ႏိုင္​ ဝင္​း သီ – ျငိမ္​သက္​ျခင္​း၏ အျခားတစ္​ဖက္​မွာ(ရုပ္​ပုံလႊာအမွတ္​တရ)

July 7, 2018
My Friend Tin Moe By Maung Swan Yi - Selection of MoeMaKa Articles

ျငိမ္​သက္​ျခင္​း၏ အျခားတစ္​ဖက္​မွာ
(ရုပ္​ပုံလႊာအမွတ္​တရ)
ႏိုင္​  ဝင္​း  သီ
(မိုးမခ) ဇူလိုင္ ၈၊ ၂၀၁၈ 

(၁)

         ” ဟား ..ဟား..ဟား..ဟား “

ရယ္​​ေမာသံဟာ မခိုးမခန္​႔ရယ္ေမာလိုက္​တဲ့ရယ္​သံမ်ဳိး။ ဘယ္​သူ႔ကိုမွ စာရင္းဇယားထဲထည္​့မထားတဲ့ရယ္​သံမ်ဳိး။

ခပ္​အုပ္​အုပ္​ရယ္​​ေမာလိုက္​တာျဖစ္​​ေပမဲ့ ​အဲဒီတိုးတိတ္​တဲ့ရယ္​​ေမာသံကပဲ မတ္​လရဲ႕​ေန႔လယ္​ခင္​းႀကီးထဲကို မိုးျခိမ္းသလို ထစ္​ခ်ဳန္​းစီးဆင္​းသြားခဲ့။ အိက်​ေနတဲ့ဓာတ္​ႀကိဳး​ေပၚက အ​ေရာင္​မြဲမြဲ ၿမိဳ႕ျပခိုသုံး​ေလး​ေကာင္​ဟာ ​ေတာင္​ပံတဖ်ပ္​ဖ်ပ္​ခတ္​ၿပီး တိုက္​​ေခါင္​မိုးတ​ခု​ေပၚ ထပ်ံသြား။
         ​” ​ေကာင္​းတာ​ေပါ့ကြာ ..သိပ္​​ေကာင္​းတာ​ေပါ့ကြာ “
ထူထူပြပြသူ႔ရဲ႕ဆံပင္​အုံႀကီးဟာ ခပ္​​ေငါ့​ေငါ့​ေျပာ​ေန​တဲ့သူ႔ႏႈတ္​ဖ်ားက စကားလုံး​ေတြ​ၾကားမွာ တ​ခ်က္​တ​ခ်က္​လႈပ္​ခါသြား။
         ​​းတည္​့ေနဟာ ၄၅ လမ္​းအထက္​ဘ​ေလာက္​မွာ ရပ္​တန္​႔ၿငိမ္​သက္​​လို႔။
ပူ​ေလာင္​အိုက္​စပ္​​ေနတဲ့ ​ေန႔လယ္​ခင္​းဟာ သူ႔ရဲ႕ ရယ္​္​​ေမာသံႀကီးေအာက္​မွာ ပိုၿပီး​ေတာ ့ပူ​ေလာင္​အိုက္​စပ္​သြားခဲ့။
         
မ​ေဟသီကဆုတ္​ခြာလာကတည္​းက စိတ္​ဟာ ဆြဲတင္​လို႔မရ​ေလာက္​​ေအာင္​ ထိုးက်သြားခဲ့တာ။ ႏွစ္​ဆယ္​့ခြန္ႏွစ္​ဆယ္​့ရွစ္​​ေလာက္​ဆို မဂၢဇင္​းထြက္​ၿပီကြ… အဲဒီရက္​​ေလာက္​ကို စာအုပ္​နဲ႔စာမူခနဲ႔ လာယူလိုက္​ေပါ့ကြာ။
မ​ေဟသီအယ္​ဒီတာ ကိုဝင္​းသူရဟာ လြန္​ခဲ့တဲ့ဆယ္​့​ေလးငါးရက္​​ေလာက္​ထဲက ​ေျပာထားခဲ့ေပမယ့္ ေသခ်ာ​သြားေအာင္​ လဆန္​းရက္မွပဲ တိုက္​ကို ​ကြ်န္ေတာ္ ေရာက္​သြားခဲ့တယ္။
         တိုက္​ကို​ေရာက္​​ေတာ့လည္​း ကိုဝင္းသူရရဲ႕စကားလုံးေတြဟာ ပူ​ေလာင္​အိုက္​စပ္​​ေနျပန္​တယ္​။
မင္​းဝတၳဳကို တ​ပုဒ္​လုံးျဖဳတ္​လိုက္​ရတယ္​ကြ။ ဘာတတ္​နိုင္​မလဲကြာ။ ျဖဳတ္​ဆို​ေတာ့လည္​း ျဖဳတ္​လိုက္​ရတာ​ေပါ့ကြာ။
         
