ကိုၾကီးသာရ အသက္ရာေက်ာ္ ရွည္ပါေစ

March 2, 2016

ကိုၾကီးသာရ အသက္ရာေက်ာ္ ရွည္ပါေစ

ေမာင္စြမ္းရည္ (ေအာက္တိုဘာ ၂၇၊ ၂၀၀၉) (မိုုးမချပန္လည္ဆန္းသစ္)

စာေရးဆရာ ေမာင္သာရရဲ႔ အသက္ဟာ ၇၈ ႏွစ္ ျပည့္ေျမာက္လို႔ ၇၉ ထဲ ေရာက္ခဲ့ပါျပီ။ ၈၀ တန္းေပါ့။ ဗမာလူမ်ဳိး တေယာက္အေနနဲ႔ အသက္ ၈၀ တန္းအထိ ေနရတယ္ ဆိုတာ ေတာ္ေတာ့ကို ကုသိုလ္ထူးလုိ႔ပါ။ ဒီၾကားထဲကကိုပဲ ကဗ်ာဆရာၾကီးမင္းသု၀ဏ္၊ ၀တၳဳေရးဆရာၾကီး ေမာင္ထင္နဲ႔ သတင္းစာဆရာမၾကီး လူထုေဒၚအမာတို႔ဟာ အသက္ ၉၀ ေက်ာ္ ၁၀၀ နီးနီး ေနသြားၾကရျပီး မၾကာခင္မွာ ကြယ္လြန္သြားခဲ့ၾကပါတယ္။

က်ေနာ္တို႔ ကိုၾကီးသာရကေတာ့ မႏွစ္က ေတာ္ေတာ္ခ်ဴခ်ာတယ္။ ႏွလုံးလည္း ခြဲစိတ္ကုသ ခဲ့ရတယ္။ ေၾကးမုံဦးေသာင္းလည္း ႏွလုံးခြဲစိတ္ကုလသရသလို သူလည္း ခြဲရတာ ဆိုေတာ့ ဒီေတာင္ကို ေက်ာ္မွ ေက်ာ္ပါ့မလားလို႔ စိတ္ထင့္ခဲ့ရပါတယ္။ ခုေတာ့ ႏွလုံးကလည္း က်န္းမာသြားျပီ လို႔ ဆိုရမယ့္အျပင္ တျခား ရွိတတ္သမွ် ေရာဂါေပါင္းစုံကိုလည္း “ဘာ စကိုပီ”၊ “ညာ စကိုပီ” လုပ္ၾကည့္ျပီး ရင္အနာလည္း မရွိရုံမက ကင္ဆာလည္း မရွိဘူး ဆိုေတာ့ ဆက္လက္ျပီး အသက္ ၁၀၀ တန္းအထိ ေနရမွာ ျဖစ္ပါတယ္။ အေနအထိုင္ ဆင္ျခင္ရင္ေပါ့ေလ။

ကိုၾကီးသာရ ေဆးျပင္းလိပ္ၾကီးခဲေနတဲ့ပုံဟာ အရင္က သူ႔ရဲ႔သေကၤတပါပဲ။ အေမရိကားကို ထြက္မလာခင္ကပဲ ေဆးလိပ္ျဖတ္ထားခဲ့ပါျပီ။ အရက္ေသစာလည္း မေသာက္ မစားဆိုေတာ့ ေမွာက္မွားစရာ မရွိေတာ့ပါဘူး။ အဲ … သူ႔ႏႈတ္ကေတာ့ ခ်စ္စရာေကာင္းေအာင္ မေျပာတတ္ရွာပါဘူး။ ဘယ္လိုလုပ္ျပီး အေခ်ာဆုံး ေရႊမန္းသူတဦးနဲ႔ အေခ်ာဆုံး ေရႊကုန္သူတဦးကို ေျပာဆို ဆြဲေဆာင္ခဲ့သလဲ ဆိုတာကေတာ့ စဥ္းစားၾကည့္စရာပါပဲ။ စာနဲ႔ ေရးျပီး ေသြးေဆာင္ခဲ့သလား ဆိုတာ မေမးမၾကည့္မိလို႔ မသိရေသးပါဘူး။ ဒါလဲ ျဖစ္ေတာ့ မျဖစ္ႏိုင္ဘူး။ “ငါက ပိုက္ဆံမရရင္ စာ မေရးဘူး” လို႔ ေျပာဖူးတာကိုး။ “အေခ်ာဆုံးေတြ” ဆိုတာကလည္း သူကပဲ ေျပာတာ ထင္ပါရဲ႔။

