ေမာင္သာမည – ႏိုဘယ္ျမန္မာစာေပပြဲေတာ္ႏွင့္ စာခ်စ္သူမ်ား

January 20, 2015

 

ေမာင္သာမည – ႏိုဘယ္ျမန္မာစာေပပြဲေတာ္ႏွင့္ စာခ်စ္သူမ်ား

(သူ႔ေဖ့စ္ဘြတ္) ဇန္န၀ါရီ ၂၀၊ ၂၀၁၅

 

ႏိုဘယ္ျမန္မာစာေပပြဲေတာ္ ပထမရက္မွာ လူဘယ္ေလာက္ လာသလဲ ဆိုုတာကို ေမးေတာ့ အတြင္းေရးမွဴးအဖြဲ ့မွာပါတဲ့ ကို၀င္းခ်ဳိက ပြဲေတာ္လာသူေတြကို ႏိုဘယ္ စာေပပြဲေတာ္ အမွတ္တံဆိပ္ေလးေတြ ကပ္ေပးခဲ့တာ ေန ့ခင္း ၂နာရီအထိ သံုးေထာင္ငါးရာရွိတဲ့ အေၾကာင္း ေျပာျပပါတယ္။ ဒါဆို သိပ္မဆိုးဘူးေပါ့လို ့ က်ေနာ္ က ျပန္ေျပာလိုုက္တယ္။

ဒုုတိယေန ့မွာ ပင္မဇာတ္ရံုႀကီးအတြင္းမွာပဲ မနက္ခင္းက႑တခုလံုုးကို နားေထာင္ခဲ့ ပါ တယ္။

NBC ဥကၠဌ ဟာရယ္ေဘာ့ဂ္မင္းရဲ ့ ေဒၚေအာင္ဆန္းစုုၾကည္ကို ႏိုဘယ္ဆုေပးဖို ့ ႀကိဳး ပမ္းခဲ့ပံုုအေၾကာင္း၊ အိႏိၵယစာေရးဆရာမ နီလန္ ရဲ ့ ေဒၚခင္မ်ဳိးခ်စ္ မွသည္ ေဒၚေအာင္ဆန္း စုၾကည္အထိ ျမန္မာအမ်ဳိးသမီးမ်ားရဲ ့လႈပ္ရွားမႈအေၾကာင္း၊ ေနာက္ တဆက္တည္း ကိုုမင္းကိုုႏိုုင္နဲ ့ ကိုုကိုုႀကီးတိုု ့ရဲ ့ေဟာေျပာခ်က္မ်ား။ စတဲ့ အစီအစဥ္ ေတြထဲမွာ နစ္ေမ်ာၿပီး ဇာတ္ရံု အျပင္ဖက္ကို မထြက္ျဖစ္ပါ။ ေန ့လည္စာ စားၿပီးတဲ့ ေနာက္ ရာျပည့္ကိုစိုးညြန္ ့တို ့ရဲ ့ ျပခန္းဘက္ကိုု ခန ထြက္ၾကည့္ပါတယ္။ လူေတြေတာ့ ျပည့္ေနတယ္။ မေန ့ကထက္ေတာ့ မ်ားသားပဲလိုု ့ မွတ္ခ်က္ခ်မိတယ္။

ညေနခင္းက႑မွာလည္း ပင္မဇာတ္ရံုအတြင္းမွာပဲ ဆရာၾကည္မင္းရဲ ့ ျမန္မာ၀တၳဳတိုု ဖြံျဖိဳးတိုုးတက္လာပံုုအေၾကာင္းကို ဆက္နားေထာင္ပါ တယ္။ မေဟာခင္ကေလးတင္ ဆရာက က်ေနာ္နဲ့ စကားေျပာရင္း စာပြဲခံုကို လက္နဲ ့ပြတ္မိရာမွာ သူ ့လက္ကို ပင္အပ္ စူးပါတယ္။ စာပြဲခင္းကို ပင္အပ္နဲ ့ထိုုးၿပီး ခင္းထားတာကိုုး။ ေသြးေတြထြက္တာနဲ ့ အသံဖမ္းအဖြဲ ့ဆီက တစ္ရွဴး ေတာင္းရပါတယ္။ သူတို ့က ဟန္ဆာပလပ္ သြား၀ယ္ေပး ၾကတယ္။ စာေရး ဆရာေသြးေျမခတဲ့ စာေပပြဲေတာ္ေပ့ါဗ်ာလိုု ့ ဆရာၾကည္မင္းက ေနာက္ လိုုက္ ေသးတယ္။

