ဗိုင္းရပ္စ္

January 18, 2013

ျမတ္ေသာေခတ္
ဒီဇင္ဘာ ၁၆၊ ၂၀၁၃

ျမတ္ေသာေခတ္ ေရးသားသည့္ ဤ၀တၳဳတုိမွာ ျပီးခ့ဲသည့္လထုတ္ ေရႊအျမဳေတ မဂၢဇင္းတြင္ ပါရိွခ့ဲေသာ ၀တၳဳတုိ ျဖစ္သည္။ဤ၀တၳဳတုိနွင့္ ပတ္သက္ျပီး  အလင္းတန္းဂ်ာနယ္တြင္ ေ၀ဖန္သုံးသပ္ခ်က္ေဆာင္းပါးတပုဒ္ကုိ ေတြ႔ရသည္။  

ေ၀ဖန္သုံးသပ္ခ်က္

စာမ်က္ႏွာ ၁ စာမ်က္ႏွာ ၂ 

————————————————————-

ေရွ႕တည့္တည့္ရွိ ေမာ္နီတာကို ေငးစိုက္၍ ၾကည့္ ေနေသာ ေရာဘတ္ စိတ္တို႔ ဂနာ မၿငိမ္ ျဖစ္ေန၏။

ေခ်ာေမာ လွပ၍ စြဲမက္ဖြယ္ ခႏၶာကိုယ္ အခ်ဳိးအဆစ္ ႏွင့္ သူ မတူေအာင္ လွခ်င္တိုင္း လွေနေသာ မိန္းမပ်ဳိေလးတစ္ဦးကလည္း ေမာ္နီတာ ဖန္သားျပင္က တစ္ဆင့္ ေရာဘတ္ကို ခပ္ေတြေတြ ျပန္ၾကည့္ေနသေယာင္ ထင္ရသည္။ ထိုမိန္းမပ်ဳိကား တျခား မဟုတ္။

ကမာၻတစ္၀န္းက မီဒီယာအုပ္စု အလယ္သို႔ ကြန္ပ်ဴတာ သိပံၸ ပညာရွင္ ေရာဘတ္၏ အ့ံမခန္း စိန္ေခၚမႈတစ္ရပ္အတြက္ အဓိက တရားခံမေလး ေမရီပင္ ျဖစ္သည္။ ျပည့္ျပည့္စံုစံု ဆိုရေသာ္ လူသား ေဗဒ လကၡဏာ အခ်ဳိ႕ တရိပ္ရိပ္ေဆာင္ကာ ရွိန္ဟုန္ ျမင့္ျမင့္ စီးဆင္းဖို႔ရာ စမ္းသပ္ တီထြင္ ျပင္ဆင္ထားေသာ လူသား စက္႐ုပ္မေလး ေမရီ။ ႏုငယ္ ပ်ဳိပ်စ္ေသာ မ်က္ႏွာ အစပ္အေပါက္၊ သြယ္ရွင္းေသာ လည္တိုင္၊ ယစ္မူးခ်င္စဖြယ္ အမို႔အေမာက္၊ အေကြ႕အေကာက္တို႔ႏွင့္ ယွက္သိုင္း တြဲစပ္ထားေသာ အသံတိတ္ ပန္းခ်ီကား တစ္ခ်ပ္ႏွယ္။ ထို႔ျပင္ အနာဂတ္၌ ပုရိသ အေပါင္း၏ ႏွလံုးအိမ္အား ဆြဲကိုင္ လႈပ္ရမ္း မတတ္ ညိႇဳ႕ယူ ဖမ္းစား ႏိုင္သည္ သာမက စံျပ အိမ္ရွင္မေကာင္းတစ္ေယာက္ ျဖစ္လာဖို႔အထိ အလားအလာ ေကာင္းမြန္ ေနျပန္သည္ ဆိုလွ်င္ မျငင္း ႏိုင္။ ေရာဘတ္သည္ ေမွာ္ဆရာတစ္ဦးမဟုတ္။

အဆင့္ျမင့္ ကြန္ပ်ဴတာ သိပံၸပညာရွင္ႀကီး တစ္ဦး အေန ျဖင့္ေတာ့ လက္ခံထားၾကသည္။ သို႔ျဖစ္၍ ေမရီ၏ ခႏၶာ၌ ၀ိညာဥ္တို႔ ပူးကပ္ မေနခဲ့။ သိပံၸ စြမ္းပကား၏ ေၾကာက္ခမန္းလိလိ နည္းပညာ အခ်ဳိ႕သာ စီးေမ်ာ ခို၀င္တြယ္ကပ္ ေနေနလိမ့္မည္။ ေခတ္သစ္ေတာ္ေလး၀၀င္ လူသား စက္႐ုပ္မေလး ေမရီအျဖစ္ ကမာၻႏွင့္ခ်ီ ရင္ေပါင္တန္းဖို႔ရာ ေရွး႐ႈ၍ အစဥ္အလာက်ေသာ စံႏႈန္းမ်ားအား ေရာဘတ္ စုစည္း ရွာေဖြ ေနရ၏။ သာမန္ကာလွ်ံကာ တန္းတင္၍ ရ႐ံုေလာက္ႏွင့္ သူ႔ ရလဒ္ကို အဆံုး မသတ္ႏိုင္။

