ေက်ာ္သူ (နာေရးကူညီမႈအသင္း – ရန္ကုန္) – မာယာမ်ားတဲ့ အကယ္ဒမီပြဲ

July 25, 2014

ေက်ာ္သူ (နာေရးကူညီမႈအသင္း – ရန္ကုန္)  – မာယာမ်ားတဲ့ အကယ္ဒမီပြဲ
ဇူလုိင္ ၂၅၊ ၂၀၁၄
 
 

၁၉၅၂ ခုႏွစ္က စတင္၍ အႏုပညာေလာကႏွင့္ အႏုပညာသမားမ်ားကို အသိအမွတ္ျပဳခဲ့တဲ့ ႏိုင္ငံေတာ္အစိုးရ၊ တနည္းအားျဖင့္ ႐ုပ္႐ွင္အႏုပညာ ႐ွင္မ်ား၏ သ႐ုပ္ေဆာင္မႈ အတတ္ပညာကို အသိအမွတ္ျပဳခဲ့တဲ့ ႐ုပ္႐ွင္အကယ္ဒမီ ထူးခၽြန္ဆု ခ်ီးျမႇင့္ပြဲသည္ ယခုဆိုလွ်င္ အႏွစ္ (၆ဝ) ေက်ာ္လြန္ခဲ့ၿပီ ျဖစ္သည္။ ၁၉၅၂ ခုႏွစ္မွ စတင္၍ ၂ဝ၁၃ ခုႏွစ္အထိ ထူးခၽြန္ဆုေပါင္း (၃ဝဝ) ေက်ာ္ ဆုခ်ီးျမႇင့္ၿပီးခဲ့သည္ကို ကၽြန္ေတာ္သိခဲ့ရ သည္။ ၁၉၄၅ ခုႏွစ္တြင္ ျမန္မာ့႐ုပ္႐ွင္ ေငြရတုသဘင္ အထိမ္းအမွတ္ပဲြႀကီးကို ျမန္မာျပည္ ဘုရင္ခံ ဆာဟူး ဘတ္ရန္႔(စ္)ႏွင့္ အမ်ိဳးသား ေခါင္းေဆာင္ႀကီး ဗိုလ္ခ်ဳပ္ေအာင္ဆန္းတို႔သည္ ျမန္မာ့႐ုပ္႐ွင္ အႏုပညာ႐ွင္မ်ား အား တေလးတစား အသိအမွတ္ျပဳစြာျဖင့္ တက္ေရာက္ခ်ီးျမႇင့္ခဲ့ေသးသည္။

လြန္ခဲ့ေသာ ၁၉၅၂ ခုႏွစ္တြင္ လူ႔ေလာကသို႔ မေရာက္ေသးေသာ၊ လူမျဖစ္ ေသးေသာ ကၽြန္ေတာ့္ အဖို႔ေတာ့ အတိတ္ကို ျပန္မတူးဆြလိုပါ။ ကၽြန္ေတာ္ ကေလးအ႐ြယ္ ႐ုပ္႐ွင္ပိုးထေသာ အ႐ြယ္မွစ၍ မွတ္မိ သေလာက္ (ဦး)ေကာလိပ္ ဂ်င္ေနဝင္း၊ (ဦး)ၫႊန္႔ဝင္း၊ (ေဒၚ)ၾကည္ၾကည္ေ႒း၊ (ေဒၚ)ဝါဝါဝင္းေ႐ႊ၊ (ေဒၚ) ခင္ သန္းႏု၊ (ေဒၚ)ႏြဲ႔ႏြဲ႔မူ စသည့္ အႏုပညာ႐ွင္မ်ားသည္ အလြန္႔အလြန္ သ႐ုပ္ေဆာင္ ရာတြင္ ထူးခၽြန္ထက္ျမက္ ေသာ ပရိသတ္၏ႏွလံုးသားအား ဆြဲကိုင္ဖမ္းဆုပ္ ႏိုင္ေသာ အႏုပညာ႐ွင္ႀကီးမ်ားျဖစ္သည္ႏွင့္ အေလွ်ာက္ ထူးခၽြန္ထက္ျမတ္ေသာ အကယ္ဒမီေ႐ႊစင္႐ုပ္တုႀကီးမ်ားကို ထိုက္ထိုက္တန္တန္ ႐႐ွိခဲ့သည္။ သို႔ေသာ္ ထုိ ဝါရင့္သ႐ုပ္ေဆာင္ႀကီးမ်ားထဲတြင္ (ဦး)ေက်ာ္ဟိန္း မပါဝင္ခဲ့ေခ်။ (ဦး)ေက်ာ္ ဟိန္း မည္မွ်ပင္ သ႐ုပ္ေကာင္း ေသာ္ျငားလည္း အကယ္ဒမီဆုဟူေသာ ထူးခၽြန္ ဆုကို ႏွစ္ေပါင္းမ်ားစြာ လက္ဝယ္သို႔ မေရာက္႐ွိခဲ့ေခ်။ ဘဘဦးသုခ ဒါ႐ုိက္တာ အျဖစ္ ႐ိုက္ကူးခဲ့ေသာ “အကာကအခ်စ္ အႏွစ္ကေမတၱာ” ဟူေသာ ဇာတ္ကား တြင္ ကေတာင္းေျမႇာင္ေအာင္ႀကိဳက္သည့္ အ႐ုပ္ျဖင့္ ထူးခၽြန္ဆုကို ရ႐ွိခဲ့သည္မွာ အံၾသစရာတစ္ခု ျဖစ္ခဲ့ရသည္။

