ခင္လြန္း – ဦးေႏွာက္ေဖာက္စားသြားတဲ့ ေကာင္

July 2, 2016


မူရင္း ပန္းခ်ီဆရာကို ေလးစားသမႈျပဳပါတယ္

ခင္လြန္း – ဦးေႏွာက္ေဖာက္စားသြားတဲ့ ေကာင္
(သစ္ခက္သံလြင္၊ မိုုးမခ) ဇူလိုုင္ ၂၊ ၂၀၁၆

ေလာကႀကီးမွာ နာမည္ႀကီးတဲ့ေကာင္ နာမည္ရွိတဲ့ေကာင္ကသာ ဘာျဖစ္ျဖစ္ ဘာလုပ္လုပ္ထင္ေပၚ တတ္တာ လူသိမ်ားတာ ဒါက အစဥ္အလာ။ … အဲ နာမည္မရွိတဲ့ေကာင္ လူသိနည္းတဲ့ေကာင္က မထင္တာတခုခု ထလည္းလုပ္ေရာ လူေတြေရွာ့ျဖစ္ကုန္ေရာကိုယ့္လူ ေရွာ့ျဖစ္ကုန္ေရာ။ ဒါဟုတ္မွ ဟုတ္ပါ့ မလားေပါ့ေနာ။ ဒီလိုျဖစ္ၾကရတာကိုး။

၁။

အဲဒီေန႔က အလုပ္ခန္းထဲမွာ ေမာင္လူကေလးတေယာက္ ထုံးစံအတိုင္း အလုပ္ေတြနဲ႔ဗ်ာမ်ားေနတုန္း ညီေလးလိုေနတဲ့စန္းေဌးက အခန္း၀ေရွ႕ ကိုယ္တျခမ္းေပၚလာၿပီး အကို အလုပ္ရႈပ္တယ္မထင္နဲ႔၊ ေတာႀကီး ပင့္ကူျမင္ဖူးလား၊ မျမင္ဘူးရင္ လာၾကည့္လွဲ႔လို႔ေျပာတဲ့ၿပီး ခ်ာခနဲလွည့္ျပန္သြားပါတယ္။

အမွတ္တမဲ့ဆိုေတာ့ ေမာင္လူကေလးစိတ္ထဲ ဘာမွန္းသဲသဲကြဲကြဲ မသိလိုက္ပါဘူး။ ဒါေပမဲ့ မၾကား လိုက္တာလည္း မဟုတ္ပါဘူး။ ဘာကိုဆုိလိုတာလဲ ဘာဆိုင္လို႔လဲ မရွင္းတာပါ။ ကိုယ့္အလုပ္နဲ႔ကိုယ္ အာရုံနစ္ေနတုန္းဆုိေတာ့ ဒီလုိပဲျဖစ္တတ္ၾကတယ္မဟုတ္လား။

ဒါနဲ႔ပဲအခန္းအျပင္ဘက္ကိုနားစြင့္ၾကည့္လိုက္ေတာ့ ..

“ေဟ့၊ သြားမထိနဲ႔မထိနဲ႔၊ ေတာ္ေတာ္အဆိပ္ျပင္းတဲ့အေကာင္ေနာ္၊ ဘာေအာက္ေမ့လို႔လဲ၊ ေႁမြေပြး ထက္ဆုိးတယ္ ”

“ဟယ္ ပင့္ကူႀကီးက အႀကီးႀကီးပဲေနာ္ လွလိုက္တာ၊ အေမႊးေလးေတြက ကတၱီပါသားေလး က်ေနတာပဲ ”
“ေတာႀကီးပင့္ကူကြ၊ ေႁမြေဟာက္ေတာင္ ဦးေႏွာက္ေဖာက္စားတာ ”

