ေ မ ာ င္ ရ င္ င ေ တ – ပါ ရီ ပုံ ရိ ပ္ မ် ာ း (Concorde ကြန္းေကာ့ဒ္ အမည္ရ Obélisque de Louxor ေက်ာက္တိုင္)

March 26, 2015

L’obélisque de la Concorde  (ဓါတ္ပံု မရငတ)
ေ မ ာ င္ ရ င္ င ေ တ  – ပါ ရီ ပုံ ရိ ပ္ မ် ာ း
Concorde ကြန္းေကာ့ဒ္ အမည္ရ Obélisque de Louxor ေက်ာက္တိုင္
(မုိးမခ) မတ္လ ၂၆၊ ၂၀၁၅

ေအာ္ ျပင္သစ္ ျပင္သစ္ . … …. .. အီဂ်စ္က ေက်ာက္တိုင္လည္း မေနရ၊ ဆြဲႏႈတ္လာတာပါလား ….

ဒီကေန႔ Concord ကြန္ေကာ့ဒ္ အမည္ရ Obélisque de Louxor ေက်ာက္တိုင္ပါ။ မူလက အီဂ်စ္ျပည္ Temple de Louxor မွာစိုက္ထူထားတာကို ျပင္သစ္ဘုရင္ Louis-Philippe Ier ပထမ လူဝီ ဖိလစ္ (၁၇၇၃-၁၈၅၀) က ၁၈၃၁ ခုႏွစ္လယ္မွာ တကူးတက ခက္ခက္ခဲခဲ သြားသယ္လာတာပါ၊ သေဘၤာတင္သယ္ယူဖို႔ ဘယ္ေလာက္ထိေတာင္ ခက္ခဲခဲ့ရပါသလဲဆိုရင္ ၁၈၃၃ ခုႏွစ္အလယ္မွာမွ ျပင္သစ္ေျမကိုေရာက္လာခဲ့ၿပီး ပါရီၿမိဳ႕က အခုလက္ရွိေနရာမွာ ေအာင္ျမင္စြာ စိုက္ထူႏိုင္ခဲ့တာ ကေတာ့ ၁၈၃၆ ခုႏွစ္ ေအာက္တိုဘာလ ၂၅ ရက္ေန႔ မွာပါ။

ဒီ စီမံကိန္းကို စတင္ခဲ့တာကေတာ့ ၁၈၂၈ ခုႏွစ္ကတည္းကျဖစ္ၿပီး အီဂ်စ္ဘုရင္ Mohammed Ali ကေန ျပင္သစ္ဘုရင္ကို လက္ေဆာင္အျဖစ္ ေပးအပ္ခဲ့တယ္လို႔လည္းဆိုၾကသလို ဖရန္႔ေငြ ၅ သိန္းေပးၿပီး ဝယ္တယ္လို႔လည္း ဆိုၾကပါတယ္။

အဲဒီ ေက်ာက္တိုင္ႀကီးကို သယ္ယူႏိုင္ဖို႔ ႏိုင္းျမစ္နဲ႔ စဲန္းျမစ္တြင္း သြားႏိုင္တဲ့ Le Louxor သေဘၤာကို အထူး တည္ေဆာက္ ခဲ့ရပါတယ္။

