Yar Zar – NLD ၏ HIV/AIDS ဆိုင္ရာလုပ္ငန္းမ်ား ဆယ္ႏွစ္တာနဲ႔ အမွတ္တရမ်ား (၄)

June 30, 2012

NLD ၏ HIV/AIDS ဆိုင္ရာလုပ္ငန္းမ်ား ဆယ္ႏွစ္တာနဲ႔ အမွတ္တရမ်ား (၄)

ရာဇာ

 ဇြန္ ၃၀။ ၂၀၁၂

ဒီလိုလုပ္ရင္းသားက ၂၀၀၄ ေလာက္က်ေတာ့ သတင္းေကာင္းႀကီးတစ္ခု ရတယ္ဗ်။ ေအဇက္ဂ်ီ (ေဟာ္လန္)က ဖြင့္ထားတဲ့ သဇင္ေဆးခန္းေတြမွာ ဒီေရာဂါနဲ႕ပတ္သက္တဲ့ အဆင့္ျမင့္ေအအာဗြီေဆးေတြ ေပးမယ္ဆိုတဲ့ သတင္းပဲ။ ႀကာသလား လာထား ေပါ့ဗ်ာ စံုစမ္းရေတာ့တာေပါ့။

ဟုတ္တယ္။ ႀကားတဲ့သတင္းမွန္တယ္။  ဒါေပမယ့္ ေလာေလာဆယ္ သူ႕ပေရာဂ်က္ဧရိယာမွာ ရွိသူေတြကိုသာ ေပးမွာတဲ့။ ပက္လက္လန္ျပန္ေရာ။ က်ေနာ္တို႕လူနာအမ်ားစုက နယ္ေတြကဗ်။ ဒီေတာ့ သူ႕ပေရာဂ်က္ဧရိယာကို ထပ္စပ္စုေတာ့ သူ႕ေဆးခန္းတည္ရွိေနတဲ့ေနရာ ငါးခု ေပးမယ္။ သာေကတရွိလို႕ သာေကတနဲ႕ဆက္စပ္ေနတဲ့ ေဒါပံုႏွစ္နယ္၊ လိႈင္သာယာ၊ က်ေနာ့္သူငယ္ခ်င္းစျပီးကုတဲ့ လိႈင္သာယာ၊  န၀ေဒးက ေျပာင္းသြားတဲ့ အင္းစိန္ေဖာ့ကန္ေစ်းနားက တစ္ခုဆိုေတာ့ အင္းစိန္ရမယ္။ ေရႊျပည္သာေပးမယ္။ သန္းေခါင္စာရင္းျပရမယ္၊ ဘာညာဆုိေတာ့ လိုက္ေစ်းဆစ္တာေပါ့။

ဒီေတာ့ … မဟုတ္ဘူး။ လူတကယ္ေနရင္ေပးမယ္။ အုိေက စိုေျပ ေပ်ာ္ရႊင္စြာ ျပန္လာႀက။ တိုင္ပင္ရေတာ့တာေပါ့။ ဘယ္လိုလုပ္မလဲ။ ဒီလိုလုပ္မယ္။ လူနာေလးငါးေယာက္ေလာက္ကို အိမ္တစ္လံုး စုငွားေပးရင္ ရျပီေပါ့။ နယ္က ကိုယ့္လူငယ္ေတြကို ဒီသတင္းစကားကို ေပ်ာ္ရႊင္စြာပါးႀကတယ္။ လူနာေတြကို လိုက္ေမးေတာ့ ဒီေလာက္ေစ်းႀကီးတဲ့ ေဆးအလကားရမွာဆုိ လာေနမယ္ေပါ့။ ငါးေယာက္ေလာက္ စုငွားေနႀကမယ္ ဆိုျပီးလာႀကတယ္။

အဲ … ဟုတ္ျပီ။ အိမ္ရွာလုပ္ငန္းက စျပီေပါ့ဗ်ာ။ အေတာ္မ်ားမ်ားက အန္အယ္လ္ဒီဆိုေတာ့ ေခါင္းေကာ လက္ေကာ တစ္ကိုယ္လံုးပါ ခါျပေတာ့ ခက္ႀကျပီ။ ဒီသတင္းကို ေဒါပံုလူငယ္တာ၀န္ခံ ကုိေက်ာ္ဇင္၀င္းက ႀကားတယ္ဗ်။ သူ႕ဦးေလးအိမ္ရွိတယ္တဲ့။ ေျခာက္လေတာ့ ခ်ဳပ္ရမယ္ဆိုေတာ့ ပိုလုိ႕ေတာင္ ေပ်ာ္ႀကတာေပါ့။ မားမားမတ္မတ္ရပ္မယ့္လူေတာ့ ရျပီ ဆိုေတာ့။ ။ အိမ္ငွားႀက ျပဳႀက။