ကိုဝင္​းသူရဟာ ဖိုင္​​တြဲေတြၾကားထဲမွာ အ​ေသအခ်ာသိမ္​းဆည္​းထားတဲ့ စာမူ​ေလးတ​စုံကိုလွမ္​း​ေပးလိုက္​တယ္​။
         မ​ေဟသီမဂၢဇင္​းထဲမွာ က်ဆုံးသြားခဲ့တဲ့ ကြၽန္​​ေတာ္​့ရဲ႕ဝတၳဳေလး​ပါပဲ။
          ဝတၳဳ​ရဲ႕နာမည္​​က ” ၿငိမ္​သက္​ျခင္​း၏အျခားတ​စ္ဖက္​မွာ”
         
ပန္​းခ်ီသရုပ္​​ေဖာ္​ပုံက ကိုကိုႏိုင္ရဲ႕လက္ရာ။ အလင္​း​ေရာင္​​ေတြ ပါးလ်​မႈန္​ရီ​ေနတဲ့ အခန္​းက်ဥ္​း​ေလးထဲမွာ အသက္​ရွင္​လ်က္​နဲ႔​ေသဆုံး​ေနၾကတဲ့လူ​ေတြ။ ေခ်ာက္​ခ်ားစရာ ​လူ​ေတြ။ အလင္​း​မႈန္​မႈန္​ထဲမွာ အတုံးအရုန္​းအိပ္​စက္​​ေနၾကတဲ့လူ​ေတြ။
တခ်ဳိ႕က ပက္​လက္​။ တခ်ဳိ႕က ​ေဘး​ေစာင္​း။ တခ်ဳိ႕က ထိုင္​လ်က္​အ​ေနအထား။
      
တခ်က္​ခ်က္​ျမည္​​ေအာ္​ေနတဲ့ အသံဗလံ​ေတြဟာ ၿမိဳ႕ျပညထဲက တေစၧနာရီေတြရဲ႕နာက်င္​​ေအာ္​ဟစ္​သံေတြ။ ​ေခတ္​ႀကီးဟာ ​ေသြးဆာ​ေနတဲ့ Combat Boot​ ​ေတြေအာက္​မွာ  ​ဝပ္​စင္​းၿငိမ္​သက္​​ေနတယ္​။ 
လင္​းနို႔​ေတြဟာသန္​​ေခါင္​ညထဲမွာ ​ရႈပ္​​ေထြးလႈပ္​ခတ္လို႔။ ေျခသံလုံလုံနဲ႔ ပ်ံသန္​းလာတဲ့လင္​းနို႔​ေတြဟာ ညဘက္​​ေရာက္​တာနဲ႔ လူ​ေတြကို တေယာက္​ၿပီးတ​​ေယာက္​ ဆြဲသြား​ေတာ့တာပဲ။
ဒီညမွာ ဘယ္​သူ႔အလွည့္လဲ။ လူ​ေတြဟာ ကိုကိုႏိုင္ရဲ႕ လိုင္းေတြ မ်ဥ္းေကြးေတြ​ေအာက္မွာ ​ေအးစက္​​ေတာင္​့တင္​း​ေနတဲ့အ​ေလာင္​း​ေကာင္​​​ေတြလို
တိတ္​ဆိတ္​ၿငိမ္​သက္​လို႔။
             
