ေမာင္လူေပ – RIT ေက်ာင္းသားေတြရဲ့ ၇၆ ခုႏွစ္က အသံ၊ ခုထိလည္း ပဲ့တင္ထပ္ေနဆဲ

October 30, 2015

– RIT ေက်ာင္းသားေတြရဲ့ ၇၆ ခုႏွစ္က အသံ၊ ခုထိလည္း ပဲ့တင္ထပ္ေနဆဲ
(မိုးမခ) ေအာက္တိုဘာ ၃၀၊ ၂၀၁၅

အျဖစ္အပ်က္က ၁၉၇၆ခု ဇြန္လ ၆ ရက္ေန႔မွာ ျဖစ္ခဲ့တာပါ။အဲဒီအခ်ိန္က အေရးအခင္းေတြ တန္းစီ ျဖစ္ေနခ်ိန္။ ၁၉၇၄မွာ ဦးသန္႔အေရးအခင္း။ ၁၉၇၅မွာ အလုပ္သမားအေရးအခင္းနဲ႔။ ဒီအျဖစ္အပ်က္ျဖစ္တဲ့ႏွစ္ ၁၉၇၆ မွာ မွိုင္းရာျပည့္ အေရးအခင္းေတြ  ျဖစ္ေနၾကတယ္။ ေက်ာင္းသားေတြက ႏိုင္ငံေရးေရခ်ိန္တက္ေနၾကၿပီ။ တိုင္းျပည္စီးပြားေရးကလည္း မေကာင္းေတာ့ ကုန္ေစ်းႏႈန္းေတြတက္။

ဒီလိုအေျခအေနေတြေၾကာင့္ အစိုးရက ေက်ာင္းသားေတြကို ေခၽြးသိပ္တဲ့အေနနဲ႔ တကၠသိုလ္ေက်ာင္းေတြမွာ ႏိုင္ငံတိုးတက္ေရးအတြက္ ေက်ာင္းသားမ်ားရဲ႕အသံကို နားေထာင္ေဆြးေႏြးမယ္ ဆိုၿပီး လုပ္လာတာ။

ပထမဆံုး တိ/ေမြးကုေက်ာင္းကို သြားၾကတယ္။ ေအာင္ျမင္ခဲ့တယ္။ ဒုတိယေျမာက္အေနနဲ႔ အာအိုင္တီကို ေရာက္လာတာပါပဲတဲ့။

လာတဲ့သူေတြက ပညာေရးဝန္ႀကီးေဒါက္တာခင္ေမာင္ဝင္း၊ ႏိုင္ငံေတာ္ေကာင္စီဝင္ ဦးလွဟန္၊ ဦးလွမိုး၊ ဦးသက္ေဆြေလးနဲ႔ ဦးတင္ထြ႗္တို႔ ပါတယ္။ ေက်ာင္းအေပၚထပ္က စက္မႈခန္းမမွာ က်င္းပတယ္။

ေက်ာင္းက လမ္းစဥ္လူငယ္ေတြနဲ႔ႀကိဳတင္ ဇာတ္တိုက္ထားတာကို သိသြားတဲ့ ေက်ာင္းသားေတြက ေဆြးေႏြးပြဲမွာ အတင္းဝင္ၿပီးေဆြးေႏြးၾကတယ္တဲ့။

