ေမာင္ေမာင္စုိး ● ႏွင္းဆီနီနီ အိပ္မက္မ်ား – အပိုင္း (၂၁)

May 1, 2017

ေမာင္ေမာင္စုိး ● ႏွင္းဆီနီနီ အိပ္မက္မ်ား – အပိုင္း (၂၁)

(မုိးမခ) ေမ ၁၊ ၂၀၁၇

● ခ်ီတက္ျခင္း
အေရွ႕ေျမာက္အေျခခံေဒသသုိ႔ေရာက္ရွိၿပီး မန္႐ႈိးမွ မုန္းကိုးသုိ႔ ႏွစ္ရက္လမ္းေလွ်ာက္ျခင္းမွ စစ္ခ်ီတက္ျခင္းအစျပဳသည္။ ထို စဥ္က ေသနတ္ေတြ က်ည္ဆံေတြ လက္ပစ္ဗံုးေတြမပါေသးသျဖင့္ ေပါ့ပါးေသးသည္ဟု ဆိုရမည္။ ယခုအႀကိမ္မွစ၍ စစ္ လက္နက္ပစၥည္း ခ်ပ္ဝတ္တန္ဆာအစုံႏွင့္ဆိုေတာ့ သိပ္မသက္သာလွေပ။ ထုိ႔အျပင္ တပ္ဖြဲ႕ႏွင့္ဆိုေတာ့ တပ္ဖြဲ႕ရည္မွန္းခ်က္ ျပည့္ေအာင္ အမွီလိုက္ရေတာ့သည္။ မေလွ်ာက္နိုင္လည္း ေရာက္ေအာင္ေလွ်ာက္ရေတာ့သည္။

စတင္ထြက္ခြါသည့္ေန႔က မုန္းယားတြင္ ညအိပ္သည္။ ဒုတိယေန႔ကမုန္းေဟာင္အေက်ာ္က ရြာတရြာတြင္ျဖစ္သည္။ CPB တပ္ဖြဲ႕ထုံးစံက မနက္မိုးလင္းသည္ႏွင့္ ထမင္းခ်က္စားသည္။ ၿပီးသည္ စတင္ထြက္ခြာသည္။ ညေန ၃ နာရီ ၄ နာရီခန္႔မွ နား၍ ထမင္းခ်က္စားသည္။ ရြာစဥ္နီးလွ်င္ လမ္းသာလွ်င္ ဆက္ထြက္ၿပီး မုိးခ်ဳပ္မွ နားတတ္သည္။ သုိ႔မဟုတ္ပါကလည္း ည ေနထမင္းခ်က္စားၿပီးေနာက္ အနားယူေတာ့သည္။ လမ္းခရီးတြင္ တနာရီေလွ်ာက္ၿပီးတိုင္း အနည္းဆံုး ၅ မိနစ္ခန္႔ အနား ေပးတတ္သည္။ ၂ ရက္ေလာက္ လမ္းေလွ်ာက္ခ်ီတက္ၿပီးေနာက္ တပ္ဖြဲ႕ခ်ီတက္ျခင္းသေဘာကို အနည္းငယ္သေဘာ ေပါက္လာသည္။

ခရီးစဥ္တေလ်ာက္ မိုးေရထဲ ရြံ႕ဗြက္ထဲတြင္ တဘိုင္းဘိုင္းလဲရင္း ေတာင္ဆင္းေတာင္တက္မ်ားစြာ စတင္ခ်ီတက္ရသည့္ မိမိတုိ႔အတြက္ သိပ္မသက္လွ။ မနက္ပိုင္းတြင္ အမ်ားႏွင့္နည္းတူ ေလွ်ာက္ႏိုင္ေသာ္လည္း တျဖည္းျဖည္းက်လာၿပီး နာသည့္ ေနရာ ထမင္းစားမည့္ေနရာသုိ႔ ေနာက္ဆံုးမွသာေရာက္ေတာ့သည္။ မိမိတုိ႔အား အေတြ႕ၾကံဳ မရွိေသးသည့္ရဲေဘာ္သစ္မ်ားျဖစ္ ၍ ထမင္္းခ်က္တာဝန္မွ ယာယီကင္းလြတ္ခြင့္ေပးထား၍ ေတာ္ေသးသည္။ ညေနတြင္ ေနာက္ဆံုးမွ နားသည့္ေနရာသုိ႔ ေရာက္သည္ႏွင့္ ေရာက္သည္ႏွင့္ မလႈပ္နိုင္ နံရံမွီ၍ နားေနရသည္။ ေျခေထာက္မ်ားလည္း နာက်င္ေနျပီ။ ေရာက္သည္ႏွင့္ ေရစိုေနသည့္ စစ္ဖိနပ္ႏွင့္ စစ္ေျခအိတ္ကို ဆြဲခြၽတ္လိုက္ရသည္။ ဖိနပ္ ေျခအိတ္ႏွင့္ ေျခဖဝါးမွ အေတာ္ဆိုးဝါးသည့္ အနံ႔ကိုရ သည္။ အျခားသူမေျပာႏွင့္ ကိုယ္ဘာသာကိုယ္ေတာင္ မခံႏိုင္ေပ။