စာခ်ဳပ္ခ်ဳပ္ျပီးစ လာတာက ၀မ္းတြင္းက ေက်ာင္းဆရာမ။ သူ႕ေယာက္်ားက က်ေနာ္တို႕လက္ေပၚ ဆံုးတာပဲ။ ဒီဆရာမကလည္း လာခါစက စိတ္က သိပ္မဟန္ဘူး။ အေမြကိစၥ ဘာကိစၥေတြကို မေက်မနပ္ေျပာေနလို႕ မနည္း ေခ်ာ့လုိက္ရေသးတယ္။

ေနတာ ဟုတ္ျပီ။ အဲ့တုန္းက သူက ဖ်ားေနတာ။ လူနာေစာင့္ ဘယ္လိုထားမလဲ ဆိုေတာ့ ေရကန္အသင့္ ႀကာအသင့္။ သူ႕တူေလးတစ္ေယာက္ ေရတာရွည္လမ္းေဟာင္းမွာ စားပြဲထိုးလုပ္ေနသတဲ့။ ညအိပ္ရင္ ေခၚသိပ္မယ္ ဆိုေတာ့ အဆင္ေျပေပ့ါဗ်ာ။ သူ ေရာက္လာျပီး ေနာက္ႏွစ္ရက္ေလာက္ရွိေတာ့ ေက်ာက္ပန္းေတာင္း ေရနံေခ်ာင္းျမိဳ႕သစ္ဖက္က လူေတြထပ္ေရာက္လာ။ ထားစရာမရွိတာနဲ႕ အဲ့ဒီအိမ္ စုထား ဆိုေတာ့ … ထားထားခ်င္း ဆယ့္ႏွစ္ေယာက္ေလာက္ ျဖစ္သြားေတာ့တာေပါ့။

ပတ္၀န္းက်င္က သိပ္မႀကည္ဘူးေတာ့ သိတယ။္ ဒါေပမယ့္လည္း ေတာင္းေတာင္းပန္ပန္ အမ်ားကိုလည္း သည္းညည္းခံဖို႔ ေတာင္းပန္။ ကိုယ့္လူခ်င္းလည္း သည္းခံေနဖို႕ေျပာ။ သိုသုိသိပ္သိပ္ ေနရတာေပါ့။

တစ္ရက္က်ေတာ့ က်ေနာ္တုိ႕အုပ္စု အဲ့ဒီသြားျပီး မုန္႕ဟင္းခါး ခ်က္ေကြ်းတယ္။ အုပ္စုဆိုတာ သာေကတလူငယ္ မထားထား၊ သထံု ကိုးဆယ္ေရြးေကာက္ပြဲအမတ္ ကိုခြန္ျမင့္ထြန္း၊ ကိုေအာင္ေထြး၊ မခင္ထားရီ၊ က်ေနာ္၊ ကိုမင္းလြင္၊ မျဖဴ … ။

စုျပီး စကားေျပာ ဘာေျပာေပါ့။ သထံုအမတ္္က တရားျပလည္း ေကာင္းသဗ်။ စကားေျပာလည္း ေျပျပစ္ဆုိေတာ့ ေလေပးေျဖာင့္ေနတာေပါ့။ သံုးခြဲေလာက္က်ေတာ့ အကုန္ထျပန္တယ္။ က်ေနာ္၊ ကိုမင္းလြင္၊ မျဖဴ သံုးေယာက္ပဲ ဟိုလုပ္ ဒီလုပ္နဲ႕ က်န္ေနတာ။ ညေန ငါးနာရီေလာက္က်ေတာ့ ပတ္၀န္းက်င္က သိပ္မဟုတ္ေတာ့ဘူး ဆိုတာ သိလိုက္ျပီ။

ေ၀ၚကီေတာ္ကီနဲ႕ လူေတြ ဟိုနား ဒီနား ဆိုေတာ့ ဘာလဲ ေပါ့ဗ်ာ။ ေနာက္ေတာ့ရ၀တနဲ႕ လူတခ်ိဳ႕ ေရာက္လာျပးီေတာ့ “ခန လိုက္ခဲ့ပါ …” တဲ့ေ။ ဆြးေႏြးစရာရွိလို႕ ဆိုေတာ့ က်ေနာ္က ျပန္ေမးတယ္။ ဘာကိစၥ လိုက္ရမွာလဲ။ ဘယ္ေခၚမွာလဲ။ ဖမ္းတာလား …။ အဲ့တုန္းက နိုင္ငံေရးသမားဆို ဘာလုပ္ မလုပ္ အလကားေန ေထာင္ထဲခ်ည္း ထည့္ေနတာကိုး။ ဒီေမးခြန္း ေမးမိတာေပါ့။ မဟုတ္ပါဘူး … သူတို႕ရ၀တရံုးတင္ပါ ဆိုေတာ့ လိုက္သြားတာေပါ့ဗ်ာ။

