အာဆီယံ ႏွစ္ႏွစ္ႏိုင္ငံအေရးမို႔ အာဆီယံဥကၠ႒ႀကီး ပါ၀င္ကူညီေပးေစခ်င္္္

February 16, 2014

အာဆီယံ ႏွစ္ႏွစ္ႏိုင္ငံအေရးမို႔ အာဆီယံဥကၠ႒ႀကီး ပါ၀င္ကူညီေပးေစခ်င္္္

ေဒါက္တာဓမၼပိယ (ITBMU)  ၊ ေဖေဖာ္၀ါရီ ၁၆၊ ၂၀၁၄

            ရႈပ္ေထြးလွတဲ့ လူ႔ေဘာင္လူ႔ေလာက။ ဒီရႈပ္ေထြးလွတဲ့ လူ႔ေဘာင္လူ႔ေလာကႀကီးထဲမွာ ေလာက လူသားမ်ားျဖစ္ၾကတဲ့ ရဟန္းေတာ္မ်ားဟာ ေလာကသားတို႔ရဲ႕ ျပႆနာအဖုံဖုံၾကား၀ယ္ မပါ၀င္သင့္ဘဲပါ၀င္ ေနၾကရျခင္း၊ ပါ၀င္သင့္လို႔ ပါ၀င္ေနၾကရျခင္းဆိုတဲ့ ဒီ“ျခင္း↔ႏွစ္ျခင္းၾကားမွာ အေနခက္၊ အေျဖခက္ဘ၀မ်ဳိးႏွင့္ ေနၾကရတယ္ဆိုတာကို ၾကားသိရေတာ့ ရဟန္းေတာ္မ်ားအား စာနာမိပါရဲ့။ ဒီအေၾကာင္းေတြကို သဲသဲကြဲကြဲ မသိၾကေလေတာ့ လူေတြက ရဟန္းေတာ္မ်ားအေပၚမွာ မလိုတစ္မ်ဳိး၊ လိုတစ္မ်ဳိး အျဖစ္မ်ဳိးေတြနဲ႔ ျမင္ေနၾက တယ္ဆိုတာကိုလဲ ၾကားမိပါရဲ့။ ဒါေပမဲ့ အမ်ဳိးသားေရးႏွင့္ သာသနာေတာ္အေရးေပမို႔ ရဟန္းေတာ္မ်ားဟာ အခ်ိန္ကာလတစ္ခုအထိေတာ့ ပါ၀င္ေနၾကရဦးမွာပါ။   

            ဘုရားေလာင္းေတာ္ႀကီးမ်ားရဲ့ က်င့္စဥ္ကို စံထားေျပာရလွ်င္ … ။ ဘုရားေလာင္းေတာ္ႀကီးမ်ားဟာ သတၱ၀ါေတြရဲ့ ဒုကၡသုကၡေတြကို လ်စ္လ်ဴရႈမထားႏိုင္လို႔ လက္ေတာ္သို႔ ေရာက္လုနီးေနတဲ့ နိဗၺာန္ဆိုတဲ့ ခ်မ္းသာလမ္းကို မေလွ်ာက္လွမ္းႏုိင္ၾကေသးဘဲ သတၱ၀ါေတြႏွင့္အတူ့ ႀကဳံလာသမွ်ေသာ ဒုကၡသုကၡေတြကို မွ်ေ၀ခံစားႏိုင္ဖို႔ ပါရမီဆိုတဲ့ က်င့္စဥ္ကို က်င့္ခဲ့ၾကတယ္။ ဒီေနရာမွာ ထိုပါရမီက်င့္စဥ္ဆိုတဲစကားကို အဓိပၸါယ္ အေျဖာင့္ျပန္ရရင္ – အနစ္နာခံ ကိုယ္က်ဳိးစြန္႔ အမ်ားအတြက္ အလုပ္မ်ားမ်ား လုပ္ေပး၊ ဒါဟာပါရမီက်င့္စဥ္ပဲလို႔  အေျဖာင့္နားလည္ႏုိင္ဖို႔ပါ။ ဒါေၾကာင့္ ေလာကလူသားမ်ားရဲ့ ေကာင္းက်ဳိးအတြက္ ဒုကၡလမ္းစဥ္ကို လုိက္သူမ်ား ရယ္လို႔ ဘုရားေလာင္းေတာ္ႀကီးမ်ားကို ေ၀ဖန္ျပစ္တင္ေနသူေတြကလဲ ယေန႔အထိ ရွိေနဆဲျဖစ္တယ္။ ဘုရား လမ္းစဥ္ကို လိုက္ေနသူမ်ားအတြက္ ေလာကႀကီးက မႀကိဳက္ေသာ္လည္း ဘုရားခ်ီးမြမ္းတဲ့လမ္းမို႔ စြမ္းအားရွိ သေလာက္ ဆက္လက္ေလွ်ာက္လွမ္းေနၾကတဲ့ သူေတြထဲမွာ ရဟန္းေတာ္အခ်ဳိ႕လည္း ပါ၀င္ေနၾကေလသလား မသိ။ ေတြးမိျခင္းပါ။

