ကုိသန္းလြင္ – ေဖာင္ႀကီး

July 10, 2014

ေဖာင္ႀကီး

ဇူလုိင္ ၁၀၊ ၂၀၁၄
 
 
(၁)

ကြၽန္ေတာ္ တက္ခဲ့ရေသာ ေဖာင္ႀကီးသင္တန္းအမွတ္စဥ္မွာ ၄၃ ျဖစ္ျပီး၊ ကြၽန္ေတာ့္ သင္တန္း သား နံပါတ္ မွာ ကသ ၉၀ ျဖစ္ပါသည္။ ရက္ကေတာ့ ေကာင္းေကာင္းမမွတ္မိ ေတာ့ပါ။ ၁၉၇၉ ခုႏွစ္မ်ား ဆီက ျဖစ္ပါသည္။ ကြၽန္ေတာ္သည္ ေရနံေကာ္ပိုေရးရွင္းမွာ ျပန္ထမ္း၀န္အရာရွိ အျဖစ္ အလုပ္ရသည္။ ပဌမ ဆံုးထုတ္ ရ ေသာ လစာမွာ ၄၅၀ က်ပ္ျဖစ္ျပီး ႏွစ္တိုးမွာ ၂၅ က်ပ္ျဖစ္ပါသည္။ ထိုႏွစ္တိုးကိုထုတ္ႏိုင္ရန္ ကြၽန္ေတာ္သည္ ေဖာင္ႀကီး သင္ တန္းဆင္းျပီး ျဖစ္ရပါမည္၊

လွည္းကူးႏွင့္ရန္ကုန္မွာ ၂၂ မိုင္ခန္႔ေ၀းျပီး လွည္းကူးလမ္းခြဲမွ ေဖာင္ႀကီးအထိ ၁ဂ မိုင္ခန္႔ ကတၱရာ လမ္းအတိုင္းလာရပါသည္။ ေဖာင္ႀကီးေက်ာင္းအေရာက္ ပဌမဆံုးအေခါက္ကို ေရနံရံုး က ကားႏွင့္လိုက္ပီု႔ပါသည္။ ထိုကားေပၚမွာ ကြၽန္ေတာ့္အရင္ ေရနံ ဌာနတြင္ အလုပ္လုပ္ ေနေသာ အမၾကီး ႏွစ္ေယာက္ ႏွင့္ ကိုခင္ေမာင္ဦး တို႔ ပါပါသည္။ အစ္မေတြက ေဖာင္ႀကီး ေရာက္လ်င္ စည္းစည္း လံုးလံုး ေန ၾကရမည္ တေယာက္ကိုတေယာက္ အကူအညီေတြ ေပးရမည္ဟုမွာေနပါသည္။ တကယ္က ထိုကားေပၚမွာ စကားေျပာလိုက္ရသည္မွာ ေနာက္ဆံုး ျဖစ္ပါသည္။ သင္တန္း ကာလတေလ်ာက္ သူတို႔ကို မေတြ႔ရေတာ့ပါ။ ေဖာင္ႀကီးသင္တန္းမွာ မိန္းကေလးေတြႏွင့္ စကားေျပာ ခြင့္မရွိပါ။

စစ္သင္တန္းျဖစ္၍ စစ္တပ္အသံုးအႏႈံးေတြ ကိုအမ်ားဆံုးၾကားေနရပါသည္။ ပဌမ ဆံုး ဆံပင္ကို ပံုစံညွပ္ ညွပ္ရသည္။ တန္းစီ ညာညိွလုပ္ငန္းေတြကို မညီမခ်င္း ေလ့က်င့္ၾကရေလသည္။ သင္ တန္း ဖြင့္ပြဲမွာ ေနာက္ ရက္ ၂၀ ရက္ခန္႔အၾကာမွာ ျဖစ္ျပီး ေက်ာင္းအုပ္ၾကီး ကအမွာ စကား ေျပာ မည္ျဖစ္ ပါသည္။ေက်ာင္းအုပ္ၾကီးဆိုသူကို မျမင္ရေသး ကြၽန္ေတာ္တို႔ ကားေခြ်းဒီးဒီးက် ပင္ပမ္းေနၾကေပၿပီ။

အိမ္သတိရ ကန္ဆိုသည္မွာ ေရွ႔ အဆက္ဆက္က သင္္တန္းသားေတြ နာမည္ေပးထားခဲ့ေသာ ေရကန္ၾကီးျဖစ္သည္။ ကြၽန္ေတာ္တို႔ အိပ္ေဆာင္ေဘးမွာရွိသည္။ ညေနတန္းျဖဳတ္ျပီးခ်ိန္ တြင္ ထိုေရကန္ေဘးသို႔ ကြၽန္ေတာ္တို႔ သြားထိုင္ၾကေလသည္။ ေဖာင္ႀကီးမွာ ၾကီးမားခန္႔ထည္ေသာ စာၾကည့္တိုက္ အေဆာက္အဦး ၾကီးလည္းရွိသည္။ အျပင္မွာ မေတြ႔ရေသာ စာအုပ္မ်ားစြာ ကို ေတြ႔ရေလသည္။