ဒုတိယေျမာက္ ဝင္ၿပီး ေဆြးေႏြးတဲ့ ပခုကၠဴက ကိုခင္ေအာင္က

” ခင္ဗ်ားတို႔ အခု ကုလားထိုင္ေပၚက ဆင္းသြားၾကပါ။ တိုင္းျပည္ေကာင္းစားလိမ့္မယ္။ ပြင့္ပြင့္လင္းလင္း ေမးပါဆိုလို႔ ေမးရဦးမယ္။ ကၽြန္ေတာ္တို႔ဆီ ဘာရည္ရြယ္ခ်က္နဲ႔ လာခဲ့တာလဲ။  MI ေတြလည္း ေတာ္ေတာ္မ်ားမ်ား ပါမွာေပါ့။ ကၽြန္ေတာ္က ေၾကာက္တတ္တယ္ဗ်ာ။ ကၽြန္ေတာ္ေျပာမွာေတြက RIT ေက်ာင္းသား တေယာက္ ေျပာမယ့္စကားေတြ မဟုတ္ဘူး။ ျပည္သူ႔ရင္ထဲမွာ ျပည့္သိပ္ေနတဲ့ စကားေတြကို ျပည္သူ႔ကိုယ္စား ေျပာမွာ။ အဖမ္းခံရမွာ ေၾကာက္ေပမဲ့ ျပည္သူ႔အတြက္ ကၽြန္ေတာ္အဖမ္းခံရဲပါတယ္။ ႏိုင္ငံေရး လွည့္ကြက္ေတြကို မယံုဘူး။ ၁၉၆၇ တ႐ုတ္ဗမာ အေရးအခင္းကို ၾကည့္ရင္ သိတာပဲ။ ဒီေန႔ အလုပ္သမား အေရးအခင္းျဖစ္တာ တႏွစ္ျပည့္ၿပီ။ ဒီေန႔မွာ ေက်ာင္းသားေတြ ေျပာခ်င္တာ ေျပာဆိုၿပီး လာထိုင္ၾကည့္ေနတာလား။ ကၽြန္ေတာ္တို႔ေျပာတဲ့စကားသံေတြ ဒီခန္းမထဲမွာပဲ ေပ်ာက္ကြယ္မွာစိုးတယ္။ ေျပာခ်င္တာ ေျပာရရင္ တေထာင့္တည ေျပာမကုန္ဘူး။ ေျပာမကုန္တဲ့စကားေတြ ေျပာႏိုင္ေအာင္  အခုန ေနာင္ေတာ္ႀကီး ေျပာသြားသလို ေက်ာင္းသားသမဂၢ ဖြဲ႕ခြင့္ေပးပါ။ ”

စႏၵာဝင္းခိုင္ ဆိုတဲ့ ေက်ာင္းသူက

” ကၽြန္မကေတာ့ ဒီေန႔လြတ္လပ္ေရးေန႔လို႔ သတ္မွတ္ပါတယ္။ ကၽြန္မတို႔ဆီမွာ စာေပလြတ္လပ္ခြင့္မရွိပဲ ဒီေန႔မွာမွ အကိုေက်ာင္းသားမ်ား ေျပာတဲ့အတိုင္း လြတ္လြတ္လပ္လပ္ ေျပာခြင့္ရလို႔ပဲ။ အေရးအခင္းျဖစ္တိုင္း ေသနတ္သံုးၿပီး မေျဖရွင္းၾကပါနဲ႔။ အဲဒါလည္း ေၾကာက္လို႔မဟုတ္ပါဘူး။ တဗိုလ္က်ရင္ တဗိုလ္တက္မွာပဲ။ အဖမ္းခံေက်ာင္းသားမ်ားကို ျပန္လႊတ္ေပးပါ။ ခုဆိုရင္ စာေမးပြဲ နီးေနပါၿပီ။ အလကားေနရင္း နစ္နာပါတယ္။   ဒီလိုအခြင့္အေရးမ်ိဳးေတြ ေတာင္းဆိုေပးမဲ့ ေက်ာင္းသားသမဂၢဖြဲ႕ေပးပါ။ ”

ရွမ္းလူမ်ိဳး ေက်ာင္းသား တဦးက

” ကၽြန္ေတာ္ ဒီေန႔ ႏိုင္ငံေခါင္းေဆာင္ ျဖစ္ခ်င္တယ္။ စစ္ထဲဝင္ရင္ ေကာင္းမလား စဥ္းစားေနတယ္။ ပညာေရးဝန္ႀကီး ျဖစ္ခ်င္တယ္။  ပညာေရးတကၠသိုလ္ သြားရမလား။ စစ္ထဲ ဝင္ရမလား။  က်န္းမာေရးဝန္ႀကီး ျဖစ္ခ်င္တယ္။ ေဆးတကၠသိုလ္ သြားရမွာလား။ စစ္ထဲ ဝင္ရမလား။ ေရြးခ်ယ္ေပးၾကပါ။ ”