ဒီလိုအသံေတြမ်ဳိးစုံေနရေတာ့ ေမာင္လူကေလးလည္း လုပ္လက္စအလုပ္ေတြ ခဏရပ္လုိက္ၿပီး အသံေတြ လာရာကို ထသြားလိုက္ပါတယ္။ ပင့္ကူေတြေတာ့ျမင္ဖူးေနၾကပါ။ နံရံေတြမွာ၊ မ်က္ႏွာက်က္ေတြမွာ၊ လူနဲ႔ ကင္းေ၀းေနတဲ့ အိမ္တအိမ္ရဲ႕ေခ်ာင္ကေလာင္ထဲမွာ၊ စာအုပ္စင္ေတြမွာ စသျဖင့္ ပင့္ကူေတြဟာ သူတို႔ အမွ်င္ေတြကို ကြန္ယက္လိုယွက္ၿပီး အိမ္ဖြဲ႔ေနၾကတာေတြ။

ဒါေပမဲ့ ေတာႀကီးပင့္ကူဆုိတာကိုေတာ့ ေမာင္လူကေလးလည္း တခါကမွ မျမင္ဖူးဘူးေလ။
“ ဒီမွာေလအကို၊ ၾကည့္ၾကည့္ပါအုံး ”

ေခါင္းေလးငါးလုံးဆိုင္ေနတဲ့၀ိုင္းအလယ္မွာ စန္းေဌးက ေဆာင့္ေၾကာင့္ေလးထိုင္ၿပီး ပင့္ကူကို တုတ္ေခ်ာင္းေလးတေခ်ာင္းနဲ႔ ဟိုဘက္လွည့္ၾကည့္လိုက္၊ ဒီဘက္လွည့္ၾကည့္လိုက္နဲ႔ ဖင္ျပန္ေခါင္းျပန္ လုပ္ရင္း ေမာင္လူကေလးျမင္သာေအာင္ ျပပါတယ္။

ခပ္ငယ္ငယ္ လယ္ပုစြန္လုံးေလာက္မရွိတတ္ရွိတတ္ကိုယ္ထည္မွာ လက္ေခ်ာင္းေတြ ကိုးရိုးကားယားနဲ႔ ဦးမွင္ႏွစ္ေခ်ာင္း မိုးေပၚေထာင္ၿပီး အာရုံခံေနဟန္ရွိတဲ့ ပင့္ကူႀကီးတေကာင္။ ကတၱီပါးသားလုိ အေရာင္စိုေန တဲ့ သူ႔အေမႊးသူ႔အမွ်င္ေတြက အဆိပ္ရွိတဲ့ သတၱ၀ါတေကာင္အျဖစ္ကို ဟန္လုပ္ဖုံးကြယ္ထားသလိုမ်ဳိး အျမင္ကေတာ့ လွပါဘိ။ အရြက္ဖားဖားေတြေ၀ေနတဲ့ ဂမုန္းပင္ေတြၾကားက ထြက္လာတာတဲ့။

ဘယ့္ႏွယ့္ ေတာႀကီးမ်က္မည္းထဲမွာ ရွိရမယ့္အေကာင္က ဘယ္လိုဘယ္လိုနဲ႔မ်ား ဒီၿမိဳ႕ျပမွာေရာက္ေနပါ လိမ့္ကြယ္လို႔ ေမာင္လူကေလး ေတြးလိုက္မိပါေသးတယ္။

ဘာပဲေျပာေျပာ ၿမိဳ႕ျပရိပ္သန္းေနတဲ့ဒီလိုေနရာမွာ ဒီပင့္ကူႀကီးကပဲ ၀ိုင္းၾကည့္ေနတဲ့ လူေတြကို စကား၀ိုင္း တခုျဖစ္ေစခဲ့ေတာ့ ေမာင္လူကေလးလဲ အသာၿငိမ္ၿပီးေနလိုက္ပါတယ္။

သူတို႔စကား၀ုိင္းက
ေတာႀကီးပင့္ကူဆိုတာ၊ ေတာႀကီးပင့္ကူဆိုတာ …။

၂။

ကဗ်ာဆရာအိမ္က ပန္းအိုးထဲ အဆိပ္ျပင္းတဲ့ပင့္ကူတေကာင္ေရာက္ေနတာဟာ နိမိတ္ပုံတခုဗ်လို႔ သူကိုယ္တိုင္ကဗ်ာေတြေရးေနတဲ့ ေမာင္ၿငိမ္းလူက မွတ္ခ်က္ခ်ပါတယ္။ ဒါေပမဲ့ သြားေတာ့မထိနဲ႔ေနာ္။ တုံးခနဲပဲတဲ့။