မိုးတစိမ့္စိမ့္ရြာေနသည္ေအာက္တြင္ ေရစိုေနသည့္ ဖိနပ္ႏွင့္ေျခအိတ္ကို ေျခာက္ေသြ႕ေအာင္ မီးကင္ရသည္။ အေတြ႕အၾကံဳရွိ ရဲေဘာ္မ်ား ေျပာျပသည့္အတိုင္း အိမ္ရွင္ထံမွ ဇလုံတလုံးငွား ေရေႏြးပူပူကို ဆားထည့္ေရေအးစပ္၍ နာက်င္ေနေသာ ေျခ ေထာက္ကို စိမ္ရသည္။ ေရေႏြးစိမ္ၿပီးလွ်င္ေတာ့ အေတာ္ေလး ေပါ့ပါးသက္သာသြားသည္။ ေနာက္တေန႔မနက္အတြက္ ခြန္အားျပန္ျဖစ္သည္။ တေနကုန္ပင္ပမ္းလာ၍ ညဘက္အိပ္လိုက္ရင္ေတာ့ တုန္းကနဲအိပ္ေပ်ာ္သည္။ အလားတူပင္ ပင္ပမ္း ေန၍ အသားမပါ ဆီမပါအသီးအရြက္ဟင္းႏွင့္ စား၍လည္းေကာင္းေကာင္းစားဝင္သည္။

တတိယေန႔တြင္ တပ္ဖြဲ႔ဝင္မ်ား သိပ္ေနာက္မက်န္ရန္ သတိေပးပါသည္။ မိမိတုိ႔ုျဖတ္သြားမည့္လမ္းမွာ တာမိုးညဲ နားလယ္ အေပၚဘက္မွ ကပ္သြားရမည္ျဖစ္ရာ မဆလအစိုးရ စစ္ေၾကာင္းတပ္စြဲထားရာေနရာမ်ားႏွင့္ နီးကပ္ေနၿပီး အစိုးရစစ္ေၾကာင္း မ်ား ရံဖန္ရံခါ ဝင္ေရာက္လႈပ္ရွားသည့္လမ္းေၾကာင္းေပၚမွျဖတ္သြားရမည္ျဖစ္သည္။ မိမိတုိ႔က ေနာက္တန္းမွ ေရွ႕တန္းသုိ႔ အင္အားျဖည့္အဖြဲ႕သာျဖစ္ရာ အင္အား ၁ဝ ေယာက္ေက်ာ္သာ ရွိသည္။ တပ္ဖြဲ႕ကို တာဝန္ယူသူမ်ားကေတာ့ ရြာလူၾကီးမ်ား ထံမွ သတင္းရယူထားၿပီးျဖစ္ပုံရသည္။

မိုးဖြဲဖြဲက ရြာလိုက္တိတ္လိုက္ႏွင့္ျဖစ္သည္။ မိုးတိတ္ေသာ္လည္း မိုးျမဴႏွင္းမ်ားက ေဖြးေဖြးလႈပ္ေန၍ ေရွ႕တလံအကြာ ေလာက္သာ ေတြ႕ရသည္။ ပိန္းပိတ္ေအာင္ ဆြတ္ဆြတ္ျဖဴေနေသာ ျမဴႏွင္းကိုေဖာက္၍ အေဝးကိုမျမင္ရ။ သုိ႔ေသာ္ တခ်က္ တခ်က္ မိုးႏွင္းျမဴအုပ္တုိ႔ လြင့္ပါးသြားပါက ခပ္လွမ္းလွမ္းသုိ႔ရိပ္ကနဲလွမ္းျမင္ရသည္။ သုိ႔ေသာ္ သိပ္မၾကာလိုက္မီ ေနာက္ျမဴ ႏွင္းျဖဴ ျဖဴအုပ္က တိုး၍ဝင္လာျပန္သည္။ ထိုသုိ႔ေသာရာသီဥတုႏွင့္ အစိုးရတပ္လႈပ္ရွားမႈအေျခအေနေအာက္တြင္ လူသိပ္မ ျပတ္ရဲခ့ဲ။ တတ္နိုင္သေလာက္ကပ္လိုက္ရသည္။ ေတာ္ေသးသည္မွာ ထိုေန႔က ျဖတ္ေလွ်ာက္ရသည့္ ေတာင္ေၾကာ၏ ေျမ သားမွာ မာသည္။ ေက်ာက္ေတာင္သဖြယ္ ေတာင္ေၾကာျဖစ္၍ ဗြက္႐ုန္းစရာမလိုခ့ဲေပ။

