံကို ၾကားတာနဲ႔ ေရထဲက တက္ၿပီး အက်ိဳး၊ အေၾကာင္း ေမးေတာ့မွ ရာတန္ေတြ၊ အစိတ္တန္ေတြကို ဖ်က္သိမ္းေၾကာင္း မေန႔ ေန႔လည္ (၂) နာရီေလာက္ ေၾကညာသြားတယ္လို႔ သိလိုက္ရတယ္။ ရာတန္ေတြ၊ အစိတ္တန္ေတြပဲ ကိုင္ထားတဲ့ က်ေနာ္တို ့တေတြ ရုတ္ခ်င္းဆို “မြဲ” သြားခဲ့ရတယ္ေပါ့။
အဲဒီ အခ်ိန္က ေမဆြိ ရဲ႕ “ပန္းကန္ျပားပ်ံမ်ား” ကိုယ္ပိုင္သံစဥ္ အေခြက ထြက္ေတာ့မွာလား၊ စထြက္ၿပီလား ျဖစ္ေနပါတယ္။  “ပန္းကန္ျပားပ်ံမ်ား” ကို စီစဥ္တဲ့ က်ေနာ့္ သူငယ္ခ်င္း ေတးေရး “ေမာင္ေမာင္စ်ာန္” က သူ ရန္ကုန္ကို ျပန္ရမွာ ျဖစ္ေၾကာင္း၊ တရား၀င္တဲ့ ပိုက္ဆံ မရိွေတာ့ ေၾကာင္း ေျပာရင္း အကူအညီ ေတာင္းပါတယ္။  က်ေနာ့္ မွာလည္း ေငြက က်ပ္ (၁၃၀) ေလာက္ပဲရိွေတာ့ သူ႔ ကို ကားခ၊ ရထားခ နဲ႔ လမ္းမွာ စားဖို႔ အတြက္ ေငြ (၁၂၀) ေပးလိုက္ပါတယ္။  ေမာင္ေမာင္စ်ာန္ ကလည္း သူ႔ ဆီမွာ ရိွတဲ့ ေငြေတာင္ ေဆးေပါ့လိပ္ တစည္း က်ေနာ့္ ကို ေပးခဲ့ပါတယ္။  က်ေနာ့္ အေတြး ကေတာ့ က်ေနာ့္ ကို အေၾကြး ေပးစရာ ရိွတဲ့ လူေတြ ဆီမွာ တေယာက္ကို (၂၀) စီပဲ အေၾကြး ျပန္ေတာင္း ရင္ ဒီ ေငြ (၁၂၀) ျပန္ရႏိုင္တယ္ေပါ့။  တကယ္တမ္း ေတာင္းေတာ့ “မင္းက hotshot လုပ္ၿပီး (၁၂၀) ေပးလိုက္တာကိုး။  ကိုယ့္ အျပစ္နဲ႔ ကိုယ္ခံ” ဆို ေျပာၿပီး  ရာတန္၊ အစိတ္တန္ေတြပဲ ျပန္ေပး ၾကတာနဲ႔ မယူ ျဖစ္ခဲ့ဘူး။
ဒီလိုနဲ႔ ေမာ္လၿမိဳင္ ကို အိပ္ထဲ ရိွတဲ့ တဆယ္တန္ေလး တခ်ပ္ နဲ႔ပဲ ေရာက္ခဲ့တယ္။  ေမာ္လၿမိဳင္ ကန္ထရိုက္ကလည္း ပြဲ အားလံုးၿပီးမွ ေငြရွင္း ႏိုင္မယ္ ေျပာတယ္။  သူမ်ားေတြ အျပင္ထြက္ လဖက္ရည္ေသာက္၊ ထမင္းစားတဲ့ အခ်ိန္မွာ ဒူးယားေတာင္ ၀ယ္ မေသာက္နိုင္ဘဲ ေငြေတာင္ဖြာ၊ ကန္ထရုိက္ေၾကြးတဲ့ ထမင္းစားရင္း အခန္းေအာင္းေနခဲ့ရတယ္။  က်ေနာ့္ ဘ၀ မွာ အဆင္းရဲဆံုး ျဖစ္ခဲ့ရတဲ့ အခ်ိန္ေပါ့။
ေမာ္လၿမိဳင္ပြဲ ပထမေန ့တီး အၿပီး ေနာက္ေန ့ မနက္ (၁၀) နာရီ ေလာက္ ကိုဘြဲ႕မွဴး က်ေနာ့္ အခန္းထဲ ၀င္လာတယ္။  ကိုဘြဲ႕မွဴး က သူ ေမာ္လၿမိဳင္ ေစ်းထဲသြား မွာ ျဖစ္လို ့လိုက္ခဲ့ ပါလို႔ ေခၚတယ္။  က်ေနာ္က မလိုက္ေတာ့ဘူး ေျပာေတာ့ ကိုဘြဲ႕မွဴးက မေဖါ၀ါး သူ ့ကို ေရဒီယို ၀ယ္ခိုင္းလိုက္ေၾကာင္း၊ က်ေနာ္နဲ႔ တိုင္ပင္ၿပီး တကမၻာလံုးက အသံလႊင့္ဌာန ေတြကို နားေထာင္နိုင္တဲ ့ အမ်ိဳးအစား ၀ယ္ခိုင္းလိုက္ေၾကာင္း၊ က်ေနာ္ လိုက္၀ယ္ေပး ရင္  ၾကာဇံေက်ာ္ ၀ယ္ေၾကြးမယ္ ျဖစ္ေၾကာင္း ေျပာပါတယ္။  ၾကာဇံေက်ာ္ အသံၾကားတာ နဲ႔ က်ေနာ္လည္း ထလိုက္ သြားခဲ့တယ္။