ဤတြင္ ကၽြန္ေတာ္၏ အႏုပညာသမားတစ္ေယာက္၏ ခံစားခ်က္မ်ားကို တင္ျပပါေတာ့မည္။

ကၽြန္ေတာ္သည္ ၁၉၈၃ ခုႏွစ္တြင္ လက္ဦးဆရာ ဒါ႐ိုက္တာ ဦးမ်ိဳးျမင့္ေအာင္၏ “ခ်စ္ႀကိဳးေလးႏွစ္ မွ်င္” ႏွစ္ကိုယ္ခြဲဇာတ္ကားျဖင့္ ႐ုပ္႐ွင္အႏုပညာ ေလာကထဲ သို႔ ဝင္ေရာက္ခဲ့သည္။ ၁၉၇၀ ခုႏွစ္ မတိုင္ခင္ ကတည္းက ဖခင္ ဦးစိန္တင္ ဦးစီးလုပ္ကိုင္ေနေသာ “အမ်ိဳးသား” ႐ုပ္႐ွင္ကုမၸဏီပိုင္ ႐ုပ္႐ွင္႐ိုက္ကူးေရး စတူဒီယိုထဲတြင္ ႀကီးျပင္းလာသည္ႏွင့္အညီ အႏုပညာသည္မ်ား စံုလင္စြာႏွင့္ ရင္းႏွီးခဲ့သူ တစ္ေယာက္ လည္းျဖစ္သည္။ ကၽြန္ေတာ္ ႐ုပ္႐ွင္သ႐ုပ္ေဆာင္ စတင္ျဖစ္သည့္ အခ်ိန္ကာလမ်ားတြင္ လူငယ္သ႐ုပ္ ေဆာင္သစ္မ်ား ႐ွားပါး ေနသည္ႏွင့္အညီ လူငယ္စ႐ုိက္၊ လူငယ္သဘာဝ၊ လူငယ္တို႔၏ ဝတ္စားဆင္ ယင္မႈ တုိ႔ျဖင့္ ႐ုပ္႐ွင္႐ိုက္ကူးခဲ့ရေသာ လူငယ္သ႐ုပ္ေဖာ္ ႐ုပ္႐ွင္ဇာတ္ကား မ်ားသာျဖစ္ခဲ့သည္။ ထို႔ေၾကာင့္ ကၽြန္ေတာ္တို႔ေခတ္ကာလတြင္ ဝတ္စားဆင္ ယင္မႈ ဒီဇိုင္းမ်ားသည္ ေခတ္လူငယ္ကိုယ္စားျပဳ ဝတ္စားဆင္ ယင္မႈမ်ားကို အေလးသာခဲ့ရသည္။ ကၽြန္ေတာ္၏ အႏုပညာသက္တမ္း (၅)ႏွစ္တာ ကာလသို႔ ေရာက္႐ွိ ေသာအခါ သဘာဝဇာတ္႐ုပ္မ်ား၊ သဘာဝကာ႐ိုက္တာမ်ားကို စတင္ ေျခလွမ္းခဲ့ေတာ့သည္။ ထိုကာလမ်ား တြင္ ႐ုိက္ကူးခဲ့ေသာ “ေနေသြး” ၊ “မာန မင္းသား”၊ “မရဲ႕ေမာင္ေလး”၊ “ရင္ခုန္မိတာအခ်စ္လား”၊ “ခ်စ္မ” စသည့္ ႐ုပ္႐ွင္ ဇာတ္ကားမ်ားသည္ အလြန္ေအာင္ျမင္ခဲ့ေသာ ဇာတ္ကားမ်ား ျဖစ္ေတာ့သည္။ ထိုစဥ္အခါက ကၽြန္ေတာ္သည္ အႏုပညာသမားတစ္ဦး၏ ျပည္သူအေပၚေပးဆပ္ ရမည့္၊ ျပည္သူ႔ကိုယ္စား သ႐ုပ္ေဖာ္ ေပးရမည့္ ျပည္သူ႔အႏုပညာသမား တစ္ဦး ၏ တာဝန္တစ္ရပ္ကို သိ႐ွိနားလည္ခဲ့ရသည္။ ထုိ႔ေၾကာင့္ စာေပဗိမာန္ဆုရ “တဒဂၤေလးမ်ားစြာ” ဟူေသာ ဝတၳဳအား ဒါ႐ိုက္တာ ေအဝမ္းသိန္းထြဋ္ (စပ္စု)မွ တစ္ဆင့္ ဖတ္႐ႈ မိကာ လူငယ္ျပဳျပင္ေရး၊ မူးယစ္ေဆးဝါးတိုက္ဖ်က္ေရး ဟူေသာ တိုင္းက်ိဳးျပည္က်ိဳးျပဳဇာတ္လမ္းျဖစ္ပါ၍ ဖခင္ ဦးစိန္တင္အား ကိုယ္ပိုင္အမ်ိဳး သား႐ုပ္႐ွင္မွ ထုတ္လုပ္႐ိုက္ကူးရန္ တိုက္တြန္းခဲ့သည္။ ဖခင္ ဦးစိန္တင္မွ ဒါ႐ိုက္ တာ ၾကည္စိုးထြန္းအား ႐ိုက္ကူးေစခဲ့သည္။ ထို “တဒဂၤေလးမ်ားစြာ” ဇာတ္လမ္း အား ကၽြန္ေတာ့္အေနျဖင့္ ဖတ္႐ႈၿပီးသည့္ေနာက္ လူငယ္တို႔၏ ရည္႐ြယ္ခ်က္ ပန္းတိုင္အား တည့္တည့္မတ္မတ္ ထိ ေရာက္ေအာင္ ပစ္ႏိုင္ေသာ “ဒိုး” ဟူေသာ အမည္နာမအား ႐ုပ္႐ွင္ဇာတ္ကားအျဖစ္ အသံုးျပဳရန္ တိုက္တြန္းခဲ့သည္။ ယင္း “ဒိုး” (အျဖဴ/အမဲ) ႐ုပ္႐ွင္ဇာတ္ကားမွာ ေက်ာ္သူ၊ စိုးသူ၊ ေမဝင္းေမာင္၊ ေဒၚျမင့္ ျမင့္ခင္ စသည့္အႏုပညာသည္မ်ား ပါဝင္ခဲ့ကာ အလြန္ေအာင္ျမင္ လူႀကိဳက္မ်ား ခဲ့သည့္ ဇာတ္ကားျဖစ္ခဲ့သည္။ ယင္း “ဒိုး” ဇာတ္ကားအား ကၽြန္ေတာ္မ်ားစြာ အားထားခဲ့သည္။ အေၾကာင္းမွာ ၁၉၈၆၊ ၁၉၈၇၊ ၁၉၈၈ ခုႏွစ္ မ်ားတြင္ အကယ္ ဒမီ ထူးခၽြန္ဆု အခမ္းအနားအား ရုပ္ရွင္ဖလင္ရွားပါးမႈေၾကာင့္ ႏိုင္ငံေတာ္အစုိးရ မွ ျပဳလုပ္ ခဲ့ျခင္း မ႐ွိခဲ့ပါ ေသာေၾကာင့္ “ဒိုး” ဇာတ္ကားသည္ ၁၉၈၉ ခုႏွစ္ အကယ္ဒမီထူးခၽြန္ဆုပြဲႏွင့္ အက်ံဳးဝင္ေန ေသာေၾကာင့္ ကၽြန္ေတာ္တုိ႔ ေမွ်ာ္လင့္ ခ်က္မ်ား ထား႐ွိျခင္းျဖစ္သည္။ ထို႔ျပင္ ကၽြန္ေတာ္႐ုပ္႐ွင္ေလာကထဲသို႔ ေရာက္ခဲ့ ခ်ိန္မွစ၍ ႐ုပ္႐ွင္အကယ္ဒမီ ထူးခၽြန္ဆုေပးပြဲဖိတ္စာမ်ားကို သက္ဆိုင္ရာ အႏု ပညာ႐ွင္မ်ားအား ဖိတ္ၾကားရာတြင္ ဥပမာအားျဖင့္ ဇနီးျဖစ္သူ ႐ုပ္႐ွင္သ႐ုပ္ ေဆာင္ ျဖစ္ခဲ့လွ်င္ေသာ္၄င္း၊ ေယာက်ာ္း ျဖစ္သူသည္ ႐ုပ္႐ွင္သ႐ုပ္ေဆာင္ျဖစ္ခဲ့ ေသာ္၄င္း၊ ဇနီးေမာင္ႏွံႏွစ္ဦးစလံုးကို ထိုင္ခံုတြဲလ်က္ဖိတ္ၾကားျခင္း မျပဳခဲ့။ ေယာက်ာ္းျဖစ္သူႏွင့္ ဇနီးျဖစ္သူႏွစ္ဦးစလံုး ႐ုပ္႐ွင္အႏုပညာေလာကတြင္ လုပ္ကိုင္ေနပါမွ ဇနီး ေမာင္ႏွံႏွစ္ဦးစလံုး ထိုင္ခံုတြဲလ်က္ရ႐ွိသည္။ သို႔ေသာ္ ၁၉၈၉ခုႏွစ္၌ ႐ုပ္႐ွင္အကယ္ဒမီ ထူးခၽြန္ဆုေပးပြဲတြင္ ပြဲတက္ေရာက္ရန္ ဖိတ္ၾကားေသာအခါ ကၽြန္ေတာ္၏ ဖခင္ႏွင့္ မိခင္တို႔သည္ ႏိုင္ငံရပ္ျခားသို႔ ေရာက္႐ွိ ေနေသာအခ်ိန္ျဖစ္သည္။ ထို႔ေၾကာင့္ အကယ္ဒမီ အကဲျဖတ္ဘုတ္ အဖြဲ႔မွ ဖိတ္စာဖိတ္ၾကားရာတြင္ ကၽြန္ေတာ့္အား