            ဘုရားေလာင္းေတာ္တို႔ရဲ့ ပါရမီက်င့္စဥ္ေတြထဲမွာ ဉာတတၱစရိယဆိုတဲ့ က်င့္စဥ္တစ္မ်ိဳးပါ၀င္ေနတာကို ေတြ႕ရတယ္။ ဘုရားေလာင္းမ်ားရဲ႕ေမြးရာပါ ရုိက္တ္ (အခြင့္အေရး) အေနႏွင့္ သူ႔အမ်ဳိး၊ သူ႔အႏြယ္၊ သူ႔ဇာတ္၊ သူ႔ဂုဏ္ကို ကာကြယ္ေစာင့္ေရွာက္ႏိုင္ဖို႔ ေျဖာင့္မွန္ျခင္း၊ တည္ၾကည္ျခင္း၊ မွန္ေသာစကားကိုဆိုျခင္း၊ ကတိသစၥာ ၿမဲျခင္း၊ ကိုယ့္က်င့္သိကၡာေကာင္းမြန္ျခင္း၊ သတၱိဗ်တၱိရွိျခင္းစတဲ့ ဘုရားေလာင္းေတာ္တို႔ရဲ့ ဓမၼတာသေဘာက ေမြးရာပါ အရည္အေသြးအေနႏွင့္ ေမြးဖြားျခင္းႏွင့္အတူ ပါလာခဲ့တယ္။ လူဇာတ္ျဖစ္ရင္ လူမ်ဳိးမတုန္းေရး၊ ေမ်ာက္ဇာတ္ျဖစ္ရင္ ေမ်ာက္မ်ဳိးမတုန္းေရး၊ ေခြးဇာတ္ျဖစ္ရင္ ေခြးမ်ဳိးမတုန္းေရး၊ ဒီအေရးေတြးဟာ ဘယ္သူေတြက ဘာပဲေျပာေျပာ သူ႕အေရးပဲလို႔ သူ႔ေခါင္းထဲမွာ အၿမဲရွိေနခဲ့တယ္။ ဒီစိတ္ဓာတ္မ်ဳိးေတြ ရွိေန သူေတြလဲ သာမန္လူသားေတြထဲမွာ ရွိေကာင္းရွိေနႏိုင္တယ္။ ဉာဏ္ႏွင့္သက္၀င္ ၾကည့္ရႈႏိုင္ဖို႔ပါ။  

            လူေတြဟာ ကိုယ္ခ်င္းစာစိတ္ဆိုတဲ့ သေဘာသဘာ၀ကို မ်ားေသာအားျဖင့္ ေမ့ေနတတ္ၾကတယ္။ ကိုယ့္လူမ်ဳိးကို သူမ်ားက ဖ်က္ဆီးတဲ့အခါ လြယ္လြယ္ေလးပဲ ေတြးတတ္ၾကတယ္။ ပ်က္စီးခ်ိန္တန္လို႔ ပ်က္စီးသြားတာပဲလို႔ လ်စ္လ်ဴရႈလိုတဲ့ အၾကင္အနာမဲ့ ႏွလုံးသားမ်ဳိးႏွင့္ ႏႈတ္ေတာ္မွ ဖြင့္ဟႏုိင္ၾကတယ္။ ကိုယ့္လူ႔မ်ဳိးကိုပဲ ျပႆနာေတြ ပိုမျဖစ္ရေအာင္ တရားခ်ႏိုင္ၾကတယ္။ ေကာင္းေတာ့ေကာင္းပါတယ္။ သို႔ေသာ္ သူတို႔လူမ်ဳိး၊ သူတို႔ေသြးသားမ်ားကို ထိပါးလာတဲ့အခါ က်ီးေတြလို ၀ိုင္းအာတတ္ၾကတဲ့ လူမ်ဳိးကိုေတာ့ ဘယ္လိုလူကမွ တရားျပဖို႔ ဆႏၵမရွိၾကတဲ့အတြက္ေၾကာင့္ ျဗဟၼစုိရ္လြန္ တရားမ်ဳိးေတြ ျဖစ္လာတယ္။ ဆိုးရြားလာတဲ့အျဖစ္က “ေညာင္ဦးကမၻားၿပဳိ စမၸယ္နဂုိကႏြား ေပါင္က်ဳိးရ”တဲ့အထိ ျဖစ္လာတယ္။ ဥပမာ၊ ျမန္မာျပည္ရဲ့ ၊ ဘဂၤါလီအေရးဟာ မေလးရွားအထိ ပါ၀င္ပတ္သက္လာတယ္။ အညွိဳးအေတးေတြႏွင့္  ရခိုင္ဗုဒၶဘာသာေတြ (ျမန္မာဗုဒၶဘာသာေတြအပါအ၀င္)ကို ပစ္မွတ္ထားၿပီး ေနတိုင္းနီးနီး ႏွစ္ေယာက္၊ သုံးေယာက္ေလာက္ ေျခာင္းေျမာင္းသတ္ျဖတ္ခံေနရတယ္။ အသားလြတ္ႀကီး အရိုက္အႏွက္ခံေနၾကရတယ္။