စစ္ဗိုလ္တဦးရဲ႕ သားျဖစ္သူ ေက်ာင္းသားက

” ကၽြန္ေတာ္ေျပာခ်င္တာက ၇၄ ဒီဇင္ဘာ ၁၁ ရက္က ဦးသန္႔အေရးအခင္းနဲ႔ ပတ္သက္လို႔ပါ။ တကၠသိုလ္နယ္ေျမမွာ ရွိတဲ့ ဦးသန္႔အေလာင္းကို သိမ္းရာမွာ ေသြးထြက္သံယိုမရွိ ဆိုတဲ့သတင္း လႊတ္ေတာ္မွာတင္တယ္။ တကၠသိုလ္နယ္ေျမနဲ႔ ကၽြန္ေတာ့္အိမ္က လမ္းပဲျခားပါတယ္။ အဲဒီေန႔ညကကၽြန္ေတာ္ တညလံုး ထိုင္ၾကည့္ေနတယ္။ အေလာင္းလုရာမွာ စစ္သားေတြက အဆစ္ပိတ္ဝါးလံုးေတြနဲ႔ လိုက္႐ိုက္လို႔ နဖူးကြဲ ေသြးရဲရဲနဲ႔ ေျပးလာသူေတြကို ကၽြန္ေတာ္ကိုယ္တိုင္ ေတြ႕တယ္။ ေသြးထြက္သံယို မျဖစ္ဘူးဆိုတဲ့ သတင္းကို ျဖစ္ႏိုင္မျဖစ္ႏိုင္ စဥ္းစားရင္ သိႏိုင္ပါတယ္။ ကၽြန္ေတာ္ဟာ တပ္မေတာ္က အမႈထမ္းတေယာက္ရဲ့ သားပါ။ ေရွ႕တန္းတပ္စခန္းခ်တဲ့ ေနရာေတြကို လိုက္ဖူးတယ္။ တပ္သား၊ အၾကပ္၊ အရာခံဗိုလ္ကစၿပီး တပ္ရင္းမႉးထိ ဒီအစိုးရကို မၾကည္ဘူး။ ဘယ္တပ္ရင္းကလို႔ေတာ့ မေျပာပါရေစနဲ႔။ တေန႔ ေသနတ္ေျပာင္းဝက သူတို႔ဘက္လွည့္လာႏိုင္လို႔ပါ။ ဒီေန႔လူဝတ္လဲ ( အရပ္ဖက္သို႔ေျပာင္း) တဲ့ စစ္ဗိုလ္တေယာက္ဟာ ေရႊတြင္းထဲ က်သြားတာပါပဲ။ ဒါေၾကာင့္ အေဖနဲ႔ကၽြန္ေတာ္နဲ႔ မတည့္တာပါ ခင္ဗ်ား။ ”

ျမစ္ဝကၽြန္းေပၚက ေက်ာင္းသားက

” ကၽြန္ေတာ္တို႔ၿမိဳ႕နယ္က ေရလုပ္ငန္းနဲ႔အသက္ေမြးပါတယ္။ ဒါကို စိုက္ပ်ိဳးဧရိယာ သတ္မွတ္ၿပီး အမေတာ္ေၾကး ထုတ္ေခ်းပါတယ္။ ဒီေငြေတြကို ေရလုပ္ငန္းမွာသာ ရင္းႏွီးျမႇုုဳပ္ႏွံၿပီး အျမတ္ပိုရေအာင္ ရွာႏိုင္ပါတယ္။ဒါေၾကာင့္ စပါးမစိုက္ၾကပါဘူး။ စပါးမအပ္ႏိုင္တဲ့လူေတြကို ဖမ္းဆီးအေရးယူတယ္။  တေန႔ တေန႔ ၉ မိုင္ေဝးတဲ့ ရဲဌာနကို သြားခ်ည္ျပန္ခ်ည္လမ္းေလွ်ာက္ၿပီး ခံဝန္လက္မွတ္ ထိုးေနရတယ္။ ”

ေတာင္သူတေယာက္ရဲ႕သား ေက်ာင္းသားက

” ကၽြန္ေတာ္လည္း ေတာင္သူတေယာက္ရဲ့ သား ေတာသားပါ။ ကၽြန္ေတာ္တို႔ဆီမွာလည္း သူ႔ရာသီနဲ႔ကိုက္တဲ့ သီးႏွံ မစိုက္ရပါဘူး။ သူတို႔ၫႊန္ၾကားတဲ့သီးႏွံစိုက္ရလို႔ အရႈးံေပၚၾကတယ္။ ”

