ေဒါက္တာဓမၼပိယ (ITBMU) – အျပစ္ရွိသူမို႔ ခြင့္လႊတ္ပါ

October 15, 2013
My Friend Tin Moe By Maung Swan Yi - Selection of MoeMaKa Articles

အျပစ္ရွိသူမို႔ ခြင့္လႊတ္ပါ
ေဒါက္တာဓမၼပိယ (ITBMU)
ေအာက္တုုိဘာ ၁၅၊ ၂၀၁၃


ခ်စ္စရာေကာင္းတဲ့ ျမန္မာတို႕ရဲ႕ ယဥ္ေက်းမွဳေလးတစ္ခု။ ငယ္သူႏွင့္ၾကီးသူ၊ ဆရာႏွင့္တပည့္၊  သား သမီးႏွင့္မိဘ၊ ထုိသူတို႔အၾကား အျပစ္တစံုတရာ ရွိေနခဲ့လွ်င္ ၀န္ခ်ေတာင္းပန္တဲ့ အေလ့အထ။
ထိုအေလ့အထကို ျမန္မာတို႔ ဘယ္ကရခဲ့သလဲလို႔ဆိုရင္ ဗုဒၶစာေပမွ ရခဲ့ျခင္းပါ။ ဗုဒၶစာေပမွာ တစ္စုံ တစ္ေယာက္ေသာသူရဲ့အေပၚမွာ အျပစ္ျပဳထားခဲ့လွ်င္ (သို႔မဟုတ္ တစ္စုံတစ္ခုကို ျပဳလုပ္ထားလွ်င္) ထိုအျပစ္ ျပဳသူမွာ အျပစ္ေတြျဖစ္ေနတတ္ျခင္းပါ။ ထိုကဲ့သို႔အျပစ္ေတြျဖစ္လာရာ၌ အျပစ္ေသးျခင္း၊ အျပစ္ႀကီးျခင္းဆိုတာ ရွိလာစၿမဲပါ။ အျပစ္ေသးျခင္း၊ အျပစ္ႀကီးျခင္းကို တိုင္းတာရာ၌ အျပစ္အျပဳခံရသူ၏ ဂုဏ္သိကၡာႏွင့္ ျပဳသူ၏ (အကုသိုလ္)ေစတနာကို မွီ္၍ ေျပာဆိုႏိုင္ျခင္းပါ။ ဥပမာ၊ ရဟႏၱာကဲ့သို႔ေသာ ဂုဏ္ (သီလဂုဏ္ သမာဓိဂုဏ္ ပညာဂုဏ္) သိကၡာႀကီးမားသူကို ျပစ္မွားက်ဴးလြန္ရာ၌ အျပစ္သည္ ႀကီးေလးေနတတ္ၿပီး၊ ပုထုဇဥ္ကဲ့သို႔ ဂုဏ္သိကၡာနည္းသူမ်ားကို ျပစ္မွားက်ဴး လြန္ရာ၌မူ အျပစ္သည္ ေသးငယ္ႏုိင္ျခင္းပါ။
သို႔ေသာ္ အျပစ္က ႀကီးေနလွ်င္ မဂ္က်ဳိး၊ ဖိုလ္က်ဴိးမ်ားကိုပင္ တားဆီးႏိုင္၍ ထိုအတားအဆီးမ်ားကို ဖယ္ရွားႏိုင္ရန္၊ စိတ္ေစတနာျဖင့္ လြန္က်ဳးထားေသာအျပစ္၊ စိတ္ေစတနာမပါဘဲ လြန္က်ဳးထားေသာ အျပစ္မ်ားရွိေနခဲ့လွ်င္ ထိုအျပစ္မ်ား ပေပ်ာက္ႏိုင္ေစရန္ “သဗၺေဒါသ ခပ္သိမ္းေသာ အျပစ္တို႕ကို ေပ်ာက္ပါ ေစျခင္းအက်ိဳးငွာ” ဆိုၿပီး ျမန္မာတို႔ရဲ့ဓေလ့၌ ၀န္ခ်ေတာင္းပန္ေလ႔ရွိျခင္းပါ။
ဗုဒၶဘာသာတရားအရ အျပစ္ရွိရင္ ေတာင္းပန္ရမယ္၊ သို႔မဟုတ္ ေတာင္းပန္သင့္တယ္ဆိုေတာ့ “အျပစ္↔ဆိုတာ ဘာလဲ။ ဦစြာပထမ သဲကြဲစြာ သိဖို႔ေတာ့ လုိတယ္။ အမ်ားလက္ခံထားတဲ့ အျပစ္ဆိုတာ ဘယ္လဲဆိုတာကို သဲသဲကြဲကြဲ သိႏိုင္ဖို႔ လူအေတာ္မ်ားမ်ားကို ေမးၾကည့္ဖူးတယ္။ တခ်ဳိ႔က ေျဖတယ္။ အျပစ္ ဆိုတာ မေကာင္းမွုကို ျပဳလုပ္ျခင္းတဲ့။ တခ်ဳိ႔ကေတာ့ အျပစ္ဆိုတာ တပါးသူအား ျပစ္မွားက်ဴးလြန္ျခင္းတဲ့။ တခ်ဳိ႔ၾကေတာ့လဲ အျပစ္ဆိုတာ ကံသုံးပါးထဲက တစ္ပါးပါးျဖင့္ သူတပါးအား ေစာ္ကားျခင္း၊ ျပစ္မွား က်ဴးလြန္ ျခင္းတဲ့။ အေျဖေတြက စုံေနတယ္။ ဘယ္အေျဖက အေကာင္းဆုံးဆိုတာ ေျပာဖို႔ခက္တယ္။ ဘာေၾကာင့္လဲ ဆိုရင္ အားလုံးက သူ႔နည္းနဲ႔သူ မွန္ေနတာခ်ည္းျဖစ္လို႔ပါ။