ၾကည့္ရတာ ဒီပန္းမ်ဳိးရင္းက ေတာထဲကျဖစ္မွာဗ်။ ဘာျဖစ္လို႔လဲဆိုေတာ့ ဒီေကာင္ ဥအေနနဲ႔ပါလာၿပီး ဒီေရာက္ေတာ့မွ ေပါက္တာ။ ဒါ တကယ့္ေတာႀကီးပင့္ကူမ်ဳိး။ ေတာထဲမွာ ေမ်ာက္ေတြ ဘာေတြလို အေကာင္မ်ဳိးရဲ႕ဦးေႏွာက္ကိုေတာင္ ေဖာက္စားတဲ့အေကာင္မ်ဳိးလို႔ ေတာထဲေတာင္ထဲမွာ ဆယ့္ေလးငါးႏွစ္ က်င္လည္ခဲ့ရတဲ့ ကို၀င္းကိုႏိုင္ကလည္း သူ႔အေတြ႔အႀကဳံကို ေျပာပါတယ္။

ဟုတ္ေတာ့လဲ ဟုတ္ပါရဲ႕လို႔ ေမာင္လူကေလးထင္မိပါတယ္။ တကယ္က ေတာေတာင္ေတြ ပတ္ခ်ာ ၀ိုင္းေနတဲ့နယ္စပ္ၿမိဳ႕ေလးဟာ သူ႔အက်ဳိးေပးနဲ႔သူ တေန႔ထက္တေန႔ ႀကီးထြားလာေနေပမယ့္ ေတာရဲ႕ အေငြ႔အသက္ေတြ ေတာရဲ႕ဗီဇစရိုက္ေတြက စြန္းေပက်န္ရစ္ ေနဆဲပဲဆိုတာ ဒီပင့္ကူႀကီးက ေျပာျပေနတာ မ်ဳိးပဲလို႔ ေမာင္လူကေလး ထင္မိပါတယ္။ ပန္းခ်စ္တဲ့ သူ႔သူငယ္ခ်င္း ကဗ်ာဆရာဟာ ပန္းအမ်ဳိးမ်ဳိးကို ၀ယ္ျခမ္းၿပီး အိုးနဲ႔ အလွစိုက္ထားတဲ့ေနရာမွာ ဒီပင့္ကူက ဘယ္တုန္းက ေရာက္ေနမွန္းမသိ ေရာက္ေနတာ ဆုိေတာ့ သူတုိ႔ေတြ ထင္ေၾကးကလဲ ျဖစ္ႏိုင္တာပဲလို႔ ေမာင္လူကေလး တြက္မိပါတယ္။

ဒီပင့္ကူမ်ဳိးေတြက သိပ္အဆိပ္ျပင္းတာဗ်။ သစ္ေဖာင္ေမွ်ာတဲ့လူေတြဆုိ သူတို႔ေဖာင္မွာ ဒီလို ပင့္ကူႀကီးေတြ ရွိရင္ သိပ္သေဘာက်ၾကတယ္။ ဘာျဖစ္လို႔လဲဆိုေတာ့ သစ္ေဖာင္ဆြဲရင္း ငန္းေႁမြေတြ ဒီ့ျပင့္ေႁမြေတြ ပါလာ တတ္ၾကတာဆိုေတာ့ အဲဒ့ီအေကာင္ေတြဦးေႏွာက္ကို ဒီပင့္ကူေတြက ေဖာက္ေဖာက္စားပစ္လိုက္ တာေလ။ ေဖာင္သမားေတြအဖို႔ေတာ့ မိတ္ေဆြေပါ့ဗ်ာတဲ့။ ဒါေပမဲ့ အႏၱရယ္ရွိတဲ့ မိတ္ေဆြေပါ့တဲ့။