မေဟသီထဲကေနၿပီး လမ္းတဖက္ဆီလွမ္းၾကည့္လိုက္ေတာ့ ေမာင္စိမ္းနီတို႔ရဲ႕ပိေတာက္ပြင့္သစ္​ရံုးခန္းက်ဥ္းက်ဥ္းေလးကို လွမ္​းျမင​္​ေနရတယ္။ ​ေန႔လယ္​ခင္​း ႀကီးျဖစ္​ေနေပမယ္​့ ပိ​ေတာက္​ပြင္​့သစ္​ဟာလည္​း အ​ေမွာင္​​ေငြ႔​ေငြ႔ထဲမွာ အသံဗလံတ​ခုမွမၾကားရ​​ေအာင္​ ၿငိမ္​ဆိတ္​လို႔။
            
စိတ္​ပ်က္​လက္​ပ်က္​နဲ႔ ပိ​ေတာက္​ပြင္​့သစ္​ထဲကိုဝင္​သြား​ေတာ့ ​ေမာင္​စိမ္​းနီဟာ သူ႔ရဲ႕ဆံပင္​အုံလိုပဲ ထူထူပြပြႀကီးျဖစ္​​ေနတဲ့ စာ႐ြက္​​ပုံ​ေတြၾကားမွာ စိတ္​ႈပ္​​ေထြး​ေနပုံရ တယ္​။ ​ေဘးစားပြဲက ​ေမာင္​တင္​ဆင့္​့က​ေတာ့ ​ဂ်ာနယ္​တ​ေစာင္​​ေပၚမွာ အာရုံကပ္​ျငိလို႔။ ​ေဇာ္​မိုးလြင္​က အစီခံနားေရာက္​လုလု ျဖစ္​ ေနတဲ့ေဆး​ေပါ့လိပ္​တိုကို မီးညိွဖြာရိႈက္​ၿပီး တ​စုံတ​​ေယာက္​​ေယာက္​ကို​ေမ်ွာ္​​ေစာင္​့​ေနတဲ့ပုံ။ ေန​ေရာင္​​ေအာက္​က လမ္​းတိုေလးကိုပဲ မီးခိုး​ေငြ႔မ်ွင္​​ေတြၾကားမွာ ​ေငး​ေမာ မင္္​သက္ေနတယ္​။
စာ​ေရးဆရာ ကဗ်ာဆရာ​ေတြဝင္​ထြက္​​ေနတဲ့လမ္းတိုေလးက​ေတာ့ တံလ်ပ္​ေတြ​ေအာက္​မွာ ပူေလာင္ဝင္းပလို႔။
        
ေမာင္​စိမ္​းနီဟာ စာ႐ြက္​ထပ္​​ေလးကိုင္​ၿပီးဝင္​လာတဲ့ ကြၽန္​​ေတာ္​့ကိုျမင္​​လိုက္​တာနဲ႔ဘာမွ​ေျပာမ​ေန​ေတာ့ဘူး။ ကြၽန္​ေတာ့္လက္ထဲက စာ႐ြက္​​ေတြကို ဆတ္​ခနဲ
ဆြဲယူ လိုက္​တယ္​။ ဘာ​ေတြလဲကြ။ မ​ေဟသီမွာအျဖဳတ္​ခံ လိုက္​ရတဲ့ဝတၳဳ​ေလ။
ဟား…ျဖဳတ္​မွာ​ေပါ့ကြာ စိစစ္​​ေရးက။ ၿငိမ္​သက္​ျခင္​း၏အျခားတ​ဖက္​မွာတဲ့။
နာမည္​ကိုက ျဖဳတ္​ခ်င္​စရာ​ေကာင္​း​ေနတာ။ ကိုကိုႏိုင္​ဆြဲထားတဲ့ ပုံကလည္​းျဖဳတ္​ခ်င္​စရာ။
          