            အထင္ႏွင့္ ေျပာေနျခင္းမဟုတ္ပါ။ ႏို၀င္ဘာလႏွင့္ ဒီဇင္ဘာလ လမ်ား၌ မေလးရွားမွာ ရွိေနခဲ့တယ္။ ထိုႏိုင္ငံ၌ ထိုကဲ့သို႔ ရွိေနစဥ္အတြင္း ဒီအျဖစ္အပ်က္ေတြ ကိုယ္ထံေရာက္လာမွာကို ေၾကာက္လြန္းလို႔ ကိုယ္ေန တဲ့ေနရာမွလြဲရင္ ဘယ္ကိုမွမသြားရဲဘဲ အေၾကာက္တရားႏွင့္သာ ေနခဲ့ရတယ္။ (ဘာေၾကာင့္မထြက္ရဲလဲလို႔ ေမးလာခဲ့ရင္ အသက္အာမခံ ၀ယ္မထားရေသးလို႔-လို႔ ဒီလိုပဲ ေျဖလိုက္တယ္။) ရခုိင္ေဒသမွာ ေနၾကရတဲ့ ရခုိင္ဗုဒၶဘာသာေတြဟာ (အထူးသျဖင့္ ေမာင္းေတာႏွင့္ ဘူးသီးေတာင္ေဒသမွာ ေနၾကရတဲ့ ရခုိင္ဗုဒၶဘာသာ ေတြဟာ) ျပည္တြင္းမွာ ေနျပန္ရင္လဲ အေၾကာက္တရားႏွင့္ ေနၾကရ၊ မေလးရွားကို ေရာက္ျပန္ရင္လဲ အႏၱရာယ္ေတြႏွင့္ ရင္ဆိုင္ေနၾကရသူေတြပါ။ ျပည္သူေတြ အေၾကာက္တရားႏွင့္ ေနၾကရတာကုိ ဘယ္လူ႔ အခြင့္ေရးသမားေတြကမွ သက္ဆိုင္ရာကို မေျပာၾကားရဲ၊ မတိုင္ၾကားရဲ၊ ကမၻာကုိ အမွန္တရားေတြ သိေအာင္ မေရးသားရဲၾကဘဲ ျဖစ္ေနတာကို ေတြ႔ရ၊ ျမင္ရေတာ့ သံေ၀ဂမ်ားပင္ ျဖစ္မိပါရဲ့။

            အခုလဲ အင္ဒိုနီးရွားမွာ ေရာက္ေနတယ္။ အင္ဒိုနီးရွား ေထရ၀ါဒရဟန္းတစ္ပါးကို အီရန္ကလာတဲ့ ဘာသာျခားတစ္ဦးက အေၾကာင္းမဲ့ ၀င္ရုိက္တ့ဲအမႈ။ ျပႆနာ မႀကီးထြားေစခ်င္လို႔ ရဟန္းေတာ္ဖက္က ၿငိမ္းခ်မ္းစြာနဲ႔ ျပႆနာကို ေက်ေအးေပးလိုက္တယ္။ ဒီလိုေတြက မၾကာခဏဆိုသလို ျဖစ္ေနေလေတာ့ ျဖစ္ႏိုင္ရင္  ျမန္မာျပည္က ဗုဒၶဘာသာ၀င္ေတြ၊ ဗုဒၶဘာသာရဟန္းေတာ္ေတြဟာ ထိုႏွစ္ႏိုင္ငံသို႔ ေလာေလာဆယ္ မသြားသင့္တဲ့အခ်ိန္လို႔ ဆိုရမွာပါ။ အင္ဒိုနီရွားႏိုင္ငံမွာလဲ မေလးရွားႏိုင္ငံမွာလိုပဲ ဘယ္ေနရာကိုသြားသြား (ဌာေနလူမပါဘဲ) သြားဖို႔၊ လာဖို႔အတြက္ အႏၲရာယ္ေတြ ရွိေနျခင္းပါ။ သို႔ေသာ္ အင္ဒိုနီးရွားႏိုင္ငံက မေလးရွားႏိုင္ငံႏွင့္စာရင္ ေတာ္ေသးတယ္လို႔ ဆိုရမယ္။ အေျခခံ အေၾကာင္းတရားကိုရွာေတာ့ ေမာင္းေတာ၊ ဘူးသီးေတာင္ေဒသေတြမွာ ျဖစ္ပ်က္ခဲ့တဲ့ ျဖစ္ရပ္ေတြက ျမစ္ဖ်ားခံေနတယ္လို႔ ေလ့လာစုံးစမ္းသိရွိရတယ္။