စာေရးသူ သေဘာက်လက္ခံထားတဲ့ အျပစ္ဆိုတာ – “လုပ္ဆိုတဲ့အရာကို မလုပ္ရင္ အျပစ္၊ မလုပ္နဲ႔ ဆိုတဲ့ အရာကို လုပ္ရင္ အျပစ္↔လို႔ဆိုရမွာပါ။ အဲဒီမွာလဲ “လုပ္ရမယ္↔ “လုပ္သင့္တယ္↔ “လုပ္ထိုက္တယ္↔ ဆိုတဲ့ အေျခအေနကို မူတည္ၿပီးေတာ့ အျပစ္ရဲ့ ျခားနားမွုဒီဂရီကို ခြဲျခားနားလည္ႏိုင္ျခင္းပါ။
တစ္စုံတစ္ေယာက္ေသာသူက တစ္စုံတစ္ေယာက္ေသာသူအား တစ္စုံတစ္ခုကို ျပဳလုပ္ခဲ့တဲ့အတြက္ ျပဳသူမွာ “အျပစ္ရွိတယ္↔လို႔ တစ္စုံတစ္ေယာက္က ေျပာလာခဲ့ရင္ “၀ိနည္းျပစ္↔လား၊ “အဘိဓမၼာ↔ ျပစ္လား၊ “သုတၱန္ျပစ္↔လားဆိုတာကုိေတာ့ ခြဲျခားစိစစ္ႏိုင္ဖို႔ လိုမယ္ထင္တယ္။ ဘာေၾကာင့္လဲဆိုရင္ ပိဋကတ္သုံးပုံမွာ အျပစ္ကို ခြဲျခမ္းစိတ္ျဖာႏိုင္ဖို႔ ေဒသနာတစ္ႏွင့္တစ္ခု တခါတရံမွာ ကြဲျပားျခားနားေနတတ္လို႔ပါ။
“၀ိနည္းျပစ္↔ဆိုတာ ဘာလဲ။ “၀ိနည္းျပစ္↔ဆိုသည္မွာ ၀ိနည္းပိဋကတ္ေတာ္ႏွင့္အညီ ဆုံးျဖတ္ထားတဲ့ ၀ိနည္းျပစ္(၀ိနည္းဥပေဒ)မ်ဳိးကို ဆိုျခင္းပါ။ ဥပမာ၊ ရဟန္းတစ္ပါး ညစာစားရင္ အျပစ္ျဖစ္တယ္။ လူတစ္ေယာက္ ညစာစားရင္ အျပစ္ မျဖစ္ဘူး။ ဘာေၾကာင့္ရဟန္းမွာ အျပစ္ျဖစ္ၿပီး လူမွာၾကေတာ့ အျပစ္မျဖစ္လဲဆိုရင္ ၀ိနည္းေဒသနာေတာ္အရ ရဟန္းမွာ “မလုပ္နဲ႔ ဆိုတဲ့အရာကို လုပ္လို႔ ↔ အျပစ္ျဖစ္ရတာ။ အေျဖာင့္ေျပာေတာ့ ေစာင့္ထိန္းရမဲ့ သိကၡာပုဒ္ကို ခ်ဳိးေဖါက္လုိ႔ အျပစ္ျဖစ္ရတာ။
၀ိနည္းမကၽြမ္းက်င္တဲ့ လူအမ်ားဟာ တခါတရံမွာ ရဟန္းေတာ္မ်ားကို ၀ိနည္းသိကၡာပုဒ္မ်ားႏွင့္ ေထာက္ျပၿပီး ေ၀ဖန္ေျပာဆိုတတ္ၾကတယ္။ ဘယ္ရဟန္းမ်ဳိးမဆို ၀ိနည္းေတာ္ႏွင့္အညီ ေနထိုင္ရင္ ၾကည္ညဳိေန မွာလို႔ ခပ္လြယ္လြယ္လည္း ေျပာတတ္ၾကတယ္။ ညစာစားတဲ့ ရဟန္းကိုေတြ႔ရင္ အလြန္အမင္း ကဲ့ရဲ့တတ္ၿပီး၊ မ်က္ျဖတ္ (မ်က္ရိပ္) ေနတဲ့ရဟန္းကိုေတြ႔ရင္ ခ်ီးမြမ္းသြားတတ္ၾကတယ္။ ၀ိနည္းေဒသနာကံအရ ညစာစားတာႏွင့္ မ်က္ျဖတ္တာ၊ အရက္ေသာက္တာႏွင့္ မ်က္ျဖတ္တာ အျပစ္ျဖစ္ေနတာျခင္း တူေနေသာ္လည္း ၀ိနည္းနားမလည္ေတာ့ အျပစ္ႏွစ္ခုက လုံး၀ကို ကြာျခားေနသလို ျဖစ္သြားျခင္းပါ။