 ျမန္မာ၀တၳဳတိုုသမိုုင္းေၾကာင္းကိုု ပုုဂံေခတ္က စၿပီး ဒီေန ့ ေခတ္အထိ သံုးသပ္ျပသြားပါတယ္။ ၀တၳဳတိုုေကာင္းတပုုဒ္ကို ဖတ္ရတာ ၀ီစကီတခြက္ကို ေရမေရာဘဲ အစိမ္းလိုက္ေမာ့ေသာက္ရသလိုုပဲ လိုု ့ေျပာေတာ့ ပရိသတ္က လက္ခုပ္သံ ေတြနဲ ့အားေပး ပါတယ္။ ေက်ာ္ေစာမင္း အမည္နဲ ့ စာေပေ၀ဖန္ေရးလက္သံေျပာင္ခဲ့တဲ့ ဆရာက အရက္ မေသာက္ေတာ့တာ ၾကာပါၿပီ။ က်ေနာ္က သတ္မွတ္ဂါလံျပည့္သြားၿပီဗ် လို ့ ရယ္ရႊန္းပတ္ ရႊန္းေျပာတတ္ပါတယ္။ က်ေနာ္တိုု ့ ထမင္းစားပြဲမွာ ဆံုရင္ သူက အခ်ိဳရည္ေလးေသာက္ ၿပီး ရယ္စရာေတြေျပာေနတတ္သူပါ။ ေရဆင္း တကၠသိုလ္ က ေက်ာင္းသားေတြအေနနဲ ့ သူတိုု ့ ပါေမာကၡေဟာင္းကို ဒီလို အေပ်ာ္ အျပက္ ေျပာလံုုး ေသာလံုုးေတြေၾကာင့္ပဲ သတိရေနၾကမယ္ ထင္ပါတယ္။

ဆရာၾကည္မင္းအစီအစဥ္ၿပီးေတာ့ မင္းခိုက္စိုးစန္တို ့ အစီအစဥ္ပါ။ ဒီအစီအစဥ္မွာ ျမေႏွာင္းညိဳ၊ ဂ်ဴး၊ လကၤာရည္ေက်ာ္၊ ေဒါက္တာစိုးလြင္ စတဲ့ ဆရာ၀န္စာေရးဆရာေတြ ေဆြးေႏြးၾကမွာ ဆိုေတာ့ စိတ္၀င္စားတာနဲ ့ ဆက္နားေထာင္တယ္။

ဆရာမဂ်ဴးရဲ ့ အေျပာ အေဟာေတြကို သေဘာက်မိပါတယ္။ သတင္းစာထဲက လက္ထပ္ေၾကာ္ျငာတစ္ခုကို အစၿပဳၿပီး သူ ့ရဲ ့ ပထမဆံုုး၀တၳဳရွည္ ( နာမည္အေက်ာ္ဆံုုး) “အမွတ္တရ” ကို ေရးျဖစ္ သြားတဲ့ အေၾကာင္း ေျပာျပရင္း စကား၀ိုင္းဦးစီးတဲ့ မင္းခိုုက္စိုုးစန္ရဲဲ့ ေထာင္ေခ်ာက္ ထဲမွာ သူက ေပ်ာ္ေပ်ာ္ႀကီး ( ဒါေပမယ့္လြမ္းေမာဖြယ္ရာ) ေျပာျပသြားတာပါ။

“လယ္ေတာကအျပန္ ၊ ပန္ခ်င္တယ္ ခေရဖူးဆိုလိုု ့ ေမာင္ခူးကာေပး၊ မနက္တုန္းဆီက ၊ ေၾကာ့ဆံုးကိုု ေမာင္ျမင္ေတာ့ ၊ သူ ့ဆံပင္ ႏွင္းဆီပြင့္ေတြနဲ ့၊ ဂုဏ္တင့္တယ္ေလး” ဆိုုတဲ့

ဆရာႀကီးမင္းသု၀ဏ္ရဲ့ ကဗ်ာကို ရြတ္ျပရင္း ဆရာႀကီးေတာင္ ဒီလို္ႀကံဳခဲ့ရေသးတာပဲလို ့ သူ ့အျဖစ္ကို ေျဖဆည္ ခဲ့ပံုကို ေျပာျပေတာ့ ပရိသတ္က လက္ခုပ္သံတေဖ်ာင္းေဖ်ာင္းနဲ ့ ရယ္ေမာ အားေပးၾကပါ တယ္။