ထိုအခိုက္ မိမိတုိ႔ေရွ႕မွ ေသနတ္သံတခ်က္ ေပၚထြက္ခ့ဲသည္။ တိတ္ဆိတ္ေနေသာ ေတာင္ေၾကာတေလ်ာက္ ေသနတ္သံက ဟိန္း၍ ပဲ့တင္႐ိုက္သြားသည္။ တပ္ရင္းမွဴးက မိမိတုိ႔ လက္ဟန္ျဖင့္ ရပ္တန္႔ရန္ အခ်က္ျပလိုက္ၿပီး သူ႔ေဘးနားမွ ရဲေဘာ္တ ေယာက္၏ အမ္ ၂၂ ေသနတ္ကိုယူ၍ ေရွ႕သုိ႔တက္သြားသည္။ ေနာက္မွာက်န္ခ့ဲေသာ မိမိတုိ႔ကေတာ့ ေသနတ္ကိုတင္းတင္းဆုပ္၍ေတာင္ေစာင္းတြင္ကပ္ကာ ေရွ႕ကိုအာ႐ံုစိုက္ေနၾကသည္။ ျမဴႏွင္းမ်ားပိတ္ေန၍ ဘာမွမျမင္ရ၍ ထြက္လာသည့္အသံကို သာ နားစြင့္ေနရသည္။ ရင္တုိ႔တဒိတ္ဒိတ္ ခုန္ေနေတာ့၏။ ၁၉၇၄ ဇြန္ ၆ ရက္ေန႔ သမိုင္းဘာတာေရွ႕က ေသနတ္မ်ားကို သတိရမိသည္။ ထိုတုန္းက ေျပးလႊားခ့ဲရသည္ကို သတိရမိသည္။ ခုေတာ့ ေျပးဖုိ႔မလိုေတာ့။ မိမိလက္ထဲရွိ ေသနတ္ကို ဆုပ္ကိုင္ၿပီး ေရွ႕ကို ရဲရဲၾကည့္နိုင္ေပျပီ။

အတန္ငယ္ၾကာမွ ေရွ႕မွစကားေျပာသံမ်ားၾကားရၿပီး ေရွ႕သုိ႔ဆက္လာရန္ အဆင့္ဆင့္အခ်က္ျပၾကသည္။ သုိ႔ႏွင့္ ေရွ႕အေကြ႕ ေရာက္ေတာ့ လမ္းအေပၚေတာင္ေစာင္းမွ ရဲေဘာ္တေယာက္ အေကာင္တေကာင္ဆြဲခ်လာသည္ကို ေတြ႕ရသည္။ အလြန္ ေတာက္ပသည့္ စိမ္းဖန္႔ဖန္႔မ်က္လုံးႏွင့္ ဝဖီးေနေသာ ေတာေခြးတေကာင္ျဖစ္သည္။ ဝံပုေလြႏွင့္ ခပ္ဆင္ဆင္တူသည္။ ေရွ႕မွ ပိြဳင့္သြားေနေသာရဲေဘာ္မွ ေတာင္ေစာင္းရွိ ေတာေခြးတေကာင္ကို ေတြ႕၍ ပစ္ခ် လိုက္ျခင္းျဖစ္သည္။ ရဲေဘာ္အားလုံးအတြက္ အသားဟင္းတခြက္ေတာ့ရေခ် ျပီျဖစ္သည္။

ထိုေန႔က ေန႔လည္ ၂ နာရီခန္႔တြင္နားၿပီး ထမင္းခ်က္စားသည္။ ထိုရြာ တြင္အိပ္မည္မဟုတ္သျဖင့္ ရြာျပင္က ဘုန္းၾကီးေက်ာင္း ဇရပ္ပ်က္တေဆာင္တြင္ ေခတၲနားၿပီး ထမင္းခ်က္စားၾကသည္။ ရဲေဘာ္တေယာက္က ေတာေခြးကို လ်င္ျမန္စြာဖ်က္ၿပီး လိုက္ေဝသည္။ ခက္သည္က မိုးက ရက္ဆက္ရြာထားသျဖင့္ ခဏတျဖဳတ္အတြင္း ထင္းေျခာက္ရွာမရၾက။ ထင္းစုိေတြႏွင့္ မီးခိုးတအူအူႏွင့္ ထမင္းခ်က္ရသည္။ ေတာေခြးသားကို ဆားနယ္ၿပီး တုတ္ထိုးကာ ထိုမီး မေတာက္တေတာက္ မီးဖိုေဘးတြင္ ကင္ရသည္။ ခဏေနထြက္မည္ဆိုေတာ့ ကမန္းကတမ္း ထမင္းစားရသည္။ ထမင္းက က်က္သည္ဆိုရံုျဖစ္၍ ေတာ္ေသး သည္။ အသားကင္ကေတာ့ ကိုက္လိုက္ေတာ့ အသားတုံအလယ္တြင္ ေသြးတရဲရဲႏွင့္။ ဘိုဆန္လြန္းေပစြဟုသာ ဆိုရေပမည္။