ျပင္သစ္ရဲ႕ ေျမထဲပင္လယ္ Toulon ဆိပ္ကမ္းကေန ႏိုင္းျမစ္ကမ္းနံေဘးက အီဂ်စ္ ေရွးေဟာင္းၿမိဳ႕တၿမိဳ႕ျဖစ္တဲ့  Louxor ၿမိဳ႕မွာ ဒီကြန္းေကာ့ဒ္ ေက်ာက္တိုင္ႀကီးကိုတင္ၿပီး ႏိုင္းပင္လယ္ဝက Rachid ေခၚ Rosette၊ ထို႔ေနာက္ Alexandrie မွတဆင့္ ဆြဲသေဘၤာ Le Sphinx နဲ႔ဆြဲလာခဲ့ၿပီး ဂရိပိုင္ကြၽန္းျဖစ္တဲ့ Rhódos, အဲဒီေနာက္ ေျမထဲပင္လယ္ႀကီးကို ကန္႔လန္႔ျဖတ္ ျဖတ္ၿပီး ဂ်ီဘေရာ္တာကေနတဆင့္ ေပၚတူဂီ စပိန္နဲ႔ျပင္သစ္ျပည္တို႔ရဲ႕ အေနာက္ျခမ္းကို အတၱလန္တိတ္ သမုဒၵရာကေန ပတ္လာခဲ့ၿပီးေနာက္ အဂၤလိပ္ေရလက္ၾကားကို ျဖတ္သန္းခဲ့ရပါတယ္၊ ေျမာက္ပင္လယ္ထိပ္ဝနားက ဆိပ္ကမ္းၿမိဳ႕ Cher bourg-Octeville ကိုေရာက္ေတာ့ ၁၂ ရက္ ၾသဂုတ္လ ၁၈၃၃ ခုႏွစ္ ေရာက္ပါၿပီ။

အဲဒီကေန စဲန္းျမစ္ေၾကာင္းအတိုင္း ေတာင္ဘက္ကို ဆန္တက္ခဲ့တာ ပါရီၿမိဳ႕ကို ဒီဇင္ဘာ ၂၃ ရက္မွ ေရာက္ပါတယ္၊ ၁၈၃၁ ခုႏွစ္ ဧၿပီလ ၁၅ ရက္ေန႔ တူလြန္ကေန စတင္ထြက္ခြာ လာခဲ့တဲ့ Le Louxor ေက်ာက္တိုင္တင္ သေဘၤာႀကီးရဲ႕ ခရီးစဥ္က စုစုေပါင္း ရက္ ကိုးရာေက်ာ္ေလာက္ ၾကာျမင့္ခဲ့တာပါ။ ကီလိုမီတာ တေသာင္းႏွစ္ေထာင္ေက်ာ္ ရွည္လွ်ားပါတဲ့ မာရသြန္ ေက်ာက္တိုင္သယ္ပြဲႀကီးပါ။

Luxor Temple with its original obelisks, the one on the right was moved to Paris.

ဒီေက်ာက္တိုင္ႀကီးက ခရစ္ေတာ္မေပၚမီ ဘီစီ ၁၃ ရာစုက ေက်ာက္တိုင္အေဟာင္းႀကီး တခုပါ။ ၂၃ မီတာ အရွည္ရွိၿပီး တန္ ခ်ိန္ ၂၃၀ ေလးပါတဲ့ ဒီလိုစုတ္တီးစုတ္ျပတ္ ေက်ာက္တိုင္ေဟာင္းႀကီးကို ဘာသေဘာနဲ႔မ်ား သယ္လာပါသလဲဆိုတာကို ေတာ့ အဲဒီ ပထမလူဝီဖိလစ္ဆိုသူကို ေမးၾကည့္လိုက္ခ်င္ပါေသးတယ္၊

အမွန္တကယ္သယ္ဖို႔က ေက်ာက္တိုင္ႀကီး ႏွစ္တိုင္စလံုးကိုပါ၊ ဒါေပမယ့္ ဒုတိယေက်ာက္တိုင္ႀကီးကိုေတာ့ ဆြဲႏႈတ္သယ္ ယူဖို႔ကို အားမတန္လို႔ မာန္ေလွ်ာ့ခဲ့ၾကဟန္တူပါတယ္။ တန္ခ်ိန္ ၂၃၀ ေလးတဲ့ (အတိအက်ဆိုသူေတြက ၂၂၇ တန္ပါတဲ့) ပထမေက်ာက္တိုင္ႀကီးကိုသာ ပါရီသို႔ေရာက္ေအာင္ သယ္ယူႏိုင္ခဲ့တာပါ။