ေမရီႏွင့္အတူ လူပံု အလယ္တြင္ ေမာ္ႂကြားလိုသည္အထိ စိတ္ဆႏၵ ေဇာထက္သန္ေနခဲ့၏။ သည္ထက္ပုိ၍ ဆိုရလွ်င္ အေမွာင္ကမာၻထဲ ေရႊလက္တြဲကာ တူစံုဖက္ အေပ်ာ္က်ဴးဖို႔ရာအထိ ရမၼက္ေဇာကပ္ေနသည္။ သို႔ျဖစ္၍ စိတ္ေရာကိုယ္ပါ ႏွစ္ျမႇဳပ္ထားသည္မွာ လေပါင္းရာသီ အေတာ္လြန္ခဲ့ၿပီ။ ေန႔ေန႔ ညည စုတ္စုတ္ နစ္နစ္ ဇြဲခတ္လာလို႔လည္း ေမွ်ာ္လင့္ခ်က္၏ ကိုးဆယ္ ရာခိုင္ႏႈန္းခန္႔မွာ ျပည့္တင္းလု နီးပါး ရွိေနခဲ့ၿပီ ျဖစ္သည္။

ထိုစဥ္ စည္းခ်က္ မွန္မွန္ ေျခလွမ္းရွပ္ သံတစ္သံက ေရာဘတ္၏ ပ်ံ႕လြင့္ ေနေသာ အာ႐ံုကို အခန္း၀ တံခါးဘက္ဆီသို႔ လွမ္းပို႔သည္။
သဘာ၀ မဆန္ေသာ တစ္ေျပး ညီေျခ လွမ္းအဖိ အေဖာ့။
ဆယ္ေပ ပတ္လည္ အခန္းက်ဥ္း ထဲရွိ ခပ္မွိန္မွိန္ ျဖာက်ေနေသာ ၀ါ ၾကန္႔ၾကန္႔ အလင္းေအာက္က ေမရီ၏ ကိုယ္ေယာင္ကိုယ္၀ါသည္ လူသား တစ္ဦးႏွင့္ ခြဲ မရေအာင္ တူေနသည္။
စီလီကြန္မ်ားျဖင့္ ဖြဲ႕စည္း တည္ ေဆာက္ထားေသာ ေမရီ႕ ကိုယ္ခႏၶာ အေသြးအေရာင္သည္ လူသား၏ အေရျပားႏွင့္ ခၽြတ္စြပ္ တူေနသည္ကို ေရာဘတ္ သတိျပဳမိ၏။
အစားထိုးေရြးခ်ယ္မႈ မွန္ကန္ေၾကာင္း ညီမ ျဖစ္သူ ေမာ္လီ၏ ခ်ီးမြမ္းစကားကို ေရာဘတ္ သာသာထိုးထိုးေလး လက္ခံလိုက္သည္။
ေမရီ႕ထံက အေငြ႕တ ေထာင္း ေထာင္း ထေနေသာ ေကာ္ဖီခြက္ကို ေရာဘတ္ လွမ္းယူသည္။
ေန႔တစ္ ေန႔၏ ပံုမွန္ လုပ္ငန္းေဆာင္တာမ်ားအား ေမရီ အသား က်ေနၿပီ ျဖစ္ေၾကာင္း ေရာဘတ္ မ်က္ျမင္ ကိုယ္ေတြ႕။
တစ္ခါတစ္ရံ ညီမျဖစ္သူ ေမာ္လီ၏ အ၀တ္အထည္မ်ား ၀တ္ဆင္ထားသည့္ ေမရီကပင္ ေမာ္လီ့ထက္ပို၍ အခ်ဳိးညီေျပ ျပစ္ေနတတ္သည္ကို ေရာဘတ္ အသိဆံုး။
ေမရီ႕အတြက္ လိုအပ္မယ္လို႔ ယူဆရေသာ မိန္းမ အသံုးအေဆာင္ တိုတို ထြာထြာေလးကအစ ေမာ္လီ ကိုယ္တိုင္ မၿငိဳမျငင္ ျဖည့္ဆည္းေပးေနက်။ သို႔ေသာ္လည္း ေမရီကိုယ္၌က လိုလား တပ္မက္သည့္ဟန္ ေလ်ာ့ပါးေန တတ္သည္ကို ညီမျဖစ္သူ ေမာ္လီက ရယ္ကာ ေမာကာ အရႊန္း ေဖာက္တတ္သည္။ ေရာဘတ္၏ စြမ္းေဆာင္ ကြန္႔ ျမဴးမႈအေပၚ ဆံုးခန္းတိုင္ ေအာင္ မျပည့္မီ ေသးသလို ေရာဘတ္အား သတိေပး ေနသည့္ႏွယ္။

အေတာ္ အသင့္ၿပီး ျပည့္ စံုေနၿပီ ျဖစ္ေသာ လူသားစက္ ႐ုပ္မေလး ေမရီသည္ စကား အင္မတန္ နည္းျခင္း၊ အအိပ္ အေန မမက္ေမာျခင္း၊ အရယ္ အျပံဳး ပါးရွားျခင္း၊ လမ္း ေလွ်ာက္ သည့္ဟန္ မေပ်ာ့ေျပာင္းျခင္း၊ လွလို ပလိုစိတ္ ၌ အာသာငမ္း ငမ္းမ တက္ျခင္း ႏွင့္ အဖံုဖံုေသာ စိတ္ခံစားခ်က္ ေယဘုယ် အခ်ဳပ္ လကၡဏာမ်ား ကုန္ခမ္း ပေပ်ာက္  ေနေသးသည္ကို ေရာဘတ္ မခ်င့္ မရဲျဖစ္ ေနသည္။