တကယ္ေတာ့ တပ္ရင္းမွဴးႏွင့္အဖြဲ႕က ေရွ႕တန္းတြင္ က်င့္သားရေန၍ျမန္ဆန္သည္။ မိမိတုိ႔ကို ကိုျမေအာင္ႏွင့္ စားအိုးတြဲေပး ထားရာ မိမိတုိ႔က လည္းအေတြ႕အၾကံဳ မရွိ။ ကိုျမေအာင္ႏွင့္ သူရဲေဘာ္မ်ားကလည္း ေနာက္တန္းတြင္ အေနၾကာေနသည္ျဖစ္ ရာ ေလးလံေႏွးေကြးေနျခင္း ျဖစ္သည္။ အေတြ႕ အၾကံဳႏွင့္ အေလ့အက်င့္သည္ ေရွ႕တန္းစစ္မ်က္ႏွာတြင္ အလြန္ပင္ အေရး ပါလွသည္။

ထိုညက ညေနေစာင္းမွ ပေလာင္ရြာေလးတရြာသုိ႔ေရာက္ၿပီး ညအိပ္သည္။ ထိုရြာကေလးအား မမွတ္မိေတာ့ေသာ္လည္း မွတ္မွတ္ရရ ျမင္ကြင္းတခုေတာ့ ၾကံဳခ့ဲရသည္။ ထိုပေလာင္အိမ္ေလး၏ ဧည့္ခန္းမီးဖိုေဘးတြင္မီးလႈံရင္း ေျခအိတ္မ်ား ဖိနပ္ မ်ားမီးကင္ရင္း ေရေႏြးၾကမ္းေသာက္ရင္း မိမိတုိ႔ ေထြရာေလးပါးေျပာဆိုၾကသည္။ ထိုစဥ္ အိမ္ရွင္မိသားစုက ထမင္းစားရန္ျပင္ ဆင္ၿပီး မိမိတုိ႔အား ထမင္းစားေခၚေသးသည္။ ဘာသာစကားကမေပါက္သျဖင့္ ေျခဟန္လက္ဟန္ႏွင့္ပင္ မိမိတုိ႔စားၿပီးေၾကာင္း ေျပာလိုက္ရသည္။

မီးခြက္ေလးတလုံး၏ေဘးတြင္ ပေလာင္မိသားစု ထမင္းဝ္ိုင္းၾကသည္။ လင္မယား ၂ ေယာက္ ၁ဝ ႏွစ္ ေအာက္ခန္႔ သားငယ္ သမီးငယ္ ၂ ေယာက္ ေပါင္း ၄ ေယာက္သည္ ႏွီးေဒါင္းလန္းတခုအား ဝိုင္းထိုင္လိုက္ၾကသည္။ ႏွီးေဒါင္းလန္းထဲတြင္ ထမင္း ေရာ ဟင္းေရာ ထည့္ပုံထားၿပီး မိသားစုေလး ေယာက္လက္ဆံုႏႈိက္စားသည့္ျမင္ကြင္းသည့္ မိမိအတြက္ ပထမဆံုးျမင္ ဘူး ခ့ဲေသာျမင္ကြင္းျဖစ္သည္။ ႏွီးေဒါင္းလန္းထဲတြင္ မည္သည့္ပန္းကန္လုံုးမွမပါ။ ဇြန္းတေခ်ာင္းမပါ။ ခ်က္ထားေသာ ထမင္းဟင္း မ်ားကို ႏွီးေဒါင္းလန္းထဲတြင္ထည့္၍ မိသားစုေလးေယာက္ ဝိုင္းဖြဲ႕စားေသာက္ၾကျခင္းျဖစ္သည္။ လက္ေရတျပင္တည္း ႏွီး ေဒါင္းလန္းၾကီးရဲ့အလယ္။ လက္ရည္တျပင္တည္း ေရွးကထက္ ပိုခ်စ္ၾကတယ္ဆိုသည့္ သီခ်င္းစာသားကို ယခုမွပင္ လက္ ေတြ႕ ျမင္ရ သေဘာေပါက္နားလည္ခ့ဲရေပသည္။

မနက္မိုးလင္းေတာ့ အိမ္ကျပင္ထြက္လိုက္ေတာ့ မိုးသားမ်ားအုံ႔ေနေသာ္လည္း ျမဴကင္းရွင္းေန၍ ျမင္ကြင္းကရွင္းေနသည္။ မိမိတုိ႔ညအိပ္သည့္ပေလာင္ရြာကေလးက ေတာင္ေၾကာတဖက္ထိပ္တြင္ရွိသည္။ ရြာ၏ေအာက္ဖက္ ေတာင္တေလ်ာက္ေကြ႕ ဝိုက္ နိမ့္ဆင္းသြား ေလွခါးထစ္လယ္မ်ားကို ေတြ႕ရသည္။ တဖက္ေတာင္ေၾကာမွလည္း ေလွခါးထစ္လယ္မ်ား ေတြ႕ရသည္။ တေဝါေဝါထိုးစီးေနသည့္ ေတာင္က်ေခ်ာင္းမ်ားကို ေတာင္ၾကားမ်ားတြင္ေတြ႕ရသည္။ မိုးတြင္ခ်ိန္ခါျဖစ္၍ ေရစီးက မညင္သာ လွေပ။