မနက္ ၅နာရီခြဲသည္ႏွင့္ အိပ္ရာကထဘို႔ ခရာမႈတ္သည္။ မိမိတို႔အိပ္ရာကို စစ္ပံုစံျဖစ္ေအာင္ ညီညီ ညာညာ ခင္းၾကရသည္။ အခ်ိဳ႔ အေတြ႔ အၾကံဳရွိျပီးသူ ၀ယ္ႏိုင္သူေတြ က အသင့္ ေသတၱာ ထဲကထုတ္ျပီးခင္းႏိုင္ေအာင္ ေစာင္ေတြ ျခင္ေထာင္ေတြကို အပိုတစ္စံု ၀ယ္လာ ၾက ေလသည္။ ကြၽန္ေတာ္တို႔ ကေတာ့ အေတြ႔ အၾကံဳလည္းမရွိ ၀ယ္ဘို႔ကလည္း မတတ္ႏိႈင္ ျဖစ္ေလရာ မိမိ ျခံဳေသာေစာင္ကိုပင္ ျပန့္ျပဴးညီညာေနေအာင္ အခ်ိန္ယူခင္းၾကရပါသည္။

ျပီးေသာ္ မ်က္ႏွာသစ္ဖို႔ ေရကန္ဆီကိုေျပးၾကရသည္။ မနက္ ၆နာရီထိုးသည္ႏွင့္ ပီတီ လုပ္ဖို႔ ပီတီ ၀တ္စံုႏွင့္ ကြင္းထဲကိုအေရာက္သြားၾက ရေလသည္။ ထို႔ေနာက္ စားေသာက္ရံုမွာ ေကာ္ဖီႏွင့္ ေပါင္မုန္႔ကို နံနက္စာ စားၾကရသည္။ လက္ခ်ာလိုက္ရသည့္ ေက်ာင္းေဆာင္ကို ေတာ့ မနက္ ဂနာရီအေရာက္သြားၾကရသည္။ ၁၁နာရီမွာ လက္ခ်ာခမ္းက ေန႔လည္စာစားဘို႔ အေဆာင္ကို ျပန္ၾကရသည္။ ေန႔လည္စာစား ခတၱနားျပီးေသာ္ ၂ နာရီမွာ လက္ခ်ာ လိုက္ရ ျပန္သည္။ ညေနပိုင္း ၄ နာရီခြဲမွာ လက္ခ်ာေတြျပီးသည္။ အေဆာင္ကို ျပန္ခ်င္တိုင္းျပန္မရ တပ္စုကို တန္းစီလူစစ္ျပီး တပ္ေတြခ်ီတက္သလို စီတန္း လမ္းေလ်ာက္ၾကရျခင္းျဖစ္ပါသည္။

ပဌမဆံုး တစ္လမွာ အိမ္မျပန္ရ၊ အျပင္ကိုလည္းထြက္ခြင့္မေပး၊ ေက်ာင္းဖြင့္ပြဲ စစ္ေရးျပ အတြက္ တန္းစီညာညိွျခင္းလုပ္ငန္းကို မညီမခ်င္း ေလ့က်င့္ၾကရပါသည္။ နာမည္ၾကီးလွေသာ အာဠာ၀ကၾကီးမွာ ထိုသင္တန္း၏ တာ၀န္မႈးၾကီးျဖစ္ပါသည္။ သူသည္ အေျပာအဆိုမယဥ္ ေက်း၊  သေဘာဆိုးပံုရသည္။ သင္တန္းကို မညီလ်င္ ညီေအာင္ ဒီလိုဘဲလုပ္ရတာဘဲဟု ေျပာသူေတြလည္း ရွိၾကေပ၏၊ သူသည္ ကြၽန္ေတာ္ တို႔ကို စစ္သားေတြေမာင္းသလို ေမာင္းေလသည္။ စစ္သားေတြမဟုတ္ေတာ့လည္း ကြၽန္ေတာ္တို႔က သူ႔စတိုင္လ္ႏွင့္ အေျပာအဆို ေတြ ကို လက္မခံ ႏိုင္ၾကေပ၊

တခါေသာ္ လက္ခ်ာေဟာထဲမွာ ကြၽန္ေတာ္တို႔ကို မတ္တတ္ရပ္ သတိဆြဲခိုင္းျပီး ဆူပူၾကိမ္း ေမာင္းေလသည္။ ေရွ႕ဆံုးတန္းက ကြၽန္ေတာ္ သည္ သူေျပာဆိုေနတာေတြကို မၾကိဳက္ေသာေၾကာင့္ သူ႔ကိုမၾကည့္ဘဲ ၾကည့္ခ်င္ရာကိုၾကည့္ေနေလသည္။ ထိုအခါ သူေျပာေနတံုးမွာ သူ႔ကို ၾကည့္ရမည္ဟု ကုန္းျပီးေအာ္ေလသည္။

လက္ခ်ာလိုက္ရတာေတြကလည္း မ်ားသည္။ စိတ္ခ်လက္ခ်အိပ္လိုက အိပ္ၾကပါဟုခြင့္ျပဳေသာ ဆရာကိုမူကြၽန္ေတာ္တို႔ ကၾကိဳက္ၾကေလ သည္။ စစ္ေရးျပ ဆင္းရျခင္းမွာ ဆံုးႏိုင္သည္မရွိ၊ မညီလို႔ကလည္းမျဖစ္ စိတ္ကလည္း မပါ့တပါျဖစ္ရာ ေအာင္ရန္ခက္သည္။ ကိုယ္ေနကိုယ္ ဟန္ ကလည္းေတာင့္တင္းရမည္၊ အားမာန္ကလည္းရွိေနရဦးမည္၊