ဟိုေရာက္ေတာ့ မယကဥကၠ႒က ထိပ္က ထုိင္ေနတယ္။ ေဘးမွာ ရဲမႈး၊ ျမိဳ႕နယ္ဆရာ၀န္ေတြေကာ တရားသူႀကီးေတြေကာ ဗ်။ သူတို႕လည္း တစ္ေယာက္တစ္ေပါက္ ေမး၊ က်ေနာ္တို႕သံုးေယာက္လည္း တစ္ေယာက္တစ္ေပါက္လို ေျဖ။ ျမိဳ႕နယ္ဆရာ၀န္ႀကီးဆုိတဲ့ အမ်ိိဳးသမီးက က်ေနာ္တို႕ဒီလူနာေတြဟာ မွန္ကန္တယ္ဆိုရင္ သူတို႕ဆီကို ဒီလူနာမွတ္တမ္းေတြ အပ္ရမယ္ ဆိုလာတယ္။

က်ေနာ္က ေျပာပါတယ္။ သူတို႔ခမ်ာ နယ္မွာ လူသိမွာစိုးလို႕ ဒီမွာလာ ခုိးေဆးကုေနရတာ မလုပ္ပါနဲ႕ဗ်ာ တုိ႔ရယ္ ဆုိေတာ့ … မရဘူးဗ်။ ေပးကုိေပးရမယ္။ မေပးနိုင္ဘူးဗ်ာ။ ဟိုဘက္မွာလည္း ကိုမင္းလြင္နဲ႕ မျဖဴတို႕ တစ္ေယာက္ တစ္ေပါက္ေအာ္ေနႀကေတာ့ ရံုးကရံုးနဲ႕ မတူ ၀က္ျခံလုိ ဆူကုန္တာေပါ့။

ဒီမွာတင္ ရဲအႀကီးအကဲလုပ္သူက ပါးတယ္။ ကဲ … ကဲ … ခင္ဗ်ားတို႕ထဲ တာ၀န္အရွိဆံုး လူေျပာ ဆိုေတာ့ မျဖဴ လက္ညႈိးထိုးျပရတာေပါ့ေလ။ ဒါဆို ဒီအမ်ိဳးသမီးေနပါ၊ ခင္ဗ်ားတို႕ႏွစ္ေယာက္ကေတာ့ အေပါက္က ေစာင့္ေပေတာ့။ ေမးေန ေျဖေနတာ ျမင္ေနရတယ္။ ႀကားတစ္ခ်က္ မႀကားတစ္ခ်က္ပဲ။ ငါးနာရီေလာက္က ေျပာလိုက္တာ၊ ဆယ့္တစ္ကိုခြဲ ေရာဗ်ာ။

စကား၀ုိင္းကအစပိုင္းသာ တင္းမာေနတာ၊ ေနာက္ပိုင္းက်ေတာ့ ရီရီေမာေမာပါပဲ။ လမ္းက်ေတာ့ မျဖဴက ျပန္ေျပာျပပါတယ္။ ေက်ာင္းသားေခါင္းေဆာင္ ကိုမင္းကိုနိုင္တုိ႕နဲ႕ ဘယ္လိုပတ္သက္သလဲ၊ ဘာလဲ ေပါ့။ ေသခ်ာတာကေတာ့ ေမးတဲ့လူေတြက ဘာမွမသိဘူး။ အန္အယ္လ္ဒီက လူေတြကို ကုိိမင္းကိုနုိင္အဖြဲ႕ကလို႕ ထင္ေနဟန္တူတယ္။ အဲ့လို ထံုထိုင္းမႈန္မိႈင္း ဘာမွမသိလို႕မ်ား ထုိက္တန္စြာ ရာထူးရထားသလားေတာင္ စဥ္းစားမိတယ္။

သဇင္ေဆးခန္းလည္း မသိဘူး။ အိတ္ခ်္အိုင္ဗီြလည္း မသိဘူး။ ဘာဆိုဘာမွ မသိတဲ့လူစု။ မသိတာမ်ား ေဒါက္တာဘြဲ႕ေပးရင္ ဒီလူေတြ ေန႕တိုင္းမ်ား ေဒါက္တာဘြဲ႕ရေနမလား မဆိုနိုင္။ ေနာက္ေန႕ေတာ့ သိေတာ့တာေပါ့။ အဖြဲ႕ခ်ဳပ္က ဆိုတာ။