သုိ႔ႏွင့္ ထိုရြာမွထြက္သည္ႏွင့္ ေတာင္ဆင္းျဖစ္သည္။ ၿပီးလ်င္ေနာက္တေတာင္ျပန္တက္ရသည္။ ဤသုိ႔ႏွင့္ တေတာင္ဆင္း တေတာင္တက္ျဖင့္ စတုတၳေန႔ခရီးဆက္ရသည္။ ေန႔လည္ပိုင္းတြင္ ေတာင္ေၾကာေပၚက ကခ်င္ရြာ တြာသုိ႔ ေရာက္သည္။ ထိုရြာတြင္ မိမိတုိ႔ CPB တပ္မဟာ ၂ မွတပ္ဖြဲ႕ဝင္တခ်ဳိ႕ကို ေတြ႕ရသည္။ အသားျဖဴ ျဖဴ ကိုယ္လုံးကိုယ္ေပါက္ ခပ္ေတာင့္ေတာင့္ စစ္ယူနီေဖါင္း စစ္ခ်ပ္တံဆာမ်ားကို ေသသပ္စြာဝတ္စားထားၿပီး အမ္ ၂၂ တလက္လြယ္ထားသည့္ ရဲေဘာ္တေယာက္က ရြာလယ္လမ္းကေစာင့္၍ မိမိတုိ႔အားႏႈတ္ဆက္သည္။

“ဗမာရဲေဘာ္ေတြပါတယ္ဆိုလို႔ ေစာင့္ေနတာဗ်။ က်ေနာ့နာမည္ ဉာဏ္ထြန္းပါ” ဟု ဆိုသည္။ မိမိတုိ႔အား ဝမ္းသာအားရ လက္ဆြဲႏႈတ္ဆက္ၿပီး “ေအးဗ်ာ ေနာက္မွ ေအးေအးေဆးေဆး စကားေျပာၾကတာေပါ့။ သိပ္မၾကာေတာ့ပါဘူး။ ေနာက္တနာ ရီဆိုရင္ ခင္ဗ်ားတုိ႔ တပ္မဟာ႐ံုးေရာက္ပါျပီ” ဟု ဆိုပါသည္။ သူတုိ႔တပ္ခြဲကား တပ္မဟာ႐ံုးစိုက္ရာႏွင့္ တနာရီအကြာတြင္ ကာကင္းယူထားသည့္အဖြဲ႕ ျဖစ္သည္။ တပ္မဟာ ၂ တြင္ ရွိေသာ ရဲေဘာ္အမ်ားစုၾကီးမွာ ေဒသခံရဲေဘာ္မ်ားသာျဖစ္ေလရာ မိမိတုိ႔ ဗမာရဲေဘာ္မ်ားႏွင့္ေတြ႕၍ ဝမ္းသာေနဟန္တူသည္။ မိမိတုိ႔လည္း တလမ္းလုံးရြာမ်ားတြင္ ဘာသာစကားမေပါက္ခ့ဲ၍ ဗမာလိုေျပာ၍ရသူႏွင့္ေတြ႕၍ ဝမ္းသာမိသည္။ မိမိတုိ႔အား လက္ျပ၍ က်န္ရစ္ခ့ဲေသာ ရဲေဘာ္ဉာဏ္ထြန္းအား မိမိတုိ႔ ပထမ ဆံုးႏွင့္ေနာက္ဆံုးဆံုေတြ႕ခ့ဲျခင္းျဖစ္သည္ကို မိမိတုိ႔ ထိုစဥ္ကမသိခ့ဲပါ။

ရဲေဘာ္ဥာဏ္ထြန္းေျပာလိုက္သည့္အတိုင္းပင္ ေနာက္တနာရီခန့္ၾကာေသာ ေတာင္ေၾကာၾကီးတခု၏ထိပ္တြင္ရွိေသာ ရြာၾကီးတရြာသုိ႔ေရာက္သည္။ဆိုက္ေခါင္ဟုေခၚေသာ ပေလာင္ရြာၾကီးျဖစ္သည္။ ရြာထဲဝင္သြားသည္ႏွင့္အိမ္တိုင္းအိမ္တိုင္းတြင္ ယူနီေဖါင္း မိမိတုိ႔တပ္မွရဲေဘာ္မ်ားကို ေတြ႕ရသည္။တပ္ရင္းမွဴးႏွင့္အဖြဲ႕ကို သိၾကသျဖင့္ ႏႈတ္ဆက္ၾကသည္။ စကားသံမ်ား ဆူညံေနသည္။ မိမိတုိ႔ကိုေတာ့ ရဲေဘာ္သစ္မ်ားအျဖစ္ ျပံဳး၍ႏႈတ္ဆက္ၾကသည္။ သုိ႔ႏွင့္ မုန္းကိုးမွ ၄ ရက္တိတိလမ္းေလ်ာက္ ခ်ီတက္ၿပီးသကာလ တပ္မဟာ ၂ ေရွ႕တန္းရံုးသုိ ႔ေခ်ာေခ်ာေမာေမာ ေရာက္ရွိသြားေပေတာ့သည္။ ထို႔အတူ ထိုအခ်ိန္မွစ၍ မရပ္မနား လမ္းေလွ်ာက္ရေသာ အခ်ိန္ကာလမ်ား စတင္ပါေတာ့သည္။