လူႏွင့္ပါတ္၀န္းက်င္ တို႔၏ အညမည သေဘာတရားမွာ ျပဌာန္းခ်က္ စာအုပ္ျဖစ္ေလသည္။ လူႏွင့္ ပါတ္၀န္းက်င္တို႔သည္ တခုႏွင့္တခု မွီခို ယွက္ႏြယ္ေနၾကျပီး တခုႏွင့္တခု အက်ိဳးျပဳ ေနၾကေလသည္။ ထိုသေဘာတရားသည္ နိုင္ငံေတာ္ကို အုပ္ခ်ဳပ္ေနေသာ အစိုးရႏွင့္ ဘယ္ လို ဆက္စပ္ေနသည္ကို ကြၽန္ေတာ္တို႔ သေဘာမေပါက္ႏိုင္ေပ၊ ျမန္မာ့ဆိုရွယ္လစ္ လမ္းစဥ္ ၾကီး ႏွင့္ ဘယ္လိုဆက္စပ္ေနပံုကိုလည္းကြၽန္ေတာ္တို႔မသိခဲ့ၾက၊ စာေမးပြဲ အဆင့္ဆင့္ တို႔တြင္ ထိုသေဘာတရားမ်ားကို စာအုပ္လာ စာသားမ်ားအတိုင္းကြၽန္ေတာ္တို႔ အၾကိမ္ၾကိမ္ ေရးၾက ေျဖခဲ့ၾကသည့္တိုင္ ဘာ့ေၾကာင့္ ဒီသေဘာေတြကို ေျပာေနၾကရသည္ကိုေတာ့ ကြၽန္ေတာ္တို႔ သေဘာမေပါက္ၾကေပ၊ အခုအခ်ိန္အထိ လည္းသေဘာေပါက္သည္ဟု ကြၽန္ေတာ္မထင္မိ၊ထို႔ေၾကာင့္ေဖာင္ႀကီးသင္တန္းက ႏိုင္ငံေရးစာေပ ဘာေတြသင္လိုက္ပါသည္ဟု မယ္မယ္ ရရ ကြၽန္ေတာ္ မေျပာျပ နိုင္ပါ။

စစ္သင္တန္းက အက်ိဳးျပဳတာကိုေတာ့ ကြၽန္ေတာ္ သေဘာေပါက္ ပါသည္။ ျမန္မာျပည္ အရပ္ရပ္မွ အရာရွိၾကီးငယ္ေတြႏွင့္ ေက်ာင္းသားသူငယ္ခ်င္းေတြလို တေဆာင္တည္းေန ထမင္းအတူတူစားေနရျခင္းမွာ မ်ားစြာအက်ိဳးရွိပါသည္။ ကြၽန္ေတာ္တို႔ ေရာက္ျပီးမွ တပါတ္ လ်င္ တၾကိမ္ စပယ္ရွယ္ ဒင္နားေကြ်းရမည္ဟု အမိန္႔ထြက္လာေလသည္။ ၾကက္ရင္ အုပ္ပါ တေကာင္လံုးကို ႏူးေနေအာင္ ေပါင္းထားျပီး ေၾကြးသည္။ ရိုးရိုးေန႔ေတြမွာလည္း ေဖာင္ႀကီးဟင္း သည္ ဆိုးသည္ဟုမဆိုႏိုင္ပါ။

သာသနာေရးဌာန မႏၱေလးတိုင္းမႈး အန္ကယ္ၾကီးမွာ အသက္ ၅၀ နီးပါေတာ့မည္၊ သူ႔ကုတင္ သည္ ကြၽန္ေတာ္ႏွင့္ ေျခခ်င္းဆက္ အေနအထားျဖစ္၏၊ အိပ္ရာ၀င္ခါနီးေသာ္ သူ႔ကုတင္ေပၚ တြင္ ထိုင္ရင္း ကြၽန္ေတာ္တို႔ မသိေသးသည့္ ႏိုင္ငံေတာ္ေရးရာ ဗဟုသုတမ်ားကို ေျပာျပတတ္ သည္။ လက္၀ဲသုႏၱရ အမတ္ၾကီး ဦးျမတ္စံ မွာ မဲဇာေတာင္ေျခ ရတုပိုက္စံုေရးရာတြင္ မႏၱေလး ေရႊျမိဳ႔ေတာ္ကို လြမ္း၍ ေရးသည္ ဟု ကြၽန္ေတာ္ကထင္ေနသည္။ သူက ဦးျမတ္စံေခတ္က ေရႊနန္းေတာ္သည္ ေရႊဘိုမွာ ရွိ ေၾကာင္း ရတုထဲက ဘုရားေတြမွာ ေရႊဘို ကဘုရားေတြျဖစ္ ေၾကာင္းရွင္းျပေလသည္။ ခင္ဦး သား ကြၽန္ေတာ္သည္ အရင္ ကထိုအေၾကာင္းေတြကို မသိခဲ့ေပ၊