အဆိုး၀ါးဆံုး အခ်က္က ညီမေလး ေမာ္လီကို ဆက္ဆံသလို ေရာဘတ္အား ဆက္ဆံ ေနသည့္ အခ်က္။

ဆိပ္ဖလူး ပန္းရနံ႔တို႔ သင္းအီ ေနတတ္ေသာ ၿမိဳ႕ျပင္စပ္က ဆိုင္ေလးသည္ ေရာဘတ္ ႏွင့္ ေမရီတို႔ ႏွစ္ဦး ညေနခင္း ကားေမာင္းလည္ပတ္ရာမွ အခ်ိန္မွန္မွန္ ထိုင္ျဖစ္ေသာ စားေသာက္ဆိုင္ကေလး။

“ေမရီ ညစာ တစ္ခါ တည္း စားသြားမလား”
“၀ိုင္ ခပ္ျပင္းျပင္းေလး တစ္ခြက္ ေလာက္ ေသာက္ခ်င္ ေန သလိုပဲ”
အစား အေသာက္မ်ား လြယ္လင့္တကူ သံုးေဆာင္ စြန္႔ထုတ္ ႏိုင္ရန္ စီလီကြန္မ်ားျဖင့္ အစားထိုး မြမ္းမံထားေသာ ေမရီသည္ ထိုသို႔ ႏွင္ႏွင္ ေရာင့္ရဲတတ္သည္က အမ်ားသား။ ထိုအခ်ိန္မ်ဳိး၌ ေရာဘတ္က-
“အိုေခ၊ အိုေခ ကိုယ္ ဒါကို ေမ့သြားတာ။ ကား ေမာင္းေနတုန္းေတာင္ ကိုယ့္စိတ္ထဲ ၀ိုင္ျပင္းျပင္းေလး တစ္ခြက္ေလာက္ ေတာင့္တမိ ေသးတယ္။ အခု ကိုယ့္ ဆႏၵကို ေမရီက သတိေပးသလို ျဖစ္သြားတာေပါ့။ အင္းေလ ကိုယ့္အတြက္ ေတာ့ ေမရီဟာ ဘုရားေပးတဲ့ ဆုလာဘ္ တစ္ခုပဲ ထင္ပါရဲ႕”

ဘာသာ စကားႏွင့္ အထိုက္ အေလ်ာက ္ေရလည္ ကၽြမ္း၀င္ ေနၿပီ ျဖစ္ေသာ ေမရီကို မမွိတ္မသုန္ စိုက္ၾကည့္ရင္း ေသြးတိုးစမ္းရတာက ၾကံဳရင္ ၾကံဳသလို။ အခါခါ အထပ္ထပ္။ အျမဲလိုလို ေမရီ စိတ္ခံစားလံႈ႕ေဆာ္မႈ ပမာဏကို ေရာဘတ္ မ်က္ျခည္ျပတ္ မခံခဲ့။ အလားတူ တစ္ဖက္က ေက်ာက္႐ုပ္သာသာ တံု႔ျပန္ ႏိႈးေဆာ္မႈအဆင့္ကေန ေျပာင္းလဲ မလာေသးတာကိုလည္း လက္မခံခ်င္လို႔ မရ။ ေမရီ႕ ဦးေခါင္းအတြင္းက အာ႐ံု လံႈ႕ေဆာ္ ခံစားမႈ အေပၚ တပ္ဆင္ အသံုးခ်ထားေသာ ေဆာ့ဖ္၀ဲ၏ နည္းပညာ အားနည္းခ်က္မွန္းလည္း ေရာဘတ္ ရိပ္မိသည္။ သို႔ေသာ္ ေရာဘတ္ကိုယ္တိုင္က တစ္ကိုယ္ေတာ္ လမ္းစ ေဖာက္ခ်င္သူ။

ရာႏႈန္းျပည့္ မေ၀းေတာ့သည့္ခရီးကို သူ တစ္ကိုယ္တည္း ဆက္ေလွ်ာက္ခ်င္သူ။ ေအာင္ျမင္မႈကို မွ်ေ၀ ခံစားလိုသည့္စိတ္ ေခါင္းပါးေနတာမ်ဳိးလည္း မဟုတ္ျပန္။ လူသား စက္႐ုပ္မေလး ေမရီႏွင့္ အတူ ယွဥ္တြဲကာ ခ်စ္ႀကိဳး တင္းလိုသည္အထိ ေရာဘတ္ စိတ္ကူး အိပ္မက္တို႔ မဆံ့ ရင္ကန ္ျဖစ္ေနသည္က ပိုလိမ့္မည္ထင္၏။ ထို႔ေၾကာင့္ပင္…။
“ေမာရစ္နဲ႔ ညိႇႏိႈင္းေဆြး ေႏြးရမယ့္ အခ်ိန္က် ၿပီလို႔ ကိုကို မယူဆ ႏိုင္ေသးဘူးလား။ ကိုကိုသာ ေခါင္းတစ္ခ်က္ညိတ္လိုက္စမ္းပါ။ ေမာ္လီ့ သူငယ္ခ်င္းကို ေမာ္လီ အခ်ိန္မေရြး လွမ္းေခၚလိုက္႐ံုပဲ။ ေမာ္လီ့ သူငယ္ခ်င္း ေမာရစ္က အတတ္ပညာပိုင္းဆိုင္ရာပဲ နာမည္ ထြက္တာပါ။ သူတစ္ပါး ေအာင္ျမင္မႈကို အၫႊန္႔ ခူးစားတတ္တယ္လို႔ေတာ့ ေမာ္လီ တစ္ခါမွ မၾကားဖူးပါဘူး”