ပုံနဲ႔စာကို ဖ်တ္ခနဲၾကည့္လိုက္ရုံနဲ႔တင္ သူ႔ရဲ႕မ်က္​ႏွာႀကီးဟာ ညိဳေမွာင္တြန္​႔​ေခါက္​သြားခဲ့ၿပီ။ ၿပီး​ေတာ့ ​​ေကာင္​းတာ​ေပါ့ကြာ…သိပ္​​ေကာင္​းတာ​ေပါ့ကြာ။ သူ႔ဟာသူ တ​ေယာက္​တည္​းပြစိပြစိနဲ႔ ေျပာ​ေနခဲ့ျပန္။ ၿပီးေတာ့ တဟားဟားနဲ႔ မခိုးမခန္႔ရယ္ေမာေနခဲ့ျပန္။

ျပီးေတာ့  ေဟ​့ေကာင္​.. မ​ေဟသီမွာ အျဖဳတ္​​ခံရေပမယ္​့ ပိေတာက္ပြင့္သစ္ထဲမွာထည္​့မယ္​ကြာ… ဒီလ​ေဖာင္​မပိတ္​ရ​ေသးဘူးကြ။

တို​ေတာင္​းျပတ္​​ေတာက္​တဲ့ စကားသံအဆုံးမွာသူ႔ရဲ႕မ်က္လုံးေတြဟာ သူ႔​ေ႐ွ႕က စာရြက္ပုံကိုပဲျပန္ေရာက္သြားခဲ့။ ထပ္ျပ​ီးျဖဳတ္လိုက္ရင္​ ဘယ္​လိုလုပ္​မလဲ။ ျဖဳတ္​ျဖဳတ္​ကြာ… ငါ့ဟာငါ  ထည့္ခ်င္​လို႔ထည္​့တယ္​ကြာ။
        

အဲဒီအခ်ိန္တုန္းက စာေပစိစစ္ေရးဆိုတာ အလုံးစုံ​ေသာအႏုပညာဖန္​တီးမႈမွန္သမွွ်ကုိ တေနရာမဟုတ္တေနရာရာမွာ ဆြံ႔အမည္းေမွာင္ သြားေစ တဲ့​ေနရာ ​ေဒသတခု​ေပါ့။ အဲဒီအခ်ိန္တုန္​းက ကဗ်ာဆရာ၊ စာေရးဆရာ၊ အယ္ဒီတာေတြထဲမွာဆိုရင္​ စာ​ေပစိစစ္ေရးနဲ႔မၿငိဘူးတဲ့ လူဆိုတာ
ခပ္႐ွား႐ွားပါပဲ။
        
ဒါေပမဲ့ ကြၽန္ေတာ္တို႔ဟာ မြန္းၾကပ္မႈ​ေတြၾကားကပဲ စိတ္ပ်က္လက္ပ်က္နဲ႔ ေပ်ာ္ရႊင္ခဲ့ၾကပါတယ္။
အဲဒီလိုျခစ္႐ွရာေတြ တခုၿပီးတခုရေနတဲ့ၾကားကပဲ ေလးလံထိုင္​းမိႈင္​း​ေနတဲ့ရက္​စြဲ​ေတြကို တ​ရက္​ၿပီးတ​ရက္​ ဆန္တက္လာခဲ့ၾကတယ္။ ညေန​ေစာင္​းၿပီဆိုရင္​ ပုဇြန္ေတာင္သုခၿမိဳ႕​ေတာ္​ထဲက ဆိုင္နံပတ္ ၁၇ လား။
ဒါမွမဟုတ္ရင္ ၄၂ လမ္းထဲက အမားတို႔ရဲ႕ဆိုင္​ေလးကိုလား။ စစ္ျပန္မဂၢဇင္းနားမွာဖြင္​့ထားတဲ့ မင္းသားႀကီးရဲ႕တိုက္​ခန္​းထဲကိုလား။

ကြ်န္ေတာ္တို႔ဟာ ကိုယ့္အုပ္စုနဲ႔ုကိုယ္​ ​ေအာင္​လံ​ေတာ္​တလူလူလႊင္​့ထူၿပီး တက္​ညီလက္​ညီ ခ်ီတက္​သြားၾကျပီ။ ည​ေနခင္​း​ေတြဟာ ကြၽန္​​ေတာ္​တို႔အတြက္​ အရသာ ရိွသြားခဲ့ၿပီ။
         