ဆရာေမာင္ထင္၏သား ဆရာ၀န္ ကို၀င္းထင္မွာ ကြၽန္ေတာ္ႏွင့္ နံပါတ္ ကပ္လ်က္ ကသ ၉၁ ျဖစ္သည္။ အေန နီး၍ ရင္းႏွီးလာေသာအခါ သူ႔အေဖ ႏွင့္ေတြ႔ႏိုင္ရန္ ကြၽန္ေတာ္ႏွင့္ ဆရာ၀န္ ကိုကံဦးတို႔ ကို သူ႔ အိမ္သို႔ အလည္ေခၚေလသည္။ ဆရာၾကီးကို ကြၽန္ေတာ္တို႔ ဂိတ္ပါတ္(စ) ရသည့္ တေန႔မွာသြားေတြ႔ၾကေလသည္။ သူတို႔အိမ္မွာ ျဗိတိသွ် ေတြေဆာက္းသြားေသာ ေရွး အိမ္ ၾကီးျဖစ္ျပီ ICS ေခၚ အရာရွိၾကီးေတြ၏ ေနအိမ္ဟု ကြၽန္ေတာ္ထင္သည္။ ဗိုလ္ခ်ဳပ္ ေအာင္ဆန္း တို႔ႏွင့္ ႏိုင္ငံေရးအတူတူ လုပ္ခဲ့ ၾကေသာ စာေရးဆရာၾကီးကို ကြၽန္ေတာ္တို႔ စကားေတြေျပာ ေမးခြန္းေတြေမး လုပ္ခဲ့ၾက သည္။ ဆားမေလာက္ မွာတာ၀န္က်ေသာ ဆရာ၀န္ ကို၀င္းထင္ ကို သင္တန္းဆင္းျပီးကထဲက ကြၽန္ေတာ္မေတြ႔ရေတာ့ေပ၊

သြားဆရာ၀န္ကိုေအာင္မင္းမွာ မႏၱေလးေဆးတကၠသိုလ္ ပါေမာကၡခ်ဳပ္၏ သား ျဖစ္ပါသည္။ သူသည္ ဟိတ္ဟန္မရွိ အလြန္ရိုးေျဖာင့္သူတဦးျဖစ္ျပီး အလြန္ ခင္စရာေကာင္းသည္။ တင္းနစ္ ကစား၊ ေဂါက္ရိုက္ ျပီး အားကစား လိုက္စားသည္။ ျမန္ေအာင္မွာ တာ၀န္ထမ္းရေသာ အခါ သူ႔အိမ္သည့္ကြၽန္ေတာ့္ စားအိမ္ေသာက္အိမ္၊ သူသည္ ယိုးဒယား ႏိုင္ငံ အရမ္ညာပရာထက္ မွာ ၃ ႏွစ္ေလာက္ အလုပ္လုပ္စဥ္က သူ႔အိမ္သို႔ ၂ ေခါက္ကြၽန္ေတာ္ေရာက္သည္။ တခါ သူခရီးထြက္မွာမို႔ အိမ္ေသာ့ေပးသြားရာ ကြၽန္ေတာ္ တစ္ပါတ္ခန္႔ ေသာင္တင္ေနခဲ့ဘူးသည္။

တခါေသာ္ ကိုေအာင္မင္း သည္ သူ႔အိမ္မွ ေရဒီယိုယူလာျပီး အဂၤလိပ္သီခ်င္းေတြ ကို လက္ခ်ာ နားခ်ိန္မွာဖြင့္သည္။ ေရဒီယိုကို လက္ခ်ာခမ္းထဲယူျခင္းသည္ ေဖာင္ႀကီးမွာ ၾကီးမား ေသာ ျပစ္မႈ ျဖစ္ေနေလသည္။ ဘယ္သူက လက္တို႔လိုက္သည္မသိ၊ တန္းစီ၍ စခမ္းရံုးေရွ႔ အေဆာင္ေတြ ကိုျပန္ဘို႔ အလုပ္မွာ “ေရဒီယိုေပး ေရဒီယိုေပး” ဆိုျပီး တရားခံ ဖမ္း ဖမ္းပါေလသည္။ ေရဒီယို မွာ ကြၽန္ေတာ့္ အိပ္ထဲမွ ထြက္လာေလရာ ကြၽန္ေတာ္သာတရားခံျဖစ္သြားေလသည္။ ကြၽန္ေတာ္ သည္ ေက်ာင္းသား ထူးခြ်န္ဆု ကို မရႏိုင္ေတာ့ေပ၊ သင္တန္းဆရာက “ခင္ဗ်ား အျပစ္ရွိတယ္ သတိဆြဲ “ ဟုဆိုကာ ကြၽန္ေတာ့္ကို အပစ္ေပးသည္။ ျပစ္ဒဏ္ကိုကား ကြၽန္ေတာ္ မမွတ္မိေတာ့ၿပီ။ ဤျဖစ္ရပ္ေၾကာင့္ အခင္မင္ဆံုး မိတ္ေဆြတဦးကား ကို ရလိုက္ေလသည္။