တေလာကမွ ႏိုင္ငံေရးမႈနဲ႔ ေထာင္ကထြက္လာၿပီး ဒီဘက္ကမ္း လြတ္ေျမာက္ရာ ၿမဳိ႕ကေလးဆီကိုေရာက္ လာတဲ့ ပန္းခ်ီဆရာ ကိုတင္ကိုကိုဦးက ေျပာတာပါ။ သူက က်ေနာ္တို႔အတြက္ ပင့္ကူဆိုတာ ေထာင္ထဲမွာ ၾကည့္ရတဲ့ ဒစ္စ္ကာဗာရီေပါ့ဗ်ာ။ ပင့္ကူရယ္၊ အိမ္ေျမႇာင္ရယ္၊ ပုရြက္ဆိပ္ေတြရယ္လို႔ သူ႔အက်ဥ္းသား ဘ၀ကို ျပန္ျမင္ေယာင္ၿပီးေတာင္ ထည့္ေျပာလိုက္ပါေသးတယ္။

စန္းေဌးကေတာ့ ေတာႀကီးပင့္ကူဆိုတဲ့ေကာင္ကို တုတ္ေခ်ာင္းေလးနဲ႔ မရဲတရဲဆြၾကည့္လိုက္၊ သူမ်ားေျပာ တာနားေထာင္လိုက္နဲ႔ေနရင္း က်ေနာ္လည္း ဒီအေကာင္အဆိပ္ျပင္းတယ္ဆိုတာ ယုံတယ္ဗ်။ ခပ္ငယ္ငယ္ကၾကည့္ဖူးတဲ့ ဂ်ိမ္းစ္ဘြန္းကားတကားထဲမွာ လူဆိုးေတြက ဂ်ိမ္းစ္ဘြန္းကို ဟုိတယ္တခုမွာ ပင့္ကူတေကာင္နဲ႔လုပ္ႀကံတဲ့အခန္းတခန္းပါတယ္ေလ။ ဒီပင့္ကူက အဲဒီလိုအေရာင္မ်ဳိး။ နီညိဳညိဳႀကီး။

စန္းေဌးေျပာတာၾကားေတာ့ ေမာင္လူကေလးကိုယ္တုိင္လည္း ရုပ္ရွင္ထဲမွာလိုလို ဖတ္ဖူးခဲ့တဲ့ ၀တၴဳေတြထဲ မွာလိုလို ပင့္ကူနီေတြ အဆိပ္ျပင္းတဲ့ပင့္ကူနက္ႀကီးေတြကို ျပန္သတိရမိပါတယ္။ ဒါေပမဲ့ သူတို႔လို ပိုင္ပိုင္ႏုိင္ႏိုင္ မွတ္မွတ္ရရမရွိလွေတာ့တဲ့အတြက္ စကာ၀ိုင္းထဲ ၀င္ပါမေနျဖစ္ေတာ့ပါဘူး။ လက္ေခ်ာင္းေတြတရြရြလႈပ္ေနတဲ့ ေတာႀကီးပင့္ကူဆုိတဲ့အေကာင္ကိုသာ ဘာရယ္မဟုတ္ဘဲ ၾကည့္ေနမိ ပါတယ္။ ခဏေနေတာ့မွ လုပ္ရမယ့္အလုပ္ ေခါင္းးထဲျပန္၀င္လာတာနဲ႔ ..ကဲ ကဲ အဆိပ္သိပ္ျပင္းရင္လည္း ၾကည့္မေနနဲ႔ကြာ၊ ခပ္ေ၀းေ၀းမွာ သြားပစ္လိုက္ေခ်အုံး…လို႔ေျပာၿပီး အဲဒီ့နားက လွည့္လာခဲ့ပါတယ္။

အထူးအဆန္းဆိုေတာ့ လူေတြက အဆိပ္ေတြဘာေတြေၾကာက္ရေကာင္းမွန္းမသိ ေမ့ခ်င္ေမ့ေန တတ္တာကိုး။