“ေတာ္စမ္း၊ ေမာ္လီ ငါ လုပ္တဲ့ အလုပ္ကို နင္ ဘယ္ေလာက္ နားလည္လို႔ ၀င္စြက္ ဖက္ေနရတာလဲ။ နင့္မီးဖိုေခ်ာင္ထဲသာ အစပ္အဟပ္ မတည့္တည့္ေအာင္ နင္စီမံလို႔႔ ရခ်င္ရမယ္။ ငါ ကိုင္တြယ္ေနရတာက တစ္ခ်က္ကေလး တိမ္းေစာင္းသြားတာနဲ႔ တစ္ကျပန္စတဲ့ အလုပ္မ်ဳိး၊ ေအး ေမာရစ္ဆီက အကူအညီကို မ်က္စိမွိတ္ ျငင္းေနတယ္လို႔ နင္ ထင္ေနတာကေတာ့ ငါလည္း မရွင္းျပတတ္ဘူး”

“ကိုကို ေျပာပံုက ေမာ္လီ့ သူငယ္ခ်င္း ေမာရစ္ကပဲ အရည္ အခ်င္းမရွိ သလိုလို ျဖစ္ေနၿပီး မသကာ ဦးေႏွာက္တစ္လံုးထက္စာရင္ ဦးေႏွာက္ႏွစ္လံုး ေပါင္းၿပီး အလုပ္လုပ္တာက အမွားကို ပိုထိန္းသိမ္း ႏိုင္မယ္လို႔ ကိုကို လွည့္ေတြး ၾကည့္ပါလား”

“ကၽြတ္ သြားစမ္းပါဟာ၊ စကား အပိုေတြ မေျပာစမ္းပါနဲ႔။ ဒီမယ္ ေမာ္လီ နင့္ကိုငါ အရွင္းဆံုး ေျပာမယ္။ ေမရီနဲ႔ ပတ္သက္ရင္ ညီမ အရင္းျဖစ္တဲ့ နင့္ကိုေတာင္ ဘာတစ္ခုမွ အသိေပး ခ်င္ခဲ့တာမဟုတ္ဘူး။ ဒီေတာ့ နင့္ လုပ္ရပ္ နင့္ေစတနာကို ေက်းဇူးျပဳၿပီး ရပ္တန္းက ရပ္ပါေတာ့”

ေရာဘတ္ထံက ေျပာင္း လဲမႈ ခပ္သည္းသည္းေၾကာင့္ ေမာ္လီ ႐ုတ္တရက္ ႏႈတ္ဆိတ္သြားေသးသည္။ ၿပီးမွ တစ္စံု တစ္ရာကုိ သတိရသြားသည့္ဟန္ျဖင့္

“ခုခ်ိန္မွာ ကိုကို႔ဘက္က ေမရီနဲ႔ ပတ္သက္ၿပီး သိုသိုသိပ္သိပ္ ရွိခ်င္တာကို ေမာ္လီ နားလည္တယ္။ ဒါေပမဲ့ ကိုကို တင္းက်ပ္ ထားတဲ့ စည္းကမ္းကို ကိုကို ကိုယ္တိုင္ ခ်ဳိးေဖာက္ေနတာက်ေတာ့ အျပစ္ မျဖစ္ဘူးေပါ့ ဟုတ္လား”
“ကဲ နင္မသိေအာင္ ငါ ဘာေတြ ခ်ဳိးေဖာက္ ေနသလဲ၊ ေျပာစမ္းပါဦး”

“ေမရီ မနက္ မနက္ျခံထဲ ဆင္းၿပီး သတင္းစာ ဆင္းဆင္း ယူေနတာ ကိုကို အမိန္႔ မပါဘူးေပါ့”
“ဟား ဟား ဟား ဟား နင့္ကို ငါ့ညီမလို႔ ေျပာရမွာေတာင္ ရွက္လာၿပီ ေမာ္လီရယ္၊ ဆယ္ေပေလာက္ျမင့္တဲ့ အုတ္တံတိုင္းနဲ႔ ျခံတံခါး အလံုပိတ္ကေန ေမရီ႕ကို တစ္ေယာက္ေယာက ္ျမင္သြားဖို႔ ဆိုတာ ခ်င့္ခ်င့္ ခ်ိန္ခ်ိန္လည္း စဥ္းစားပါဦး”

“ဒီေလာက္ေတာ့ ေမာ္လီလည္း ေတြးတတ္ တာေပါ့ ကိုကိုရယ္၊ ေမာ္လီ ေျပာတာက သတင္းစာ လာပို႔ရင္း မေတာ္ တဆ ေမရီကို ျမင္ သြားရင္ ဘယ္လို လုပ္မလဲ”
“ပံုႀကီး မခ်ဲ႕ခ်င္ စမ္းပါနဲ႔ ေမာ္လီရယ္၊ သတင္းစာပစ္ ထည့္ရတဲ့ အေပါက္ ေလးက လက္တစ္ထြာေတာင္ က်ယ္တာ မဟုတ္ဘူး။ ေအး မလႊဲသာ မေရွာင္သာလို႔ သတင္းစာ ပို႔တဲ့ ငခၽြတ္ေလာက္ ျမင္သြားတာေတာ့ ငါလည္း ဂ႐ုမစိုက္ဘူး။ ၿပီးေတာ့ ေမရီ႕အတြက္လည္း ပံုမွန္ အေလ့ အက်င့္ေလးက ရွိေနမွ ျဖစ္မွာ”
“သိၿပီးသား သိၿပီးသား ကိုကိုတို႔ ႏွစ္ေယာက္ စလံုး အဲဒီ ဆယ္ေပပတ္လည္ အခန္းေလးထဲမွာပဲ တစ္သက္လံုးေနေပေတာ့”
သည္လိုႏွင့္…။