၀ိနည္းေဒသနာေတာ္မွာ ကံသုံးပါး (ကာယကံ၊ ၀စီကံ၊ မေနာကံ) ရွိရာ (မေနာဒြါေရ အာပတၱိနာမ နတၳိ ဆိုတဲ့အတိုင္း) ရဟန္းေတာ္မ်ားသည္ မေနာကံေၾကာင့္ အာပတ္မသင့္ႏိုင္ျခင္းဆိုတဲ့ အခ်က္ပါ။ ဆုိလိုတာက ရဟန္းတစ္ပါးဟာ စိတ္ထဲကေန ေရာက္တတ္ရာရာ ေတာင္ႀကံ၊ ေျမာက္ႀကံ (တရားတာေတြေရာ၊ မတရားေတြပါ) ႀကံခ်င္တိုင္းႀကံေနေသာ္လည္း အာပတ္မသင့္ႏိုင္ျခင္းပါ။
ေနာက္တစ္မ်ဳိးက ရဟန္းေလာက၊ လူေလာကမွာ ေျပာေလ့ေျပထရွိေနတာက – “၀ိနည္းတတ္ ၾကက္သတ္↔ဆိုတဲ့ အဆိုအမိန္႔ပါ။ ၀ိနည္းကၽြမ္းက်င္တဲ့ ရဟန္းတစ္ပါးဟာ လူတစ္ေယာက္ကို သတ္ဖို႔ေစခိုင္း ေသာ္လည္း ထိုသတ္ခိုင္းေသာရဟန္းအား တခါတရံမွာ အာပတ္မသင့္ေရာက္ႏိုင္ျခင္းဆိုတဲ့ အခ်က္ပါ။
ဥပမာ၊ ၀ိနည္းကၽြမ္းက်င္ေသာ ရဟန္းတစ္ပါးက လူတစ္ေယာက္ကို သတ္လို၍ အနီးေနရဟန္း တစ္ပါးအား သို႔မဟုတ္ ေယာက်္ားတစ္ေယာက္အား အသတ္ခိုင္းတယ္ဆိုပါေတာ့။ သတ္ရန္အခ်ိန္ကိုပါ သတ္မွတ္ေပးလိုက္တယ္။ “မင္း ဒီေယာက်္ားကို ဒီေန႔ ဒီရက္ (၁၂)နာရီ၊ (၁၂)မိနစ္၊ (၁၂)စကၠန္႔အခ်ိန္မွာ သတ္လုိက္ပါ↔ဟု ေစခိုင္းလိုက္ျခင္းပါ။ သို႔ေသာ္ သတ္ေသာရဟန္းသည္ သို႔မဟုတ္ သတ္ေသာေယာက်္ား သည္ ထုိရဟန္းညႊန္းၾကားေသာ ထိုေန႔ ထိုရက္ (၁၂)နာရီ၊ (၁၂)မိနစ္၊ (၁၂)စကၠန္႔အခ်ိန္မွာ ထိုေယာက်္ားကို မသတ္ႏိုင္ဘဲ (၁၂)နာရီ၊ (၁၂)မိနစ္၊ (၁၃)စကၠန္႔အခ်ိန္က်မွ ထိုေယာက်္းကို သတ္ႏိုင္ခဲ့တယ္ဆိုပါေတာ့ … ။ ထိုလူသတ္မွု၌ ေစခိုင္းေသာရဟန္းသည္ (၀ိနည္းေဒသနာကံအရ အျပစ္မျဖစ္ဘဲ) သတ္ေသာရဟန္း (သို႔မဟုတ္) သတ္ေသာေယာက္်ားမွာသာ အျပစ္ျဖစ္ေနျခင္းပါ။ အဘယ္ေၾကာင့္ဆိုေသာ္ ေစခိုင္းသည့္အတိုင္း သတ္မွတ္ေပးထားေသာ အခ်ိန္၌ မသတ္ဘဲ လြဲမွားေသာအခ်ိန္၌ သတ္ခဲ့ေသာေၾကာင့္ျဖစ္တယ္။ (သို႔ေသာ္ တရားဥပေဒေၾကာင္းအရမူ သတ္ခိုင္းသူ၊ သတ္သူအားလုံးမွာ အျပစ္ရွိေနေၾကာင္း သိရျခင္းပါ။ လူသတ္မွု ေၾကာင့္ ျဖစ္ေပၚလာေသာ တရားဥပေဒအျပစ္ကိုမူ ထိုသူတို႔အားလုံး ခံယူၾကရမည္ျဖစ္၏။)