၃။

ဒီလိုနဲ႔တေန႔လုံးကိုယ့္အလုပ္နဲ႔ကိုယ္ လုံးခ်ာလိုက္ရာက ညေရာက္ေတာ့မွပဲ စန္းေဌးနဲ႔ ထမင္း၀ုိင္းမွာ အတူ ထိုင္ၾကရင္း ေမာင္လူကေလးက … ဟ ဒါနဲ႔ မင့္ ပင္ကူႀကီးဘယ္ေရာက္သြားပလဲဟ လႊင့္မွ လႊင့္ပစ္ၾကရဲ႕လား ..လို႔ သတိတရ ေမးမိပါတယ္။

မပစ္ရေသးဘူးအကို၊ က်ေနာ္ဘယ္ပစ္ရမွန္းမသိတာနဲ႔ ဖန္ဗူးတခုထဲ ထည့္ထားတယ္။ မနက္က်မွ ေတာင္ေပၚလူႀကဳံရွာၿပီး ပစ္ခိုင္းမလားလုိ႔ ..လို႔ဆိုေတာ့ ေမာင္လူကေလးက ဖန္ဗူးထဲ ပိတ္ေန လို႔ေလလုံၿပီး ေသသြားပါအုံးမယ္ကြာ၊ ၾကည့္လုပ္ပါအုံးေပါ့။ စန္းေဌးကလည္း ..ႀကံႀကံဖန္ဖန္အကိုရာ ဒီလို အေကာင္မ်ဳိးေတြက ဒီေလာက္နဲ႔မေသတတ္ပါဘူး။ အဲ အကို႔တူကေတာင္ ပင့္ကူႀကီး ဗိုက္ဆာေနပဲမွာပဲ ဆုိၿပီး ပိုးေကာင္ေလးေတြ ပုလင္းထဲထည့္ေပးထားေသးတယ္။ သူစားခ်င္ စားရေအာင္တဲ့လို႔ သူ႔သားေတာ္ေမာင္ေလးကို ရည္ၫႊန္းၿပီး ေမာင္လူကေလးကို ျပန္ေျပာရွာပါတယ္။

ဒါေပမဲ့ ေမာင္လူကေလးက နည္းနည္း နားမရွင္းျပန္ဘူးေလ။ စန္းေဌးသားက ပင့္ကူႀကီး ဆာေနမွာစိုးလို႔ ပိုးေကာင္ေလးေတြ လိုက္ဖမ္းၿပီး ပုလင္းထဲထည့္ေပးထားတာဆိုတာကို နားမလည္တာ။ ပင့္ကူဆိုတာ ဘယ္လိုအစာ စားသလဲေပ့ါ။ ဒါနဲ႔ပဲ ၿမိန္႔ၿမိန္႔ႀကီးလုပ္မေနအားေတာ့ဘဲ ႏို႔ေနပါအုံး၊ ပင့္ကူက ဘာေတြစားလဲ ဘယ္လိုစားလဲကြ ..ဆုိၿပီးလုပ္ရေတာ့တာေပါ့။ ဒီေတာ့မွ စန္းေဌးက ..ဟာ အကိုကလဲ သူက အင္းဆက္ေလးေတြ ဘာေတြစားတာပဲဟာေပါ့ ..လို႔ဆိုၿပီး ေမာင္လူကေလးကို ည့ံရန္ေကာဆုိတဲ့ အၾကည့္မ်ဳိးနဲ႔ ၾကည့္လို႔။

ႏို႔၊ ဒါကေတာႀကီးပင့္ကူဆုိကြ၊ ေႁမြေတြဘာေတြရဲ႕ ဦးေႏွာက္မွစားတာဆုိလို႔ ထပ္ေက်ာ့ေတာ့ စန္းေဌးက တကယ့္စိတ္ပ်က္လက္ပ်က္ျဖစ္သြားပုံနဲ႔ အကိုရာ ဒါက ေတာႀကီးမ်က္မည္းထဲ ေရာက္ေနတာမွ မဟုတ္ တာဗ်ာ၊ ပိုးေကာင္ေလး ဘာေလးပဲစားေပါ့လို႔ဆုိၿပီး နေ၀းပေ၀းႏိုင္လွတဲ့ ေမာင္လူကေလးနားက စိတ္မရွည္ဟန္နဲ႔ ထသြားပါေလေရာ။