            တကယ္ဆိုေတာ့ ရခိုင္ျပည္မွာ ျဖစ္ပ်က္သြားခဲ့တဲ့ ဒီအစ္ရႈးဟာ တိုင္းျပည္အတြက္ေရာ၊ (ဘာသာစုံ ပါ၀င္တဲ့) လူမ်ဳိးေတြအတြက္ပါ အတူနစ္နာခဲ့ၾကရတာပါ။ ႏွစ္ဦးႏွစ္ဖက္က မွားၿပီးသားအမွားေတြကို အတူနား လည္ႏိုင္ၾကၿပီး အျပန္အလွန္ ခြင့္လြတ္နားလည္ၾကရမယ့္ အခ်ိန္အခါမ်ဳိးပါ။ ေရွ႕ဆက္ေလွ်ာက္ရမယ့္ ခရီးမွာ တိုင္းရင္းသားအခ်င္းခ်င္း၊ ႏိုင္ငံသားအခ်င္းခ်င္း အတူလက္တြဲၿပီး ၿငိမ္းခ်မ္းစြာ ေနႏုိင္ၾကဖို႔ ၿငိမ္းခ်မ္းတဲ့ နည္းလမ္းေတြကို ရွာၾကရမယ့္အခ်ိန္အခါမ်ဳိးပါ။ အျဖစ္အပ်က္မ်ားကို ေလ့လာၾကည့္ရင္ – ျပႆနာကို စတင္ဖန္ တီးသူတို႔ကလည္း သူတို႔၊ အျဖစ္အပ်က္ေတြကို မေၾကေအးႏိုင္တာကလည္း သူတို႔ပါ။ ဗုဒၶဘာသာ၀င္တို႔ က်င့္သုံးေနတဲ့ ျဗဟၼစိုရ္စံႏႈန္းႏွင့္ ၾကည့္မယ္ဆိုရင္ေတာ့ “ျပဒါးတစ္လမ္း၊ သံတစ္လမ္း↔ ျဖစ္ေနတယ္။ ျမန္မာႏိုင္ငံရဲ့အေရးကို ပါ၀င္ပတ္သက္လာတဲ့ ကမၻာ့ေခါင္းေဆာင္အခ်ဳိ႔ဟာ ျပႆနာရဲ့ မူလဇစ္ျမစ္ကို ေျခေျချမစ္ျမစ္ မသိၾကေလေတာ့ “ဆန္စင္ရာ က်ည္ေပြ႔လိုက္သလို↔ အထင္ႏွင့္ ေျပာဆိုေနၾကတယ္။ သိမ့္ေမြ႔လွတဲ့ ဒီအေရးမွာ သူတို႔ ဂဃနဏ သိနားလည္ႏုိင္ၾကမည္ မဟုတ္ပါ။

            မျဖစ္သင့္တဲ့ အရာေတြကို ဆက္လက္မျဖစ္ေစခ်င္သူမ်ားအတြက္ မ်က္စိကို စုံမွိတ္ၿပီး အေ၀းတစ္ေန ရာသို႔သြားၿပီး ေနသာသလိုေနေတာ့မယ္လို႔ ခြာသြားဖို႔ဆိုတာကလည္း လြယ္ကူတဲ့အရာမ်ဳိးမွ မဟုတ္တာ။ ဒီေတာ့ ေလာကတၳစရိယအက်င့္ (ေလာကလူသားတို႔ ေကာင္းက်ဳိးအတြက္ ပါ၀င္ပတ္သက္ျခင္း)၊ ဉာတတၳ စရိယက်င့္ (အမ်ဳိးအႏြယ္ကို ကာကြယ္ေစာင့္ေရွာက္္ေရးလုပ္ငန္းမ်ား၌ ပါ၀င္ပတ္သက္ျခင္း) ဆိုတဲ့ ဘုရား ေလာင္းက်င့္စဥ္မ်ားကို ဒီေနရာမွာ (ျဖစ္ႏိုင္ရင္) အသုံးျပဳႏိုင္ဖို႔ အခ်ိန္အခါက်ေရာက္လာျခင္းပါ။ ဘုရားေလာင္း ေတာ္ႀကီးမ်ားရဲ့ က်င့္စဥ္ကို မ်ဳိးခ်စ္စိတ္ရွိသူေတြ၊ ဗုဒၶသာသနာေတာ္ကို သက္၀င္ယုံၾကည္စိတ္ရွိသူေတြအတြက္ “တရားတစ္ဖက္ ဓားတစ္လက္↔အျဖစ္မ်ဳိးကို မေရာက္ေစဘဲ၊ “တရားဖက္တဲ့ တရားလက္မ်ဳိးနဲ႔↔ အမ်ဳိးသား ေရးႏွင့္ သာသနာေတာ္ေရးအတြက္ ေရွ႕တန္းမွ ပါ၀င္ေနသင့္တဲ့့ အခ်ိန္အခါမ်ဳိးပါ။ ေမတၱာႏွလုံးသားဆိုတာ တစ္ဖက္တည္းသုံးလို႔ ျဖစ္ႏိုင္ေသာ္လည္း တဖက္တည္းသုံးေနခဲ့ရင္ လိုအပ္ေသာအက်ဳိးကို ထင္သေလာက္ မၿပီးေစႏုိင္တာမို႔ ႏွစ္ဖက္လုံး သုံးႏုိင္ၾကဖို႔ တိုက္တြန္းလိုျခင္းပါ။ ဒါေၾကာင့္ “ေမတၱာႏွလုံး၊ ကိုယ္စီသုံး၊ ရႊင္ၿပဳံး ၾကပါေစ↔ဆိုတဲ့ ဆႏၵမ်ဳိးနဲ႔ ထိုထိုဤဤအေရးတို႔၌ ပါ၀င္ပတ္သက္ေနၾကရျခင္းပါ။  