အခ်ိန္အခါကို သတ္မွတ္ေပး၍ တစ္စုံတစ္ေယာက္သူအား ၀ိနည္းျပစ္မျဖစ္ေအာင္ အသတ္ခုိင္းႏိုင္ သလို၊ တည္ေနရာ-စသည္ကို သတ္မွတ္ေပး၍ ၀ိနည္းျပစ္မျဖစ္ေအာင္ သတ္ခိုင္းနည္းမ်ားကိုလည္း အလားတူ သိႏိုင္ျခင္းပါ။ ဒါမ်ဳိးကို ရည္ရြယ္၍ “၀ိနည္းတတ္ ၾကက္သတ္↔ဟု အဆိုအမိန္႔ျပဳထားျခင္း ျဖစ္ႏိုင္ပါတယ္။
ထိုလူသတ္မွုတြင္ ၀ိနည္းကၽြမ္းက်င္၍ လူတစ္ေယာက္ကို သတ္ခိုင္းေစမွု၌ ၀ိနည္းေဒသနာကံအရ ၀ိနည္းျပစ္ မျဖစ္ခဲ့ေသာ္လည္း၊ အဘိဓမၼာေဒသနာေတာ္အရ အျပစ္ကုိ ေရွာင္တိမ္း၍ မရႏိုင္ေပ။ အဘယ္ ေၾကာင့္ဆိုေသာ္ ၀ိနည္းကၽြမ္းက်င္၍ ၀ိနည္းကို ေရွာင္ႏိုင္တိမ္းႏိုင္ေသာ္လည္း အဘိဓမၼာေဒသနာေတာ္အရ ထိုရဟန္း၏စိတ္သည္ ေလာဘ ေဒါသ ေမာဟစေသာ အကုသိုလ္စိတ္ ေစတသိက္မ်ားႏွင့္ ယွဥ္ထားေသာ ေၾကာင့္ (အတူယွဥ္တြဲျဖစ္ေနေသာေၾကာင့္) သတ္လိုစိတ္မ်ား တဖြားဖြားျဖစ္ေနေသာ ထိုရဟန္း၏ မစင္ၾကယ္ ေသာစိတ္အစဥ္သည္ အဘိဓမၼာအျပစ္မ်ား သင့္ေရာက္ေနျခင္းျဖစ္တယ္။ လူသတ္မွုေၾကာင့္ တရားဥပေဒ အျပစ္ကို ခံယူရမည္ျဖစ္သလို၊ သူတပါးအား ေသေစလိုေသာစိတ္သည္ (အဘိဓမၼာေဒသနာေတာ္အရ) အျပစ္မ်ားျဖစ္ေနၿပီး ထိုအျပစ္ေၾကာင့္ ထိုရဟန္းသည္ အပါယ္သို႔ က်ေရာက္ႏိုင္ျခင္းပါ။
“အဘိဓမၼာျပစ္↔ဆိုသည္မွာ ေလာဘ ေဒါသ ေမာဟ မာန္မာန စေသာ ကိေလသာတရားမ်ားကို ျဖစ္ခြင့္ေပးထားျခင္းေၾကာင့္ ျဖစ္ေပၚလာေသာ အျပစ္မ်ဳိးပါ။ ထိုတရားမ်ားသည္ တစုံတစ္ေယာက္ေသာ သူ၏စိတ္၌ ျဖစ္ပြားေနခဲ့ေသာ္ ထိုသူ၏စိတ္ (ေစတသိက္) တို႔သည္ မစင္ၾကယ္ႏိုင္ေတာ့ဘဲ အျပစ္မ်ား ဆိုက္တိုက္ျဖစ္ေနျခင္းပါ။ ထိုအျပစ္မ်ားသည္ ျဖစ္ေပၚေနေသာ ဒီဂရီအလိုက္ တခါတရံ၌ အပါယ္သုိ႔ပင္ က်သြားႏိုင္ျခင္းပါ။ ထုိေၾကာင့္ အဘိဓမၼာေဒသနာေတာ္အရ မစင္ၾကယ္ေသာစိတ္မ်ားကို (အျပစ္ျဖစ္ေနေသာ စိတ္ေစတသိက္မ်ားကို) စင္ၾကယ္ေအာင္၊ ဆိုလိုတာက ေလာဘ ေဒါသ ေမာဟစေသာ အျပစ္မ်ား မိမိစိတ္၌ ကင္းစင္ေအာင္ တရားဘာ၀နာမ်ားကို အာထုတ္ရျခင္းပါ။
အဘိဓမၼာေဒသနာေတာ္အရ လူတစ္ေယာက္၏ဘ၀၌ ကုသိုလ္ျဖစ္ေရးသည္ အေရးႀကီးသလို၊ အကုသုိလ္မျဖစ္ေရးသည္ အေရးႀကီးျခင္းပါ။ သို႔ေသာ္ တခါတရံ၌ ျဖစ္တတ္သည္မွာ ကုသိုလ္စိတ္ေၾကာင့္ လည္း အကုသိုလ္တရားမ်ား ျဖစ္ပြားတတ္ၿပီး၊ အကုသုိလ္စိတ္ေၾကာင့္လည္း ကုသိုလ္တရားမ်ား ျဖစ္ပြားေန တတ္ျခင္းပါ။ ဥပမာ၊ အလွဴႀကီးေပးလို၍ ရင္အုပ္သားခ်ည္းပါေသာ ၾကက္သားဒဏ္ေပါက္ ပြဲတစ္ေထာင္ကို မွာယူေသာ အလွဴရွင္၏စိတ္၌ ကုသိုလ္စိတ္ကိုမွီ၍ အကုသိုလ္အျပစ္မ်ားျဖစ္ေနျခင္းကို ေတြ႔ျမင္းႏိုင္ျခင္းပါ။ ေနာက္ထပ္ ဥပမာတစ္ခုမွာ ငယ္ငယ္ရြယ္ရြယ္ႏွင့္  ေသဆုံးသြားခဲ့ေသာ လင္ေတာ္ေမာင္ကို လြမ္းတသသ ျဖစ္ေနရွာေသာ အမ်ဳိးေကာင္းသမီးသည္ သြားေလသူအေပၚမွာ သံေယာဇဥ္မကုန္ႏုိင္ဘဲ သူကို သတိရတိုင္း သံဃာေတာ္မ်ားအား ဆြမ္းကပ္ျခင္း၊ ပုတီးစိတ္ျခင္း၊ တရားထိုင္ျခင္း၊ အမွ်ေပးေ၀ျခင္းစေသာ ကုသိုလ္အလုပ္ မ်ားကို လုပ္ေနျခင္းမ်ဳိးပါ။ ဤျဖစ္စဥ္ကို ေကာက္ခ်က္ခ်ၾကည့္လွ်င္ သံေယာဇဥ္က အကုသိုလ္တရား (အျပစ္ ရွိေသာတရား)၊ ဆြမ္းကပ္ျခင္း၊ ပုတီးစိတ္ျခင္း၊ တရားထိုင္ျခင္းက ကုသိုလ္တရား (အျပစ္ကင္းစင္ေသာ တရား)။ ဒီျဖစ္စဥ္မ်ားကို ေထာက္ရွု၍ ကုသုိလ္တရားက အကုသိုလ္တရားကုိ ျဖစ္ခြင့္ရေအာင္ ေက်းဇူးျပဳေပးႏိုင္သလို၊ အကုသုိလ္တရားကလည္း ကုသိုလ္တရားမ်ားကုိ ျဖစ္ခြင့္ရေအာင္ ေက်းဇူးျပဳေပးျခင္းပါ။
လူအေတာ္မ်ားမ်ားဟာ ၀ိနည္းျပစ္ႏွင့္ အဘိဓမၼာျပစ္ဆိုတာကို နားလည္သေဘာေပါက္ႏိုင္ၾကေပမဲ့ သုတၱန္ျပစ္ကိုမူ သတိမထားမိ္သူေတြက မ်ားေနျခင္းပါ။ အျပစ္ဆိုတာ “လုပ္သင့္တဲ့အရာကို မလုပ္ရင္၊ မလုပ္သင့္တဲ့အရာကို လုပ္ရင္ အျပစ္ျဖစ္တယ္↔လို႔ ေျပာခဲ့ၿပီးသားပါ။ ဒီသီအိုရီအရဆိုရင္ လူအေတာ္ မ်ားမ်ားဟာ အျပစ္မကင္းႏုိင္ပါ။ အဘယ္ေၾကာင့္ဆိုေသာ္ သုတၱန္ေဒသနာေတာ္မွာ “ေကၽြးေမြးမပ်က္၊ ေဆာင္ရြက္စီမံ၊ ေမြခံထိုက္ေစ၊ လွဴမွ်ေ၀၍၊ ေစာင့္ေလမ်ဳိးႏြယ္၊ ၀တ္ငါးသြယ္၊ က်င့္ဖြယ္သား (သမီး) တို႔တာ↔တဲ့။ သိဂၤါေလာ၀ါဒသုတၱန္ေဒသနာေတာ္အရ သားသမီးမ်ားျပဳရမဲ့ တာ၀န္၀တၱရားက ငါးပါးရွိေနျခင္းပါ။ ဆိုလိုတာက သားသမီးမ်ား ျပဳရမဲ့ အလုပ္ပါ။ ဒီသုတၱန္ေဒသနာေတာ္အရ သားသမီးမ်ားသည္ မိဘမ်ားကို လုပ္ေကၽြးဖို႔ တာ၀န္ရွိသလို၊ မ်ဳိးႏြယ္ကိုလည္း ေစာင့္ထိန္းဖို႔ တာ၀န္ရွိေနျခင္းပါ။ လုပ္ထိုက္တဲ့တာ၀န္ကို မလုပ္ဘဲ ပ်က္ကြက္ေနခ့ဲမယ္ဆိုရင္ သုတၱန္ေဒသနာေတာ္အရ အျပစ္ျဖစ္ႏိုင္ျခင္းပါ။