ေမာ္လၿမိဳင္ ေစ်းထဲေရာက္ေတာ့ တရုတ္ ဆိုင္တဆိုင္ ၀င္ထိုင္လိုက္ ၿပီး ကိုဘြဲ ့မွဴး က ဘဲကင္၊ ကန္စြန္းရြက္ေၾကာ္ အစရိွတဲ ့ မင္ညဴး ထဲမွာ ရိွတဲ့ အစာ အကုန္ နီးပါးေလာက္မွာ၊ ရမ္ တလံုး၊ ဒူးယား တဘူး၊ ဘိလပ္ရည္ စတာေတြ မွာ ပါေတာ့တယ္။  က်ေနာ္က “မလုပ္ပါနဲ႔” ေျပာေတာ့ ကိုဘြဲ႕မွဴး က “စကားမမ်ားနဲ႔၊ စားစရာ ရိွတာစား၊ ေသာက္စရာရိွတာေသာက္” လို႔ ျပန္ေျပာတယ္။
တဆက္တည္း ကိုဘြဲ႕မွဴး က “မင္းက ဆရာ၀န္ႀကီး သား၊ တကၠသိုလ္က ဆရာ၊ ငါ့ ထက္ အျမဲတမ္း ခ်မ္းသာေနတဲ့ လူ။ ငါ ေငြျပတ္တိုင္း မင္း ငါ့ကို အျမဲ ကူညီခဲ့တယ္။ အခု မင္း အိတ္ထဲမွာ ေငြ တဆယ္ပဲ ရိွၿပီး ငါ့ အိတ္ထဲမွာ ေငြ ႏွစ္ရာေက်ာ္ ရိွတယ္။ ငါ မင္းထက္ ခ်မ္းသာ သြားၿပီ။  မင္း ပိုက္ဆံ မေလာက္လို႔ စားခ်င္တာ ၀ယ္ မစားနိုင္၊ စီးကရက္ေတာင္ ၀ယ္မေသာက္ႏိုင္ ျဖစ္ၿပီး စိတ္ညစ္ေနတာ ငါသိတယ္။  မင္း အခုလို ျဖစ္ရတာကလည္း မင္း မဟုတ္တာ လုပ္လို႔ မဟုတ္ဘဲ၊ သူငယ္ခ်င္း ကို ကူညီ ခဲ့လို ့ျဖစ္ရတာ။  ဒီလို လူမ်ိဳးကို  ေကြ်း ရတာ ငါ့ အတြက္လည္း ကုသိုလ္ ရတယ္။  မင္း အခု စိတ္မညစ္ေတာ့ဘူး မဟုတ္လား။ ရန္ကုန္မွာသာ မင္းကို ဒီလို ေကြ်းခဲ့ရင္ မင္း အခုေလာက္ စိတ္ခ်မ္းသာ မွာ မဟုတ္ဘူး” လို႔ ရွင္းျပပါတယ္။
က်ေနာ္က မေဖါ၀ါး ၀ယ္ခိုင္းတဲ့ ေရဒီယို အတြက္ ေကာ လို ့ေမးေတာ ့ကိုဘြဲ႕မွဴးက “မင္း ငတ္ေနလို ့ငါ ၀ယ္ေကြ်းလိုက္ရတယ္ ေျပာရင္ သူ နားလည္မွာပါ” လို ့ျပန္ေျဖတယ္။
ရမ္ တလံုး ကုန္ေတာ့ ေနာက္ တပိုင္း ထပ္မွာတယ္။  က်ေနာ္တို႔ မနက္ (၁၁) နာရီေလာက္က စေသာက္တာ ညေန (၃) နာရီေလာက္က်မွ ၿပီးတယ္။  အရက္ကုန္မွ သူ ကတိေပးထားတဲ့ ၾကာဇံေက်ာ္ မွာတယ္။  စားေသာက္ၿပီးေတာ့ တေယာက္ကို တေယာက္ မွီၿပီး ဆိုင္ထဲကထြက္ ဆိုက္ကားငွား တည္းခိုခန္း ကို ျပန္လာခဲ့ၾကတယ္။