● တပ္မဟာ ၂ ေရွ႕တန္း
ထိုစဥ္က တပ္မဟာ ၂ ေရွ႕တန္းရံုးစိုက္သည့္ ဆိုက္ေခါင္ရြာႀကီးသည္ မုန္းက်ီး (မုန္းစီး) နားလယ္ႏွင့္ မလွမ္းမကမ္း သံလြင္ ျမစ္အနီးတြင္ ရွိသည္။ ဆိုက္ေခါင္တြင္ တပ္မဟာ ၂ ရံုးအဖြဲ႕ ေဆးအဖြဲ႕ လက္နက္ၾကီးတပ္ခြဲ တပ္မဟာ အရန္တပ္ခြဲႏွင့္ အထူးတပ္ရင္းတုိ႔ အေျချပဳေနသည္။ က်န္တပ္ရင္းတပ္ခြဲမ်ားကို ပတ္ဝန္းက်င္ရြာမ်ားတြင္ ျဖန္႔ခြဲထားသည္။ တပ္မဟာ အရန္ တပ္ခြဲတြင္ ကင္းတပ္စု ေဖါက္ခြဲေရးတပ္စုႏွင့္ ပြိဳ င့္ ၅ တပ္စုစသည့္ တပ္စု ၃ စု ပါဝင္သည္။ ထို႔ျပင္ တပ္မဟာ ေထာက္ပ့ံေရးဌာန လည္း ဖြဲ႕စည္းထားရွိသည္။

ကင္းတပ္စုက တပ္မဟာရံုးလုံျခံဳ ေရးတာဝန္ယူသည္။ ေဖါက္ခြဲေရးတပ္စုကေတာ့ စခန္းသိမ္းတိုက္ပြဲတြင္ စခန္းတပ္စည္းရိုး မိုင္းကြင္းမ်ားကိုဖ်က္ဆီးရာတြင္လည္းေကာင္း၊ ဆက္သြယ္လမ္းေၾကာင္းမ်ားကို ျဖတ္ေတာက္ရန္ စစ္ကူဟန္႔တားရန္ လမ္း တံတားမ်ား ေဖါက္ခြဲဖ်က္ဆီးရန္ တာဝန္ယူသည္။ ပြဳိင့္ ၅ တပ္စုကေတာ့ ေလေၾကာင္းရန္ကာကြယ္ေရးအတြက္ျဖစ္သည္။ ပိြဳင့္ ၅ ကို တ႐ုတ္ဘာသာျဖင့္ ေဂါက္က်ီးခ်မ္းဟုေခၚေပရာ အလြယ္တကူ ေဂါက္ၾကီးဟု ေခၚၾကသည္။ အဆိုပါတပ္စုတြင္ ပြိဳင့္ ၅ ေခၚ ေဂါက္ၾကီး ၂ လက္ ပါဝင္သည္။

လက္နက္ၾကီးတပ္ခြဲတြင္ ၈၂ မမ တပ္စုတစု ၅၇ မမတပ္စုတစု ပါဝင္ၿပီး ၈၂ မမ ေမာ္တာ ၃ လက္ ၅၇ မမ ေနာက္ပြင့္ ၃ လက္ပါဝင္သည္။ ေဂါက္ၾကီးတပ္စုႏွင့္ လက္နက္ၾကီးတပ္ခြဲက ဝန္ေလးသျဖင့္ လားမ်ားတြဲဖက္ထားရသည္။ လားေပၚတင္ သည့္ ပစၥည္းတင္ၿပီး ရဲေဘာ္မ်ားကလည္း တနိုင္ထမ္းၾကရသည္။ ထိုအရပ္တြင္ ပစၥည္းတင္ရန္ ျမင္းသုံးသည့္ အေလ့နည္း သည္။ လားကို အမ်ားစုသုံးၾကသည္။ လားက အေကာင္လည္းထြားၿပီး အေလးအပင္ တင္နိုင္သည္။ လားဆိုသည့္အေကာင္က သူဘာသာမ်ဳိးမပြါးနိုင္ ျမည္းအထီးႏွင့္ျမင္းမကိုစပ္၍ သားေဖါက္ၾကရသည္။ ျမည္းက အေကာင္ေသးေသာ္လည္းဝန္ထမ္းနိုင္ စြမ္းရွိသည္။ ျမင္းက အေကာင္ၾကီးေသာ္လည္း ဝန္သိပ္မထမ္းနိုင္။ ျမည္ထီးႏွင့္ျမင္းမ သားစပ္လိုက္ေသာအခါ အေကာင္ လည္းၾကီး ဝန္လည္းထမ္းနိုင္သည့္ အသုံးဝင္သည့္ လားမ်ားရရွိသည္။