ႏႈတ္က ခ်စ္ေအာင္ မေျပာတတ္ဖူး ဆိုေပမယ့္ အသက္အႏၱရာယ္ ျဖစ္ေလာက္ေအာင္ေတာ့ ႏႈတ္ေဗြ မဆိုးရွာပါဘူး။ ဒါေပမယ့္ တခါတုန္းက ၁၉၅၃ ကေတာ့ အစုိးရ မၾကိဳက္ေအာင္ ေျပာခဲ့ ဆိုခဲ့ဖူးလို႔ အဖမ္းဆီးခံခဲ့ရဖူးပါတယ္။ က်ေနာ္တို႔ရဲ႔ “ေဒါက္တာႏိုး” ေခၚ ေမာင္သာႏိုးလည္း ကိုၾကီးသာရနဲ႔ အတူ အဖမ္းခံခဲ့ၾကရပါတယ္။ လူၾကီးထဲက လူထုဦးလွလည္း ေမာင္သာႏိုးနဲ႔ ေမာင္သာရတို႔ကို ေျမွာက္စားလို႔ တဲ့၊ အဖမ္းခံခဲ့ရရွာပါတယ္။ ေမာင္သာႏိုးကေတာ့ သူတို႔ဆႏၵျပၾကတဲ့ ေအာက္တိုဘာ ေက်ာင္းတလပိတ္ေရး ကိစၥမွာ ဦးေလးလွ လုံး၀မပတ္သက္ခဲ့ရွာပါဘူးဗ်ာ လို႔ က်ေနာ္တို႔ကို ေျပာျပခဲ့ဖူးပါတယ္။ စာနဲ႔လည္း ေရးခဲ့ဖူးပါျပီ။

ကိုၾကီးသာရ ေထာင္က်တုန္းက “” ဘြဲ႔ မခံရေသးပါဘူး။ ေထာင္သက္ ၃ ႏွစ္ ၾကာလို႔ ေထာင္က လြတ္မွ ေက်ာင္းကို ျပန္မတက္ေတာ့ဘဲ စာေပေလာကထဲ ၀င္သြားခဲ့ပါေတာ့တယ္။ ေမာင္သာႏိုးကေတာ့ ေထာင္ကလြတ္တာနဲ႔ မန္းတကၠသိုလ္ကို ျပန္တက္ခဲ့ပါတယ္။ ၁၉၅၇ ေပါ့။ သူပဲ ကံဆိုးခ်င္လို႔လား၊ က်ေနာ္တို႔ပဲ ကံဆိုးခ်င္လို႔လား မသိ။ က်ေနာ္တို႔ တကၠသိုလ္ေရာက္တာနဲ႔ သြားဆုံၾကပါတယ္။ ဒါေၾကာင့္ ေမာင္သာႏိုးကေတာ့ ေက်ာင္းေနဖက္သူငယ္ခ်င္းေတြ ျဖစ္ခဲ့ပါတယ္။

၂၀၀၉ ေအာက္တိုဘာ ၂၃ မွာ ကိုၾကီးသာရ ၇၈ ႏွစ္ျပည့္လို႔ ၇၉ ႏွစ္ထဲ ၀င္မယ္။ ဒါေၾကာင့္ သူတို႔က က်ေနာ္တို႔ထက္ အသက္ ၅ – ၆ ႏွစ္ ေလာက္ ၾကီးၾကပါတယ္။ ၁၉၅၆ မွာ တကၠသိုလ္ေရာက္ၾကတဲ့ က်ေနာ္တို႔ တစုက တႏွစ္တည္း (၁၉၇၃) ေမြးဖြားသူေတြ ျဖစ္ၾကသလို သူတို႔ကလည္း တႏွစ္တည္း ေမြးၾကဟန္ ရွိပါတယ္။