အပတ္တကုတ္ မေနမနား အခန္း ေအာင္းကာ တီထြင္ ၾကံဆ နည္းလမ္း ရွာေနေသာ ေရာဘတ္၏ အခန္းက်ဥ္းထဲမွ စူးစူး၀ါး၀ါး ေအာ္သံေၾကာင့္ ေမာ္လီ တဟုန္ထိုး ေျပး၀င္သြားသည္။

“ကိုကို ကိုကို ကိုကို ဘာျဖစ္ တာလဲ၊ တံခါး အျမန္ ဖြင့္ပါဦး”
“ကိုကိုေတာ့ ၀ီရိယ အက်ဳိး ခံစားရၿပီ ေမာ္လီေရ၊ ကိုကိုတို႔ အခ်ိန္ အပိုင္းအျခားတစ္ခု ေစာင့္ၾကည့္လို႔မွ အမွား ကင္းၿပီဆိုရင္ လူသိရွင္ၾကား ခ်ျပ႐ံုပဲ၊ သာမန္ နည္းပညာ မဟုတ္တဲ့အတြက္ တစ္ကမာၻလံုးက ပညာရွင္ေတြအားလံုး  အလယ္မွာ ကိုကိုေတာ့ လက္မေထာင္ႏိုင္ၿပီ၊ ကိုကို႔ရဲ႕ေအာင္ျမင္မႈကို ညီမေလး ၀မ္းမသာဘူးလား”

“ဘယ္လို ေျပာလိုက္တာလဲ ကိုကိုရယ္၊ ေမာ္လီ ၀မ္းသာတာေပါ့”
“တကယ္ေတာ့ ဒါဟာ လိင္ပိုင္း ဆိုင္ရာ အာ႐ံု ခံစားမႈ ဧရိယာကို အလို အေလ်ာက္ ႏိႈးေဆာ္ေပးမယ့္ အဆင့္ျမင့္ ေဆာ့ဖ္၀ဲ တစ္ခုပဲ။ တျခားစိတ္ ခံစားခ်က္ အေသးအမႊားေလးကအစ သူ႔အလိုအေလ်ာက္ ထိန္းခ်ဳပ္ေနမွာ ဆိုေတာ့ ၿပီး ျပည့္စံုတဲ့ ရလဒ္ျဖစ္ဖို႔ ရာႏႈန္းျပည့္ ေသခ်ာေနၿပီ။ ေမရီ႕ကို ၾကည့္ပါဦး၊ ဘာေတြ ေျပာင္းလဲသြားလဲလို႔”

ရွက္ေသြး ျဖာလုမတတ္ ခံစားမႈ အရိပ္အေယာင္အား မဖံုးႏိုင္ မဖိႏိုင္ ျဖစ္ကာ သြယ္လ်ေသာ လက္ေခ်ာင္းေလးမ်ားကိုပင္ ဆုပ္နယ္ ပြတ္သပ္ေနသည့္ လူသား စက္႐ုပ္မေလး ေမရီ႕ကို ျမင္ေတြ႕သူတိုင္း ေမာ္လီ အံ့ၾသ တုန္လႈပ္ သြားသည္ထက္ မေလ်ာ့မွာ ေသခ်ာ၏။ ေမာ္လီကိုယ္တိုင္ ဖ်တ္ခနဲ ေပၚလာေသာ ခံစားမႈအား မေအာင့္အည္း ႏိုင္ေတာ့ဘဲ …

“ခုခ်ိန္က စၿပီး ေမာ္လီ့ အတြက္ ခ်စ္ဖို႔ေကာင္းတဲ့ ညီမေလးတစ္ေယာက္ အပိုင္ ရသြားၿပီေနာ္”
“ညီမေလး ေျပာတာ မွန္သင့္ သေလာက္ မွန္သား ပဲ။ ဒါေပမဲ့ မျပည့္စံုေသးဘူး ထင္တယ္”
“ဘာလဲ ကိုကိုရဲ႕”
“ခ်စ္စရာ သိပ္ေကာင္း တဲ့ ေယာင္းမ ေခ်ာေခ်ာေလးဆိုရင္ ပိုမျပည့္စံု သြားဘူးလား”
“ဟ…ဟား… ရတယ္…ရတယ္၊ ကိုကို႔ သေဘာ၊ ကိုကို႔ သေဘာ၊ ေနဦး ဒါဆိုရင္ ေမာ္လီကိုလည္း ကိုကို အခြင့္အေရး တစ္ခု ေပးရမယ္၊ ဘယ္လိုလဲ”

ေမရီက မခိုးမခန္႔ ပံုစံ တမင္ဖမ္းကာ ေမးေစ့ကို လက္ျဖင့္ အသာ အယာပြတ္ ရင္းက ေမးေန၏။
“အင္း ဆိုစမ္းပါဦး၊ ငါ့ ညီမက ဘာအခြင့္ အေရးမ်ား ယူခ်င္လို႔လဲ”
“ပါးပါးေလးပါ ကိုကိုရာ၊ ေမာ္လီ့ သူငယ္ခ်င္း ေမာရစ္ကို ေမရီနဲ႔ ဆံုေပး ႐ံုေလး ပဲ၊ ဘယ္လိုလဲ ျဖစ္တယ္ မဟုတ္လား ဆရာႀကီး”