ေနာက္တစ္မ်ဳိး သုတၱန္ေဒသနာေတာ္မွာ ဆိုထားတာက – “အနာဂတံ ဘာရံ အာ၀ဟတိ၊ အာဂတံ ဘာရံ န အာ၀ဟတိ – မက်ေရာက္တဲ့တာ၀န္ကို ေဆာင္ရြက္ရင္၊ က်ေရာက္လာတဲ့ တာ၀န္ကို ေက်ပြန္ေအာင္ မေဆာင္ရြက္ရင္ (ေရွာင္လႊဲေနရင္) အျပစ္ျဖစ္တတ္တယ္↔ဆိုတဲ့အဆုံးအမမ်ဳိးပါ။ ထိုတာ၀န္ႏွစ္ရပ္ကို ေဆာင္ရြက္ဖို႔ ပ်က္ကြက္ရင္ ဗာလ(လူမိုက္)အထိပါ ျဖစ္သြားႏိုင္ျခင္းပါ။ ဒီေန႔ တုိင္းျပည္တြင္းမွာ အခက္အခဲ မ်ားစြာႏွင့္ ရင္ဆိုင္ေနရတဲ့ အမ်ဳိးသားေရး၊ ဘာသာေရး၊ သာသနာေရးကိစၥမ်ား၊ ထုိကိစၥမ်ားကို အမ်ဳိးသားေရးစိတ္ဓာတ္ႏွင့္ ေစာင့္ထိန္းဖို႔တာ၀န္ဟာ ဘယ္သူ႔ေတြရဲ့တာ၀န္လဲဆိုတာ ေလးေလးနက္နက္ စဥ္းစားႏိုင္ၾကဖို႔ပါ။ “ေစာင့္ေလမ်ဳိးႏြယ္↔လို႔  သုတၱန္ေဒသနာေတာ္မွာ အတိအလင္း ဆိုထားတာေၾကာင့္ က်ေရာက္ေနတဲ့တာ၀န္ကို မေဆာင္ရြက္ရင္ သို႔မဟုတ္ ကိုယ္ႏွင့္မဆိုင္သလို သေဘာထာၿပီး မေဆာင္ရြက္ ႏိုင္ရင္ တုိင္းျပည္ရဲ့ အမ်ဳိးေကာင္းသား၊ အမ်ဳိးေကာင္းသမီးမ်ားအေပၚမွာ အျပစ္ေတြ က်ေရာက္လာႏိုင္ျခင္းပါ။ ဒီအျပစ္မ်ဳိးၾကေတာ့ က်ဴးလြန္လို႔ျဖစ္တဲ့ အျပစ္မ်ဳိးမဟုတ္ဘဲ၊ လုပ္သင့္၊ လုပ္ထုိက္တာကို မလုပ္လို႔ သင့္ေရာက္တဲ့ အျပစ္မ်ဳိးပါ။ ဒါမ်ဳိးကို သုတၱန္ျပစ္လို႔ ေျပာလိုတာပါ။
ေနာက္တစ္မ်ဳိးက သုတၱန္ေဒသနာေတာ္မွာ – “အဘူတံ အဘူတေတာ နိေဗၺေဌတဗၺံ၊ ဘူတံ ဘူတေတာ ပဋိဇာနိတဗၺံ – ဘုရား တရား သံဃာ ရတနာသုံးပါးရဲ့ ဂုဏ္ေက်းဇူးမဲ့တို႔ကို ေျပာဆိုေနေသာသူတို႔အား သင္တို႔ ေျပာေနေသာ ရတနာသုံးပါး၏ဂုဏ္ေက်းဇူးမဲ့တို႔သည္ မဟုတ္မွန္ေၾကာင္း၊ ဟုတ္မွန္စြာ ေျပာဆိုေနေသာ သူမ်ားကုိမူ သင္တို႔ေျပာေနေသာ ရတနာသုံးပါး ဂုဏ္ေက်းဇူးမ်ားသည္ ဟုတ္မွန္စြာ ေျပာဆိုေနေၾကာင္း ၀န္ခံေျပာဆိုႏိုင္ရမည္↔ဟု သုတၱန္ပိဋကတ္ေတာ္၌ ေဟာၾကားထား၍ လုပ္သင့္လုပ္ထိုက္သည္ကို ဗုဒၶဘာသာ ၀င္မ်ားက ျပဳလုပ္ရန္ ပ်က္ကြက္ေနခဲ့ေသာ္ သုတၱန္ေဒသနာေတာ္နည္းအရ အျပစ္မ်ားျဖစ္ေနျခင္းကို သတိမူ ႏိုင္ၾကဖို႔ပါ။ ဒီေနရာ၌ ဘုရားေလာင္း၏ စိတ္ေနစိတ္ထားမ်ားကို အားက်အတုယူသင့္ျခင္းပါ။ ဘုရားေလာင္း၏ စိတ္ဓာတ္က – အမ်ဳိးသားေရးအတြက္ဆိုရင္ ကိုယ္တိုင္က က်ဴးေက်ာ္ရန္စသူမ်ဳိးမျဖစ္ေအာင္ ေစာင့္ထိန္း ျခင္းပါ။ တဖက္သားက က်ဴးေက်ာ္ရန္စလာၿပီဆိုရင္ေတာ့ “လူျဖစ္ရင္ လူမ်ဳိးမတုံးေရး၊ ေမ်ာက္ျဖစ္ရင္ ေမ်ာက္မ်ဳိး မတုံးေရး၊ ေခြးျဖစ္ရင္ ေခြးမ်ဳိးမတုံးေရး↔ဆိုတဲ့ စိတ္ဓာတ္ႏွင့္ အမ်ဳိးသားေရးကို ကာကြယ္ေစာင့္ေရွာက္ျခင္းပါ။