ဆရာ၀န္စာေရးဆရာမ်ား အေရးေကာင္းသလို အေျပာေကာင္းပါတယ္။ ခန္းမႀကီးတခုုလံုုး အေပၚထပ္ေအာက္ထပ္ ျပည့္လွ်ံၿပီး လက္ခုပ္သံေတြ မစဲညံေနခဲ့ပါတယ္။ ဒီအစီအစဥ္ ကေတာ့ ပရိသတ္အမ်ားဆံုးျဖစ္မွာပဲလို ့ မွတ္ခ်က္ခ်မိတယ္။

သူတို ့အစီအစဥ္ၿပီးေတာ့ ကဇာတ္ရံု အျပင္ဘက္ကိုု ထြက္လိုုက္ပါတယ္။ ျမင္ကြင္းကိုၾကည့္ၿပီး ေတာ္ေတာ္ အံ့ၾသသြားမိတယ္။ ဆိုုင္ေတြထဲမွာ အခန္းေတြထဲမွာ လမ္းေပၚမွာ ကြက္လပ္ ေတြမွာ ေလွခါးထစ္ေတြေပၚမွာ လူေတြ ျပည့္ ေနတာကို ျမင္လိုုက္ရ တဲ့အတြက္ပါ။ စာအုုပ္ဆိုုင္ ေတြမွာေကာ ျပခန္းေတြမွာေကာ ေဆြးေႏြးပြဲလုုပ္တဲ့အခန္းေတြမွာေကာ ( ေဆြးေႏြးပြဲေတြ ကိုု တျခားျပခန္း သံုုးခုုမွာပါ တၿပိဳင္နက္တည္း လုုပ္တာပါ။) ။ ေရကန္ေဘးက ေဘာင္ေတြ ေပၚမွာလည္း လူေတြ အျပည့္ထုုိင္ေနတယ္။ ကဗ်ာ ေဆြးေႏြးပြဲလုပ္တဲ့ အခန္းမွာလည္း လူ ေတြ ျပည့္လိုု ့။ အမွတ္တရ ပစၥည္းဆိုင္မွာလည္း လူေတြက်ိတ္က်ိတ္တိုုး။ မေန ့က အမွတ္တရ ပစၥည္းေတြ ၀ယ္ဖိုု ့ေျပာထားတာ သတိရၿပီး အဲဒီကို သြားတယ္။

ဆရာေဖျမင့္ရဲ ့ဇနီးလည္း ေတြ ့ရတယ္။အမွတ္တရပစၥည္းေတြ ေတာ္ေတာ္ေရာင္းရတယ္ လိုု ့ သူက ေျပာတယ္။ မေန ့က အမွတ္တရပစၥည္း တခုစီကို ေစ်းေမးထားခဲ့တယ္။ အားလံုုးကိုု တခုုစီ၀ယ္မယ္လိုု ့လည္း ေျပာခဲ့တယ္။ အခုေတာ့ ျပတ္တဲ့ ပစၥည္းက ျပတ္ သြားၿပီ တဲ့။ မေန ့က ပစၥည္းတခုုစီ၀ယ္ရင္ စုုစုုေပါင္း သံုုးေသာင္း ခုုနစ္ေထာင္က်သင့္မယ္လိုု ့ ေစ်းေရာင္းတဲ့ သူက ေျပာပါတယ္။ ဒီေန ့ေတာ့ မစံုေတာ့ဘူး၊ ဓာတ္ဘူးအငယ္ေလးေတြ ကုုန္သြားၿပီ၊ ပင္နီေရာင္လြယ္အိတ္လည္း ကုန္သြားၿပီတဲ့။ ဒါနဲ ့ရွိတာေလးေတြပဲ ယူၿပီး သူ ့ ကိုု သိမ္းခိုင္း ထားရတယ္။

ခန္းမထဲ ျပန္မ၀င္ေသးဘဲ စာအုပ္ေရာင္းတဲ့ ဘက္ကိုု ထြက္လာတယ္။ အဲဒီမွာ မိတ္ေဆြႀကီး မိုးမိတ္ ခင္ေမာင္တိုးကို ေတြ ့ရတယ္။ သူက တုတ္ေကာက္တေခ်ာင္းနဲ့။ က်ဳပ္က သံုုးေခ်ာင္းေထာက္ျဖစ္ေနၿပီ ကိုုသာမညရဲ့ လို ့သူက ေျပာပါတယ္။ စာအုပ္ဆိုင္ေတြမွာ ေတာ့ ေတာ္ေတာ္တိုုးေ၀ွ ့ၿပီး ၀င္ရပါတယ္။ စာအုပ္ေတြေရာင္းေနတဲ့ မေအးေအးၿပံဳးနဲ ့ မတင္မာဦးတို ့ကေတာ့ အလုပ္ပင္ပန္းေနေပမယ့္ မ်က္ႏွာေတြကေတာ့ ၿပံဳးေနပါတယ္။ ေရာင္းရတယ္လိုု ့လည္း ေျပာတယ္။ လူေတြက အဲဒီမွာ တိုုးမေပါက္ေအာင္ မ်ားပါတယ္။