အဲ့ဒီိေတာ့ မဟုတ္က ဟုတ္က စြပ္စြဲပါေလေရာလား။ အဖြဲ႕ခ်ဳပ္ကတဲ့ ေမွ်ာ္လင့္ခ်က္မဲ့ေနတဲ့ လူနာေတြကို စုေခၚထားျပီးေတာ့ သူတို႕လူႀကီးေတြကို လူသားဗံုးေတြအျဖစ္ တိုက္ခိုက္မွာတဲ့။ ႀကံႀကီးစည္ရာဗ်ာ။ အဲ့လိုဥာဏ္နီ၊ ဥာဏ္နက္ ထြက္လို႕မ်ား ရာထူးႀကီးႀကီး ရထားသလားပဲ။ က်ေနာ္လည္း ျပန္ေျပာပါတယ္။ ဘယ္လူႀကီးလဲ၊ ဘုရားလူႀကီးလား၊ လမ္းလူႀကီးလား၊ ေစ်းလူႀကီးလား၊ ရပ္ကြက္လူႀကီးလား … ဘယ္ေလာက္ႀကီးတဲ့ေကာင္ကို အဲ့လိုလုပ္ရမွာလဲ လုိ႕။

ဒီလိုလုပ္လို႕ဗမာျပည္ျပသနာ ေျပလည္တယ္ ဆိုရင္ လူနာ စုစရာ မလိုဘူး။ က်ဳပ္ကိုယ္တုိင္ကို လုပ္တယ္လို႕ ေျပာေတာ့မွ၊ ပါးစပ္ေတြ ပိတ္ေတာ့တယ္။ ေနာက္ေတာ့ ကိုမင္းကိုုုုုုုုုုုုုနိင္ကို မဲစစ္တာ သိေတာ့တယ္။

၀မ္းတြင္းေက်ာင္းဆရာမ ေရာက္စ တစ္ေယာက္ထဲမုိ႕ သူ႕တူေခၚအိပ္တယ္ မဟုတ္လား။ သူ႕တူေလးကလည္း လာအိပ္ေပးရွာပါတယ္။ အေဒၚဆီကုိ။ ဒီိေတာ့ ဧည့္စာရင္း တိုင္တာေပါ့။ အဲ့ဒီမွာ ျပႆနာ တက္တာ။ ဒီကေလးနာမည္က မင္းကိုနိုင္။ ၈၈ခုႏွစ္မွာ ေမြးလို႕ ေက်ာင္းသားေခါင္းေဆာင္ ကိုမင္းကိုနိုင္ကို ခ်စ္ခင္ေလးစားအားက်လို႕၊ အင္မတန္ကို ေလးစားလြန္းလို႕၊ ဒီကေလးကုိလည္း ကိုမင္းကိုနုိင္လို အနစ္နာခံသူမ်ိဳး၊ တိုင္းျပည္ကို ခ်စ္ခင္သလို  ခ်စ္ေစခ်င္လို႕၊ သတၱိရွိေစခ်င္လို႕ မွည့္ထားတာတဲ့။ ျပတ္ကေရာဗ်။

က်ေနာ္တို႕ကေတာ့ ကိစၥေအးျပီ ထင္ထားတာ။ အိမ္ရွင္ကို လွည့္ၾကပ္ေကာ။ အိမ္ရွင္ခမ်ာမွာ မ်က္ႏွာငယ္ေလးနဲ႕၊ ေျခာက္လအထိေန၊ ေက်ာ္ရင္ေတာ့ေ ဂ်ာင္းေပေတာ့။ ဒီေတာ့ ေျခာက္လျပည့္ေတာ့ သာေကတမွာ ေနာက္တစ္အိမ္ငွားတယ္။ အိမ္ရွင္မိန္းမႀကီးက အသက္ႀကီးပါျပီ။ ဒီအဖြားႀကီးကုိလည္း ဘယ္ေကာင္က ဘယ္လိုသြားျပီး ျခိမ္းေျခာက္တယ္ မဆိုနိုင္ဘူး။ အိမ္ငွားျပီး သံုးလေလာက္ရွိေတာ့ ေျခာက္လစာျပန္ေပးျပီး အဖြားကုိ တမ်ိဳးမျမင္ပါနဲ႕ အဖြားက လူနာေတြကုိ သနားပါတယ္၊ ဒါေပမယ့္ ဘယ္လိုိမွ ထားမျဖစ္လို႕ပါ … ဆိုေတာ့ဆင္းရျပန္္ေကာ။ သူ႕ကိုေနခဲ့တဲ့ သံုးလစာ ေပးလိုက္ပါတယ္။ ေနာက္တစ္အိမ္ေျပာင္းေပါ့။

ေဆးခန္းနား နီးေအာင္ သာေကတမွာပဲ အေျခခ်တာေပါ့။ ေနာက္တစ္အိမ္ ငွားေကာ။ ငွားေတာ့ အရပ္ထဲက ၀ိုင္းဆဲဆုိ ႀကိမ္းေမာင္း ျခိမ္းေျခာက္တာနဲ႕ မေနရဲျဖစ္ရတာ။ အဲ့ဒီအိမ္မွာက သႀကၤန္တြင္းႀကီး။ သံုးခြဖက္က ကေလးမေလးတစ္ေယာက္ ဆံုးတယ္။ ဆံုးေတာ့ ဒီကေန က်ေနာ္တို႕ စက္ဘီးေတြစီးျပီး စီစဥ္ရတာေပါ့။ ေတာင္ဥကၠလာကေန သာေကတကို စက္ဘီးနဲ႕လစ္ရတာ။