အထက္ပါ သုံးသပ္ခ်က္မ်ားကို ျပန္လွန္သုံးသပ္ရလွ်င္ စာေရးသူမွာ “၀ိနည္းျပစ္↔ဆိုတာလဲ မကင္း ႏိုင္ေသးပါ။ “အဘိဓမၼာျပစ္↔ဆိုတာလဲ မကြာႏိုင္ေသးပါ။ “သုတၱန္ျပစ္↔ဆိုတာလဲ မေက်ာ္ႏိုင္ေသးပါ။ ထိုေၾကာင့္ ဂရိ ဖီလိုဆိုဖာႀကီး ဆိုကေရးတီးစ္ ေျပာခဲ့တဲ့ စကားတစ္ခြန္းကို အမွတ္ရမိျခင္းပါ။ “ေလာကမွာ ကၽြႏု္ပ္သိတာက တစ္ခုတည္းရွိတယ္။ အဲဒါကေတာ့ ကၽြႏု္ပ္မသိတဲ့အရာေတြ အမ်ားႀကီးရွိေနေသးတယ္ဆိုတဲ့ အသိတစ္ခုပါ↔တဲ့။ စာေရးသူလဲ သူ႔လုိပဲ ေျပာလိုက္ခ်င္ပါတယ္။ “ေလာကမွာ ကၽြႏု္ပ္သိတာက တစ္ခုတည္း ရွိတယ္။ အဲဒါကေတာ့ ကၽြႏု္ပ္မွာ အျပစ္ေတြ မ်ာစြာရွိေနေသးတယ္ဆိုတဲ့ အသိတစ္ခုပါ↔။ ဒီေတာ့ ဒီကမၻာမွာ (ပုထုဇဥ္တို႔ရဲ့ကမၻာမွာ) ဒီအျပစ္သုံးမ်ဳိးလုံး ကင္းႏိုင္သူဟာ သင္ကလႊဲရင္ မရွိႏိုင္ဘူးလို႔ ေျပာခဲ့ရင္ သင္က လက္ခံမွာလား။ ခ်မ္းသာစြာ အိပ္စက္ႏုိင္ၾကပါေစ။