သယ္ေဆာင္ခ ျပင္သစ္ေငြ တသန္းေက်ာ္ ကုန္က်ခဲ့တဲ့ ေက်ာက္တိုင္ႀကီးပါ။ အခုေတာ့ ဒီေက်ာက္တိုင္ႀကီးကို လာၾကည့္ၾကတဲ့ သန္းေပါင္းမ်ားစြာေသာလူေတြေၾကာင့္ အရင္းက ေက်႐ံုမွ်မက အျမတ္မ်ားမ်ားထြက္ေနၿပီဆိုတာကေတာ့ ဘယ္ေဗဒင္ဆရာ မွ ေမးစရာ မလိုပါဘူး။

ေက်ာက္တိုင္ထူပြဲ François Dubois (1790-1871)

ဘာ ျဖစ္ျဖစ္ေပါ့ေလ။ ဒီေက်ာက္တိုင္ႀကီး ဒီေနရာကိုေရာက္လာတာ ေနာက္ႏွစ္ဆိုရင္ ႏွစ္ေပါင္း တရာ့ရွစ္ဆယ္ျပည့္ပါ ေတာ့မယ္။ ႏွစ္တရာျပည့္ ၁၉၃၆ ခုႏွစ္ကစၿပီး အဲဒီကြန္းေကာ့ဒ္ေက်ာက္တိုင္ႀကီးကို သမိုင္းဝင္ အေမြအႏွစ္စာရင္းထဲမွာ ထည့္သြင္းလို႔ ေစာင့္ေရွာက္လာတာျဖစ္လို႔ အီဂ်စ္ေတြက ျပန္လိုခ်င္ပါတယ္ဆိုခဲ့ရင္ ထိမ္းသိမ္းေစာင့္ေရွာက္ခ ဘယ္ႏွစ္ယူ ႐ိုမ်ား က်သင့္မယ္ဆိုတာကေတာ့ အေတာ္စိတ္ဝင္စားစရာေကာင္းလွပါတယ္။

အကယ္၍မ်ား အဲဒီအခ်ိန္က ရတနာပံု မင္းေနျပည္က ဘိုးေတာ္တို႔ ဘႀကီးေတာ္မင္းတို႔ ပုဂံမင္းတို႔ အီဂ်စ္ျပည္ကို အေၾကာင္း ေတြတိုက္ဆိုင္လို႔ စစ္တိုက္ခိုက္ခဲ့ရလို႔ …. စစ္မ်ားေအာင္ႏိုင္ခဲ့မယ္ဆိုရင္ (ဆိုရင္ေပါ့ေလ) အဲဒီ ကြန္းေကာ့ဒ္ ေက်ာက္တိုင္ႀကီး ကို အေရွ႕ေျမာက္က်ံဳးေဒါင့့္မွာမ်ားစိုက္ထူလို႔ ထားမ်ားထားခဲ့ေလမလားးးးးးးလို႔  မရဲတရဲ အေတြးပြားမိရေၾကာင္းပါ၊

ေက်ာက္တိုင္သယ္တဲ့ ရြက္ေလွႀကီး Le Louxor (Dessin de Joanis)

 

ေက်ာက္တိုင္သယ္ မာရသြန္ခရီးၾကမ္း (Photo Google MN)