ဟိုေရာက္ေတာ့ ထံုးစံအတိုင္း ဦးေက်ာ္သူတို႕ နာေရးကူညီမႈကို အကူညီေတာင္းတာေပါ့။ လာပါတယ္။ ေဒၚေရႊဇီးကြက္ကိုယ္တုိင္ ကားေမာင္း လာေပးတယ္။ ကားက ေစာေရာက္လာတယ္။ ထြက္ႀကိဳဖို႕လုပ္ေနတုန္း ေရာက္လာတာပါ။ ဒီေတာ့ ဟိုေမး ဒီေမး ေပါ့ေလ။ ဟိုအိမ္ေရွ႕ကားရပ္ ဒီအိမ္ေရွ႕ွကားရပ္ ေမးေပါ့ေလ။ ေနာက္ေတာ့ ေတြ႕ပါတယ္၊ ႀကိဳတဲ့လူနဲ႕။ ဒီတင္ “မသာကားႀကီး ငါ့အိမ္ေရွ႕ ႏွစ္သစ္ကူးမွာ လာရပ္တယ္ …” ဘာျဖစ္တယ္ ညာျဖစ္တယ္၊  ပြစိပြစိ လုပ္ကုန္တာေပါ့။

ေနာက္ေတာ့ ေဒါသျဖစ္လာတယ္ တူပါတယ္။ က်ေနာ္တို႕လူနာေတြ အိမ္၀ုိင္းျပီး ဆဲလိုက္ႀကစမ္း၊ ခဲနဲ႕ေပါက္လိုက္ႀကစမ္း … ဆိုတာ ဘယ္လုိမွ ေတာင္းပန္လိုု႔ မရဘူး။ အဲ့ဒီ “မေသမ်ိဳးေတြ” ကေလ။ သူတုိ႕ဖာသာ မေသေဆး စားထားသလားေတာ့ မဆိုနိုင္ဘူးေပါ့။ မေသေဆးက အေရးမႀကီးဘူး၊ ဘယ္ေျပးမလည္းက အေရးႀကီးလာတယ္။

ဒီေလာက္ျဖစ္လွတာ သာေကတပဲ ထပ္ငွားမယ္ဆိုျပီး ငွားေရာ။ ဟာ … ဧည့္စာရင္းမေပးတာေကာ၊ လူနာေတြကို လက္ဖက္ရည္ဆိုင္မွာ ဥကၠဌဆိုတဲ့လူနဲ႕ နယ္ထိန္းက ဖမ္းမယ္ဆိုတာေတြေကာ၊ နင္တုိ႕ဖာသာ ေသာက္က်င့္မေကာင္းလုိ႕ ျဖစ္တာ၊ ငါတို႕ရပ္ကြက္မွာ ေနခြင့္မေပးနိုင္ဘူး ဆိုတာေတြေကာ စံုတကာ  ေစ့ေနတာပါပဲဗ်ာ။

လူစကားေျပာတတ္တဲ့ သတၱ၀ါေတြကို ဆက္ဆံေနရသလိုပါလား ကြယ္တို႕။ ဒီလိုေအာက္ေျခကေန အဆင့္ဆင့္အာဏာပိုင္ဆိုတဲ့အဖြဲ႕အစည္းေတြ လူေတြ မေကာင္းဘူးဗ်။ မေကာင္းတာက ဥာဏ္လည္း မေကာင္းဘူး၊ အႀကံလည္း မေကာင္းဘူး။ ေကာင္းတာလည္း မလုပ္ဘူး။ လုပ္ေနတဲ့လူကိုလည္း ဒုကၡေပးဖို႕ႀကံတယ္၊ ေတာ္ေတာ္ေလး ဆိုးပါတယ္။ အယင္က အာဏာပိုင္ေတြေနာ္၊ ခုအာဏာပိုင္ေတြေတာ့ ေစာင့္ႀကည့္တုန္းပဲ။ မေကာင္းရင္ မေကာင္းဘူး ထပ္ေျပာအံုးမွာ။

က်ေနာ္တုိ႕လည္း ႀကံရာမရ။ လူနာေတြကလည္း လမ္းေဘးမွာ ဒုကၡ။ ဘယ္လုိမ်ားႀကံရပါ့။ ဘယ္လိုမ်ား ေျပလည္ေအာင္ လုပ္ေဆာင္ရပါ့ ေနာ္။ ေျပာဖို႕ေမ့သြားလုိ႕။ အဲ့လို ဆဲဆုိႀကိမ္းေမာင္း ေမာင္းထုတ္ေတာ့ ေနာက္လူနာတစ္ေယာက္ ေႀကာက္လန္႕ျပီး ေသပါေရာလား။