အဲဒီေတာ့မွ ေမာင္လူကေလးလည္း အေမးအျမန္းရပ္သြားရေတာ့တယ္။ ဟုတ္တာေပါ့။ ဒီအကာင္ႀကီးက ဒီလုိပဲ အင္းဆက္ေလးေတြစားၿပီး ကဗ်ာဆရာရဲ႕ရြက္လွပန္းအိုးထဲမွာ ၿငိမ္ၿငိမ္ ကုပ္ ကုပ္ ေန ခဲ့မွာေပါ့။ အခက္အရြက္ေတြဖားဖားေ၀ေနတဲ့ၾကားမွာ သူ႔ကိုမျမင္ေအာင္ေနခဲ့တာ ေနမွာေပါ့လို႔ေတြးမိတယ္။
ေနာက္ၿပီး ပင့္ကူဆုိတဲ့ေကာင္မ်ဳိးက အင္းဆက္ပိုးလိုအေကာင္မ်ဳိးကို တကုိယ္လုံး ကၽြတ္ကၽြတ္ ၀ါးစားတာမ်ဳိး မဟုတ္ဘဲ ဦးေႏွာက္ကိုသာေရြးၿပီး ေဖာက္စားတတ္ၾကတာကလား။ အင္း အင္း အင္းလို႔ ကိုယ့္အေတြးနဲ႔ ကိုယ္ ေမာင္လူကေလးတေယာက္ ေခါင္းတညိတ္ညိတ္လုပ္ကာ ထမင္း၀ိုင္းက ထလာပါတယ္။

ထမင္းစားၿပီးခါစ ခံတြင္းခ်င္ေလးေျပေအာင္ ေဆးေပါ့လိပ္ေလးေတာ့ ဖြာလိုက္အုံမွပဲဆိုၿပီး အျပင္ထြက္ လာေတာ့ ေတာက္တိုမယ္ရေတြတင္ထားတဲ့စင္ေလးတခုေပၚမွာ ဖန္ဗူးတခုထဲထည့္ထားတဲ့ ေတာႀကီး ပင့္ကူဆိုတဲ့ေမာင္မင္းႀကီးသားကို ေျခကားယားလက္ကားယားနဲ႔ ျမင္လို႔ ဘာရယ္မဟုတ္ ၾကည့္လိုက္မိ ပါေသးတယ္။ ဖန္ဗူးထဲမွာေတာ့ စန္းေဌးသားေလးက သူဖို႔အစာအျဖစ္ ဆက္သထား ရတဲ့ လက္မ အရြယ္ေလာက္ အင္းဆက္ပိုးေကာင္ေလးတေကာင္လဲ လႈပ္တုတ္လႈပ္တုတ္။

ဘာ ေကာင္မွန္းညာေကာင္မွန္းေတာ့ ေမာင္လူကေလးလည္း မသိပါဘူး။ ေနာက္ေခ်းပိုးလိုလို အခြံမာမာ အမ်ဳိးအစားထဲက အင္းဆက္ပိုးအႀကီးစားတေကာင္။

စန္းေဌးသားေလးက ကေလးအေတြးနဲ႔ သူ႔ဘာသာဖမ္းထည့္ထားတာ။ ကုိယ္ခ်င္းစာတရား ေပါ့ ေလ။ ပင့္ကူႀကီး ဆာရွာမွာစိုးလုိ႔တဲ႔။ ေမာင္လူကေလးကေတာင္ထပ္ၿပီး ကပ္ကပ္သပ္သပ္ေတြးမိေသး တာ။ ေရဆာရင္ေသာက္ဖုိ႔ ေရခြက္ေလးလဲ ခပ္ထားေပးလိုက္ေပါ့ကြာလို႔။

၄။

“ အကိုအကို ထထ ဒီမွာလာၾကည့္ပါအုံး ”