စက္သီးေတြ သစ္သားျပားေတြ သံႀကိဳးေတြပစၥည္းကရိယာအစံုအလင္နဲ႔ ေလွထိုးသားေပါင္း ၁၃၆ ေယာက္ပါဝင္တဲ့ ေလွႀကီး ေပၚမွာ ေက်ာက္တိုင္ႀကီးကို တင္ေဆာင္လာၿပီး  ႏိုင္းျမစ္ ေျမထဲပင္လယ္ Mar de Alborán အယ္လ္ဘိုရန္ ပင္လယ္ ဂ်ီဘ ေရာ္တာ ေရလက္ၾကား Golfo de Cádiz ကာေဒ့ဇ္ ပင္လယ္ေကြ႔ အတၱလန္တိတ္သမုဒၵရာ Golfe de Gascogne လို႔ ေခၚတဲ့ ဘားစေကးပင္လယ္ေအာ္ အဂၤလိပ္ေရလက္ၾကား ေျမာက္ပင္လယ္ထိပ္ဝနားက စဲန္းျမစ္ တို႔ကေန လိႈင္းေတြေလွေတြၾကားက ျဖတ္သန္းခဲ့ရတာပါ၊ ဒီကေန႔ ေမာင္ရင္ငေတတို႔ေခတ္မွာ အဲခရီးကို ကားေတြရထားေတြနဲ႔ သြားမယ္ဆိုခဲ့ရင္ နာရီေပါင္း ၂၀၀ ေလာက္ အခ်ိန္ေပးႏိုင္ရမွာပါ၊ လမ္းခရီးမွာ နားေနရမယ့္အခ်ိန္ေတြ ထည့္တြက္ထားတာ မဟုတ္ပါဘူး ခင္ဗ်ာ။ အဲဒီခရီးကို သြားႏိုင္ဖို႔ကိုေတာ့ အိပ္မက္မက္မိရေၾကာင္းပါ၊

ေမာင္ရင္ေတ ၂၃၀၃၂၀၁၅


သင့္အေၾကာင္း သင့္လုုပ္ငနး္ ေၾကာ္ျငာ သည္ေနရာမွာ ေၾကာ္ျငာႏိုုင္ပါျပီ
No tags for this post.

Related posts

အလားတူ စိတ္၀င္စားဖြယ္ရာ စာမ်ား၊ ေဆာင္းပါးမ်ား ...:မွတ္စုုမွတ္တမ္း, သတင္းေဆာင္းပါး, ေမာင္ရင္ငေတ

Comments are closed.

ေၾကာ္ျငာ … ေၾကာ္ျငာ …

စာအုပ္ျမင္ ခ်စ္ခင္ပါေစ

မိုုးမခမွာ ေၾကာ္ျငာပါ

Help MoeMaKa

မိုုးမခ Kindel Store

မိုုးမခ Kindel Store

MoeMaKa Online Store

MoeMaKa Online Store

Colorful People Memorial Place

Twitter: moemaka


%d bloggers like this:

ေၾကာ္ျငာရန္ …

မိုုးမခနဲ႔ ပတ္သက္သမွ်

မုိးမခ ဇူလိုုင္ ၂၀၁၈ – အတြဲ ၅၊ အမွတ္ ၃ တကယ္ထြက္ျပီ

By

မုိးမခ ဇူလိုုင္ ၂၀၁၈ – အတြဲ ၅၊ အမွတ္ ၃ တကယ္ထြက္ျပီ...

Read more »

Junior Win ၏ My Life will go on (အဂၤလိပ္ဘာသာ၊ ရုပ္စုံ) စာအုပ္ ထြက္ပါျပီ

By

  Junior Win ၏ My Life will go on...

Read more »

ေဒါက္တာခင္ေမာင္၀င္း(သခ်ာၤ) ၏ ဂိမ္းသီအိုရီ – ၂ ထြက္ျပီ

By

  ေဒါက္တာခင္ေမာင္၀င္း(သခ်ာၤ) ၏ ဂိမ္းသီအိုရီ – ၂ ထြက္ျပီ (မိုးမခ) ဇူလိုင္...

Read more »

မိုးမခရဲ့ ေလာကဓာတ္ခန္း – Gmail နဲ႔ Google Application အသုံးခ် လမ္းညႊန္စာအုပ္ ထြက္ျပီ

By

မိုးမခရဲ့ ေလာကဓာတ္ခန္း – Gmail နဲ႔ Google Application အသုံးခ် လမ္းညႊန္စာအုပ္...

Read more »

သင္ၾကိဳက္ႏွစ္သက္ရာ စာကို အနည္းဆုံး ၁ ေဒၚလာ လွဴျပီး မိုးမခကို ကူညီပါ

Donate while shopping on amazon

Recent Comments

က႑မ်ားအလိုက္

က႑မ်ားအလိုက္ မာတိကာစဥ္