ေတာင္တြင္းႀကီးက အဖြဲ႕ခ်ဳပ္၀င္ ေအာင္ကို လာပို႕ထားတဲ့ ကေလးမေလးပါ။ ဒီလို ေဘးက်ပ္နံက်ပ္မွာ အသက္ရႈေပါက္ ေပၚလာတယ္။ ေတာင္ဒဂံုဧရိယာမွာ ေနရင္လည္း ေဆးေပးမယ္တဲ့။ ေတာင္ဒဂံုဆိုေတာ့ ယုဇနဥယ်ာဥ္အိမ္ရာလည္းပါတာေပါ့။

ဒီေတာ့ မျဖဴက စဥ္းစားနည္း ေျပာင္းသြားတယ္။ ယုဇနဆိုရင္ တိုက္ခန္းေတြနဲ႕ဆိုေတာ့ ကုိယ့္အခန္းတံခါး ပိတ္၊ ကိုယ့္ဟာကိုယ္ေန၊ ေဘးနဲ႕ ပတ္သက္စရာမလိုေတာ့ဘူးေပ့ါေလ။ အဲ့ဒီမွာ ငွားလိုက္၊ ထားလိုက္တဲ့လူနာ မေရတြက္နုိင္ေအာင္ပဲ။ အခန္း ၁၇ ခန္း တိတိ ငွားျပီး ေဆးကုေပးခဲ့ပါတယ္။

အဲ့ဒီလုပ္ငန္း စလုပ္ေနစဥ္ကာလက လူနာ ငါးေယာက္ အခန္းက ႏွစ္ေသာင္းဆို တစ္ေယာက္ ေလးေထာင္ႏႈန္း ေပါ့ဗ်ာ။ လုပ္ေနရင္းသားကေန ကိုေအာင္ေထြး တစ္ေယာက္ ခ်ဴသံပါလာတယ္။ သူ မတတ္နိုင္ေတာ့ဘူး တဲ့။ သူ အလုပ္ျပန္လုပ္ပါရေစ၊ သူ႕မွာ စုေဆာင္းထားတာလည္း ကုန္ျပီ။ ဒီအလုပ္ စလုပ္တုန္းက ဆြဲ ဆြဲ ေနတဲ့ ေရႊႀကဳတ္နဲ႕ ဆြဲႀကိဳးေလးလည္း ျပဳတ္ျပီ။ ဒီေတာ့ နားသည္ ေပါ့။

လည္တည္တည္နဲ႕မခင္ထားရီကေတာ့ ပါေနေသး။ သူလည္း နည္းနည္းေတာ့ လန္႕ေနျပီ။ ဘယ္မိန္းကေလးတန္မဲ့ အ၀တ္စားရယ္လို႕ ၀ယ္မွ မ၀တ္ရတာ။ ရသမွ် မုန္႕ဖိုး ဒီလူနာေတြအတြက္ခ်ည္း ကုန္တာကုိး။

ထားပါဗ်ာ။ အဖြဲ႕ခ်ဳပ္က လူငယ္ေတြလည္း ကူရွာပါတယ္။ ဒါေပမယ့္ လမ္းႀကံဳပဲ တတ္နိုင္ေတာ့မွာေပါ့။ လူနာမ်ားလာတာနဲ႕အမွ် အလုပ္လည္း မ်ားလာတယ္။ အလုပ္မ်ားလာေတာ့ ေငြရွာဖုိ႕လိုလာတာေပါ့။ အဓိက က်ေနာ့္အတြက္ ေငြလိုတယ္။ ဘယ္လိုရွာမလဲ စဥ္းစား။ က်ေနာ္ေနတဲ့အေမ့အိမ္မွာ ႀကက္ေမြးထားတယ္။ ဒီကႀကက္ဥေတြကို သံုးေလးဆယ့္ငါးက်ပ္ေစ်းနဲ႕ ယူျပီးေတာ့ ငါးဆယ္နဲ႕ေရာင္းတယ္။ လိႈင္သာယာက ႀကက္ဥေတြကို ေတာင္ဥကၠလာ၊ သကၤန္းကြ်န္းသယ္ျပီး၊ မျဖဴနဲ႕ မခင္ထားရီက အရပ္ထဲလည္ ေရာင္းတယ္။

အစကေတာ့ အကိုက္သား။ ေနာက္ေတာ့ ႀကက္ငွက္တုပ္ေကြး ၀င္အုပ္လို႕ အလုပ္ရႈပ္သြားသဗ်ိဳ႕။ ဒါဆို ေနာက္တလုပ္ ရွာကြာ ဆုိေတာ့ … က်ေနာ့္လိုအပ္ခ်က္ဆုိေတာ့ က်ေနာ္ လိုက္စဥ္းစားတာေပါ့။