အျခားေက်ာင္းသားေတြက

” ဆိုရွယ္လစ္ေခတ္ေျပာင္းေတာ္လွန္ေရးၿပီးရင္ ဘာရွိလဲ။ လမ္းဆံုးမွာ ကြန္ျမဴနစ္ပဲရွိတယ္။ ေတာထဲက ကြန္ျမဴနစ္ေတြ သြားေခၚၿပီး အုပ္ခ်ဳပ္ခိုင္းလိုက္။ သက္ငယ္႐ိုး ( သက္ကယ္႐ိုး) နဲ႔ေခါင္းေလာင္းထိုးလို႔မရဘူး။ သစ္သားတံနဲ႔ ထိုးရတယ္။ သူ႔ေနရာနဲ႔သူ မေနပဲ ေနရာတကာ ဝင္ပါလို႔မရဘူး။ ကၽြန္ေတာ္တို႔ ထမင္းတနပ္ ေလွ်ာ့စားေပးမယ္။ ခင္ဗ်ားတို႔လည္း ကား တစီးပဲ စီး။ လာတာက လူနည္းနည္း ၊ ကားေတြက အမ်ားႀကီး၊ ႏိုင္ငံေတာ္ေငြေတြ အလကား ကုန္တယ္။   အလုပ္ခန္႔တာ ပါတီဝင္မွ ခန္႔တာလား။ ပါတီနဲ႔ အစိုးရအလုပ္နဲ႔ဘာဆိုင္လဲ။ ပါတီမဝင္ရင္ အလုပ္မရေတာ့ဘူးလား။ ”

စသည္နဲ႔ ေက်ာင္းသားေက်ာင္းသူ ႏွစ္ဆယ္ေလာက္ ဝင္ေဆြးေႏြးၾကပါတယ္တဲ့။

ေက်ာင္းသားေတြရဲ႕ ေမးခြန္းေတြကို မေျဖႏိုင္တဲ့ ဝန္ႀကီးနဲ႔အဖြဲ႕လည္း အၾကံျပဳေဆြးေႏြးပြဲႀကီး အျမန္ရပ္၊ စက္မႈခန္းမေပၚကေနဆင္းေျပးရတာပါပဲ။

ေအာက္ေရာက္ေတာ့ ေက်ာင္းသားေတြထဲက ေပ်ာ္တတ္တဲ့သူေတြက ဆူးပန္းေလးေတြ ပန္းေခြလုပ္ၿပီး ကားတံဆိပ္မွာ သြားခ်ိတ္ထားၾက။ သစ္ရြက္ေျခာက္ေတြ ႀကဲေပးထားၿပီး ကားေတြကိုပါ ဝိုင္းထားလို႔ ျပန္ထြက္လို႔ မရေအာင္ ျဖစ္ခဲ့တယ္။

ဖယ္ေပးပါလို႔ ေျပာတာကို ေဒါက္တာေအာင္ႀကီးစကားကိုပဲ နားေထာင္တယ္လို႔ ေျပာလို႔ ဆရာႀကီးက ဖယ္ေပးလိုက္ပါ သားတို႔ရယ္လို႔ ေျပာမွ ဖယ္ေပးၾကတယ္လို႔ သိရတယ္။

ေနာက္ပိုင္းမွာ မွိုင္းရာျပည့္အေရးအခင္း ထပ္ျဖစ္ၿပီး ေက်ာင္းပိတ္ရျပန္ပါတယ္။

(အဲဒါေတြဟာ ေမာင္ကိုမိႈင္း စာအုပ္ေလးထဲကနဲ႔ ကြန္႔မက္ေရးၾကတဲ့ အကိုႀကီးေတြ ေျပာျပသမွ် အျဖစ္အပ်က္အစံုပါပဲ။  က်န္ေသးရင္ ထပ္ထည့္ေပးၾကပါဦးဗ်ာ။ အေသးစိတ္သိရေတာ့ ပိုေကာင္းတာေပါ့။ ရဲရဲေတာက္ ေဆြးေႏြးခဲ့ၾကတဲ့ အာအိုင္တီ ေက်ာင္းသားေက်ာင္းသူမ်ားအား ဦးၫႊတ္လွ်က္။ )

(ေမာင္လူေပ ေဖ့စ္ဘြတ္ကေန ယူပါတယ္)


သင့္အေၾကာင္း သင့္လုုပ္ငနး္ ေၾကာ္ျငာ သည္ေနရာမွာ ေၾကာ္ျငာႏိုုင္ပါျပီ
My Friend Tin Moe By Maung Swan Yi - Selection of MoeMaKa Articles

Related posts

Tags:

အလားတူ စိတ္၀င္စားဖြယ္ရာ စာမ်ား၊ ေဆာင္းပါးမ်ား ...:ျဖစ္ရပ္မ်ား၊ အမွတ္တရမ်ား

2 Responses to ေမာင္လူေပ – RIT ေက်ာင္းသားေတြရဲ့ ၇၆ ခုႏွစ္က အသံ၊ ခုထိလည္း ပဲ့တင္ထပ္ေနဆဲ

  1. လွေမာင္ on October 31, 2015 at 7:16 pm

    အခုေခတ္ အေျခခံေက်ာင္းဆရာေတြ လစာိုးရ။
    တကၠသိုလ္ဆရာေနြလဲ လစာတိုးရ။ နယ္က ဆရာေတြေတာ့ က်ဴရွင္မသ္ႏိုင္ေပမဲ႕ ရန္ကုန္တကၠသိုလ္ဆရာေတြက က်ဴရွင္ တဘာသာ၃ေသာင္း လုပ္စားႀကတာ ရိုးေနျပီ။ ျမန္မာအခ်င္းခ်င္း လယ္ပင္းည္တဲ႕ ေငြအာဏာရွင္ေခတ္။

    ေက်ာင္းဆရာေတြလဲ US$200 နီးပါး လစာရေပမဲ႕ အႏွိမါခဲရဆံုး န္ထမ္းတဲ႕။ အေရအတြက္က သိ္မ်ားတာကိုး။

    ေက်ာင္းသားေကာ သပိတ္ေမွာက္ေခ့င္းေဆာေတြ ေထာင္ထဲ ထည့္ခံရတယ္။

  2. naymin@aol.com on November 2, 2015 at 8:23 am

    ေမာင္လူေပ ေရ ကိုမ ်ိ ဳးဆင္႕ (B. E – Mining : 1972-78) ပထမ စေျပာတာ ဗ ်။ လမ္းစဥ္လူငယ္ထဲက။ က ်ေနာ္က မေဘာတူလို႕ ဦးသာဒင္( ႏိုင္ငံေရးသိပ္ပံဌာန)ကန္႕ကြက္ျပီး က ် ေနာ္တို႕ ကြန္ယက္ကလူေတြနဲ႕ စတင္ခဲ႕တာ။အေသးစိပ္သိရင္ +1 510 299 8943 က ်ေနာ႕ကို ေမးႏိုင္တယ္။ တခ ်ိ ဳ႕အလ်က္ေတြ လႊဲေနတယ္။ 23 ေယာက္ ထေျပာတာ။ က ်ေနာက္ ပထမ နဲ႕ ကိုၾကည္ခိုင္ က ေနာက္ဆုံးပါ။

ေၾကာ္ျငာ … ေၾကာ္ျငာ …

စာအုပ္ျမင္ ခ်စ္ခင္ပါေစ

မိုုးမခမွာ ေၾကာ္ျငာပါ

Help MoeMaKa

မိုုးမခမာတိကာစဥ္

%d bloggers like this:

ေၾကာ္ျငာရန္ …

မိုုးမခနဲ႔ ပတ္သက္သမွ်

မိုးမခရဲ့ ေလာကဓာတ္ခန္း – Gmail နဲ႔ Google Application အသုံးခ် လမ္းညႊန္စာအုပ္ ထြက္ျပီ

By

မိုးမခရဲ့ ေလာကဓာတ္ခန္း – Gmail နဲ႔ Google Application အသုံးခ် လမ္းညႊန္စာအုပ္...

Read more »

မုိးမခလစဥ္မဂၢဇင္း ဇြန္ ၂၀၁၈ ၊ တြဲ ၅၊ မွတ္ ၂၊ အခ်ိန္မီ ထြက္ပါျပီ

By

  မုိးမခလစဥ္မဂၢဇင္း ဇြန္ ၂၀၁၈ ၊ တြဲ ၅၊ မွတ္ ၂၊...

Read more »

ရဲေဘာ္ ေမာင္တူးရဲ့ သက္ရွိပန္းခ်ီ

By

  ရဲေဘာ္ ေမာင္တူးရဲ့ သက္ရွိပန္းခ်ီ  (မိုးမခစာအုပ္စင္) ေမ ၃၊ ၂၀၁၈ ေခါင္းစဥ္...

Read more »

မိုုးမခမဂၢဇင္း ေမ ၂၀၁၈၊ အတြဲ ၅၊ အမွတ္ ၁ ထြက္ျပီ

By

  မိုုးမခမဂၢဇင္း ေမ ၂၀၁၈၊ အတြဲ ၅၊ အမွတ္ ၁ ထြက္ျပီ...

Read more »

သင္ၾကိဳက္ႏွစ္သက္ရာ စာကို အနည္းဆုံး ၁ ေဒၚလာ လွဴျပီး မိုးမခကို ကူညီပါ

Donate while shopping on amazon

Recent Comments

က႑မ်ားအလိုက္

က႑မ်ားအလိုက္ မာတိကာစဥ္