“ဒီကိစၥကို ကိုယ္တိုင္ ဆံုးျဖတ္ထား ၿပီးသားပါ။ ဒါေပမဲ့ ကိုကုိ႔ကို အခ်ိန္နည္း နည္းေတာ့ ေပး”
“ကိုကို႔ နည္းနည္း ဘယ္ ေလာက္ေတာင္ ေစာင့္ရမွာလဲ”
ေရာဘတ္က လက္ညိႇဳး ေလးေထာင္ရင္း ျပန္အေျဖ ေပးေန၏။
“တစ္လ”

“ဟား…ဟား… ဟား…ဟား…”
“ၾကည့္…ဒါက ေမာ္လီ့ ကိုကိုကို ေမာရစ္က ေလွာင္တာေပါ့ေလ”
“မဟုတ္ဘူး၊ မဟုတ္ ဘူး၊ ကိုေရာဘတ္ႀကီး ေျပာတဲ့ ေယာင္းမဆိုတာကို သေဘာ က်လြန္းလို႔ပါကြာ ဟား… ဟား…”
ေမာရစ္ ေျပာလည္း ေျပာခ်င္ စရာမို႔ ေျပာရင္းတန္းလန္းက ရယ္ခ်င္ စိတ္မကင္း ေသးဟန္ရွိေသာ ေမာရစ္ကို ေမာ္လီက ခ်စ္စဖြယ္ မ်က္ေစာင္းတစ္ခု လွမ္းထိုးရင္း

“ဟုတ္ေတာ့ ဟုတ္ တယ္ ေမာရစ္ရဲ႕၊ ကိုကို အကဲ ပိုေလာက္ေအာင္ကို ေမရီ ေတာ္ေတာ္ ေျပာင္းလဲသြားတာ၊ ေမာ္လီတို႔ေမာင္ႏွမက ေမရီေလးရဲ႕ အရင္ ပံုစံကိုပါ ထိေတြ႕ ထားရေတာ့ အရမ္း သိသာတာပဲ သိလား”
“ဟုတ္လား၊ ေမာ္လီ ေျပာတာနဲ႔ ကိုယ္ေတာင္ ေမာ္လီတို႔ အိမ္ျမန္ျမန္ ေရာက္ခ်င္လာၿပီ”
ေမာရစ္က ေျပာလည္း ေျပာ၊ ခပ္မွန္မွန္ ေမာင္းလာေသာ မာစီဒီးစ္ကားေလးကိုလည္း အရွိန္ထပ္ျမႇင့္ေန၏။

“တကယ္ ေမာရစ္ရယ္၊ အစစ အရာရာ ေျပာင္းလဲသြားတာမ်ား ေမာ္လီေတာ့ လက္ဖ်ားခါတယ္။ ခုဆုိရင္ အိပ္ရာက ကိုကို မႏိႈးမခ်င္း ေမရီ မထေတာ့ဘူး။ ႏိုးလာလို႔ ကိုယ္လက္ သန္႔စင္ ၿပီးရင္လည္း မွန္တင္ခံု ေရွ႕မွာ ဖင္ဂၽြတ္စြဲမတတ္ ထိုင္ေနေတာ့တာပဲ။ ေနာက္ဆံုး သူစိတ္တိုင္းက် ျခယ္လို႔ သလို႔ ၿပီးၿပီ ဆိုေတာ့မွ ကိုကိုနဲ႔ အတူ ေကာ္ဖီေသာက္ရင္း ေျပာလိုက္တဲ့ စကားဆိုတာ အျမႇဳပ္ေတာင္ ထြက္မလား ထင္ရတယ္ ေမာရစ္ ေရ”

“ကုိေရာဘတ ္ႀကီးတစ္ေယာက္ သေဘာေတြက်ေနမွာပဲ”
“ဘာေျပာ ေကာင္းမလဲ ေမာရစ္ရယ္။ ေသခ်ာတာေပါ့။ ေနာက္ၿပီး ျခံထဲမွာ သတင္းစာကို ထိုင္ခံု တစ္လံုးနဲ႔ အက်အန ထိုင္ဖတ္ေနပံုမ်ား ေမာရစ္ကို ျမင္ေစ့ခ်င္တယ္”
“တယ္ဟုတ္ပါလား။ ေမရီက သတင္းစာကိုေတာင္ စိတ္လုိ လက္ရ ဖတ္တတ္ေနၿပီကိုး”
“ဘယ္ကလာ ေမာရစ္ရယ္။ ဘယ္သူ႔ စနက္ရိွမလဲ။ ကိုကိုေလ ကိုကုိေပါ့။ သတင္းစာကုိေတာင္ ေမရီ ဖတ္ျပေတာ့မွ နားထဲ၀င္တယ္ ထင္ေနတာ”

“အဟား ကုိေရာဘတ္ကေတာ့ စံပဲေဟ့”
“ေနာက္ ရိွေသးတယ္။  ရိွေသးတယ္။ အခုဆုိ ေမာ္လီ့ဖို႔ တစ္ခုခု ၀ယ္တုိင္း ေမရီ႔ အတြက္ပါ မက်န္ေစရဘူး။ ဟုိတစ္ေယာက္ကလည္း သူ႔အတြက္မ်ား ပါမလာရင္ ကုိကုိ႔ကို ႏွစ္ရက္ေလာက္ စိတ္ေကာက္ေနေတာ့တာ”
ေမာ္လီ၏ ေလယူေလသိမ္း အတက္ အက်က ေရာဘတ္၏ ေအာင္ျမင္မႈ အေပၚ ဂုဏ္ယူ၀ံ့ႂကြားလုိသည္ထက္၊ လူသား စက္႐ုပ ္မေလး ေမရီ၏ ေၾကာက္ခမန္းလိလိ မယံု ႏုိင္စရာ တိုးတက္ ေခတ္မီေနပံုအား ပို၍ ထင္းခနဲ လင္းခနဲျဖစ္ေအာင္ ပံ့ပိုးေနသည္ဟု ေမာရစ္က ထင္သည္။
ပညာသည္ အခ်င္းခ်င္း အနီးကပ္စူးစမ္း ေလ့လာခ်င္စိတ္က ေမာရစ္အား လီဗာကိုသာ ဖိနင္းခိုင္းရသည္။