ဇနီးျဖစ္သူႏွင့္ မတက္မေနရ၊ ထို႔အျပင္ “အမ်ိဳးသား႐ုပ္႐ွင္” ကုမၸဏီကိုယ္စား တက္ေရာက္မည့္ သူတစ္ဦးပါ မျဖစ္မေန တက္ေရာက္ရန္ ေျပာၾကားခဲ့သည္။ ထို႔ေၾကာင့္ ကၽြန္ေတာ္တို႔ အထူးျခားဆံုး အႀကိဳး စားဆံုး သ႐ုပ္ေဆာင္ခဲ့ေသာ “ဒိုး” ဟူေသာ ႐ုပ္႐ွင္ဇာတ္ ကားမွာ အကယ္ဒမီဆုႏွင့္ မလြဲႏိုင္ေတာ့ၿပီဟု ယံုၾကည္မိခဲ့သည္။ ကၽြန္ေတာ္၏ စိတ္အစဥ္တုိ႔သည္ အကယ္ဒမီပြဲခင္းထဲတြင္ လြန္စြာမွ စိတ္လႈပ္႐ွားေနမိ ေတာ့ သည္။ သတင္းေထာက္မ်ား၊ ႐ုပ္႐ွင္ေလာကသားမ်ား၏ မ်က္လံုးမ်ားသည္ ကၽြန္ေတာ့္ထံ ဝိုင္းဝန္း စူးစိုက္ ၾကည့္႐ႈၾကျခင္းကို ခံေနရသည္။ ကၽြန္ေတာ္သည္ ႐ုပ္႐ွင္သက္တမ္း (၆) ႏွစ္ၾကာသည္အထိ ထူးခၽြန္ ဆု အကယ္ဒမီဆုကို မရ႐ွိ ေသးေသာ အႏုပညာအင္အား၊ ခြန္အားမ်ား နည္းပါးေနေသာ ခ်ိဳ႕တဲ့သည့္ အႏု ပညာ႐ွင္တစ္ေယာက္ကဲ့သို႔ ခံစားေနရသည္။ ရႏိုးရႏိုုးႏွင့္ ဤ အကယ္ဒမီ ထူးခၽြန္ဆုႀကီးကို ဤတစ္ႀကိမ္ တြင္ ပစ္မလြဲရေတာ့မည္ဟု ယံုၾကည္မိသည္။ ကၽြန္ေတာ္၏ ဇနီးျဖစ္သူ ေ႐ႊဇီးကြက္မွလည္း အနားမွ ကၽြန္ေတာ္၏ လက္အား ဆုပ္ကိုင္ကာ ကၽြန္ေတာ့္အား အားေပးမႈကိုခံေနရသည္။ အခမ္းအနားစ၍ ယင္းႏွစ္ အတြင္း ထူးခၽြန္ေသာ အေကာင္းဆံုးဇာတ္ကားဆုကို ေၾကျငာလိုက္ သည့္ အခါ “ဒိုး”။ အေကာင္းဆံုးေသာ အထူးခၽြန္ဆံုးေသာ ဒါ႐ိုက္တာဆုကို ေၾကျငာလိုက္သည့္အခါ “ဒိုး” ႐ုပ္႐ွင္ဇာတ္ကားအား ႐ိုက္ကူးေသာ ဒါ႐ိုက္တာ ၾကည္စုိးထြန္း ျဖစ္ေနသည္။ ထို႔ေၾကာင့္ ကၽြန္ေတာ္အပါအဝင္ ႐ုပ္႐ွင္ေလာက သားမ်ားမွ ႐ုပ္႐ွင္သ႐ုပ္ေဆာင္အထူးခၽြန္ဆံုးေသာဆုကို တြက္ဆ၍ ရသြားၿပီ ျဖစ္သည္။ အေကာင္းဆံုး႐ုပ္႐ွင္ ဇာတ္ ကားႏွင့္ အေကာင္းဆံုး႐ုပ္႐ွင္ ဒါ႐ိုက္တာဆု ရ႐ွိသည္ျဖစ္ပါက ထုိဇာတ္ကားထဲတြင္ အေကာင္းဆံုးေသာ သ႐ုပ္ေဆာင္ဆုတစ္ဆု အနည္းဆံုးရသင့္သည္ မဟုတ္ပါလား။ ထုိအခ်ိန္တြင္ အခမ္းအနား အစီအစဥ္ကို ေၾကျငာရာတြင္ စီစဥ္တင္ဆက္သူ (အမည္မမွတ္မိ)မွ ေၾကျငာရာတြင္ ၁၉၈၉ ခုႏွစ္အတြက္ အေကာင္းဆုံးေသာ အထူးခၽြန္ဆံုးေသာ ႐ုပ္႐ွင္သ႐ုပ္ေဆာင္ မင္းသားဆုကိုရ႐ွိသည့္ အမ်ိဳးသားသ႐ုပ္ေဆာင္မွာ ကို ေက်ာ္ . . ေက်ာ္ . . ေက်ာ္ . . ေက်ာ္ ဟူ၍ (အသံအားဆြဲငင္မႈျပဳ၍) ေၾကျငာ လိုက္စဥ္ ကၽြန္ေတာ္၏ အနီး တြင္ ဝိုင္းဝန္း၍ အားေပးခ်ီးေျမာက္မည့္ အႏုပညာ သမားမ်ား၊ မွတ္တမ္းတင္ ႐ိုက္ကူးမည့္ ဓါတ္ပံုဆရာမ်ား၊ ဗဟိုသတင္း႐ိုက္ကူး ေရးအဖြဲ႔သားမ်ား ဝိုင္းဝန္း၍ ႏႈတ္ဆက္စကားေျပာျခင္း၊ အင္တာဗ်ဴးလုပ္ျခင္း၊ ဓါတ္ပံု ႐ုပ္႐ွင္မ်ား ႐ိုက္ကူးျခင္းတုိ႔ကို မ်က္စိမဖြင့္ႏိုင္ေလာက္ေအာင္ ကင္မရာ မီးေရာင္မ်ားျဖင့္ ေဝဝါး၍ ေနေတာ့ သည္။ သို႔ရာတြင္ အစီအစဥ္ တင္ဆက္သူ၏ ကိုေက်ာ္ ဟူေသာ ဆြဲငင္မႈအသံ၏ အဆံုးတြင္ “ဟိန္း” ဟူ၍ အသံတစ္ခုတည္း သာ ၾကားမိလိုက္ေတာ့သည္။ ကၽြန္ေတာ္၏ မ်က္ဝန္းအစံုတြင္ မ်က္ရည္စက္မ်ား ခိုတြဲ ကာ မ်က္လံုးေပါင္းတစ္သိန္းခန္႔ ဝိုင္းဝန္း၍ ဂ႐ုဏာသက္စြာ ၾကည့္႐ႈမႈကို မခံႏိုင္သည့္အဆံုး ကၽြန္ေတာ္ အကယ္ဒမီဆုေပးပဲြ (အမ်ိဳးသားယဥ္ေက်းမႈက ဇာတ္႐ံု) ခန္းမမွေျပး၍ ထြက္ခြာသြားေတာ့သည္။ အမ်ိဳးအမည္မသိေသာ လက္ ခ်က္ျဖင့္၊ အမ်ိဳးအမည္မသိေသာ ဒဏ္ရာကို ရ႐ွိခဲ့သည္။ ေၾကကြဲမႈ၊ ဝမ္းနည္းမႈ၊ နာက်ည္းမႈ၊ ေပါက္ကြဲမႈ စသည့္ ေဒါသ၊ ေမာဟမ်ားျဖင့္ ျပည့္လွ်ံ ေပါက္ကြဲမိ သည္။ အနီးအနားတြင္ ကၽြန္ေတာ့္၏ေနာက္မွ ထပ္ခ်က္မကြာ လိုက္လံအားေပး ေျဖသိမ့္ေနေသာ ဇနီးျဖစ္သူ ေ႐ႊဇီးကြက္ႏွင့္အတူ ကၽြန္ေတာ္တို႔ ေနအိမ္႐ွိရာသို႔ ဦးတည္၍ ျပန္ခဲ့ေတာ့သည္။ ထိုေန႔ ညတစ္ညလံုးနီးပါး ကၽြန္ေတာ္၏ “ဒိုးေဟ့ …. ဒိုး” ဟူေသာ ေပါက္ကြဲသံ၊ ေၾကြးေၾကာ္သံတို႔သည္ ေက်ာက္တံတားၿမိဳ႕နယ္႐ွိ ႐ုပ္႐ွင္သမားတို႔ စုေဝးရာ ဗဟန္းၿမိဳ႕နယ္၊ မရမ္းကုန္းၿမိဳ႕နယ္တို႔တြင္ ပဲ့တင္ထပ္ ေနမည္ဟု ၾကားသိသူတိုင္း သိ႐ွိၾကမည္ျဖစ္သည္။ ထို႔ေၾကာင့္ အခမ္း အနား ေၾကျငာသူတို႔၏ ေၾကျငာခ်က္ေၾကာင့္ အကယ္ဒမီေ႐ႊစင္႐ုပ္အား ရင္နာခဲ့ရေသာ ေပါက္ကြဲခဲ့ရေသာ ႐ုပ္႐ွင္သ႐ုပ္ေဆာင္မ်ားလည္း ႐ွိခဲ့ဖူးမည္ ျဖစ္သည္။ဤသည္မွာ ကၽြန္ေတာ္အႏုပညာ သက္တမ္း၏ ပထမ ဦးဆံုးေသာ အကယ္ဒမီ ေပါက္ကြဲမႈပင္ ျဖစ္ေတာ့သည္။