ညေနေလးနာရီေက်ာ္အထိ လူေတြက တဖြဲဖြဲ လာေနပါတယ္။ ေရကန္ေလးနားမွာ ကိုရိုးကြန္ ့က လာႏႈတ္ဆက္တယ္။ သူနဲ့ မေတြ ့တာ ၾကာလွေပ့ါ။ သူ ့ညီ ကာတြန္းဆရာ ေအာ္ပီက်ယ္ကေတာ့ ခ်င္းမိုင္ကို လာတတ္လိုု ့ ေတြ ့ ပါေသးတယ္။ ကိုုရိုုးကြန္ ့က ပံုုမေျပာင္းပါ။ မဲေဆာက္က ကိုုေဇာ္ေဇာ္ထြန္းနဲ ့ မႏိုုးႏိုုးထက္စံ တိုု ့ မိသားစုုကိုုလည္း ေတြ ့ ပါတယ္။ ဆရာသုုညလူ (ကိုုစိုုးလြင္) လည္း လာႏႈတ္ဆက္ပါ တယ္။ ကိုုျမင့္ေက်ာ္ အမ်ဳိးသမီး အိမ့္ခိုင္ဦးကလည္း ႏႈတ္ဆက္ပါတယ္။ သူ ့သမီးက သူနဲ ့ တပံုုစံတည္း။ ဇာတိၿမိဳ ့က မိတ္ေဆြ မိသားစုုကိုုလည္း ေတြ ့တယ္။ မိတ္ေဆြေဟာင္းေတြနဲ ့ေတြ ့ခြင့္ ရၾကတာ က်ေနာ္ တင္ မကဘဲ ပြဲလာသူအားလံုုးပဲ ထင္ပါတယ္။ အုပ္စုုလိုုက္ (လမ္းေပၚမွာ၊ ေလွခါးထစ္ ေပၚမွာ၊ လဘက္ရည္ဆိုုင္ေတြမွာ၊ ေရကန္ေဘာင္ေတြေပၚမွာ ) စကားေျပာေနၾကတာ ေပ်ာ္စရာၾကီးပါ။

က်ေနာ္က ဘ႑ာေရးမွဴးတာ၀န္ယူထားတဲ့ ဆရာအာသာကို ဒီေန ့ လူဘယ္ႏွေယာက္လာ သလဲလိုု ့ ေမးေတာ့ ညေနေလးနာရီအထိ လူေျခာက္ေထာင္ငါးရာကိုု ႏိုုဘယ္ျမန္မာစာေပ ပြဲေတာ္တံဆိပ္ ကပ္ေပးခဲ့ၿပီးၿပီလိုု ့ သူက ျပန္ေျဖတယ္။

လံုုျခံဳေရးတာ၀န္ယူတဲ့ သူတေယာက္က သူဟာ အမ်ဳိးသားကဇာတ္ရံုုမွာ အလုုပ္လုုပ္တာ ၾကာၿပီျဖစ္တဲ့အေၾကာင္း၊ ႏွစ္ေပါင္း သံုုးဆယ္အတြင္း ဒီေလာက္မ်ားျပားတဲ့ လူအုပ္ကို မေတြ ့ခဲ့ရဖူးေၾကာင္း ေျပာတယ္လိုု ့ က်ေနာ့္မိတ္ေဆြ ကိုုခင္ေမာင္၀င္းက ေျပာပါတယ္။

က်ေနာ္က စာအုုပ္ဆိုင္တန္းဘက္က စာအုပ္၀ယ္သူေတြကိုု ေငးၾကည့္ရင္း ဒီလို စိတ္ထက္သန္မႈ မ်ဳိးနဲ ့ဆိုုရင္ ျမန္မာစာအုပ္ေလာက ျပန္လည္ရွင္သန္ႏိုုင္ပါေသးတယ္လို ့ ေတြးၿပီး ၀မ္းသာ မိပါတယ္။ စာအုပ္ေတြ ရွင္သန္ျခင္းဟာ လူေတြရွင္သန္ျခင္း၊ ႏိုုင္ငံေတြ ရွင္သန္ျခင္းပဲ မဟုုတ္ပါလား။ ။


သင့္အေၾကာင္း သင့္လုုပ္ငနး္ ေၾကာ္ျငာ သည္ေနရာမွာ ေၾကာ္ျငာႏိုုင္ပါျပီ

Tags:

အလားတူ စိတ္၀င္စားဖြယ္ရာ စာမ်ား၊ ေဆာင္းပါးမ်ား ...:သတင္းေဆာင္းပါး

Comments are closed.