            ေျပာလက္စႏွင့္ေျပာခ်င္တာက “တိုင္းျပည္ကႏုႏု မုန္းတိုင္းကထန္ထန္↔ဆိုတာမ်ဳိးလိုျဖစ္ေနတဲ့ ျမန္မာ ႏိုင္ငံမွာ စီဗစ္ခ္ အက္ဒ်ဴးေကးရွင္း (Civic education) လို႔ေခၚတဲ့ ျပည္သူေတြ ဒီမိုကေရစီစနစ္ရဲ့ သေဘာ သဘာ၀ေတြကို သိနားလည္ႏိုင္တဲ့ ပညာေရးမ်ဳိးကို သင္ၾကားေပးႏိုင္ေအာင္ ႏုိင္ငံေတာ္မွ အျမန္အေကာင္ အထည္ေဖၚေပးႏိုင္ၾကဖို႔ လိုအပ္ေနျခင္းပါ။ ျပည္သူေတြ ဒီမိုကေရစီအသိတရား ဘယ္ေလာက္မ်ား ရွိေနၾကၿပီ လဲဆိုတာ သိလိုၾကတယ္ဆိုရင္ ေအာက္ပါေမးခြန္းမ်ဳိးကို ျပည္သူအခ်ဳိ႕အား ေမးၾကည့္ေစခ်င္တယ္။ ဥပမာ၊ တိုင္းျပည္တစ္ျပည္မွာ ဒီမိုကေရစီစနစ္ က်င့္သုံးလာၿပီိဆိုလွ်င္ ဒီမိုကေရစီစနစ္ကို အႀကီးအက်ယ္ ၿခိမ္းေခ်ာက္ႏိုင္တဲ့သူဟာ ဘယ္သူလဲ စတဲ့ေမးခြန္းမ်ဳိးပါ။ မတူညီတဲ့ အယူအဆေတြရွိေနတာေၾကာင့္ မတူညီတဲ့အေတြးအေခၚေတြနဲ႔ ေျဖလာမယ့္ အေျဖေတြကေတာ့ ေထာင္ေသာင္းကုေဋကုဋာအထိ ရွိလာႏိုင္ ပါတယ္။ ထိုအခါမ်ဳိးမွာ အနီးစပ္ဆုံးအေျဖကို ေပးႏုိင္ဖို႔ က်မ္းကိုးဆိုတာ လုိအပ္လာျခင္းပါ။

            က်မ္းကိုးဆိုတာ ကိုယ္အားသန္ရာကို ကိုးၾကတာမ်ားပါတယ္။ ဒါဟာ စာေရးသူတို႔ရဲ့ အေလ့အထလို႔ ဆိုရမွာပါ။ သို႔ေသာ္ သမိုင္းအေတြ႔အႀကဳံအရ စစ္တပ္ကို ေၾကာက္ရြံ႕ေနသူမ်ားက ေျဖခဲ့မယ္ဆိုရင္ –  ဒီမိုကေရစီ စနစ္ကို အႀကီးအက်ယ္ဆုံး ၿခိမ္းေခ်ာက္ေနသူမ်ားဟာ စစ္တပ္ပဲ ျဖစ္လိမ့္မယ္လို႔ ေျဖေကာင္းေျဖၾကမွာပါ။ အမ်ဳိးသားေရးကို အေလးထားသူမ်ားကေတာ့ ဒီမိုကေရစီစနစ္ရဲ့ အႀကီးဆုံးရန္သူဟာ အမ်ဳိးသားေရးကို လုံး၀လ်စ္လ်ဴရႈထားသူမ်ားပါလို႔ ေျဖေကာင္းေျဖၾကမွာပါ။ ကိုယ္တိုင္က သမိုင္းကို ေနာက္ေၾကာင္းျပန္ၿပီး ေျပာေလ့ေျပာထရွိေနသူမ်ားကေတာ့ ဒီမိုကေရစီစနစ္ရဲ့ အႀကီးမားဆုံးအႏၲရာယ္ဟာ ေနာက္ျပန္လွည့္လိုတဲ့ ေနာက္ျပန္လွည့္၀ါဒီတို႔ရဲ့ အႏၲရာယ္ပါလို႔ ထင္ေကာင္းထင္ၾကမွာပါ။ တိုင္းျပည္ရဲ့ စတုတၳမ႑ဳိင္လို႔ အေျပာမ်ား လွတဲ့ သတင္းမီဒီယာမ်ားရဲ့ တိုင္းျပည္ႏွင့္လူမ်ဳိးရဲ့ ဂုဏ္သိကၡာကို မငဲ့ကြက္ဘဲ မဆင္မျခင္ ေရးသားေနၾကတာမို႔ အခ်ဳိ႕လူမ်ားကေတာ့ သတင္းမီဒီယာသမားမ်ားဟာ ဒီမိုကေရစီစနစ္ကို အႀကီးဆုံး အႏၱရာယ္ျပဳႏုိင္သူမ်ားလို႔ ျမင္ေကာင္းျမင္ၾကမွာပါ။ ထိုအထင္ေတြ၊ ထိုအျမင္ေတြ မွန္၊ မမွန္ စစ္ေဆးႏိုင္ဖို႔ က်မ္းကိုးအေထာက္ အထားေတြ လုိအပ္လာျခင္းပါ။  