က်ေနာ္တို႔ စာေပေလာကထဲ ေျခခ်မိတဲ့ကာလေလာက္က်ေတာ့ “ေမာင္သာရ” ဆိုတဲ့ ေရႊမန္းသားစစ္စစ္ စာေရးဆရာဟာ ရန္ကုန္က ျပန္လာခဲ့ပါတယ္။ ေမာင္သာရက သူဟာ ေစ်းခ်ဳိေတာ္ ေခါင္မိုးေပၚမွာ ေမြးတဲ့ မႏၱေလးသား စစ္စစ္ ပါတဲ့။ ေမာင္မိုးသူက သူဟာ နာရီစင္ၾကီးကို ဖက္ေမြးတဲ့ မႏၱေလးသား စစ္စစ္ ပါ တဲ့။ ေနာက္ ႏွစ္ေယာက္စလုံး မႏၱေလးကို ေက်ာခိုင္းခဲ့ၾကပါတယ္။ က်ေနာ္တို႔ အုပ္စုထဲက ေမာင္မိုးသူနဲ႔ တင္မိုးက စာအုပ္ထုတ္ေ၀ေရးေတြ လုပ္ပါတယ္။ “မိုးဦးပန္း” နဲ႔ “ဖန္မီးအိမ္” တဲ့။ မိုးဦးပန္းစာေပတိုက္က စတင္တုန္းက ေမာင္သာရနဲ႔ ေမာင္မိုးသူတို႔ စခဲ့ၾကပါတယ္။ ဗမာလူမ်ဴိးပီပီ ႏွစ္ဦးတြဲရင္ ကြဲၾကျမဲ ထုံးစံအတုိင္း “မည္သို႔ျဖစ္ၾကသည္ မသိ” သူတို႔ႏွစ္ဦးလည္း ကြဲသြားၾကပါတယ္။ အဲသလုိ သူတုိ႔ႏွစ္ဦး ကြဲၾကမွပဲ “ေမာင္သာရ” ဆိုသူကို စတင္ေတြ႔ရဖူးပါတယ္။ မႏၱေလးတကၠသိုလ္ ေက်ာင္းေတာ္ထြက္ စာေရးဆရာၾကီးအျဖစ္နဲ႔ ေလးစားခင္တြယ္ ခဲ့ရပါတယ္။ “က်ဥ္တုတ္ခံ၀ံ့ မခံ၀ံ့” ဆိုတဲ့ ေက်ာင္းသားအေရးေတာ္ပုံ (၁၉၅၃) ကို ထင္ဟပ္တဲ့၀တၳဳတိုေရးသူ ေက်ာင္းသားေခါင္းေဆာင္ သူရဲေကာင္းအျဖစ္နဲ႔လည္း အထင္တၾကီး ျဖစ္ခဲ့ရပါတယ္။ ဒါေပမယ့္ သူက ေက်ာင္းသားဘ၀ကို စြန္႔ခြာသြာခဲ့ပါျပီ။ မႏၱေလးမွာ စာေပထုတ္ေ၀ေရးလုပ္တာ မေအာင္ျမင္ေတာ့ ရန္ကုန္ကို ျပန္သြားခဲ့ပါတယ္။

ေမာင္သာရဆိုသူ စာေရးဆရာဟာ ရႈမ၀လို ထိပ္တန္းမဂၢဇင္းၾကီးမွာ ပင္တိုင္စာေရးဆရာ တဲ့။ အဲဒီမွာ အယ္ဒီတာ တဲ့။ ရႈမ၀ရုပ္ရွင္မွာလည္း ဒါရိုက္တာ တ့ဲ။ ဒါရိုက္တာ ဟုတ္ မဟုတ္ ေသခ်ာ မသိလိုက္ခင္မွာ ရုပ္ရွင္မီးသမီးေလာင္းလ်ာ၊ ကၽြမ္းဘားမယ္ အလွတဦးနဲ႔ “စြန္” သြား သတဲ့။ ဘာပဲျဖစ္ျဖစ္ က်ေနာ္တို႔ကေတာ့ ငါတို႔ ေရႊမန္းက စာေရးဆရာတေယာက္ ရန္ကုန္မွာ ဗိုလ္က်ေနတယ္ ဆိုေတာ့ ၀မ္းသာရတာေပါ့။