သင့္အေၾကာင္း သင့္လုုပ္ငနး္ ေၾကာ္ျငာ သည္ေနရာမွာ ေၾကာ္ျငာႏိုုင္ပါျပီ
No tags for this post.

Related posts

အလားတူ စိတ္၀င္စားဖြယ္ရာ စာမ်ား၊ ေဆာင္းပါးမ်ား ...:Uncategorized

Comments are closed.

ေၾကာ္ျငာ … ေၾကာ္ျငာ …

စာအုပ္ျမင္ ခ်စ္ခင္ပါေစ

မိုုးမခမွာ ေၾကာ္ျငာပါ

Help MoeMaKa

မိုုးမခ Kindel Store

မိုုးမခ Kindel Store

MoeMaKa Online Store

MoeMaKa Online Store

Colorful People Memorial Place

%d bloggers like this:

မိုုးမခနဲ႔ ပတ္သက္သမွ်

ေမာင္ေမာင္စိုး၏ ႏွင္းဆီနီနီအိပ္မက္မ်ား(၁၉၇၅-၈၀) ထြက္ပါျပီ

By

ေမာင္ေမာင္စိုး၏ ႏွင္းဆီနီနီအိပ္မက္မ်ား(၁၉၇၅-၈၀) ထြက္ပါျပီ (မိုးမခ) ႏို၀င္ဘာ ၁၄၊ ၂၀၁၈ မိုးမခစာေပက ထုတ္ေ၀ျပီး...

Read more »

ဂ်ဴနီယာ၀င္းရဲ့ မိုနာလီဇာနဲ႔ ႏိုင္ငံတကာပန္းခ်ီမ်ား ခံစားမႈေဆာင္းပါး ထြက္ျပီ

By

ဂ်ဴနီယာ၀င္းရဲ့ မိုနာလီဇာနဲ႔ ႏိုင္ငံတကာပန္းခ်ီမ်ား ခံစားမႈေဆာင္းပါး ထြက္ျပီ (မိုးမခစာအုပ္စင္) ေအာက္တိုဘာ ၁၈၊ ၂၀၁၈...

Read more »

ေဒါက္တာခင္ေမာင္၀င္း(သခ်ာၤ) ၏ ေခတ္သစ္အတြက္ပညာေရး ထြက္ျပီ

By

ေဒါက္တာခင္ေမာင္၀င္း(သခ်ာၤ) ၏ ေခတ္သစ္အတြက္ပညာေရး ထြက္ျပီ (မိုးမခ) ေအာက္တိုဘာ ၁၂၊ ၂၀၁၈ မိုးမခစာေပက...

Read more »

မုိးမခမဂၢဇင္း စက္တင္ဘာ ၂၀၁၈ နဲ႔ ကာတြန္းေရစီးေၾကာင္း

By

  မုိးမခမဂၢဇင္း စက္တင္ဘာ ၂၀၁၈ နဲ႔ ကာတြန္းေရစီးေၾကာင္း ထြက္ေတာ့မယ္ (မုိးမခ) စက္တင္ဘာ...

Read more »

သင္ၾကိဳက္ႏွစ္သက္ရာ စာကို အနည္းဆုံး ၁ ေဒၚလာ လွဴျပီး မိုးမခကို ကူညီပါ

Donate while shopping on amazon

Recent Comments