ထို႕အျပင္ ၁၉၈၉ ခုႏွစ္ အကယ္ဒမီ ဆုေပးပြဲတြင္ ေ႐ြးခ်ယ္ထားရာ၌ ပါ၀င္ေသာ ကၽြန္ေတာ္ ပထမ ဦးဆံုး ဒါ႐ိုက္တာအျဖစ္ ရိုက္ကူးထားေသာ “ေကာင္းခ်စ္တဲ့ မမ” ဇာတ္ကားတြင္ ကၽြန္ေတာ္ ဝါသနာပါ ေသာ ဓါတ္ပံုပညာရပ္မ်ားကို အစြမ္း ကုန္ အသံုးျပဳ႐ိုက္ကူးခဲ့ရာ ဓါတ္ပံုဆုကို မရရွိခဲ့ေခ်။ ယင္းဇာတ္ကားတြင္ ကၽြန္ေတာ္သည္ ဇာတ္ေကာင္တို႔၏ စ႐ိုက္မ်ားအားေပၚလြင္ရန္ ဓါတ္ပံုပညာရပ္ ျဖင့္ Filter ခ်ပ္မ်ား အသံုးျပဳကာ မြန္းတပ္(ဒ္)အျဖစ္ ရိုက္ကူးတင္ျပခဲ့ေသ ေၾကာင့္ ႐ုပ္႐ွင္ၾကည့္ပရိတ္သတ္မ်ား အထူးႏွစ္သက္ ခဲ့ေသာ ေအာင္ျမင္ေသာ ဇာတ္ကားျဖစ္ခဲ့သည္။ ယင္း ၁၉၈၉ ခုႏွစ္တြင္ အေမရိကန္ႏိုင္ငံ ေဟာလိ၀ုဒ္မွ ေအာ္စကာဆုေပးပြဲတြင္ သ႐ုပ္ေဆာင္ ဒါ႐ိုက္တာ ကလင့္အိစ္စ၀ုစ္(တ္) ႐ိုက္ကူးေသာ Untouchable ဟူ ေသာ ေကာင္းဘိြဳင္႐ုပ္႐ွင္ဇာတ္ကားအတြက္ ဓါတ္ပံုဆုကို Filter ခ်ပ္မ်ား အသံုးျပဳ၍ ေအာ္စကာဆုကို ထုိက္ထိုက္တန္တန္ ႀကီး ရ႐ွိသြားခဲ့သည္။ ကၽြန္ေတာ္တို႔ ျမန္မာ့႐ုပ္႐ွင္ေလာကတြင္ Filter အသံုးျပဳ ပါက ဓါတ္ပံုဆုကို မေပးေၾကာင္း သိ႐ွိခဲ့ရေတာ့သည္။