ေမာင္သာရဆိုတာ မူလက အခ်စ္၀တၳဳေရးဆရာပါ။ ေရးဟန္ကလည္း ထူးျခားလွပါတယ္။ စာေဟာင္း ေပေဟာင္းေတြထဲက ကဗ်ာလကၤာေတြၾကားညွပ္ျပီး ေရးသြားတာဟာ တုပသူေတြ ရွိခဲ့ေပမယ့္ ဘယ္သူမွ တုလို႔ မရပါဘူး။ ဒီလုိနဲ႔ အခ်စ္၀တၳဳေရးဆရာတေယာက္အျဖစ္ လွ်မ္းလွ်မ္းေတာက္ ျဖစ္လာေပမယ့္ မၾကာခင္မွာ ေက်ာ္ၾကားတဲ့ ၀တၳဳေရးဆရာဘ၀ကို စြန္႔လႊတ္ျပီး ဘ၀သရုပ္ေဖာ္စာေရးဆရာ (သရုပ္မွန္စာေရးဆရာ) အျဖစ္ ေျပာင္းလဲ ခံယူလိုက္ပါတယ္။ ဒါဟာ စာေပေလာကမွာ ၾကဳံရခဲတဲ့ ျဖစ္ရပ္ပါ။ ျပည္သူ႔စာေပသမား ေတာ္ေတာ္မ်ားမ်ားဟာ ဘ၀သရုပ္ေဖာ္စာေပ ေရးသားဖို႔ ေရွ႔ေဆာင္ ေၾကြးေၾကာ္ခဲ့ၾကေပမယ့္ မေအာင္ျမင္ခဲ့တာ မ်ားပါတယ္။ ေမာင္သာရကေတာ့ ဘ၀သရုပ္ေဖာ္၀တၳဳေတြနဲ႔ ကိုပဲ ေရွ႔ဆုံးကို ေရာက္လာျပီး လူသစ္ေတြကိုလည္း တြဲေခၚခဲ့ပါတယ္။ ဘ၀ကို ကြင္းဆင္းေလ့လာျပီး ေရးသားခဲ့တာကိုလည္း ေရွ႔တန္းတင္ခဲ့ပါတယ္။ ေမာင္သာရေၾကာင့္ ဘ၀သရုပ္ေဖာ္စာေပဟာ တေခတ္ဆန္းခဲ့တယ္လို႔ ဆိုခ်င္ပါတယ္။ သူဟာ ၀တၳဳနဲ႔ အမ်ဳိးသားစာေပဆု ရခဲ့ပါတယ္။ သူ႔လမ္းေၾကာင္းကို လိုက္သူတခ်ဳိ႔လည္း သူ႔လို ဆုရၾကပါတယ္။

ေမာင္သာရဟာ ဘ၀သရုပ္ေဖာ္စာေပေလာကမွာ “ေဂ့ါဒ္ဖားသား” ၾကီးသဖြယ္ ျဖစ္ေနခ်ိန္မွာ ထုတ္ေ၀သူေတြက သူ႔ေနာက္ကို အေျပးအလႊား အလုအယက္ လိုက္ၾကပါတယ္။ ထုတ္ေ၀သူတခ်ဳိ႔ကိုလည္း သူကပဲ “အမဲဖ်က္တယ္” လို႔ ၾကားရေပမယ့္ ဘယ္လို အမဲဖ်က္တယ္ မေမးမိပါဘူး။ ထုတ္ေ၀သူဆိုတာ စီးပြားေရးသမားပဲ ဆိုေတာ့ က်ေနာ္တို႔ စာေပသမားေတြကပဲ အနာခံရ တတ္ပါတယ္။ ေမာင္သာရက “လွသည္၊ လြယ္သည္ သို႔ေသာ္ လြယ္သည္” လို႔ ၀တၳဳတပုဒ္ ေရးတယ္။ ကာတြန္းဆရာတဦးက “၀သည္၊ အယ္သည္၊ သို႔ေသာ္ လည္သည္” လို႔ ကာတြန္းနဲ႔ ကလိခဲ့ဖူးတာကို မွတ္မိပါတယ္။ ေမာင္သာရဆိုသူကေတာ့ ဘယ္ေတာ့မွ “ခံရသူ” ျဖစ္မွာ မဟုတ္ပါ။