ကိုဘြဲ႕မွဴး နဲ႔ ပတ္သက္ၿပီး ေျပာစရာ အျဖစ္အပ်က္အမ်ားႀကီး ရိွေပမယ့္ အခု ေရးခဲ့တဲ့ အျဖစ္အပ်က္ ကေတာ့ က်ေနာ္ တသက္လံုး ေမ့လို႔ မရတဲ့ အျဖစ္ေလးပါပဲ။
အခု ကိုဘြဲ႕မွဴး ကြယ္လြန္ျခင္း (၁၉) ႏွစ္ျပည့္ အထိမ္းအမွတ္ အမွတ္တရ အစီအစဥ္ေလးမွာ မိုးမခ ပရိသတ္ အတြက္ ကိုဘြဲ႕မွဴးေရး သီခ်င္းတပုဒ္ ေရြးေပးဖို႔ပါ ေျပာေတာ့ ကိုဘြဲ႕မွဴးရဲ႕ ေျမာက္မ်ားလွတဲ့ သီခ်င္းေတြ အေၾကာင္း ျပန္စဥ္းစားမိတယ္။
ကိုဘြဲ႕မွဴး ေရးခဲ့တဲ့ သီခ်င္း အေတာ္မ်ားမ်ား ႀကိဳက္ပါတယ္။  အဲဒီထဲမွာ အႀကိဳက္ဆံုး တပုဒ္ကေတာ့ “မခ်စ္ရင္မေနႏိုင္တာကလြဲလို႔” ဆိုတဲ့ သီခ်င္းပါ။  ႀကိဳက္ရတဲ့ အေၾကာင္း တခုက အဲဒီ သီခ်င္း က က်ေနာ့္ မ်က္စိ ေရွ႕မွာ စၿပီး အေကာင္အထည္ ေပၚလာတာကို ျမင္လိုက္ ရလို႔ပါ။
အဲဒီသီခ်င္းက စေရး ကတည္းက အမ်ိဳးသား ဆိုဖို ့ေရးခဲ့တာပါ။  ပထမဆံုး စေရးခ်ခဲ့တဲ့ အပိုဒ္ က “ေသာက ဧည့္ခန္းထဲက အခ်စ္ဓာတ္ပံု” ဆိုတဲ့ အပုိဒ္ပါ။  ၿငိမ္းၿငိမ္း (ၿငိမ္းၿငိမ္းအိ/အဂၤလန္စိန္) သီခ်င္း ထဲမွာေတာ့ “ဒုကၡဧည့္ခန္း” လို႔ ဆိုထားတယ္။  က်ေနာ္ မွတ္မိတာ “ေသာကဧည့္ခန္း”။
စ ေရးခဲ့တဲ့ ေနရာ ကေတာ့ “ေမ စတူဒီယို” မွာပါ။  က်ေနာ္တို႔ သီခ်င္း သြင္းၿပီး ထြက္လာေတာ့ ကိုဘြဲ႕မွဴး က “ေဟ့.. ငါ သီခ်င္း အသစ္ တပုဒ္ ေရး ေနတယ္၊ လာ နားေထာင္” လို႔ ေခၚပါတယ္။  “လမ္းခြဲ ၿပီးေနာက္ အတူ ပိုင္ဆိုင္သမွ် ထဲက ႀကိဳက္ရာယူသြားပါ၊ မင္း ရဲ႕ ဓာတ္ပံုေလးကလြဲလို႔” ဆိုတဲ့ အေၾကာင္းပါ။  “Verse” ၂ ပုိဒ္ပဲ ေရး ရေသးတယ္။  အဲဒီတုန္းက သီခ်င္း နာမည္က “ႀကိဳက္ရာယူသာသြားပါ” လို ့ေပးထားခဲ့တယ္။
တလ၊ ႏွစ္လ ေလာက္ေနေတာ့ “လင္း စတူဒီယို” မွာ “မ်က္မျမင္ေက်ာင္းရံပံုေငြ” အတြက္ သီခ်င္းသြင္းေတာ့ “မခ်စ္ရင္မေနႏိုင္တာကလြဲလို႔” နာမည္ နဲ႔ ဒီ သီခ်င္းပါလာတယ္။  သီခ်င္းမွာလည္း “Bridge” ထည့္ ထားတယ္။  ပထမဆံုး အသံသြင္း ျဖစ္တာလို ့ေျပာနိုင္မယ္ ထင္တယ္။  ဆိုတာက မိန္းကေလး။  အဲဒီတုန္းက တီးသူ၊ ဆိုသူ အားလံုးက မ်က္မျမင္ေတြပါ။  မ်က္စိျမင္တာဆိုလို႔ က်ေနာ္ နဲ႔ ကိုဘြဲ႕မွဴး (၂) ေယာက္ပဲရိွတယ္။  က်ေနာ္ က “အခ်စ္ေရမေနႏိုင္တာကလြဲလို႔” ဆိုၿပီး သီခ်င္းေခါင္းစဥ္ကို ‘ေနာက္’ ေခၚခဲ့တာ မွတ္မိပါေသးတယ္။