ေနာက္တစ္ဖန္ ၁၉၉၂ ခုႏွစ္တြင္ အကယ္ဒမီမေက်ပြဲအတြက္ ထပ္မံတက္ ေရာက္ခဲ့ျပန္သည္။ ထို ႏွစ္တြင္ အကယ္ဒမီတစ္ႀကိဳ ေ႐ြးခ်ယ္ရာ၌ ဒါ႐ိုက္တာ ခင္ေမာင္ဦး၊ စိုးသိမ္းထြဋ္တို႔႐ိုက္ကူးေသာ “မူပိုင္ ခ်စ္သူ” ဇာတ္ကားပါဝင္ ေန၍ျဖစ္သည္။ ထိုႏွစ္တြင္ “မူပိုင္ခ်စ္သူ” ဇာတ္ကားအား သ႐ုပ္ေဆာင္ခဲ့ရာ၌ ကၽြန္ေတာ္ ကိုယ္စြမ္းဉာဏ္စြမ္း႐ွိသမွ် အားတိုက္အင္တိုက္ ႀကိဳးစားသ႐ုပ္ ေဆာင္ခဲ့ျခင္းေၾကာင့္ ယင္းဇာတ္ ကားအတြက္ အကယ္ဒမီဆုကို ေမွ်ာ္လင့္ မိျခင္းျဖစ္သည္။ ယင္းႏွစ္တြင္ “မူပိုင္ခ်စ္သူ” ဇာတ္ကားႏွင့္ အမ်ိဳး သမီးသ႐ုပ္ ေဆာင္ ထူးခၽြန္ဆုအား ေမသန္းႏုတစ္ဦးသာ ရ႐ွိခဲ့ျပန္သည္။“မူပိုင္ခ်စ္သူ” ဇာတ္ကားတြင္ ထူးခၽြန္ဆုရေသာ သ႐ုပ္ေဆာင္ေမသန္းႏု၏ ဇာတ္လမ္း ဇာတ္ ကြက္မ်ားအား ျပသရာတြင္ ကၽြန္ေတာ္၏ သ႐ုပ္ေဆာင္မႈမ်ား၏ အားသာမႈမ်ား ကို တက္ေရာက္သူအားလံုး သိ႐ွိၾကမည္ျဖစ္သည္။ သို႔ေသာ္ ယင္း ၁၉၉၂ ခုႏွစ္ အတြက္ အေကာင္းဆံုးအမ်ိဳးသားသ႐ုပ္ေဆာင္ဆု တစ္ဆုမွ် ေပးခဲ့ျခင္းမ႐ွိ။ ထို႔ေၾကာင့္ ထုိႏွစ္ တြင္ အမ်ိဳးသားသ႐ုပ္ေဆာင္ တစ္ဦးတစ္ေယာက္မွ် သ႐ုပ္ ေဆာင္အတတ္ပညာ မကၽြမ္းက်င္ေၾကာင္း ေဖာ္ျပလိုက္သလို ျဖစ္ေနေတာ့ သည္။ ထို႔ေၾကာင့္ ယင္းအခမ္းအနားမွ ကၽြန္ေတာ္ ဒုတိယအႀကိမ္ေျမာက္ အိေျႏၵမဆည္ႏိုင္ေလာက္ေအာင္ ေၾကကြဲ၍ ထြက္လာခဲ့ျပန္သည္။ ထိုႏွစ္တြင္ ကၽြန္ေတာ္၏ ဇနီးျဖစ္သူ အားလည္း ဖိတ္ၾကားျခင္းမ႐ွိ၍ ကၽြန္ေတာ္၏ အားငယ္ မႈ၊ ေၾကကြဲမႈတုိ႔ကို ကြယ္လြန္သူ လက္ဦးဆရာ ဒါ႐ိုက္တာ ဦးမ်ိဳးျမင့္ေအာင္၊ ကြယ္လြန္သူ အကိုႀကီး ဦးေဇာ္လင္းႏွင့္ အႏုပညာေမာင္ႏွမမ်ားမွ ဝိုင္းဝန္း ေျဖသိမ့္အားေပးမႈကို ခံခဲ့ရသည္။ ဤ ၁၉၉၂ ခုႏွစ္မွစ၍ ကၽြန္ေတာ္ႏွင့္ အကယ္ ဒမီေ႐ႊစင္႐ုပ္တုတို႔ ကြာ႐ွင္း ျပတ္ဆဲခဲ့ၿပီျဖစ္သည္။ အဘယ္ေၾကာင့္ဆို ထုိႏွစ္မွ စ၍ အကယ္ဒမီဆုေပးပြဲကို ကၽြန္ေတာ္ စိတ္မဝင္စားေတာ့။ မတက္ေရာက္ခဲ့ ေတာ့ေခ်။ ေနာင္တစ္ခ်ိန္မွ ကၽြန္ေတာ္ ထပ္မံ၍ ၾကားသိခဲ့ရျပန္သည္။ “မူပိုင္ ခ်စ္သူ” ဇာတ္ကားတြင္ သ႐ုပ္ေဆာင္ ေက်ာ္သူသည္ ဆရာဝန္ ဇာတ္ေကာင္ စ႐ိုက္အား သရုပ္ေဆာင္ရာတြင္ ႐ွပ္ အက်ႌ အေပၚၾကယ္သီးအား ျဖဳတ္ထားျခင္ ေၾကာင့္ အကယ္ဒမီဆုကို မေပးခဲ့တာဟူ၍ ျမန္မာ႐ုပ္႐ွင္ အကယ္ဒမီ သင္ခန္း စာအား ရ႐ွိခဲ့့ျပန္သည္။