ေမာင္သာရဟာ ဘ၀သရုပ္ေဖာ္စာေရးဆရာ တျဖစ္လဲနဲ႔ လွ်မ္းလွ်မ္းေတာက္ ျဖစ္လာေတာ့ သူရဲ႔ ရန္ကုန္သူ ဇနီးေခ်ာအသစ္စက္စက္နဲ႔ သမၼတေဟာ္တယ္မွာ တက္ေနပါတယ္။ ဘိုက္က်တဲ့ အခါလည္း ရွိပါရဲ႔။ အဲဒီအခါမ်ဴိးမွာ လမ္းေဘးက ဗန္ဒါပင္ေအာက္ေျခက ကြပ္ပ်စ္ကေလးေပၚမွာ အႏွိပ္ခံေနရွာကိုလည္း ေတြ႔ရဖူးပါရဲ႔။ ၀တၳဳေရးဆရာေတာ္ေတာ္မ်ားမ်ားက သူ႔ကို ေအာက္လိအာ ေတာ္ေတာ္ေျပာၾကပါတယ္။ က်ေနာ္ကေတာ့ စာေပေ၀ဖန္ေရးက႑တခုကေန ေျပာလိုက္ပါတယ္။ “ကိုယ့္လူတို႔ သူလို မေရးႏိုင္ၾကပါဘူး။ သူ႔ကို တုပဖို႔မေျပာနဲ႔၊ သူ႔၀တၳဳနံမယ္ေတြကိုေတာင္ မတုပႏိုင္ၾကပါဘူး” လို႔ ေရးလိုက္ပါတယ္။ “မတ္တတ္ရပ္လို႔ လမ္းမွာငို”၊ “ထမီကၽြတ္၍ လႊတ္လိုက္သည္”၊ “ယုံႏွင့္အတူ ေျပး၊ ေခြးႏွင့္ အတူလိုက္” စတဲ့ ၀တၳဳနံမယ္ေတြကို က်ေနာ္ေထာက္ျပခဲ့ဖူးပါတယ္။

သူနဲ႔အတူ အထူးတြဲျဖစ္တာက ဂ်ပန္ႏိုင္ငံ တိုယိုတာေဖာင္ေဒးရွင္းက ဗမာ၀တၳဳတို – ရွည္ေတြကို မိတ္ေဆြျဖစ္ ဘာသာျပန္ထုတ္ခ်င္လို႔ တဲ့။ က်ေနာ္တို႔က ေရြးခ်ယ္ေပးရပါတယ္။ ေမာင္သာရ၊ ေမာင္စြမ္းရည္၊ ေမာင္သာႏိုးနဲ႔ မိုးမိုး(အင္းလ်ား) တို႔ ပါ၀င္တဲ့ အဖြဲ႔ပါ။ ဂ်ပန္မကေတာ့ “ေလးဦးဂိုဏ္း” လို႔ သမုတ္ပါတယ္။ တရုပ္ျပည္မွာ ေလးဦးဂုိဏ္း ေခတ္စားေနတဲ့ကာလ မို႔ပါ။ က်ေနာ္က “စာေပေ၀ဖန္ေရးဆရာတေယာက္ ပါရမယ္” ဆိုတဲ့ မူနဲ႔ အဖြဲ႔၀င္ ျဖစ္လာတာပါ။ ကဗ်ာစာအုပ္ မေတာင္းလို႔ က်ေနာ့္စာေတြ ဂ်ပန္လို မထုတ္ခဲ့ရပါဘူး။ တခ်ဳိ႔က “သူတို႔နဲ႔ နီးစပ္တဲ့ မႏၱေလးစာေရးဆရာေတြရဲ႔ စာအုပ္ေတြပဲ မ်ားမ်ား ထုတ္တယ္” လို႔ ေအာက္ကလိအာ ေျပာၾကပါတယ္။

ဘယ္သူမွ ဘာစာအုပ္ေတြ ထုတ္မွန္း အတိအက် မသိဘဲ “ဆြမ္းၾကီးေလာင္းၾကတာ” ျဖစ္ပါတယ္။ ဘာပဲျဖစ္ျဖစ္ အဲဒီအခါက ဗမာ၀တၳဳေရးဆရာေတြ အေတာ္မ်က္ႏွာပြင့္ခဲ့ပါတယ္။ အဲဒီကာလဟာ သူနဲ႔ က်ေနာ္ အတြဲဆုံးကာလပါ။ တခ်ဳိ႔က “ဒီလူၾကီးဆီက ဘာမ်ား အခြင့္အေရးရလို႔ ဒီေလာက္သည္းခံေပါင္းရသလဲ” လို႔ ေမးပါတယ္။ “ငါကေတာ့ ဘာမွ သည္းခံရတယ္ မထင္ေပါင္။ ခင္လို႔ ေပါင္းတာပဲ” လို႔ ေျဖခဲ့ပါတယ္။ က်ေနာ္က သူရဲ႔ မႏၱေလးရွိ တေဆြမ်ဳိးလုံးနဲ႔ ရင္းႏွီးသူပါ။ ရန္ကုန္အိမ္ေထာင္သစ္နဲ႔လည္း ရင္းႏွီးပါဗ်ာ။ (ဘာမွေတာ့ မစားခဲ့ရပါဘူး)