“လာၾကဦး၊ လာၾကဦး မင္းတို႔ ႏွစ္ေယာက္ ေရာက္လာတာနဲ႔ အေတာ္ပဲ။ ငါ တစ္ေယာက္တည္း ဘာလုပ္လုိ႔ ဘာကိုင္ ရမွန္းကို မသိ ေတာ့ဘူး”
အ႐ူးမီး၀ုိင္း သလို ေရးႀကီး သုတ္ျပာနဲ႔ မဆုိင္း မတြ လွမ္းေျပာေသာ ေရာဘတ္၏ ပံုစံက ေရခ်ဳိးၿပီး ထြက္လာစ ခႏၶာကိုယ္ အေပၚပိုင္း ဗလာက်င္း အတုိင္းသာ ရိွေသး၏။  ႐ုတ္တရက္ႀကီး ဘာစေမးလုိ႔ ေမးရမွန္း မသိေအာင္ ေၾကာင္အမ္းအမ္း ျဖစ္ေနေသာ သူတုိ႔ ႏွစ္ေယာက္ကို ေရာဘတ္ကပင္ မ်က္ကလူး ဆန္ပ်ာျဖင့္-
“ဒီမွာ ေမရီ မရိွေတာ့ဘူး။ ေမရီ႕ကို လံုး၀မေတြ႕ ေတာ့ဘူး။ ေမရီတစ္ေယာက္တည္း ဘယ္မ်ား ထြက္သြားၿပီလဲ မသိဘူး”
ေမာရစ္ ၾကည့္ရတာ ေၾကာင္စီစီ ႏုိင္ေနသလို ရိွေသာ္လည္း ေမာ္လီကေတာ့-
“ဟာ ကိုကုိတုိ႔က လုပ္ျပန္ၿပီ။ ဒီအခ်ိန္ဆုိ ေမရီ ပန္း႐ံုထဲ ေရာက္ေနမွာေပါ့။ နာရီလည္း ေသေသခ်ာခ်ာ ၾကည့္ပါဦး”
ေရာဘတ္က စုတ္တစ္ ခ်က္သပ္ရင္းမွ ရင္ေခါင္းသံ ႀကီးျဖင့္ ျပန္ေျပာသည္။
“ဘယ္ကလာ မဟုတ္ဘူး၊ မဟုတ္ဘူး၊ လံုး၀ မဟုတ္ဘူး။ ကုိကို တစ္အိမ္လံုး တစ္ျခံလံုးကို ေဒါင္း ေတာက္ေအာင္ ရွာထားၿပီး ၿပီ။ ဘယ္ေနရာမွ မေတြ႕ဘူး။ ကိုကို ေရခ်ဳိးခန္းထဲ ၀င္ခါနီးေတာင္ ဧည့္ခန္းမွာ စာထုိင္ ဖတ္ေနေသးတယ္။ ဟာ ဒုကၡပါပဲ။ အႏၲရာယ္ တစ္ခုခုမ်ား ျဖစ္လုိ႔ကေတာ့ ကိုကို ရင္က်ဳိးလိမ့္မယ္”
အေျခအေနကို အနည္းငယ္ ရိပ္စားမိၿပီ ျဖစ္ေသာ ေမာရစ္က သူႏွင့္နီးစပ္သည့္  အခ်က္ကို ၀င္ေထာက္သည္။

“ကိုေရာဘတ္ ေမရီ႕ကို ဗုိင္းရပ္စ္ေကာ မွန္မွန္စစ္ ျဖစ္ရဲ႕လား”
“ေနမလား ေမာရစ္ရယ္၊ ဒီအေရး ေတြကို ကိုယ္ႀကိဳျမင္လို႔ ဗုိင္းရပ္စ္ကိုက္တာနဲ႔ ႏွစ္ဆယ့္ေလးနာရီအတြင္း သတိေပးတဲ့ ေဆာ့ဖ္၀ဲတစ္ခု အင္စေတာ လုပ္ထား ခဲ့ၿပီးသား။ ဟုတ္ၿပီ ဟုတ္ၿပီ ဗိုင္းရပ္စ္ကိုက္တာ ေသခ်ာရင္ေတာ့ ေနာက္ ေက်ာဘက္ အခ်က္ျပမီးက ႏွစ္ဆယ့္ေလးနာရီ မေက်ာ္ခင္ လင္းကို လင္းေနလိမ့္မယ္”