            လက္လွမ္းမွီသမွ် က်မ္းကုိးကို ရွာေဖြၾကည့္တဲ့အခါ တစ္ေနရာမွာ က်မး္ကိုးတစ္ခုကို ေတြ႔ရတယ္။ ဆိုထားတာက – စီတီဇင္းစ္ ဆိုင္းလင့္စ္ သရက္တင္းစ္ ဒီမိုကေရစီ (Citizen’s silence threatens Democracy) တ့ဲ။ ဆိုလိုတာက – ဒီမိုကေရစီစနစ္ကို က်င့္သုံးရာတြင္ ျပည္သူေတြဟာ တိုင္းျပည္တြင္းမွာ ျဖစ္ပ်က္ေနတဲ့ျဖစ္စဥ္ေတြကို ႀကိဳက္သည္ျဖစ္ေစ၊ မႀကိဳက္သည္ျဖစ္ေစ ဘာမွမေျပာဘဲ ေရငံုႏႈတ္ပိတ္ၿပီးေနတဲ့ အေလ့အထမ်ားဟာ ဒီမိုကေရစီစနစ္ကို္ ကိုယ္ကုိယ္တိုင္က ၿခိမ္းေခ်ာက္ေနသူေတြ ျဖစ္ေနတတ္ၾကပါတယ္ ဆိုတဲ့ အဆိုအမိန္႔ကို သေဘာက်မိျခင္းပါ။ စဥ္းစားဖို႔ႏွင့္ ေ၀ဖန္ပိုင္းျခားႏိုင္ၾကဖို႔အတြက္ မွ်ေ၀ေပးလိုက္ျခင္းပါ။

            ဒီေန႔ ဒီအခ်ိန္မွာ ျပည္သူေတြ အေရးတႀကီးေျပာသင့္တဲ့အရာက ျမန္မာႏွင့္ မေလးရွား ဒီႏွစ္ႏိုင္ငံမွာ လက္ရွိျဖစ္ပြားေနတဲ့ ျပႆနာအရပ္ရပ္ပါ။ အာဆီယံႏိုင္ငံမ်ားအၾကား ျပဳလုပ္ထားတဲ့ ကတိက၀တ္အရ တစ္ႏိုင္ငံရဲ့အေရးကို အျခားအာဆီယံႏိုင္ငံမ်ားက ၀င္ေရာက္မပတ္သက္ရျခင္းဆိုတဲ့ ကတိက၀တ္မ်ဳိးပါ။  ဒီေန႔ ႏွစ္ႏုိင္ငံအၾကားမွာ ျဖစ္ေနတဲ့ျပႆနာက တစ္ႏိုင္ငံထဲ ေျဖရွင္းမရႏိုင္တဲ့ ျပႆနာမ်ဳိးပါ။  ႏွစ္ႏုိင္ငံပူးေပါင္း ေျဖရွင္းမွ ျဖစ္ႏိုင္တဲ့အေျခအေနမ်ဳိးပါ။ ႏွစ္ႏုိင္ငံေခါင္းေဆာင္မ်ား အတူပူးေပါင္းၿပီး မေျဖရွင္းဘဲ ထားၾကမည္ ဆိုလွ်င္ ဒီေန႔ျဖစ္ေပၚေနေသာ လူမ်ဳိးေရး ျပႆနာမ်ားသည္ ဒီထက္ပို၍ ရႈပ္ေထြးလာႏိုင္ၿပီး၊ ထိန္းမႏိုင္ သိမ္းမရတဲ့ အေျခအေနမ်ဳိးထိ ေရာက္သြားႏိုင္ျခင္းပါ။ ဒီအေရးဟာ အာဆီယံႏွစ္ႏိုင္ငံရဲ့အေရးမို႔ အာဆီယံ ဥကၠ႒ႀကီး ပါ၀င္ကူညီေျဖရွင္းေပးပါမွ ျပႆနာမ်ား ၿငိမ္းေအးလာႏိုင္စရာအေၾကာင္းမ်ား ရွိေနတယ္လို ယုံၾကည္ မိျခင္းပါ။  ဒီေနရာမွာ ျပႆနာျဖစ္ရပ္မွန္ကို ဥပမာတစ္ခုအေနႏွင့္ တင္ျပပါရေစ။  

            (၇-၂-၂၀၁၄) ရက္ေန႔က တက္လာတဲ့ သတင္းတစ္ခု။ မေလးရွားႏုိင္ငံ၊ ကြာလာလမ္ပူၿမဳိ႔မွာ ေရာက္ ေနတဲ့ ရခုိင္တိုင္းရင္းသားေခါင္းေဆာင္ႏွစ္ဦးျဖစ္တဲ့ ေဒါက္တာဦးေအးေမာင္ႏွင့္ ဦးေအးသာေအာင္တို႔ ေဖေဖၚ ၀ါရီလ ၅ ရက္ေန႔ ညပုိင္းက ေသနတ္ႏွင့္ပစ္ခတ္လုပ္ႀကံခံရမႈ ဆိုတဲ့သတင္းပါ။ ဆိုင္ကယ္စီးလာတဲ့ လူႏွစ္ ေယာက္က ကားေဘးကေန ကပ္လိုက္လာၿပီး ပစ္တယ္လို႔ဆိုတယ္။ ပစ္ခတ္မႈျဖစ္တဲ့အခ်ိန္က ညပုိင္း (၁၁)နာရီ အခ်ိန္။ ပစ္ခတ္မႈျဖစ္တဲ့အခ်ိန္မွာ ျမန္မာလိုေျပာၿပီး “ပစ္ ပစ္ … ထပ္ပစ္↔လို႔ ေျပာဆိုသံမ်ားကို ၾကားလိုက္ရ တယ္လို႔ ဆိုတယ္။ ေသနပ္သမားေတြဟာ သူတို႔ကားေနာက္ကေန လိုက္လံပစ္ခတ္ခ်ိန္မွာ ျမန္မာစကားနဲ႔ ေျပာဆိုသံၾကားခဲ့ရတဲ့အတြက္ အၾကမ္းဖက္သမားေတြဟာ ျမန္မာနိုင္ငံက လာသူေတြ ျဖစ္လိမ့္မယ္လို႔ ကားထဲမွာ အတူလိုက္ပါလာခဲ့တဲ့ ဦးစိုးေအာင္က ဆိုပါတယ္။ ကံအားေလွ်ာ္စြာ ေသနတ္ပစ္ခံရသူမ်ား ေသကံ မေရာက္ သက္မေပ်ာက္ၾကဘဲ ရခုိင္တိုင္းရင္းသားေခါင္းေဆာင္ႏွစ္ဦးဟာ တိုင္းျပည္ကို ေခ်ာေခ်ာေမာေမာ ျပန္ေရာက္လာႏိုင္ခဲ့ၾကတယ္။ တိုင္းျပည္မွ ႀကိဳဆိုလွ်က္ရွိေနျခင္းပါ။