အဆိုပါျမင္းလားမ်ားကို တပ္မဟာရံုးအဖြဲ႕ ေဆးရံုအဖြဲ႕ေထာက္ပ့ံေရးအဖြဲ့မ်ားတြင္လည္းသုံးသည္။ ထုိ႔ျပင္ တပ္ရင္းေကဒါ ( ရင္းနိုင္ငံေရးမွဴး/ရင္းမွဴး) တပ္မဟာေကဒါ (တပ္မဟာနိုင္ငံေရးမွဴး/ တပ္မဟာမွဴး) မ်ားအတြက္ စီးျမင္းမ်ားလည္း ေပး ထားသည္။ ထုိ႔ေၾကာင့္ တပ္ဖြဲ႕မ်ားအတြင္း တိုက္ခိုက္ေရးရဲေဘာ္မ်ားသာမက ျမင္းထိန္းရဲေဘာ္အျဖစ္ တာဝန္ယူရသူမ်ား လည္းရွိသည္။

တပ္မဟာ ၂ လက္ေအာက္ခံအျဖစ္ တပ္ရင္း ၄ ရင္း ရွိသည္။ ရင္း ၃ဝ၃၁ အားအထူးတပ္ရင္း ရင္း ၃ဝ၃၃ အား ရင္း ၁ ရင္း၃ဝ၃၇ အား ရင္း၃ အျဖစ္အလြယ္ေခၚၾကသည္။ တပ္ဖြဲ႕စည္းပုံက ၃ ေယာက္တဖြဲ႕၊ ၃ ဖြဲ႕ တစိတ္၊ ၃ စိတ္ တစု၊ ၃ စု တခြဲ ၊ ၃ ခြဲ တရင္းျဖစ္သည္။ ဖြဲ႕စည္းပုံအျပည့္ဆိုလွ်င္ တရင္းလွ်င္ အင္အား ၃ဝဝ ခန္႔ရွိရမည္ျဖစ္ေသာ္လည္း မိမိေရာက္သည့္အခ်ိန္
မွာေတာ့ တခြဲလွ်င္ လူ ၆ဝ ခန္႔ႏွင့္ တရင္းလွ်င္ ၂ဝဝ မျပည့္္တတ္ေတာ့ေပ။ တပ္မဟာ ၂ လက္ေအာက္ခံ ၄ ရင္းျဖစ္ေသာ္လည္း ရင္း ၁ဝ၇ ကိုေတာ့အစိုးရခံစစ္ေၾကာင္းေနာက္ဘက္သုိ႔ တရင္းထဲ ေစလႊတ္လႈပ္ရွားခိုင္းထားရာ လက္ရွိအေျခခံေဒသတြင္း တပ္ရင္း ၃ ရင္းသာရွိသည္ဟု ဆိုပါသည္။

ထိုသုိ႔အင္အားစုဖြဲ႕မႈႏွင့္ တပ္မဟာ ၂ ေရွ႕တန္းသုိ႔ မိမိေရာက္လာခ်ိန္၌ တပ္မဟာ ၂ လက္ရွိလႈပ္ရွားေနသည့္ေနရာသည္ မိမိဘက္မွ အခိုင္အမာစခန္းမ်ားမရွိဘဲ အစိုးရတပ္စခန္းမ်ား အစိုးရစစ္ေၾကာင္းမ်ားႏွင့္ နီးကပ္စြာ လႈပ္ရွားေနသည့္ေနရာ ျဖစ္ေပရာ စိတ္လႈပ္ရွားဘြယ္္အေျခအေနဟု ဆိုရပါမည္။ ထုိ႔ျပင္ စိမ္းျမျမေတာင္တန္းမ်ား ျမဴႏွင္းျဖဴမ်ား ေအးျမေသာ မိုးေရ စက္တုိ႔ႏွင့္အတူ အေတြ႕အၾကံဳသစ္မ်ားအား ေတြ႕ၾကံဳ ရေတာ့မည္ မဟုတ္ပါေလာ။

ဆက္လက္ေဖၚျပပါမည္။
ေမာင္ေမာင္စိုး (Mg Mg Soe)

photo က်န္းစစ္မင္ ေခၚ ကိုၾကည္ျမင့္
ရင္း ၃ဝ၃၁ ေခၚ အထူးတပ္ရင္းမွဴး (၁၉၇၆)၊ ယခု မိုင္းလားအဖြဲ႕ အတြင္းေရးမွဴး


သင့္အေၾကာင္း သင့္လုုပ္ငနး္ ေၾကာ္ျငာ သည္ေနရာမွာ ေၾကာ္ျငာႏိုုင္ပါျပီ

Tags:

အလားတူ စိတ္၀င္စားဖြယ္ရာ စာမ်ား၊ ေဆာင္းပါးမ်ား ...:ေခတ္ျပိဳင္အေတြ႔အၾကဳံ, ေမာင္ေမာင္စိုုး

Comments are closed.