ေနာက္ ၁၉၈၆ ေဖေဖၚ၀ါရီ မွာ ထား၀ယ္နယ္ပြဲ ကို သြားေတာ ့အန္တီခ်ိဳ (ခ်ိုျပဳံး) ဒီသီခ်င္းကို ဆိုတာ မွတ္မိတယ္။  အန္တီခ်ိဳ အသံသြင္းျဖစ္၊ မျဖစ္ မသိပါ။  စေရးတုန္းက အမ်ိဳးသားအတြက္ ျဖစ္ေပမယ့္ တကယ္ အသံသြင္းေတာ ့အမ်ိဳးသမိီးသီခ်င္း ျဖစ္သြားတယ္။
မခိုင္ (ထြန္းအိျႏၵာဗိုလ္) “Orlando” ကို ၂၀၀၈ ေလာက္က လာတုန္း ဒီသီခ်င္း ဆိုဖို႔ ျဖစ္လာခဲ့တယ္။  နားေထာင္ ၾကည့္ေတာ့ မူရင္း “Verse” တခု နဲ႔ “Bridge” ျဖဳတ္ထားၿပီး “Verse” အသစ္ နဲ႔ “Bridge” အသစ္ ျဖစ္ေနတယ္။  ဒါနဲ႔ သူ ့ကို မူရင္း စာသား ေရးေပးခဲ့တယ္။  ပြဲက ကပ္ေနလို႔ သီခ်င္းက်က္ဖို႔ အခ်ိန္ မရိွတာေၾကာင့္ ေနာက္မ်ားမွပဲ ဆို ပါရေစလို႔ သူ ေျပာတယ္။  “Blues, Country Rock” ေရာ ထားတဲ့ ပံုမ်ိဳး ေနာက္ ေန ့ပြဲမွာ တီးလိုက္တယ္။  “Beat” ေျပာင္းထားလို႔ သူ လည္း အ၀င္အထြက္ေတြ ေတာ္ေတာ္ ဂရုစိုက္ရတယ္။  က်ေနာ္ YouTube မွာ တင္ထားပါတယ္။  မိုးမခ ပရိသတ္ အတြက္ အဲဒီ သီခ်င္းေလးပဲ ကိုဘြဲ႕မွဴး အမွတ္တရ ေရြးေပးခ်င္ပါတယ္။
မခ်စ္ရင္မေနႏိုင္တာကလြဲလို႔ (Live) ၊ သံစဥ္/စာသား – ေစာဘြဲ႕မွဴး ၊ ေတးဆို – ထြန္းအိျႏၵာဗိုလ္ (၂၀၀၈)
Music Video URL: http://youtu.be/67F8ddoBhlE
Andrew Sway
၂၂ ၊ ဇူလိုင္ ၊ ၂၀၁၃
တင္ဆက္သူ မွတ္ခ်က္။   ။ ေဆာင္းပါးရွင္ “Andrew Sway” သည္ ၁၉၇၀/၁၉၈၀ ခုႏွစ္မ်ား၏ ဗမာ့ေခတ္ေပၚ ေတးဂီတေလာကတြင္ ပါဝင္လႈပ္ရွားခဲ့သည့္ ေအာ္ဂင္၊ ကီးဘုတ္ အတီး ပညာရွင္ “သိန္းေဆြ” ျဖစ္သည္။  “Success (ဇိန)” ေတးဂီတ အဖြဲ႕၏ ဝိုင္းေတာ္သား တဦးလည္း ျဖစ္ခဲ့သည္။  မအားလပ္သည့္ၾကားမွ “ေစာဘြဲ႕မွဴး ႏွစ္ပတ္လည္ အမွတ္တရ” ေဆာင္းပါး ေရးသားေပးခဲ့သည့္ ေဆာင္းပါးရွင္ “သိန္းေဆြ @ Andrew Sway” ကို ဂီတ ဝါသနာရွင္ မိုးမခ စာဖတ္ပရိသတ္ ကိုယ္စား အထူး ေက်းဇူးတင္ပါသည္။
မိုးမခ ပရိသတ္ အတြက္လည္း ေဆာင္းပါးရွင္ ကိုအင္ဒရူး ေရြးေပးခဲ့တဲ့ “မခ်စ္ရင္မေနႏိုင္တာကလြဲလို႔” သီခ်င္း ၏ အမ်ိဳးသား အဆို ဗားရွင္း တခုပါ ျဖည့္စြက္ တင္ဆက္ေပးလိုက္ပါသည္။ 
မခ်စ္ရင္မေနႏိုင္တာကလြဲလို႔ ၊ သံစဥ္/စာသား – ေစာဘြဲ႕မွဴး ၊ ေတးဆို – သက္ဦးလြင္ (၁၉၉၁)
Music Video URL: http://youtu.be/yq2DC9fZKGQ