၁၉၉၄ ခုႏွစ္တြင္ အကယ္ဒမ္ေ႐ႊစင္ဆုႏွင့္ ကၽြန္ေတာ္ျပန္လည္၍ ေစ့စပ္ျခင္းကို ခံခဲ့ရသည္။ ထိုႏွစ္ တြင္ အကယ္ဒမီဆုေပးမည့္ ေန႔ရက္အခ်ိန္တြင္ ကၽြန္ေတာ္ သည္ ကၽြန္ေတာ့္၏အိမ္တြင္ တစ္ဦးတည္း ယမကာမီွဝဲ၍ အကယ္ဒမီတည္း ဟူေသာ ေ႐ႊစင္႐ုပ္တုအား ေမ့ပစ္ႏိုင္ေအာင္ ႀကိဳးစားေနသည္။ အခမ္းအနား သို႔ တက္ေရာက္ရန္ ဖခင္ျဖစ္သူမွ လာေရာက္ေခၚရာတြင္ ကၽြန္ေတာ္ျငင္းဆန္ခဲ့၍ ဖခင္ျဖစ္သူ စိတ္မ ေကာင္းစြာျဖင့္ ကၽြန္ေတာ္၏အိမ္မွ ထြက္ခြာသြားသည္။ ထိုႏွစ္သည္ အကယ္ဒမီဆုေပးပြဲ သမိုင္းကာလ တစ္ေလွ်ာက္ အထူးျခားဆံုးပြဲ တစ္ခုလည္း ျဖစ္သည္။ အဘယ့္ေၾကာင့္ဆုိေသာ အမ်ားျပည္သူၾကည့္ခြင့္၊ အားေပးခြင့္မရခဲ့ေသာ အကယ္ဒမီထူးခၽြန္ဆုေပးပြဲမ်ားကို ပထမဦးဆံုးေသာ သုဝဏၰအားကစားကြင္းတြင္ ျပည္သူလူထုအား လက္မွတ္ေရာင္းခ်၍ က်င္းပ ေပးခဲ့ျခင္းျဖစ္သည္။ ထိုေၾကာင့္ ကၽြန္ေတာ္ႏွင့္ ကင္းကြာေနေသာ အကယ္ဒမီ ဆုအား အမ်ားျပည္သူတုိ႔မွ ကၽြန္ေတာ့္အားရ႐ွိေစလိုေသာဆႏၵမ်ား ျပည့္ဝ ေနေတာ့ သည္။ ပြဲခင္းတစ္ခုလံုးတြင္ “ေက်ာ္သူ .. ရရင္ရ … မရရင္ ….. ” ဟူ၍ ေၾကြးေၾကာ္သံမ်ား ၾကားေနရ သည္ဟု သိ႐ွိရသည္။ ပြဲအစီအစဥ္ စတင္သည့္ အခ်ိန္တြင္ အစုိးရ႒ာနမွ လူႀကီးတစ္ဦးက ျပန္ၾကားေရး ဝန္ႀကီးမွတဆင့္ ႐ုပ္႐ွင္လုပ္ငန္း႒ာန႐ွိ အရာ႐ွိတစ္ဦးႏွင့္အတူ ကၽြန္ေတာ္၏ဖခင္ႏွင့္ ကၽြန္ေတာ့္ ကို သြားေရာက္ေခၚရန္ ေျပာၾကားခဲ့ေသာေၾကာင့္ ကၽြန္ေတာ့္အား ေနအိမ္တြင္ လာေရာက္ အတင္းအက်ပ္ေခၚ ေဆာင္သြားေတာ့သည္။ ယမကာမီွဝဲေနေသာ ကၽြန္ေတာ္သည္တုိက္ပံုႏွင့္ေတြ႔ရာ လံုခ်ည္တို႔အား ဝတ္ဆင္ ၍ ႐ုပ္႐ွင္လုပ္ငန္းမွ အသံုးျပဳေသာ ေမာ္ေတာ္ယာဥ္ေပၚသို႔ ၾကားညႇပ္၍ ေခၚေဆာင္ျခင္းကို ခံခဲ့ရ သည္။ (႐ုပ္႐ွင္လုပ္ငန္း ေမာ္ေတာ္ကားေပၚမွ ကၽြန္ေတာ္ ခုန္ဆင္းမွာကို စိုးရိမ္လို႔ လားေတာ့မသိ) ပြဲခင္းက်င္းပရာ သုဝဏၰအားကစားကြင္းသို႔ ေရာက္႐ွိေသာ ကားေပၚမွဆင္းဆင္းျခင္း ႐ုပ္႐ွင္လုပ္ငန္းမွ လူႀကီးမ်ားက Congratulation ဟူ၍ လက္ဆြဲႏႈတ္ဆက္ခဲ့သည္။ ပြဲခင္းထဲတြင္ ကၽြန္ေတာ္ထိုင္စရာ ေနရာမ႐ွိ၍ ေဖ်ာ္ေျဖ ေရးတီးဝိုင္းေဘး႐ွိ ခံုတြင္သာ ထိုင္ခဲ့ရသည္။ အေကာင္းဆံုး အမ်ိဳးသား သ႐ုပ္ေဆာင္ဆုကို ေၾကျငာေသာ အခါ ဒါ႐ိုက္တာ စင္ေရာ္ေမာင္ေမာင္ ႐ိုက္ကူး ေသာ “တျပည္သူမေ႐ႊထား” ဇာတ္ကားမွ သ႐ုပ္ေဆာင္ ေက်ာ္သူ ဟူ၍ ၾကားမိ လိုက္သည္။ ထုိအခ်ိန္တြင္ ကၽြန္ေတာ္၏ခႏၶာကိုယ္သည္ ေလထဲသို႔ (၃/၄) ႀကိမ္ ခန္႔ ေျမႇာက္တက္သြားသည္။ ကၽြန္ေတာ့္အား ဂ႐ုဏာ၊ အၾကင္နာ၊ မုဒိတာတို႔ျဖင့္ ဝိုင္းဝန္းအားေပးၾကေသာ အႏုပညာညီအစ္ကိုမ်ားမွ ဝိုင္းဝန္း၍ ကၽြန္ေတာ့္အား ေလထဲသို႔ ေျမႇာက္တင္အားေပးၾကသည္။ ထိုအခ်ိန္ တြင္ ကၽြန္ေတာ့္အေတြးထဲ လူထုေခါင္းေဆာင္ ေဒၚေအာင္ဆန္းစုၾကည္ အားေပးေျပာၾကားခဲ့ေသာ စကား သံသည္ ပဲ့တင္ထပ္မိေတာ့သည္။ ထုိႏွစ္မတိုင္ခင္က ေဒၚေအာင္ဆန္းစုၾကည္၏ ေနအိမ္ၿခံဝန္းတြင္ ျပည္သူမ်ား၏ ေပးစာမ်ားလက္ခံကာ အပါတ္စဥ္ ေဒၚေအာင္ ဆန္းစုၾကည္ ျပန္လည္ေျဖၾကားေသာအခ်ိန္က ကၽြန္ေတာ္သည္ အႏုပညာ သက္ တမ္း (၉) ႏွစ္ၾကာခဲ့ၿပီျဖစ္သည္။ အႏုပညာႏွင့္ပတ္သက္၍ ႀကိဳးစားခဲ့သူ လည္း ျဖစ္သည္။ သို႔ေသာ္ ယခုအခ်ိန္ကာလထိ အကယ္ဒမီထူးခၽြန္ဆုဆိုတာ မရ႐ွိ ခဲ့ျခင္းမွာ စဥ္းစား၍ မရ ႏိုင္ ဟူ၍ ေပးစာပို႔ခဲ့ဖူးသည္။ ထုိအခ်ိန္တြင္ ေဒၚေအာင္ ဆန္းစုၾကည္ ျပန္လည္ေျဖၾကားခ်က္မွာ ယခုေပးပို႔ ေသာစာပါ အႏုပညာ႐ွင္ကို ေျပာခ်င္တာကေတာ့ “အမ်ားျပည္သူက တစ္ခဲနက္ေပးထားေသာ ဆုကုိရ႐ွိ ေနၿပီပဲ။” ဟူ၍ ျဖစ္သည္။ ထို႔ေၾကာင့္ “တျပည္သူမေ႐ႊထား” အကယ္ဒမီ က်င္းပ ရာ ႏွစ္သည္လည္း အမ်ား ျပည္သူပရိသတ္အား ၾကည့္႐ႈခြင့္ေပးခဲ့သည့္အတြက္ အမ်ားျပည္သူဆႏၵအတိုင္း ျပည့္ဝခဲ့ရသည္ဟု ကၽြန္ေတာ္ ယံုၾကည္မိေတာ့သည္။