ေဟာ … ခုေတာ့ သူ႔ဇနီး ႏွစ္ေယာက္စလုံးလည္း အေမရိကားကို ေရာက္ေနၾကျပီဆိုရင္ မိတ္ေဆြတို႔ အံ့ၾသၾကမွာပဲ။ ဟုတ္ကဲ့ … ေရာက္ေနၾကပါတယ္။ ေမာင္သာရနဲ႔ေတာ့ မပတ္သက္ပါ။ ဒါေပမယ့္ ေမာင္သာရ မသိေသးတာက သူရဲ႔ ရန္ကုန္သူဇနီးဟာ ခုအထိလည္း ေခ်ာတုန္း ဆိုပဲ။ သူကသာ လက္ခံရင္ ဆိုတဲ့ လူေတြေတာင္ ရွိပါသတဲ့။ တကယ္ ေျပာတာပါ။

အခု စစ္အာဏာရွင္အစိုးရ တက္လာတဲ့အခါ စာေရးဆရာေတြကို စာေပစိစစ္ေရးက ပို ပိုျပီး က်ပ္ လာပါတယ္။ ဒီေနာက္ သူမ်ားထက္ လ်င္တဲ့ ေမာင္သာရက ထိုင္းနယ္စပ္ကေန အေမရိကားကို ထြက္လာခဲ့ပါတယ္။ သူ႔သားသမီး၊ ေျမးတခ်ဳိ႔ေတာင္ ပါလာပါေသးတယ္။ တိုက္ခန္းန႔ဲ သူနာျပဳနဲ႔ ထမင္းခ်က္နဲ႔ပါ။ တခါက ဂ်ပန္က ဗမာလူငယ္တခ်ဳိ႔က ေမာင္သာရနဲ႔ တင္မိုးကို ဖိတ္ပါတယ္။ တခ်ဳိ႔လူငယ္မ်ားက ထိုင္းနယ္စပ္မွာ ေမာင္သာရဟာ လူငယ္တခ်ဳိ႔နဲ႔ ဆက္ဆံေရး အဆင္မေျပခဲ့ဖူးလို႔ ၾကားဖူးတယ္၊ သူ႔ကို မဖိတ္ခ်င္ဘူး လို႔ ေျပာၾကသတဲ့။ (က်ေနာ္ကေတာ့ ခရီးသြားလက္မွတ္ မရွိေသးဘူး) တင္မိုးက “သူ႔ ဆက္ဆံေရးကို ထည့္မေျပာနဲ႔။ သူ႔ေခတ္မွာ သူဟာ ထိပ္တန္းစာေရးဆရာၾကီး ျဖစ္တယ္။ မျဖစ္မေန ဖိတ္ရမယ္” လုိ႔ ဆုံးမပါတယ္။ ဒါေၾကာင့္ လူငယ္ေတြက သူ႔ကို ျခြင္းခ်က္မရွိ ဖိတ္ၾကပ္တယ္။ အဲဒီတုန္းက စာရိတ္ခံမယ္ ဆိုရင္ လူျဖဴ သူနာျပဳမကေလးတေယာက္ေတာင္ သူ႔ကို ျပဳစုဖို႔ ေခၚမယ္လို႔ စီစဥ္ေသးသတဲ့။ အဆင္မေျပခဲ့ပါဘူး။