အစိုးရသည္ ေဖာင္ႀကီးသင္တန္းဖြင့္ရျခင္း၏ ရည္ရြယ္ခ်က္မွာ ၀န္ထမ္းေတြကို ကိုယ္ခႏၱာ ၾကံ့ခိုင္မႈ ရွိေစရန္၊ ဆိုပါက ကြၽန္ေတာ္လက္ခံပါသည္။ သို႔ပါေသာ္လည္း စစ္တပ္လို အမိန္႔နာခံ တတ္ေစရန္၊ အစိုးရ၀ါဒသေဘာတရားေတြ ကိုလက္ခံလာေစရန္ ဖြင့္သည္ဆိုပါက သူတို႔ ရည္ရြယ္ခ်က္ သည္မေအာင္ျမင္ပါ။ ကြၽန္ေတာ္တို႔သည္ သင္တန္းဆရာေတြ အကိုင္အတြယ္ မတတ္သည္ႏွင့္ အစိုးရအေပၚပိုျပီးနာက်ည္း၍သာလာၾကေလသည္။ သင္တန္းဆရာေတြမွာ စစ္တပ္မွ တပ္ၾကပ္ၾကီးေတြ၊ ရဲတပ္ၾကပ္ေတြ ၊ ထိုဆရာေတြ၏ ပညာ အဆင့္ အတန္း ႏွင့္ အဘယ္ပံု ဆရာ၀န္ အင္ဂ်င္နီယာေတြကို စည္းရံုးသိမ္းသြင္းၾကပါမည္နည္း၊ စစ္ပညာ သင္ သည္ ဆိုသည္ မွာ ရိုင္းစိုင္းရမည္ဟု သူတို႔ အရိုးစြဲေနပံုရသည္။

အေကာင္းဆံုးေက်ာင္းဆု ဆိုတာကရွိေသးသည္။ လူေတာ္ေတာ္မ်ားမ်ားက မက္ၾကေလသည္။  ဆရာ၀န္ေတာ္ေတာ္မ်ားမ်ား က သင္တန္းရံုး သို႔သြားျပီး သင္တန္းဆရာေတြႏွင့္ ေရာၾက ေပါင္းၾက ေလသည္။ သူတို႔သည္ စစ္ပညာသင္ျခင္း မွေလွ်ာ့ေပါ့ေပးမည့္ သက္သာမည့္ Light Duty ျဖစ္ေစ၊ အေကာင္းဆံုး ေက်ာင္းသားဆု အတြက္ ျဖစ္ေစ ထိုဆရာမ်ားႏွင့္ သင့္တင့္ ေအာင္ ေပါင္းၾကရသည္။ သင္တန္းရံုးမွာ အခ်ိန္ကုန္ေနတတ္ၾကေသာ ဆရာ၀န္ အုပ္စုကို ကြၽန္ေတာ္တို႔ ၾကည့္မရၾကေပ၊ ထိုအုပ္စုထဲမွပင္ ေက်ာင္းသားထူးခြ်န္ဆုကို ရသြားၾက ေလ သည္။ အခုျပန္စဥ္းစားၾကည့္ေတာ့ သူတို႔လုပ္တာမမွားပါ။ လူဆိုသည္မွာ မိမိ ေရာက္ရွိေနေသာ အေျခအေနကို မွန္မွန္ကန္ကန္ ျမင္တတ္ နားလည္တတ္ဖို႔ လိုေလသည္။

သင္တန္း ဆရာဦးေအာင္ျမင့္ထြန္းမွာ ဥပေဒဌာနမွျဖစ္သည္။ သူသည္ မႏၱေလး တကၠသိုလ္ တက္စဥ္ က ကြၽန္ေတာ္အစ္ကိုႏွင့္ တေဆာင္တည္းေနခဲ့ရဘူးသည္။ ကြ်န္ေတာ့္ ကိုျမင္ေသာ္ “ခင္ဗ်ား ကိုတင္သန္းရဲ့ ညီလား” ဟုဆိုကာရဲရဲ ၾကီးႏွဳတ္ဆက္ေလသည္။ ကြၽန္ေတာ္ႏွင့္ ကြၽန္ေတာ့္ အစ္ကိုမွာ အသက္ကြာေသာ္လည္းရုပ္ခ်င္းက ဆင္ဆင္တူေလသည္။ ကြၽန္ေတာ့္ အိပ္ထဲ မွ ေရဒီယိုကို ဆြဲထုတ္သြားသူမွာလည္း ဦးေအာင္ျမင့္ထြန္းသာ ျဖစ္ျပီး ကြၽန္ေတာ္သည္ သူ႔ကို စိတ္မဆိုးမိေပ၊ ေရဒီယိုနားေထာင္တာကို အျပစ္ဟုလုပ္ေသာ စံနစ္ကိုသာ စိတ္နာမိေလသည္။