            သုိ႔ေသာ္ ရခိုင္တိုင္းရင္းသားေတြနဲ႔ ေတြ႔ဆံုႏိုင္ဖို႔ ေဆြးေႏြးပြဲျဖစ္ေျမာက္ေအာင္ စီမံေဆာင္ရြက္ေပးသူ ၈၈ မ်ဳိးဆက္အဖြဲ႔၀င္ျဖစ္တဲ့ ရခိုင္တိုင္းရင္းသား ကိုေအာင္ႀကီးတစ္ေယာက္ကေတာ့ ေဖေဖၚ၀ါရီလ ၄ ရက္ေန႔ ညက အမည္မသိသူတို႔ရဲ့လက္ခ်က္ႏွင့္ အသတ္ခံခဲ့ရတယ္လို႔ သတင္းေတြ တက္လာတယ္။ ဒီအမႈမ်ဳိးကို ပုဒ္မတပ္ၾကည့္ရင္ လက္နက္ကိုင္ေဆာင္ခြင့္မရွိတဲ့ မေလးရွားလိုႏုိင္ငံမ်ဳိးမွာ ေသနတ္ပစ္ခတ္မႈျဖစ္သြားတာရယ္၊ ေသနတ္သမားမ်ားဟာ ျမန္မာစကား ေျပာတတ္သူမ်ားျဖစ္ေန၍ ျမန္မာျပည္ကလာသူမ်ား ျဖစ္ႏိုင္တာရယ္၊ မေလးရွားႏုိင္ငံရဲ့လုံၿခဳံေရးကို တိုက္ရိုက္ထိပါးလားတာရယ္၊ အပစ္ခံရသူႏွစ္ေယာက္ထဲက တစ္ေယာက္က အမ်ိဳးသားလႊတ္ေတာ္ ကိုုယ္စားလွယ္တစ္ဦးျဖစ္ေနတာရယ္၊ တရားခံမ်ားကို ဖမ္းဆီးႏိုင္ဖို႔ ႏွစ္ႏုိင္ငံပူးေပါင္း ေဆာင္ရြက္မွ ျဖစ္ႏိုင္တာရယ္-စတဲ့ အေၾကာင္းတရားေတြ မ်ားစြာေပါင္းဆုံေနျခင္းပါ။ အကယ္၍သာ ဒီလို ႀကဳံေထာင့္ႀကဳံခဲ ျပစ္မႈမ်ဳိးကို အျမန္ဆုံးေဖၚထုတ္ မေပးႏုိင္ၾကဘူးဆိုရင္ ေနာက္ထပ္ ျဖစ္ေပၚလာႏိုင္တဲ့ အက်ဳိးဆက္ေတြက မ်ားစြာရွိေနျခင္းပါ။ ေနာက္ဆုံး အာဆီယံႏွစ္ႏိုင္ငံရဲ့ သံတမန္အေရးမ်ားထိပါ ရႈပ္ေထြး လာႏိုင္၍ ၿငိမ္းခ်မ္းေသာ သံတမန္နည္းျဖင့္ အာဆီယံဥကၠ႒ႀကီးျဖစ္တဲ့ ႏုိင္ငံေတာ္အႀကီးအကဲက ပါ၀င္ ကူညီလ်က္ ႏွစ္ႏုိင္ငံပူးေပါင္းၿပီး အျဖစ္မွန္ကို အျမန္ဆုံး ေဖၚထုတ္ေပးသင့္ျခင္းပါ။