အဲဒီတုန္းက “ကၽြဲျမိဳ႔ေတာ္” ေခၚတဲ့ “ဘတ္ဖဲလိုး” မွာ ေနတယ္။ အခုေတာ့ “လာ့စ္ေဗးဂတ္စ္” ေခၚ ေလာင္းကစားျမိဳ႔ေတာ္မွာ ေနတယ္။ က်ဳပ္တို႔ရဲေဘာ္ၾကီးက ေလာင္းကစားလည္း ၀ါသနာပါသဗ်။ အဲဒီျမိဳ႔မွာလည္း လူျဖဴသူနာျပဳနဲ႔ လူျဖဴထမင္းခ်က္နဲ႔၊ လူျဖဴသန္႔ရွင္းေရးသမားနဲ႔ ေနပါတယ္။ အေမရိကန္ လူေနမႈစနစ္က အသက္ ၆၅ ႏွစ္ ေက်ာ္ရင္ သူအို သူနာေတြကုိ ပစ္မထားပါဘူး။ ဒီလိုျပဳစုမႈမ်ဳိးနဲ႔ ဆိုရင္ က်ဳပ္တို႔ကိုၾကီးသာရဟာ အသက္ ၁၂၀ ေတာင္ ရွည္လိမ့္မယ္လို႔ ေမွ်ာ္လင့္ရပါတယ္။ ရွည္ပါေစေသာ္၀္။ ။

ေအာက္တိုဘာ ၂၂၊ ၂၀၀၉ (ေမာင္သာရေမြးေန႔က ၂၃ ေအာက္တိုဘာ …တဲ့)

(ဆရာေမာင္စြမး္ရည္ မွတဆင့္ ဘားမားတူေဒး အင္တာနက္စာမ်က္ႏွာက ကူးယူေဖာ္ျပပါတယ္။ ဓာတ္ပုံ – ေမာင္စြမ္းရည္န႔ဲ ေမာင္သာရ၊ အယ္လ္ေအ ၂၀၀၈ စာေပေဟာေျပာပြဲတြင္ အတူေတြ႔ရစဥ္)


သင့္အေၾကာင္း သင့္လုုပ္ငနး္ ေၾကာ္ျငာ သည္ေနရာမွာ ေၾကာ္ျငာႏိုုင္ပါျပီ

Related posts

Tags:

အလားတူ စိတ္၀င္စားဖြယ္ရာ စာမ်ား၊ ေဆာင္းပါးမ်ား ...:လူမ်ား၊ ရုုပ္ပုုံလႊာမ်ား, ေမာင္စြမ္းရည္, ျဖစ္ရပ္မ်ား၊ အမွတ္တရမ်ား

Comments are closed.

ေၾကာ္ျငာ … ေၾကာ္ျငာ …

စာအုပ္ျမင္ ခ်စ္ခင္ပါေစ

မိုုးမခမွာ ေၾကာ္ျငာပါ

Help MoeMaKa

မိုုးမခ Kindel Store

မိုုးမခ Kindel Store

MoeMaKa Online Store

MoeMaKa Online Store

Colorful People Memorial Place

Twitter: moemaka


%d bloggers like this:

ေၾကာ္ျငာရန္ …

မိုုးမခနဲ႔ ပတ္သက္သမွ်

မိုးမခ ၾသဂုတ္လ ၂၀၁၈၊ တြဲ ၅ မွတ္ ၄ ထြက္ျပီ

By

မိုးမခ ၾသဂုတ္လ ၂၀၁၈၊ တြဲ ၅ မွတ္ ၄ ထြက္ျပီ (မိုးမခ)...

Read more »

မုိးမခ ဇူလိုုင္ ၂၀၁၈ – အတြဲ ၅၊ အမွတ္ ၃ တကယ္ထြက္ျပီ

By

မုိးမခ ဇူလိုုင္ ၂၀၁၈ – အတြဲ ၅၊ အမွတ္ ၃ တကယ္ထြက္ျပီ...

Read more »

Junior Win ၏ My Life will go on (အဂၤလိပ္ဘာသာ၊ ရုပ္စုံ) စာအုပ္ ထြက္ပါျပီ

By

  Junior Win ၏ My Life will go on...

Read more »

ေဒါက္တာခင္ေမာင္၀င္း(သခ်ာၤ) ၏ ဂိမ္းသီအိုရီ – ၂ ထြက္ျပီ

By

  ေဒါက္တာခင္ေမာင္၀င္း(သခ်ာၤ) ၏ ဂိမ္းသီအိုရီ – ၂ ထြက္ျပီ (မိုးမခ) ဇူလိုင္...

Read more »

သင္ၾကိဳက္ႏွစ္သက္ရာ စာကို အနည္းဆုံး ၁ ေဒၚလာ လွဴျပီး မိုးမခကို ကူညီပါ

Donate while shopping on amazon

Recent Comments

က႑မ်ားအလိုက္

က႑မ်ားအလိုက္ မာတိကာစဥ္