ေၾကာ္ျငာ … ေၾကာ္ျငာ …

စာအုပ္ျမင္ ခ်စ္ခင္ၾကပါေစ …

MoeMaKa Monthly July 2017 ထြက္ၿပီ

မိုုးမခမွာ ေၾကာ္ျငာပါ

မိုုးမခကိုု အိမ္အေရာက္ ပိုု႔ေပးမည္

Help MoeMaKa

မိုုးမခမာတိကာစဥ္

%d bloggers like this:

ေၾကာ္ျငာရန္ …

မိုုးမခနဲ႔ ပတ္သက္သမွ်

မိုးမခမဂၢဇင္း ဇြန္လထုတ္ အသစ္ ဝန္ဇင္းမွာ ဝယ္ယူႏိုင္ပါၿပီ

By

မိုးမခမဂၢဇင္း ဇြန္လထုတ္ အသစ္ ဝန္ဇင္းမွာ ဝယ္ယူႏိုင္ပါၿပီ (မိုးမခစာအုပ္စင္) ဇြန္ ၉၊ ၂၀၁၇...

Read more »

မိုးမခ မဂၢဇင္း ေမလထုတ္ အသစ္ ဝန္ဇင္းတြင္ ရၿပီ

By

    မိုးမခ မဂၢဇင္း ေမလထုတ္ အသစ္ ဝန္ဇင္းတြင္ ရၿပီ (မိုုးမခ) ေမ...

Read more »

စိုးလြင္ (၂၁၁) (ဝမ္ခ) ရဲ့ “ဝမ္ခ (ေဟာင္း) တိုက္ပြဲ ႏွင့္ ၾကမ္းၾကမ္းတမ္းတမ္း ဘဝလမ္းမ်ား” စာအုပ္

By

  စိုးလြင္ (၂၁၁) (ဝမ္ခ) ရဲ့ “ဝမ္ခ (ေဟာင္း) တိုက္ပြဲ ႏွင့္...

Read more »

မိုးမခ ဧၿပီ ရန္ကုန္ဆိုင္ေတြ ျဖန္႔ခ်ိၿပီးပါၿပီ

By

 မိုးမခ ဧၿပီ ရန္ကုန္ဆိုင္ေတြ ျဖန္႔ခ်ိၿပီးပါၿပီ (မုိးမခ) ဧၿပီ ၂၊ ၂၀၁၇ ကမၻာဟာအၾကမ္းပညာနဲ႔...

Read more »

သင္ၾကိဳက္ႏွစ္သက္ရာ စာကို အနည္းဆုံး ၁ ေဒၚလာ လွဴျပီး မိုးမခကို ကူညီပါ

Recent Comments

က႑မ်ားအလိုက္

Maung Swan Yi Myanmar Now ကခ်င္ ကမ္လူေဝး ကာတြန္း Joker ကာတြန္း OKKW ကာတြန္း ကုိေခတ္ ကာတြန္း ဇာနည္ေဇာ္၀င္း ကာတြန္း ညီပုေခ် ကာတြန္း ညီေထြး ကာတြန္း မုိးသြင္ ကာတြန္း သြန္းခ ကာတြန္း ေဆြသား ကာတြန္း ေရႊဗုိလ္ ကာတြန္း ေရႊလူ ခက္ဦး စုိးေနလင္း ဆန္ဖရန္ ဇင္လင္း ဇာနီၾကီး ထက္ေခါင္လင္း (Myanmar Now) ထင္ေအာင္ ဒီလူည နရီမင္း မင္းကုိႏုိင္ မာမာေအး မိုးသြင္ ရခိုုင္ လင္းခါး လင္းသက္ၿငိမ္ သြန္းခ အင္တာဗ်ဴး အရွင္စႏၵိမာ (မြန္စိန္ေတာရ) အိခ်ယ္ရီေအာင္ (Myanmar Now) ဦးကိုနီ ေက်ာ္ေမာင္ (တုိင္းတာေရး) ေဆာင္းျဖဴ ေန၀န္းနီ (မႏၱေလး) ေမာင္စုိးခ်ိန္ ေမာင္ဥကၠလာ ေမာင္ေမာင္လတ္ (ေရႊအင္းေလးစာေပ) ေသာင္းေျပာင္းေထြလာ ျပည္တြင္းစစ္ ၂၁ ရာစု ပင္လံု ၿဖိဳးသီဟခ်ဳိ (Myanmar Now)
က႑မ်ားအလိုက္ မာတိကာစဥ္