ထို ၁၉၉၄ ခုႏွစ္မွစ၍ အကယ္ဒမီဆုေပးပြဲ ကိစၥရပ္မ်ားအား ကၽြန္ေတာ္အေနျဖင့္ အသားက်သြားၿပီ ျဖစ္သည္။ ေသြးေအးသြားၿပီျဖစ္သည္။ အေမ ေဒၚေအာင္ဆန္း စုၾကည္၏ စကားအတိုင္း အမ်ားျပည္သူ၏ ေထာက္ခံအားေပးမႈကသာ အဓိက ဆိုတာကို ကၽြန္ေတာ္ နားလည္သြားေတာ့သည္။ ထို႔ေၾကာင့္ ကၽြန္ေတာ္ ကိုယ့္ အလုပ္ … ကုိယ္လုပ္၊ ကိုယ့္တာဝန္ … ကိုယ္ေက်စြာျဖင့္ ကၽြန္ေတာ္လုပ္ေဆာင္ ရမည့္ ေပးဆပ္ရ မည့္ အႏုပညာခြန္အားမ်ားကို အသံုးခ်ကာ အမ်ားျပည္သူတို႔ အတြက္ အဓိကထား၍ ႐ိုက္ကူးခဲ့ေတာ့သည္။ အကယ္ဒမီဆု ဆိုေသာ ရူးသြပ္မႈ ေ၀ါဟာရ ကၽြန္ေတာ့္ထံတြင္ မရွိေတာ့။ ကၽြန္ေတာ္ မခံစားရေတာ့ေခ်။ ၂၀၀၃ ခုႏွစ္တြင္ ကၽြန္ေတာ္သည္ ဖခင္တစ္ဦး၊ မိခင္တစ္ဦး၏ ခံစားမႈ၊ အနစ္နာခံမႈ၊ ေပးဆပ္မႈမ်ားကို ဂုဏ္ျပဳလိုေသာေၾကာင့္ “အေမ့ႏို႔ဖိုး” ဟူေသာ ႐ုပ္႐ွင္ဇာတ္ ကားအား ဖခင္ျဖစ္သူ၏ အမ်ိဳးသား႐ုပ္႐ွင္ ကုမၸဏီမွ ထုတ္လုပ္႐ိုက္ကူးေပးခဲ့ သည္။ “အေမ့ႏို႔ဖိုး” ႐ိုက္ကူးစဥ္ ကၽြန္ေတာ့္၏ ဦးတည္ခ်က္သည္ ကမ႓ာ ေပၚ႐ွိ မိခင္မ်ားအားလံုးကို ကိုယ္စားျပဳ ဂုဏ္ျပဳ႐ိုက္ကူးခဲ့ျခင္း၊ ကိုယ္လုပ္ေဆာင္ရမည့္ လုပ္ငန္းအား တာဝန္ေက်စြာ လုပ္ကိုင္႐ိုက္ကူးခဲ့ျခင္းစသည့္ ကိုယ့္လိပ္ျပာ … ကိုယ္လံုစြာ ႐ိုက္ကူးခဲ့ျခင္းတုိ႔ေၾကာင့္ ၂ဝဝ၃ ခုႏွစ္ အကယ္ဒမီဆုေပးပြဲတြင္ “အေမ့ႏို႔ဖိုး” ႐ုပ္႐ွင္ဇာတ္ကား႐ိုက္ကူးေသာ ဖခင္၏ အမ်ိဳးသား႐ုပ္႐ွင္၊ ဇာတ္ၫႊ န္းေရးသားေသာ ဆရာၿငိမ္းမင္း၊ ကင္မရာ႐ိုက္ကူးေသာ ေက်ာက္ျဖဴ၊ အဓိကသ ႐ုပ္ေဆာင္ မင္းသမီး ထြန္းအိျႏၵာဗိုလ္၊ အဓိက ဇာတ္ပို႔သ႐ုပ္ေဆာင္ ခ်ိဳၿပံဳး၊ ေဇာ္ဦးႏွင့္ ဒါ႐ိုက္တာဆုအျဖစ္ ေနာက္ဆံုးအႀကိမ္ ကၽြန္ေတာ္ ရ႐ွိခဲ့သည္။ ယင္းကဲ့သို႔ ျမန္မာ့႐ုပ္႐ွင္သမိုင္းတြင္ ဇာတ္ကားတစ္ကားတည္းမွ အကယ္ဒမီ ထူးခၽြန္ဆု (၇) ဆုကို ဆြတ္ခူးရယူၿပီးသည့္ေနာက္ ၂ဝဝ၇ ခုႏွစ္၊ စက္တင္ဘာလ မွစ၍ ျမန္မာ့ ႐ုပ္႐ွင္ေလာကထဲတြင္ ဝင္ေရာက္လုပ္ကိုင္ခြင့္ကို ပိတ္ပင္တား ဆီးခံခဲ့ရေတာ့သည္။ ယခုဆိုလွ်င္ ျမန္မာ့ ႐ုပ္႐ွင္ေလာကႏွင့္ ကင္းကြာခဲ့သည္မွာ (၄) ႏွစ္ေက်ာ္ (၅) ႏွစ္နီးပါး႐ွိခဲ့ၿပီျဖစ္သည္။ ျမန္မာ့႐ုပ္႐ွင္ ထူးခၽြန္ဆု အကယ္ဒမီ ေပးပြဲမ်ားကိုလည္း ဖိတ္ၾကားျခင္းကို မခံခဲ့ရေတာ့ေခ်။

ထို႔အျပင္၂ဝ၁၂ ခုႏွစ္၊ ေဖေဖာ္ဝါရီလ (၇) ရက္ေန႔တြင္ က်င္းပမည္ျဖစ္ေသာ အကယ္ဒမီ ထူးခၽြန္ဆု ေပးပြဲအတြက္ ဦးေက်ာ္သူႏွင့္ဇနီး ေဒၚေ႐ႊဇီးကြက္ ဟူ၍ ထူးျခားအံၾသစြာျဖင့္ ဖိတ္ၾကားျခင္းကိုခံခဲ့ရသည္။ ဤတြင္ ႐ုပ္႐ွင္အစည္းအ႐ံုးသို႔ ကၽြန္ေတာ္ ျပန္လည္၍ ေမးၾကားခဲ့သည္။ “ေလးႏွစ္ေက်ာ္ ႐ုပ္႐ွင္ေလာကမွ ဖယ္ ထုတ္ျခင္းခံထားရေသာ သ႐ုပ္ေဆာင္ ဒါ႐ိုက္တာတစ္ဦးကို ဘာေၾကာင့္ ဖိတ္ ၾကားရတာလဲ” ဟူ၍ ေမးျမန္းရာ ႐ုပ္႐ွင္အစည္းအ႐ံုး၏ တာဝန္႐ွိသူမွ “အစုိးရ ေျပာင္းသြားလို႔ မူလည္းေျပာင္းသြားၿပီ” ဟု ေျပာၾကားသည္။ ထပ္မံ၍ ကၽြန္ေတာ္ က “အရင္တုန္းက တစ္ေယာက္တည္းဖိတ္တာ အခုဘာေၾကာင့္ ဇနီး ေမာင္ႏွံ ႏွစ္ေယာက္စလံုးကို ဖိတ္တာလဲ” ဟု ျပန္လည္၍ ေမးၾကားရာ။ တာဝန္႐ွိသူမွ “အစုိးရေျပာင္း သြားၿပီ ဒါေၾကာင့္ မူလည္းေျပာင္းသြားၿပီ” ဟုသာ ထပ္မံ၍ ေျဖၾကားခဲ့ေတာ့သည္။ ထပ္မံ၍ ကၽြန္ေတာ့္အား “ကိုေက်ာ္သူ ႏႈတ္ခမ္းေမႊး မုတ္ဆိတ္ေတြရိတ္သြားဦး စင္ေပၚတက္ၿပီး ဆုရမယ့္သူေတြအတြက္ ေၾကျငာ ခိုင္းရင္ခိုင္းလိမ့္မယ္။ ဒုတိယတန္းမွာ ေနရာေပးထားတယ္တဲ့”။

ထို႔ေၾကာင့္ အစိုးရေျပာင္းသြားၿပီ မူလည္းေျပာင္းသြားၿပီဆိုျငားလည္း ကၽြန္ေတာ္ ေက်ာ္သူ အတြက္ ေတာ့ ဘာမူမွမေျပာင္းလဲေသးပါ။ ႐ုပ္႐ွင္သ႐ုပ္ေဆာင္ ဒါ႐ိုက္တာေက်ာ္သူဘဝမွ သုဘရာဇာ လူမႈေရးသမား ေက်ာ္သူဘဝသို႔ တစ္ နည္းအားျဖင့္ ေျပာင္းလဲေပးလိုက္ေသာ ႏိုင္ငံေတာ္အစိုးရ ျပန္ၾကားေရး႒ာနမွ ကၽြန္ေတာ့္အား ႐ုပ္႐ွင္႐ိုက္ကူးခြင့္ရ႐ွိေသာ အႏုပညာသမားဘဝသို႔ ျပန္လည္၍ ေျပာင္းလဲေပးျခင္း (တရား ဝင္) မျပဳေသးပါ။ ထို႔ေၾကာင့္ ကၽြန္ေတာ္သည္ ထိုႏွစ္ အကယ္ဒမီ ဆုေပးပြဲအား မတက္ေရာက္ခဲ့ပါ။