ဟိုယခင္အပါတ္မ်ားက သင္တန္းမဆင္းမီွ LRP (Long Range Penetration) ေခၚသည့္  စစ္၀တ္ အျပည့္အစံု၀တ္ခါ ခရီးရွည္လမ္း ေလွ်ာက္ရသည္။ ပင္ပန္းေသာေၾကာင့္ သင္တန္းသား တေယာက္ကို ေဆးရံုတင္လိုက္ရသည္။ ေနာက္တြင္ အသက္ဆံုးပါးသြားသည္ဟု လည္းၾကား ရသည္။  ကြၽန္ေတာ္တို႔ သင္တန္းမွာ LRP ကို ပယ္ဖ်က္ေပး သည္။ ခရီးရွည္ လမ္းမေလွ်ာက္ ရေတာ့၊ ေရနံ ဘူမိေဗဒအရာရွိ ကိုလြင္ဦးမွာ LRP ခ်ီတက္ရင္း ေသနတ္အေလးၾကီးႏွင့္ ဒုကၡေရာက္ေနေသာ ဆရာ၀န္မေလးကို အကူအညီေပးရာမွ သံေယာဇဥ္ေတြ ျဖစ္ခါ အိမ္ေထာင္ က်သြားေလသည္။

ကြၽန္ေတာ္တို႔အတန္းထဲက ဆရာ၀န္မေလးေတြလည္းလွၾကပါသည္။ သြားဆရာ၀န္မ Patricia မွာ ကရင္မ ျဖစ္ျပီးအလြန္လွသည္။ အတန္းစဥ္ျဖတ္သြားတိုင္း ဆရာမ၏ အလွကို အေ၀း က သာ ကြၽန္ေတာ္တို႔ ၾကည့္ႏိုင္ေလသည္။ စည္းကမ္းက တင္းၾကပ္လြန္းသည္။ ႏွလံုးသား ေရးရာ ကိစၥေတြကို ေဖာင္ႀကီးမွာ ကြၽန္ေတာ္တို႔ ဦးစားမေပးႏိုင္ၿပီ။ ထုတ္ေပးထားေသာ ယူနီေဖါင္းေတြ မွာ ဆိုက္အမ်ိဳးမ်ိဳး တိုင္းခ်ဳပ္မဟုတ္ေသာေၾကာင့္ အခ်ိဴးမက်ၾကေပ၊ ေယာကၤ်ားေလးေတြ က ကိစၥမရွိ၊ အလွအပ ပိုင္ရွင္မ်ားမွာ သူတို႔ အလွအပ မပ်က္ေစရန္ သီၾက က်င္းၾက လုပ္ျပီးမွ ၀တ္ၾကရသည္။ ယူနီေဖါင္းက ပံုစံမက်ေသာ္လည္း ဆရာမ Patricia  မွာ အလွမပ်က္ေခ်၊

(၂)

စကၤာပူမွာ တကၠသိုလ္မသြားမွီ ၀င္ခြင့္လက္မွတ္ရျပီ ဆိုသည္ႏွင္ ကြၽန္ေတာ့္သားၾကီး ကို စစ္တပ္တြင္ ၂ ႏွစ္ တာ၀န္ထမ္းရမည္ဆိုေသာ စည္းကမ္းအရ ကြၽန္ေတာ္တို႔ လႊတ္လိုက္ရ သည္။ အေမ ကေတာ့ မ်က္ရည္တစမ္းစမ္းေပါ့၊ ကြၽန္ေတာ္ကေတာ့ သားၾကီး ေယာကၤ်ား ေကာင္း တေယာက္ ျဖစ္ဖို႔ စစ္သင္ တန္းသည္ လိုအပ္ေသာ သင္တန္းျဖစ္သည္ဟုခံယူပါ သည္။

သား ကို လိုက္ပို႔သည့္ေန႔ က မိဘေတြကို “သူ႔သားေတြကို ဒီလိုထားပါတယ္ “ ဟု သူတို႔ သင္တန္း ေက်ာင္း ကို တပါတ္ လွည့္ျပပါသည္။ သူတို႔အိပ္ေဆာင္ ထမင္းစားေဆာင္ ထမင္း ဟင္းေတြမွာ ကယ္လိုရီ မည္မွ်ပါသည္။ သူတို႔ အ၀တ္အစားမွာ ဘာေတြျဖစ္ပါသည္ဟု ျပျပီး ပရိတ္သတ္ကို ေန႔ လည္စာေကြ်းပါသည္။ စကၤာပူ အစိုးရက ကြၽန္ေတာ့္သား၏ စစ္ပညာ သင္ၾကားႏိုင္ေရး အတြက္ ပိုက္ဆံေတြ ေသာက္ေသာက္လဲ အကုန္ခံတာကို ကြၽန္ေတာ္တို႔ ျမင္ၾကရပါသည္။

၃ ပါတ္အၾကာ အေျခခံသင္တန္းေအာင္ျပီးေသာ္ သားၾကီးအိမ္ျပန္လာသည္။ သားကိုၾကည့္ရ သည္မွာ ဘာမွ ေစာဒက တက္လိုဟန္မရွိ၊ ၊ အေမက ေမးခြန္းေတြ တြင္တြင္ေမး၊ သားျဖစ္ သူက ေပါ့ေပါ့ေလး ေျဖႏွင့္ အေမလုပ္သူလည္းဘ၀င္က်သြားပံုရသည္။ သားသူငယ္ခ်င္း မိန္ကေလး ေတြ က ဤသင္တန္းကိုတက္စရာမလိုေပ၊ အတန္းတူေတြက သူတို႔ စစ္သင္ တန္း ကာလ ၂ ႏွစ္အတြင္း အတန္းေတြ တက္သြားၾကေလသည္။