မနက္အိပ္ရာကထမယ္ႀကံကာရွိေသး စန္းေဌးအလန္႔တၾကားလာႏိႈးတာနဲ႔ ေမာင္လူကေလးလည္း ပ်င္း ေၾကာေတာင္မဆန္႔အားဘဲ ..ဟ ဘာျဖစ္ကုန္ျပန္ပလဲဟ ..ဆိုတဲ့စိတ္နဲ႔ ပုဆိုးစြန္ေတာင္ဆြဲၿပီး သူေခၚ တဲ့ေနာက္ ကမမ္းကတမ္း လုိက္သြားပါတယ္။

အိပ္ရာကထခါစမို႔ မ်က္လုံးက ေကာင္းေကာင္းမွၾကည့္မေကာင္းေသးခင္ စန္းေဌးက .. ကဲ ဒီမွာၾကည့္ အကိုေရ ေသေသခ်ာခ်ာၾကည့္ …ဆိုလို႔ၾကည့္လိုက္ေတာ့ မေန႔က ေတာပင့္ကူႀကီးထည့္ထားတဲ့ဖန္ဗူး။

ေအးေလ ဘာျဖစ္လို႔လဲကြ၊… ေမာင္လူကေလးကမရွင္းဘူး။ ပင့္ကူကိုဖမ္းထည့္ထားတာ ဘာျဖစ္လို႔လဲေပ့ါ၊ လြတ္မ်ားလြတ္သြားသလား။ ေခ်ာင္တေခ်ာင္ေခ်ာင္ထဲမွာခုိၿပီး လူေတြကိုမ်ား ဒုကၡေပးမွာ စိုးလို႔လားေပါ့။

“ ဟာ အကိုကလဲ ေသေသခ်ာခ်ာၾကည့္ၾကည့္ပါအုံး။ ေနာက္မွေျပာ ”

စန္းေဌးဆိုလိုခ်င္တာကိုသိဖို႔ ေမာင္လူကေလးလည္း မ်က္လုံးကိုအားထိုးၿပီးၾကည့္တဲ့အေနနဲ႔ မ်က္ေမွာင္ႀကီး ၾကဳတ္ကာ ေသေသခ်ာခ်ာထပ္ၾကည့္လိုက္ေတာ့ ..
ေတာႀကီးပင့္ကူဆိုတဲ့ေကာင္က မလႈပ္မေျခာက္ၿငိမ္လို႔။

သူ႔အစာဆိုၿပီး ဖမ္းထည့္ထားတဲ့ အင္းဆက္ပိုးေကာင္ကေတာ့ သူ႔ရဲ႕ဦးမွင္ႏွစ္ေခ်ာင္းကို တေထာင္ေထာင္ တကားကားလႈပ္လို႔။

အကိုေရ၊ ပင့္ကူႀကီးကို အဲ့ဒီ့ေကာင္က ဦးေႏွာက္ေဖာက္စားလိုက္လို႔ ေသၿပီဗ်။ အဲဒါ အကို႔ကိုေခၚျပတာတဲ့။

ေမာင္လူကေလးလည္း ျမတ္စြာဘုရားလို႔ အသံထြက္ေအာင္တမိလိုက္ရုံမက မ်က္လုံးအျပဴးသားနဲ႔ မွင္တက္မိလ်က္သားေပ့ါဗ်ား။

ခင္လြန္း
၂၅၊ ေမ၊ ၂၀၀၅

စုံန႔ံသာစာေပအႏုပညာမဂၢဇင္း
အတြဲ၁၊ အမွတ္ ၁၀၊
ေအာက္တိုဘာ ၂၀၁၄ တြင္ေဖာ္ျပၿပီးျဖစ္ပါသည္။


သင့္အေၾကာင္း သင့္လုုပ္ငနး္ ေၾကာ္ျငာ သည္ေနရာမွာ ေၾကာ္ျငာႏိုုင္ပါျပီ
No tags for this post.

အလားတူ စိတ္၀င္စားဖြယ္ရာ စာမ်ား၊ ေဆာင္းပါးမ်ား ...:၀တၳဳတို, ခင္လြန္း

Comments are closed.