သင့္အေၾကာင္း သင့္လုုပ္ငနး္ ေၾကာ္ျငာ သည္ေနရာမွာ ေၾကာ္ျငာႏိုုင္ပါျပီ
No tags for this post.

Related posts

အလားတူ စိတ္၀င္စားဖြယ္ရာ စာမ်ား၊ ေဆာင္းပါးမ်ား ...:Portraits

Comments are closed.

ေၾကာ္ျငာ … ေၾကာ္ျငာ …

စာအုပ္ျမင္ ခ်စ္ခင္ပါေစ

မိုုးမခမွာ ေၾကာ္ျငာပါ

Help MoeMaKa

မိုုးမခမာတိကာစဥ္

%d bloggers like this:

ေၾကာ္ျငာရန္ …

မိုုးမခနဲ႔ ပတ္သက္သမွ်

မိုးမခရဲ့ ေလာကဓာတ္ခန္း – Gmail နဲ႔ Google Application အသုံးခ် လမ္းညႊန္စာအုပ္ ထြက္ျပီ

By

မိုးမခရဲ့ ေလာကဓာတ္ခန္း – Gmail နဲ႔ Google Application အသုံးခ် လမ္းညႊန္စာအုပ္...

Read more »

မုိးမခလစဥ္မဂၢဇင္း ဇြန္ ၂၀၁၈ ၊ တြဲ ၅၊ မွတ္ ၂၊ အခ်ိန္မီ ထြက္ပါျပီ

By

  မုိးမခလစဥ္မဂၢဇင္း ဇြန္ ၂၀၁၈ ၊ တြဲ ၅၊ မွတ္ ၂၊...

Read more »

ရဲေဘာ္ ေမာင္တူးရဲ့ သက္ရွိပန္းခ်ီ

By

  ရဲေဘာ္ ေမာင္တူးရဲ့ သက္ရွိပန္းခ်ီ  (မိုးမခစာအုပ္စင္) ေမ ၃၊ ၂၀၁၈ ေခါင္းစဥ္...

Read more »

မိုုးမခမဂၢဇင္း ေမ ၂၀၁၈၊ အတြဲ ၅၊ အမွတ္ ၁ ထြက္ျပီ

By

  မိုုးမခမဂၢဇင္း ေမ ၂၀၁၈၊ အတြဲ ၅၊ အမွတ္ ၁ ထြက္ျပီ...

Read more »

သင္ၾကိဳက္ႏွစ္သက္ရာ စာကို အနည္းဆုံး ၁ ေဒၚလာ လွဴျပီး မိုးမခကို ကူညီပါ

Donate while shopping on amazon

Recent Comments

က႑မ်ားအလိုက္

က႑မ်ားအလိုက္ မာတိကာစဥ္