ကြၽန္ေတာ္တို႔ ေဖာင္ႀကီးသင္တန္း က ၁၄ ပါတ္ေလာက္ဘဲ ၾကာလိုက္သည္။ သားတို႔ က၂ ႏွစ္ အခ်ိန္ေပးရတာဆိုေတာ့ သားတို႔ ပညာေရးမွာ ၂ ႏွစ္ေနာက္က်ရေလသည္။ ႏွစ္ႏွစ္ သင္တန္း ဆင္းရုံႏွင့္မျပီးေသး စစ္တပ္က မြန္းမံသင္တန္းဟဆိုကာ ၆ လအၾကိမ္ ၂ ပါတ္ၾကာ သြားျပီး တာ၀န္ထမ္း ရတာကရွိေသးသည္။ ဘယ္ ကုမၸဏီမွာေရာက္ေနေန၊ သူတို႔ေခၚလ်င္ သြားျပီး တာ၀န္ ထမ္းၾကရေလသည္။ ေဖာင္ႀကီးသင္တန္းဆင္းထားေသာကြၽန္ေတာ္ သည္ သားကို စစ္တပ္ ကေခၚျပီး အလုပ္ခိုင္းတာကို စိုးရိမ္ေၾကာင့္ၾကျဖစ္မေနမိေပ၊

(၃)

ဘ၀ အတြက္အေကာင္းဆံုးမိတ္ေဆြ မ်ားကို တကၠသိုလ္မွာ ပညာသင္ေနခ်ိန္တြင္ ရႏိုင္သည္ ဟု ဆိုၾကသည္။ ကြၽန္ေတာ့္အဖို႔မွာမူ ေဖာင္ႀကီးတြင္ ခင္မင္ခဲ့ရသူမ်ားမွာလည္း တသက္လံုး ေပါင္းသင္းရမည့္မိတ္ေဆြေတြသာျဖစ္လာၾကေလသည္။ ေဖာင္ႀကီးဆင္းလာေတာ့ စိတ္သစ္ လူသစ္ ျဖစ္လာတာလည္းမွန္ပါသည္။ အစိုးရကေတာ့ ထံုးစံ အနိုင္း သင္တန္းျပီးသည္ႏွင့္ ကြၽန္ေတာ္တို႔ ဘ၀ ၾကီးသည္ ေဖာင္ႀကီးႏွင့္ ဘာမွ မဆိုင္ေတာ့သလို လုပ္ေလသည္။

တကၠသိုလ္ ေတြမွာ Alumni အသင္းေတြရွိသလို ေဖါင္ၾကီး Alumni ဟုရွိေစခ်င္သည္။

ေဖာင္ႀကီး သင္တန္း သင္ရိုး ညႊန္တမ္းကိုလည္း Management ဘာသာရပ္ကိုသင္ေပးမည့္ သင္ရိုးညႊန္းတမ္းပါေအာင္ ဆြဲေစခ်င္သည္။ ေခါင္းေဆာင္မႈ ဘာသာရပ္ကို အေလးထားျပီး သင္ေပး ေစခ်င္သည္။ တက္လာၾကေသာ အရာရွိ ၾကီးငယ္တို႔သည္ အစိုးရ ယႏၱရားၾကီးတြင္ တေနရာ ဆီမွ ပါ၀င္ၾကရမည့္သူေတြ မဟုတ္ပါသေလာ၊ သင္တန္းအတြက္ ကုန္က်ရမည့္ ေငြေၾကးသည္ သင္တန္းသား၏ဘ၀ တေလွ်ာက္လံုး သံုးသြားႏိုင္သည့္ ပညာရပ္တခုခု ကို သင္ေပး လိုက္ႏိုင္ သည္ ဆိုလ်င္ အစိုးရ အဖို႔ ေငြကုန္ရၾကိဳး နပ္ေပၿပီ။

ကြၽန္ေတာ္ေဖာင္ႀကီးသင္တန္း တက္ေနခ်ိန္မွာ ရေသာ လစာကို သံုးစရာမလိုခဲ့ေပ၊ သင္တန္းျပီး ေသာ္ ထိုစဥ္ကေငြ  ရ၀၀ ေက်ာ္ ေပးရေသာ ဆီကို နာရီ တလံုးကို၀ယ္ႏိုင္ ေလသည္။ အေမ့ ကို ထိုေခတ္က ေငြ ၁၀၀၀ အပ္ႏိုင္ေသးသည္။ ထိုအခ်က္ တခုတည္းႏွင့္ပင္ ေဖာင္ႀကီးေက်ာင္း စီစဥ္ေပးသူေတြ ကို ေက်းဇူးတင္ထိုက္ေနေပၿပီ။


သင့္အေၾကာင္း သင့္လုုပ္ငနး္ ေၾကာ္ျငာ သည္ေနရာမွာ ေၾကာ္ျငာႏိုုင္ပါျပီ

Related posts

Tags:

အလားတူ စိတ္၀င္စားဖြယ္ရာ စာမ်ား၊ ေဆာင္းပါးမ်ား ...:ရသေဆာင္းပါးစုံ

One Response to ကုိသန္းလြင္ – ေဖာင္ႀကီး

  1. Zaw Aung on July 10, 2014 at 12:14 pm

    ကိုသန္းလြင္ရဲ့ ေဖာင္ၾကီး ၁၉၇၉ ဖတ္ရတာ ေက်းဇူးတင္ပါတယ္။ ကြ်န္ေတာ္လည္း ေဇယ်၉၃ ၁၉၈၇သင္တန္း၊ အမွတ္ရလာပါတယ္။ ကြ်န္ေတာ္သိတဲ့ သူငယ္ခ်င္း၅တြဲေလာက္ ေဖာင္ၾကီးျပီးေတာ့ အိမ္ေထာင္ဖက္ျဖစ္သြားၾကတယ္။ အမ်ားစုကေတာ့ စင္ကာပူမွာ လုပ္ကိုင္ေနရရွာတယ္။ အဲဒီတုန္းက ျပန္တမ္းဝင္အရာရွိေတြ လစာတိုးခါစ က်ပ္၁၂၅၀ ရခဲ့တယ္။ မိုးဆန္းပန္းလဘက္ရည္ဆိုင္၊ ေငြစကၠဴတရားမဝင္ေၾကျငာျခင္း၊ ဂ်ီသရီး၊ ဂ်ီဖိုး ေသနပ္ပစ္ခတ္ျခင္း၊ စစ္သင္တန္းနဲ႕ သင္တန္းျပီးခါနီး ခရီးတိုခ်ီတက္ျခင္း SRP အစရွိသျဖင့္ေပါ့ဗ်ာ..။ ကိုသန္းလြင္ေရးသလိုပဲ ရာထူးၾကီးငယ္မရွိ၊ အသက္ၾကီးငယ္မေရြး ..အတူသြားလာ၊စားေသာက္၊ အိပ္ၾကရတဲ့အတြက္ မိတ္ေဆြေကာင္း မ်ားစြာ ရရွိခင္မင္ခဲ့ရပါတယ္။ ေဇယ်၉၃၊ ၉၄ ေတြမွာအမ်ိဳးသမီး၊ အမ်ိဳးသား လက္ခ်ာခန္းေရာ၊ စစ္သင္တန္းေရာ အတူတူတက္ခဲ့တယ္၊ ေနထိုင္စားေသာက္ေဆာင္ေတြကေတာ့ သီးျခားစီလို႕ မွတ္မိပါတယ္။ ဒီေတာ့ ပိုျပီးနီးစပ္လို႕ ၾကင္ေဖာ္ျဖစ္သြားတဲ့ အတြဲေတြမ်ားပံုရပါတယ္။ သူတို႕အတြက္ေတာ့ ပိုျပီးလြမ္းစရာေပါ့။

ေၾကာ္ျငာ … ေၾကာ္ျငာ …

စာအုပ္ျမင္ ခ်စ္ခင္ပါေစ

မိုုးမခမွာ ေၾကာ္ျငာပါ

Help MoeMaKa

မိုုးမခ Kindel Store

မိုုးမခ Kindel Store

MoeMaKa Online Store

MoeMaKa Online Store

Colorful People Memorial Place

%d bloggers like this:

မိုုးမခနဲ႔ ပတ္သက္သမွ်

ေဒါက္တာခင္ေမာင္၀င္း(သခ်ာၤ)၏ Fuzzy Logic & Set Theory ေဆာင္းပါးမ်ား ထြက္ျပီ

By

ေဒါက္တာခင္ေမာင္၀င္း(သခ်ာၤ)၏ Fuzzy Logic & Set Theory ေဆာင္းပါးမ်ား ထြက္ျပီ မိုးမခစာအုပ္စင္၊...

Read more »

ဂ်ဴနီယာ၀င္း ဘာသာျပန္တဲ့ ၂၁ရာစု ဂ်ာနယ္လစ္ဇင္ ထြက္ျပီ

By

ဂ်ဴနီယာ၀င္း ဘာသာျပန္တဲ့ ၂၁ရာစု ဂ်ာနယ္လစ္ဇင္ ထြက္ျပီ (မိုးမခစာအုပ္စင္) ဇန္န၀ါရီ ၃၁၊ ၂၀၁၉...

Read more »

ေအး၀င္း(လမင္းတရာ) ၆၆ ေမြးေန႔ အတြက္ ကေလာင္စုံေရးတဲ့ စာအုပ္

By

ေအး၀င္း(လမင္းတရာ) ၆၆ ေမြးေန႔ အတြက္ ကေလာင္စုံေရးတဲ့ စာအုပ္ (မိုးမခစာအုပ္စင္) ဒီဇင္ဘာ ၂၆၊ ၂၀၁၈...

Read more »

ဇင္လင္း၏ စိန္ေခၚမႈမ်ားႏွင့္ စစ္ခင္းသူ နဲ႔ အျခားေဆာင္းပါးမ်ား ထြက္ပါျပီ

By

ဇင္လင္း၏ စိန္ေခၚမႈမ်ားႏွင့္ စစ္ခင္းသူ နဲ႔ အျခားေဆာင္းပါးမ်ား ထြက္ပါျပီ မိုးမခစာအုပ္စင္၊ ဒီဇင္ဘာ ၈၊...

Read more »

သင္ၾကိဳက္ႏွစ္သက္ရာ စာကို အနည္းဆုံး ၁ ေဒၚလာ လွဴျပီး မိုးမခကို ကူညီပါ

Donate while shopping on amazon

Recent Comments

Tags

(all tags)