ေၾကာ္ျငာ … ေၾကာ္ျငာ …

စာအုပ္ျမင္ ခ်စ္ခင္ၾကပါေစ …

မုိးမခ လစဥ္ထုတ္မဂၢဇင္း စက္တင္ဘာ ၂၀၁၇ ထြက္ၿပီ

မိုုးမခမွာ ေၾကာ္ျငာပါ

မိုုးမခကိုု အိမ္အေရာက္ ပိုု႔ေပးမည္

Help MoeMaKa

မိုုးမခမာတိကာစဥ္

%d bloggers like this:

ေၾကာ္ျငာရန္ …

မိုုးမခနဲ႔ ပတ္သက္သမွ်

မိုးမခမဂၢဇင္း ေနာက္ဆံုးထုတ္ကို WE မွာ ဝယ္ပါ

By

မိုးမခမဂၢဇင္း ေနာက္ဆံုးထုတ္ကို WE မွာ ဝယ္ပါ (မုိးမခ) စက္တင္ဘာ ၂၀၊ ၂၀၁၇...

Read more »

မိုးမခထုတ္ ေမာင္စြမ္းရည္စာအုပ္ WE မွာ ဝယ္ပါ

By

မိုးမခထုတ္ ေမာင္စြမ္းရည္စာအုပ္ WE မွာ ဝယ္ပါ (မုိးမခ) စက္တင္ဘာ ၂၀၊ ၂၀၁၇...

Read more »

မုိးမခ ၾသဂတ္စ္ ထြက္ၿပီ

By

မုိးမခ ၾသဂတ္စ္ ထြက္ၿပီ ၾသဂတ္စ္ ၁၅၊ ၂၀၁၇ ျပည္တြင္း ျပည္ပ ကေလာင္ရွင္ေတြရဲ႕...

Read more »

မုိးမခ ဇူလုိင္ ထြက္ပါၿပီ …

By

မုိးမခ ဇူလုိင္ ထြက္ပါၿပီ … (မုိးမခ) ဇူလုိင္ ၁၈၊ ၂၀၁၇ မုိးမခ...

Read more »

သင္ၾကိဳက္ႏွစ္သက္ရာ စာကို အနည္းဆုံး ၁ ေဒၚလာ လွဴျပီး မိုးမခကို ကူညီပါ

Recent Comments

က႑မ်ားအလိုက္

Maung Swan Yi Myanmar Now ကခ်င္ ကမ္လူေဝး ကာတြန္း Joker ကာတြန္း OKKW ကာတြန္း ကုိေခတ္ ကာတြန္း ဇာနည္ေဇာ္၀င္း ကာတြန္း ညီပုေခ် ကာတြန္း ညီေထြး ကာတြန္း မုိးသြင္ ကာတြန္း သြန္းခ ကာတြန္း ေဆြသား ကာတြန္း ေရႊဗုိလ္ ကာတြန္း ေရႊလူ ခက္ဦး စုိးေနလင္း ဆန္ဖရန္ ဇင္လင္း ဇာနီၾကီး ထက္ေခါင္လင္း (Myanmar Now) ထင္ေအာင္ ဒီလူည နရီမင္း မင္းကုိႏုိင္ မာမာေအး မိုးသြင္ ရခိုုင္ လင္းခါး လင္းသက္ၿငိမ္ သြန္းခ အင္တာဗ်ဴး အရွင္စႏၵိမာ (မြန္စိန္ေတာရ) အိခ်ယ္ရီေအာင္ (Myanmar Now) ဦးကိုနီ ေက်ာ္ေမာင္ (တုိင္းတာေရး) ေဆာင္းျဖဴ ေန၀န္းနီ (မႏၱေလး) ေမာင္စုိးခ်ိန္ ေမာင္ဥကၠလာ ေမာင္ေမာင္လတ္ (ေရႊအင္းေလးစာေပ) ေသာင္းေျပာင္းေထြလာ ျပည္တြင္းစစ္ ၂၁ ရာစု ပင္လံု ၿဖိဳးသီဟခ်ဳိ (Myanmar Now)
က႑မ်ားအလိုက္ မာတိကာစဥ္