က်ေနာ့္လက္ဦးဆရာက ဂ်ာနယ္ပိတ္ခံရလို႕ တျခားေဘာလံုးဂ်ာနယ္တစ္ခုမွာ နာမည္မခံဘဲ လုပ္ေနတာ က်ေနာ္သိတယ္။ က်ေနာ့္ဆရာကို ျပန္အားကိုးတာေပါ့။ အဆုိင္းမင့္ေလး ဘာေလးရမလား ဆိုေတာ ့ဒီလိုေတာ့မရ။ တစ္ခုရွိတယ္ ေဖာင္ပိတ္ရက္လာပါ၊ လိုအပ္တာ သို႕မဟုတ္ အေရးေပၚေဆာင္းပါးေတြ ေရးေပးပါတဲ့။ ဒါနဲ႕ အလစ္ေခ်ာင္း၊ ညဖက္ဆို သူ႕နားသြား သြားေနတာ။ ညတုိင္း အိပ္ေရး ပ်က္တယ္။ေရးရတယ္၊ ေဆာင္းပါးကေတာ့ ၊ တစ္ပုဒ္ သံုးေထာင္ေပးတယ္၊ မဆိုးပါဘူး။ ေပါက္ျမိဳ႕နယ္စည္း

ကိုေအာင္ေက်ာ္ေက်ာ္က ကေလာင္နာမည္ ေပးတယ္။ အင္မတန္ႏုုတဲ့ နာမည္။ ေဘာလံုးေဆာင္းပါးနဲ႕လည္း ဘာမွမဆိုင္ဘူး။ ထားသစၥာျဖဴ …တဲ့။ မခင္ထားရီနာမည္ေကာ။ မျဖဴနာမည္ပါ ပါေအာင္ ေပးတာတဲ့၊ အေတာ္ေလး စိတ္ကူးယဥ္တဲ့လူပဲ။ ဒါေပမယ့္ က်ေနာ္ မသက္သာလွဘူး။ ညကို မအိပ္ရတာ။ အဲ့လိုေနမွလည္း စာေရးခြင့္ ရမွာကိုး။

ကိုေအာင္ေက်ာ္ေက်ာ္က ေပါက္ကေန လူနာေတြ လာလာပို႕ေပးေနတာ။ သူတည္းလိုက္ရင္လည္း ျမိဳ႕စြန္ေတြမွာခ်ည္း။ ေထာက္ႀကံ့တို႕၊ မဂၤလာဒံုတိုဘက္မွ တည္းတယ္။ ဒီမွာ ေနစရာ ရွားလာတယ္။ တခ်ိဳ႕လူငယ္ေတြကေတာ့ သူတို႕ခ်ိတ္ဆက္နဲ႕ သူတို႕ေပါ့ဗ်ာ။ ဥပမာ ေတာင္တြင္းက ကိုသန္းနိုင္၊ ကိုပါေလး၊ ကိုေအာင္ကို၊ ဗိုလ္စတီးတုိ႕ လာပို႕ရင္ ၊ ျမိဳ႕ထဲသရက္ေတာေက်ာင္းမွာ အဆက္ရွိလို႕ အဲ့ဒီမွာတည္းတယ္။ ကိုျမင့္ေငြ(အခုအန္ဒီအက္ဖ္)၊ ကိုႀသႀကီး၊ ကိုေ၀လြင္တုိ႕ လာပို႕ရင္ ေႀကးသြန္းဘုရားဖက္ တည္းတတ္တယ္။ ေက်ာက္ပန္းေတာင္း ကိုေဇာ္၀င္းက်ေတာ့ ႀကံဳသလို က်ရာပဲ။ ေနာက္ေတာ့ေဆးရံုေရွ႕ ေရလည္ေက်ာင္း၊ မဂၢင္ေက်ာင္းေတြခ်ည္း တည္းတယ္။ ကိုေအာင္ေက်ာ္နဲ႕ ေနစရာတိုင္ပင္ေတာ့ ကိုယ္ေတာ္တစ္ပါး ပင့္လာတယ္။ ခပ္ငယ္ငယ္ပါပဲ။ ကိုေအာင္ေက်ာ္ရဲ႕ညီတဲ့။ ဦးစေႏၵာဘာသ ေခၚတယ္။ သူက အလံုက။ ကရင္ေက်ာင္းမွာ တည္းလို႕ျဖစ္တယ္ ဆိုေတာ့ ၀မ္းသာရေသးတာေပါ့။ ဒါေပမယ့္ သူနဲ႕ မဆက္ျဖစ္လိုက္ပါဘူး။ ေနာက္ေတာ့ ဒီကိုယ္ေတာ္ဟာ ေရႊ၀ါေရာင္ေတာ္လွန္ေရးမွာ ထင္ရွားတဲ့ ဦးဂမၻီရ ျဖစ္လာတယ္။