မဂၢဇင္းတခုမွွာ ဝတၳဳေလးတပုဒ္ ​ေသဆုံးသြားတယ္ဆိုတာကြၽန္ေတာ္တို႔အတြက္​ေတာ့ အဆန္းတက်ယ္မဟုတ္ေတာ့ဘူး။ အဲဒီမဂၢဇင္းမွာ ​ေသဆုံး သြားခဲ့တဲ့ဝတၳဳေလးကို အျခားမဂၢဇင္းတခုခုကို ပို႔ရပါတယ္​။ အဲဒီလိုပို႔လိုက္တဲ့မဂၢဇင္းထဲမွာလည္း ထပ္ၿပီးေခ်မႈန္းခံရရင္ အျခားတိုက္တခုကိုေျပာင္းၿပီး ေပးရတာေပါ့။

ဒီလိုနဲ႔ပဲ ကြၽန္ေတာ္တို႔ဟာ အေမွာင္​ေခတ္ႀကီးထဲမွာ မျမင္​မကန္​းဟိုစမ္​းဒီစမ္​းနဲ႔ ကိုယ့္အႏုပညာ ကိုယ္ခြၽန္​ျမ​​ေန​ေအာင္​ ​ေသြးခဲ့ၾကရတာမဟုတ္လား။
         

ျဖစ္ခ်င္ေတာ့ေမာင္စိမ္းနီထည့္မယ္ဆိုၿပီး ယူထားလိုက္တဲ့စာမူဟာလည္း ဟိုေနရာျဖတ္၊ ဒီေနရာျဖတ္။ ဟိုစာပိုဒ္ကိုေက်ာ္၊ ဒီစာပိုဒ္ ေက်ာ္နဲ႔ တပုဒ္လုံးရစရာမရိွေအာင္ စိစစ္ေရးကလုပ္ခ်လိုက္ျပန္ပါတယ္။ ကြၽန္​​ေတာ္​့ စာမူမွမဟုတ္​ဘူး။ ဒီ့ျပင္​့စာမူ​ေတြ ​ေတာ္​​ေတာ္​မ်ားမ်ားလည္​း မင္​နီတားလႊတ္​လိုက္​တယ္​။ လမ္းဆုံမွာ ကမ္းကုန္ေအာင္မိုက္႐ိုင္းေတာ့လည္း ခ်မ္​းတုန္​မယ္လို႔ထင္ရင္ မွားသြားမွာေပါ့ကြာ။ 
ခပ္​တင္​းတင္​းေစ့ထားတတ္​တဲ့ သူ႔ရဲ႕နႈတ္​ဖ်ားကထြက္​က်လာတဲ့ ခပ္​​ေငါ့​ေငါ့​ေလသံပါ။
       
ေမာင္စိမ္းနီဟာ ကြၽန္ေတာ့္စာမူအပါအဝင္စိစစ္ေရးက မင္နီတားၿပီးျဖဳတ္ခိုင္းထားတဲ့ စာမူေတာ္ေတာ္မ်ားမ်ားထဲက တခ်ဳိ႕လည္း နည္းနည္းပါးပါးျဖဳတ္။ တခ်ဳိ႕က်​ေတာ့လည္း မဆိုစေလာက္ေလးျဖဳတ္။
တခ်ဳိ႕ကို​ေတာ့ ခပ္တည္တည္နဲ႔ မူလအတိုင္းျပန္ထည့္ၿပီး သူ႔ရဲ႕ပိ​ေတာက္​ပြင္​့သစ္​ကို ၄၅ လမ္​းထိပ္​မွာ အခ်ိန္​အခါမဲ့ ပြင္​့​ဖူးေနတဲ့ပိ​ေတာက္​ပြင္​့​ေတြနဲ႔အၿပိဳင္​
သင္​းရီဖူးပြင္​့​ေစခဲ့ပါတယ္​။
        