            ဘာသာတရားတိုင္းမွာ ေဒါသေတြ၊ မာန္မာနေတြ၊ အာဃာတေတြကို ေျဖေဖ်ာက္ႏိုင္တဲ့ တရားနည္းလမ္းေတြ၊ က်င့္စဥ္ေတြ ရွိေနျခင္းပါ။ ျမန္မာႏိုင္ငံမွာ ျဖစ္ပ်က္သြားခဲ့တဲ့အေရးအခင္းမ်ားသည္ ဘာသာတရားေၾကာင့္ ျဖစ္ၾကရတာမဟုတ္ဘဲ ဘာသာတရားကို အလြဲသုံးစားျပဳတဲ့ ဘာသာ၀င္မ်ားေၾကာင့္ ျဖစ္ၾကရတယ္လို႔ဆိုရင္ အဓိပၸါယ္က ပိုမိုျပည့္စုံႏိုင္လိမ့္မယ္လို႔ ထင္ျမင္မိျခင္းပါ။ အကယ္၍သာ ဘာသာတရား မ်ားေၾကာင့္ လူမႈေရးျပႆနာမ်ား ျဖစ္ခဲ့ၾကတယ္ဆိုရင္ ဘာသာတရားမ်ားရဲ့ အဆုံးအမမ်ားကို ေက်ေက် နပ္နပ္ႀကီး ခံယူႏုိင္ၾကၿပီး အျပန္အလွန္ ေက်ေအးႏိုင္ၾကဖို႔ပါ။ အကယ္၍ ဘာသာတရားေၾကာင့္ ျပႆနာမ်ား ျဖစ္ရျခင္းမ်ဳိးမဟုတ္ဘဲ လူမႈေရးပဋိပကၡမ်ားကို အေျခခံၿပီး ျပႆနာမ်ား ျဖစ္ခဲ့ၾကတယ္ဆိုရင္ ႏွစ္ႏိုင္ငံရဲ့ ဥပေဒမ်ားႏွင့္အညီ အျပစ္ျပဳသူမ်ားကို အျပစ္ေပးႏုိင္ဖို႔ ႏွစ္ႏုိင္ငံပူးေပါင္းေဆာင္ရြက္ျခင္းျဖင့္ ၿငိမ္းခ်မ္းတဲ့ အာဆီယံႏုိင္ငံမ်ားရဲ့ ဂုဏ္သိကၡာမ်ားကို ဆက္လက္ထိန္းသိမ္းႏိုင္ၾကဖို႔ပါ။ ျပည္သူေတြရဲ့ဘ၀ေတြ လုံၿခဳံမႈမ်ား ရွိလာေအာင္ ပူးေပါင္းလက္တြဲၿပီး ေဆာင္ရြက္ေပးႏုိင္ၾကဖို႔ပါ။ ခ်မ္းသာစြာ အိပ္စက္ႏုိင္ၾကပါေစ။

ေဒါက္တာဓမၼပိယ (ITBMU)

 


သင့္အေၾကာင္း သင့္လုုပ္ငနး္ ေၾကာ္ျငာ သည္ေနရာမွာ ေၾကာ္ျငာႏိုုင္ပါျပီ
My Friend Tin Moe By Maung Swan Yi - Selection of MoeMaKa Articles

Related posts

Tags: ,

အလားတူ စိတ္၀င္စားဖြယ္ရာ စာမ်ား၊ ေဆာင္းပါးမ်ား ...:Op-Ed, ေဒါက္တာဓမၼပီယ, ေရျခားေျမျခား ျမန္မာမ်ား

Comments are closed.

ေၾကာ္ျငာ … ေၾကာ္ျငာ …

စာအုပ္ျမင္ ခ်စ္ခင္ပါေစ

မိုုးမခမွာ ေၾကာ္ျငာပါ

Help MoeMaKa

မိုုးမခမာတိကာစဥ္

%d bloggers like this:

ေၾကာ္ျငာရန္ …

မိုုးမခနဲ႔ ပတ္သက္သမွ်

မိုးမခရဲ့ ေလာကဓာတ္ခန္း – Gmail နဲ႔ Google Application အသုံးခ် လမ္းညႊန္စာအုပ္ ထြက္ျပီ

By

မိုးမခရဲ့ ေလာကဓာတ္ခန္း – Gmail နဲ႔ Google Application အသုံးခ် လမ္းညႊန္စာအုပ္...

Read more »

မုိးမခလစဥ္မဂၢဇင္း ဇြန္ ၂၀၁၈ ၊ တြဲ ၅၊ မွတ္ ၂၊ အခ်ိန္မီ ထြက္ပါျပီ

By

  မုိးမခလစဥ္မဂၢဇင္း ဇြန္ ၂၀၁၈ ၊ တြဲ ၅၊ မွတ္ ၂၊...

Read more »

ရဲေဘာ္ ေမာင္တူးရဲ့ သက္ရွိပန္းခ်ီ

By

  ရဲေဘာ္ ေမာင္တူးရဲ့ သက္ရွိပန္းခ်ီ  (မိုးမခစာအုပ္စင္) ေမ ၃၊ ၂၀၁၈ ေခါင္းစဥ္...

Read more »

မိုုးမခမဂၢဇင္း ေမ ၂၀၁၈၊ အတြဲ ၅၊ အမွတ္ ၁ ထြက္ျပီ

By

  မိုုးမခမဂၢဇင္း ေမ ၂၀၁၈၊ အတြဲ ၅၊ အမွတ္ ၁ ထြက္ျပီ...

Read more »

သင္ၾကိဳက္ႏွစ္သက္ရာ စာကို အနည္းဆုံး ၁ ေဒၚလာ လွဴျပီး မိုးမခကို ကူညီပါ

Donate while shopping on amazon

Recent Comments

က႑မ်ားအလိုက္

က႑မ်ားအလိုက္ မာတိကာစဥ္