“ဒါဆုိရင္လည္း အခ်ိန္ ရိွတုန္း ခပ္ျမန္ျမန္ လိုက္ရွာရေအာင္”
ေရာဘတ္ အ၀တ္အစား ခပ္သြက္သြက္လဲကာ အဆင္သင့္ ေစာင့္ေနေသာ ေမာရစ္၏ ကားေပၚသို႔ ၀ုန္းခနဲ တက္ထုိင္သည္။ ေမာ္လီက အက်ဳိးအေၾကာင္း ထူးတာနဲ႔ အိမ္ကေန ဖုန္းလွမ္း ဆက္မည္ဆုိကာ က်န္ရစ္ခဲ့ေလ၏။
ထုိသုိ႔ ေနရာ အႏွံအား အခ်ိန္တစ္လ ၾကာၾကာ အားႀကိဳး မာန္တက္ လိုက္လံ ရွာေဖြ စံုစမ္း ေသာ္လည္း အေၾကာင္းထူး ပုံမေထာက္၍ ေရာဘတ္ အားေပ်ာ့ စိတ္ေလွ်ာ့ခ်င္လာ၏။ ထုိထက္ပို၍ ေရာဘတ္တို႔ ဘက္က လူသား စက္႐ုပ္မေလး ေမရီ၏ ေနာက္ေက်ာဘက္က တစ္စံုတစ္ရာ ၀ိေသသအား သဲလြန္စ တစ္ရပ္အေနျဖင့္ “ေနာက္မီးလင္းေနတဲ့ ေကာင္မေလး တစ္ေယာက္ကုိမ်ား ေတြ႕မိေသးလား”ဟု ထုတ္ထုတ္ ေမးသည့္ အခါ အေမးခံရသူ အေပါင္း၏ စိတ္မႏွံ႔သူ တစ္ေယာက္လုိ ယံုမွတ္မွားကာ စိုက္စုိက္၍ ၾကည့္သြား ၾကေသာ တန္ျပန္ မ်က္လံုးတို႔၏ ဒဏ္မွ ရင္မဆုိင္၀ံ့ေတာ့တာက ပိုလိမ့္မည္ ထင္ပါသည္။

တုိက္ဆုိင္မႈ တစ္ခုဟု အသံလႊင့္ရေအာင္ တိုက္ပဲ တိုက္ဆုိင္ႏုိင္လြန္းသည့္ မသိုးမသန္႔ သတင္းေလး တစ္ခုကလည္း ေရာဘတ္၏ အိမ္အျပန္ ခရီးတြင္ အသင့္ ေစာင့္ဆုိင္း ေနခဲ့သည္။
လူသား စက္႐ုပ ္မေလး ေမရီ ေပ်ာက္ခ်င္းမလွ ေပ်ာက္ဆံုး သြားခဲ့ေသာ ေနာက္တစ္ေန႔ နံနက္မွ စတင္ကာ ေရာဘတ္၏ အိမ္သို႔ အခ်ိန္ မွန္မွန္ သတင္းစာ လာပို႔ေလ့ ရိွေသာ လူငယ္ခၽြတ္တားေလးသည္လည္း အစအနပင္ ရွာမရေအာင္ ကုိယ္ေရာင္ေဖ်ာက္ သြားခဲ့သည္ ဟု…။


သင့္အေၾကာင္း သင့္လုုပ္ငနး္ ေၾကာ္ျငာ သည္ေနရာမွာ ေၾကာ္ျငာႏိုုင္ပါျပီ
No tags for this post.

အလားတူ စိတ္၀င္စားဖြယ္ရာ စာမ်ား၊ ေဆာင္းပါးမ်ား ...:ရသေဆာင္းပါးစုံ

Comments are closed.

ေၾကာ္ျငာ … ေၾကာ္ျငာ …

စာအုပ္ျမင္ ခ်စ္ခင္ၾကပါေစ …

မုိးမခ လစဥ္ထုတ္မဂၢဇင္း စက္တင္ဘာ ၂၀၁၇ ထြက္ၿပီ

မိုုးမခမွာ ေၾကာ္ျငာပါ

မိုုးမခကိုု အိမ္အေရာက္ ပိုု႔ေပးမည္

Help MoeMaKa

မိုုးမခမာတိကာစဥ္

%d bloggers like this:

ေၾကာ္ျငာရန္ …

မိုုးမခနဲ႔ ပတ္သက္သမွ်

မိုးမခမဂၢဇင္း ေနာက္ဆံုးထုတ္ကို WE မွာ ဝယ္ပါ

By

မိုးမခမဂၢဇင္း ေနာက္ဆံုးထုတ္ကို WE မွာ ဝယ္ပါ (မုိးမခ) စက္တင္ဘာ ၂၀၊ ၂၀၁၇...

Read more »

မိုးမခထုတ္ ေမာင္စြမ္းရည္စာအုပ္ WE မွာ ဝယ္ပါ

By

မိုးမခထုတ္ ေမာင္စြမ္းရည္စာအုပ္ WE မွာ ဝယ္ပါ (မုိးမခ) စက္တင္ဘာ ၂၀၊ ၂၀၁၇...

Read more »

မုိးမခ ၾသဂတ္စ္ ထြက္ၿပီ

By

မုိးမခ ၾသဂတ္စ္ ထြက္ၿပီ ၾသဂတ္စ္ ၁၅၊ ၂၀၁၇ ျပည္တြင္း ျပည္ပ ကေလာင္ရွင္ေတြရဲ႕...

Read more »

မုိးမခ ဇူလုိင္ ထြက္ပါၿပီ …

By

မုိးမခ ဇူလုိင္ ထြက္ပါၿပီ … (မုိးမခ) ဇူလုိင္ ၁၈၊ ၂၀၁၇ မုိးမခ...

Read more »

သင္ၾကိဳက္ႏွစ္သက္ရာ စာကို အနည္းဆုံး ၁ ေဒၚလာ လွဴျပီး မိုးမခကို ကူညီပါ

Recent Comments

က႑မ်ားအလိုက္

က႑မ်ားအလိုက္ မာတိကာစဥ္