ယခုအခ်ိန္ ၂ဝ၁၄ ခုႏွစ္တြင္ က်င္းပေတာ့မည္ျဖစ္ေသာ ျမန္မာ့ရုပ္ရွင္ထူးခၽြန္ဆု အကယ္ဒမီေပးပြဲအတြက္ အသံမ်ားစြာ ထြက္ေပၚလာ ေတာ့သည္။ ယခုႏွစ္ အကယ္ဒမီဆုေပးပြဲအား ႏိုင္ငံေတာ္အစိုးရမွ မူဝါဒေျပာင္းၿပီး ျမန္မာ့႐ုပ္႐ွင္ လုပ္ငန္းမွ အကယ္ဒမီ ေရြးခ်ယ္ေပးမႈကိစၥအား လံုးဝမလုပ္ေတာ့၊ မပါဝင္ေတာ့ ဟူ၍ ုျဖစ္သည္။ ျမန္မာ့႐ုပ္႐ွင္ အကယ္ဒမီဆုကို ျမန္မာ့႐ုပ္႐ွင္သမားမ်ားကသာ ေရြး ခ်ယ္ရန္အတြက္ ျမန္မာႏိုင္ငံ႐ုပ္႐ွင္ အစည္းအရံုးသို႔ တာဝန္လႊဲေျပာင္းေပး လိုက္ၿပီဟူ၍ ျဖစ္သည္။ သမၼတႀကီး ဦးသိန္းစိန္မွ လည္း အႏုပညာ႐ွင္မ်ားႏွင့္ ေတြ႔ဆံုပြဲတြင္ ထိုအေၾကာင္းအရာအား တရားဝင္ေျပာၾကားခဲ့သည္။ ျဗဳန္းကနဲ ဆို အံ့ၾသစရာ၊ ဝမ္းသာစရာ၊ ေက်နပ္စရာ၊ လက္ခေမာင္း ထခတ္စရာပင္ ျဖစ္ေတာ့သည္။ သို႔ေသာ္ ထိုအကယ္ဒမီ ေနာက္ကြယ္တြင္ ဝွက္ဖဲမ်ား႐ွိသည္။ လွည့္စားမႈမ်ား႐ွိသည္။ သိမ္ေမြ႔ႏူးည့့ံ ခက္ခဲသည္။ မာယာမ်ားသည့္ အကယ္ ဒမီပင္ ျဖစ္ေတာ့သည္။ ထိုအကယ္ဒမီသည္ တည္ၾကက္ေလလား … ငါးမွ်ား ခ်ိတ္လား … ေထာင္ေခ်ာက္ေလလား ဟူ၍ ကၽြန္ေတာ္ အျပန္ျပန္ အလွန္လွန္ ေတြးေတာမိေတာ့သည္။

ၿပီးခဲ့သည့္ ၂ဝ၁၄ ခုႏွစ္ ဇြန္လကုန္ေလာက္တြင္ တစ္ႀကိမ္၊ ဇူလိုင္လတြင္ တစ္ႀကိမ္ ကၽြန္ေတာ့္ ထံသို႔ ျမန္မာႏိုင္ငံ ႐ုပ္႐ွင္အစည္းအ႐ံုးမွ တာဝန္႐ွိပုဂိၢဳလ္ ႀကီးမ်ား (အကယ္ဒမီဆုေ႐ြးခ်ယ္ေရးအဖြဲ႔)မွ တယ္လီဖုန္းျဖင့္ ဆက္သြယ္ တိုက္ တြန္း ေမးျမန္းခဲ့သည္။ “ကိုေက်ာ္သူ (ေမာင္ေမာင္) ေရ… အကယ္ဒမီဆု ေရြးခ်ယ္ေရးအဖြဲ႔မွာ ပါဝင္ေပးပါ၊ Final ေ႐ြးၿပီးသား (၃) ကား (၅) ကားထဲက အထူး ခၽြန္ဆံုး အႏုပညာ႐ွင္ ေတြကို ေရြးခ်ယ္ေပးပါ” တဲ့။ ကၽြန္ေတာ္ျငင္းခဲ့ သည္။ လူမႈေရးလုပ္ငန္းကတစ္ဖက္ သာသနာျပဳဘုရားတည္ လုပ္ငန္းက တစ္ဖက္ မအားလပ္ေၾကာင္း အေၾကာင္းျပခဲ့သည္။ အမွန္မွာ အခ်ိန္ပိုင္း ေလးသာ ေပးရသည့္ အကယ္ဒမီ ဇကာတင္ဇာတ္ကားမ်ား ၾကည့္႐ႈရျခင္း အလုပ္ကို ကၽြန္ေတာ္ လုပ္ေဆာင္ေပးႏုိင္သည္။ သို႔ေသာ္ ကၽြန္ေတာ္ …


သင့္အေၾကာင္း သင့္လုုပ္ငနး္ ေၾကာ္ျငာ သည္ေနရာမွာ ေၾကာ္ျငာႏိုုင္ပါျပီ
My Friend Tin Moe By Maung Swan Yi - Selection of MoeMaKa Articles
No tags for this post.

အလားတူ စိတ္၀င္စားဖြယ္ရာ စာမ်ား၊ ေဆာင္းပါးမ်ား ...:ရသေဆာင္းပါးစုံ, ေက်ာ္သူ နဲ႔ နာေရးကူညီမႈအသင္း

One Response to ေက်ာ္သူ (နာေရးကူညီမႈအသင္း – ရန္ကုန္) – မာယာမ်ားတဲ့ အကယ္ဒမီပြဲ

  1. Catwoman on July 26, 2014 at 3:29 am

    I don’t believe in Burmese oscars because the same people won repeatedly and they say you can purchase it also. They have to give oscars for all categories. They can’t leave out any category and deny the oscar. I think u Kyaw thu should let go of the past. People know who deserve it. U Kyaw swe never got one.

ေၾကာ္ျငာ … ေၾကာ္ျငာ …

စာအုပ္ျမင္ ခ်စ္ခင္ပါေစ

မိုုးမခမွာ ေၾကာ္ျငာပါ

Help MoeMaKa

မိုုးမခမာတိကာစဥ္

%d bloggers like this:

ေၾကာ္ျငာရန္ …

မိုုးမခနဲ႔ ပတ္သက္သမွ်

ရခိုင္ျပည္ေျမာက္ပိုင္းအေရး မိုးမခေဆာင္းပါးမ်ား ထြက္ပါျပီ

By

  ရခိုင္ျပည္ေျမာက္ပိုင္းအေရး မိုးမခေဆာင္းပါးမ်ား ထြက္ပါျပီ (မိုးမခ) ႏို၀င္ဘာ ၁၅၊ ၂၀၁၇ ယခုစာအုပ္မွာ...

Read more »

မိုးမခမဂၢဇင္း ေနာက္ဆံုးထုတ္ကို WE မွာ ဝယ္ပါ

By

မိုးမခမဂၢဇင္း ေနာက္ဆံုးထုတ္ကို WE မွာ ဝယ္ပါ (မုိးမခ) စက္တင္ဘာ ၂၀၊ ၂၀၁၇...

Read more »

မိုးမခထုတ္ ေမာင္စြမ္းရည္စာအုပ္ WE မွာ ဝယ္ပါ

By

မိုးမခထုတ္ ေမာင္စြမ္းရည္စာအုပ္ WE မွာ ဝယ္ပါ (မုိးမခ) စက္တင္ဘာ ၂၀၊ ၂၀၁၇...

Read more »

မုိးမခ ၾသဂတ္စ္ ထြက္ၿပီ

By

မုိးမခ ၾသဂတ္စ္ ထြက္ၿပီ ၾသဂတ္စ္ ၁၅၊ ၂၀၁၇ ျပည္တြင္း ျပည္ပ ကေလာင္ရွင္ေတြရဲ႕...

Read more »

သင္ၾကိဳက္ႏွစ္သက္ရာ စာကို အနည္းဆုံး ၁ ေဒၚလာ လွဴျပီး မိုးမခကို ကူညီပါ

Recent Comments

က႑မ်ားအလိုက္

က႑မ်ားအလိုက္ မာတိကာစဥ္