(မိုးမခမွတ္ခ်က္၊ အင္န္အယ္ဒီပါတီ၏ လူမႈေထာက္ကူအဖြဲ႔ခြဲတခုျဖစ္ေသာ HIV/AIDS ေ၀ဒနာရွင္မ်ားႏွင့္ မိသားစုမ်ား ေစာင့္ေရွာက္ေရးလုပ္ငန္းတြင္ ပါ၀င္ခဲ့သူ အဖြ႔ဲခ်ဳပ္ပါတီ၀င္တဦးျဖစ္ေသာ ကိုရာဇာက သူ႔အေတြ႔အၾကဳံမ်ား ေရးသားထားသည္ကို ေ၀မွ်ေပးမည္ဟု ဆိုသျဖင့္ အမ်ားပရိသတ္သိရွိေစဖို႔ မိုးမခက ရယူေဖာ္ျပျခင္းျဖစ္သည္။ သူဆက္ေရးႏိုင္သမွ် ေဖာ္ျပေပးမည္ ျဖစ္သည္)


သင့္အေၾကာင္း သင့္လုုပ္ငနး္ ေၾကာ္ျငာ သည္ေနရာမွာ ေၾကာ္ျငာႏိုုင္ပါျပီ
MoeMaKa Old Archives
No tags for this post.

Related posts

အလားတူ စိတ္၀င္စားဖြယ္ရာ စာမ်ား၊ ေဆာင္းပါးမ်ား ...:ရသေဆာင္းပါးစုံ, အခန္းဆက္မ်ား, ေခတ္ျပိဳင္အေတြ႔အၾကဳံ

One Response to Yar Zar – NLD ၏ HIV/AIDS ဆိုင္ရာလုပ္ငန္းမ်ား ဆယ္ႏွစ္တာနဲ႔ အမွတ္တရမ်ား (၄)

  1. ohnmar on July 3, 2012 at 4:16 pm

    ေတာ္ျကပါေပသည္။ကိုရာဇာဆက္ေရးနုိင္ပါေစ။

ေၾကာ္ျငာ … ေၾကာ္ျငာ …

စာအုပ္ျမင္ ခ်စ္ခင္ပါေစ

မိုုးမခမွာ ေၾကာ္ျငာပါ

Help MoeMaKa

မိုုးမခ Kindel Store

မိုုးမခ Kindel Store

MoeMaKa Online Store

MoeMaKa Online Store

Colorful People Memorial Place

%d bloggers like this:

မိုုးမခနဲ႔ ပတ္သက္သမွ်

ဂ်ဴနီယာ၀င္းရဲ့ မိုနာလီဇာနဲ႔ ႏိုင္ငံတကာပန္းခ်ီမ်ား ခံစားမႈေဆာင္းပါး ထြက္ျပီ

By

ဂ်ဴနီယာ၀င္းရဲ့ မိုနာလီဇာနဲ႔ ႏိုင္ငံတကာပန္းခ်ီမ်ား ခံစားမႈေဆာင္းပါး ထြက္ျပီ (မိုးမခစာအုပ္စင္) ေအာက္တိုဘာ ၁၈၊ ၂၀၁၈...

Read more »

ေဒါက္တာခင္ေမာင္၀င္း(သခ်ာၤ) ၏ ေခတ္သစ္အတြက္ပညာေရး ထြက္ျပီ

By

ေဒါက္တာခင္ေမာင္၀င္း(သခ်ာၤ) ၏ ေခတ္သစ္အတြက္ပညာေရး ထြက္ျပီ (မိုးမခ) ေအာက္တိုဘာ ၁၂၊ ၂၀၁၈ မိုးမခစာေပက...

Read more »

မုိးမခမဂၢဇင္း စက္တင္ဘာ ၂၀၁၈ နဲ႔ ကာတြန္းေရစီးေၾကာင္း

By

  မုိးမခမဂၢဇင္း စက္တင္ဘာ ၂၀၁၈ နဲ႔ ကာတြန္းေရစီးေၾကာင္း ထြက္ေတာ့မယ္ (မုိးမခ) စက္တင္ဘာ...

Read more »

ေဒၚခင္မ်ဴိးခ်စ္၏ သတင္းစာေလာက ထြက္ပါျပီ

By

ေဒၚခင္မ်ဴိးခ်စ္၏ သတင္းစာေလာက ထြက္ပါျပီ (မိုးမခ) ၾသဂုတ္ ၂၄၊ ၂၀၁၈ စာေရးဆရာမၾကီး ေဒၚခင္မ်ဴိးခ်စ္...

Read more »

သင္ၾကိဳက္ႏွစ္သက္ရာ စာကို အနည္းဆုံး ၁ ေဒၚလာ လွဴျပီး မိုးမခကို ကူညီပါ

Donate while shopping on amazon

Recent Comments