ေၾကာ္ျငာ … ေၾကာ္ျငာ …

စာအုပ္ျမင္ ခ်စ္ခင္ၾကပါေစ …

MoeMaKa Monthly July 2017 ထြက္ၿပီ

မိုုးမခမွာ ေၾကာ္ျငာပါ

မိုုးမခကိုု အိမ္အေရာက္ ပိုု႔ေပးမည္

Help MoeMaKa

မိုုးမခမာတိကာစဥ္

%d bloggers like this:

ေၾကာ္ျငာရန္ …

မိုုးမခနဲ႔ ပတ္သက္သမွ်

မိုးမခမဂၢဇင္း ဇြန္လထုတ္ အသစ္ ဝန္ဇင္းမွာ ဝယ္ယူႏိုင္ပါၿပီ

By

မိုးမခမဂၢဇင္း ဇြန္လထုတ္ အသစ္ ဝန္ဇင္းမွာ ဝယ္ယူႏိုင္ပါၿပီ (မိုးမခစာအုပ္စင္) ဇြန္ ၉၊ ၂၀၁၇...

Read more »

မိုးမခ မဂၢဇင္း ေမလထုတ္ အသစ္ ဝန္ဇင္းတြင္ ရၿပီ

By

    မိုးမခ မဂၢဇင္း ေမလထုတ္ အသစ္ ဝန္ဇင္းတြင္ ရၿပီ (မိုုးမခ) ေမ...

Read more »

စိုးလြင္ (၂၁၁) (ဝမ္ခ) ရဲ့ “ဝမ္ခ (ေဟာင္း) တိုက္ပြဲ ႏွင့္ ၾကမ္းၾကမ္းတမ္းတမ္း ဘဝလမ္းမ်ား” စာအုပ္

By

  စိုးလြင္ (၂၁၁) (ဝမ္ခ) ရဲ့ “ဝမ္ခ (ေဟာင္း) တိုက္ပြဲ ႏွင့္...

Read more »

မိုးမခ ဧၿပီ ရန္ကုန္ဆိုင္ေတြ ျဖန္႔ခ်ိၿပီးပါၿပီ

By

 မိုးမခ ဧၿပီ ရန္ကုန္ဆိုင္ေတြ ျဖန္႔ခ်ိၿပီးပါၿပီ (မုိးမခ) ဧၿပီ ၂၊ ၂၀၁၇ ကမၻာဟာအၾကမ္းပညာနဲ႔...

Read more »

သင္ၾကိဳက္ႏွစ္သက္ရာ စာကို အနည္းဆုံး ၁ ေဒၚလာ လွဴျပီး မိုးမခကို ကူညီပါ

Recent Comments

က႑မ်ားအလိုက္

Maung Swan Yi Myanmar Now ကခ်င္ ကမ္လူေဝး ကာတြန္း Joker ကာတြန္း OKKW ကာတြန္း ကုိေခတ္ ကာတြန္း ဇာနည္ေဇာ္၀င္း ကာတြန္း ညီပုေခ် ကာတြန္း ညီေထြး ကာတြန္း မုိးသြင္ ကာတြန္း သြန္းခ ကာတြန္း ေဆြသား ကာတြန္း ေရႊဗုိလ္ ကာတြန္း ေရႊလူ ခက္ဦး စုိးေနလင္း ဆန္ဖရန္ ဇင္လင္း ဇာနီၾကီး ထက္ေခါင္လင္း (Myanmar Now) ထင္ေအာင္ ဒီလူည နရီမင္း မင္းကုိႏုိင္ မာမာေအး မိုးသြင္ ရခိုုင္ လင္းခါး လင္းသက္ၿငိမ္ သြန္းခ အင္တာဗ်ဴး အရွင္စႏၵိမာ (မြန္စိန္ေတာရ) အိခ်ယ္ရီေအာင္ (Myanmar Now) ဦးကိုနီ ေက်ာ္ေမာင္ (တုိင္းတာေရး) ေဆာင္းျဖဴ ေန၀န္းနီ (မႏၱေလး) ေမာင္စုိးခ်ိန္ ေမာင္ဥကၠလာ ေမာင္ေမာင္လတ္ (ေရႊအင္းေလးစာေပ) ေသာင္းေျပာင္းေထြလာ ျပည္တြင္းစစ္ ၂၁ ရာစု ပင္လံု ၿဖိဳးသီဟခ်ဳိ (Myanmar Now)
က႑မ်ားအလိုက္ မာတိကာစဥ္