အဲဒီလက နရီပ်က္​ပိ​ေတာက္​​ေတြနဲ႔အတူ သူလည္​းပဲ စိစစ္​​ေရးကိုို​​ေျပးဟယ္​လႊားဟယ္​နဲ႔အ​ေတာ္​​ေလး ရွင္​းလိုက္​ရပါ​ေသးတယ္​။
       
ေျပာၾကစတမ္​းဆိုရင္​​​ေတာ့ ဒါသည္​ပင္​ သူ႔ရဲ႕တင္​ဆက္​မႈအႏုပညာပါပဲ။
သူလိုလူမ်ဳိးအတြက္​​​ ​စာ​ေပစိစစ္​​ေရး နဲ႔  ၿငိစြန္​းတယ္​ဆိုတာမ်ိဳးဟာ သိပ္​ၿပီး အဆန္​းတက်ယ္​​ေတာ့မဟုတ္​လွပါဘူး။   ​
       
သူတို႔ဟာ လြန္​ခဲ့​ေသာ နွစ္​​ေပါင္​းမ်ားစြာကတည္​းက ​ေခတ္​ႀကီးကို မ​ေၾကာက္​မ႐ြံ႕နဲ႔ေတာ္​လွန္​ပုန္​ကန္​ခဲ့ၾကတဲ့ ကဗ်ာဆရာ​ေတြြမဟုတ္​လား။
                        

( ၂ )

ကြၽန္​​ေတာ္​ ရန္​ကုန္​ကို​ေရာက္​သြား​ေလတိုင္​း ရန္​ကုန္​လမ္​းမ​ေတြ​ေပၚမွာ သူ႔ကို အၿမဲတမ္​းလိုလို ျမင္​​ရေတြ႔ရ တတ္​ပါတယ္​။ တ​ခါတ​ခါမွာ သူဟာတ​ေယာက္​တည္​း။ တခါတခါ သူ႔အပါးမွာ ကဗ်ာဆရာေလးေတြ စာ​ေရး ဆရာ​ေလး​ေတြ ပါလာတတ္​တယ္​။
တခါတ​ခါမွာ သူဟာ ပလက္​​ေဖာင္​း​ေပၚမွာ တ​စုံတခုခုကို​ေမ်ွာ္​​ေစာင္​့​ေနတဲ့ပုံ။။ တခါတ​ခါ​ေတာ့ သူ႔ကို မဂၢဇင္​း/ဂ်ာနယ္​တိုက္​​ေတြထဲမွာ ျမင္​​ေတြ႔ရ​ျပန္​တယ္​။
      

သူ႔ရဲ႕မ်က္​ႏွာသြင္​ျပင္​က​ေတာ့ ဘယ္​အခ်ိ္​န္​ၾကည္​့လိုက္​ၾကည္​့လိုက္​ သုန္​လို႔မႈန္​လို႔။ သူ႔ရဲ႕ပခုံး​ေပၚမွာ ခ်ိတ္​ဆြဲထားတဲ့လြယ္​အိတ္​ႀကီးကလည္​း သူ႔လိုပဲ မႈန္​မႈန္​မိႈင္​းမိႈင္​းနဲ႔
လမ္​းသြားလမ္​းလာ​ေတြကို​ေငးၾကည္​့ရင္​း ပင္​့သက္​​ေတြ တခ်က္​ျပီးတခ်က္​ ရိႈက္​လို႔။
       
လမ္​း​ေပၚမွာ​ေတြ႔တဲ့ တ​စုံတ​ေယာက္​​ေယာက္​က ပိ​ေတာက္​ပြင္​့သစ္​အတြက္​စာမူ​ေပးလိုက္​ရင္​ အဲဒီစာမူကို လြယ္​အိတ္​ႀကီးထဲ သူ ပစ္​ထည္​့လိုက္​တာပဲ။ ဂ်ာနယ္​မဂၢဇင္​းနဲ႔ စာအုပ္​​ေလး​ေတြလက္​​ေဆာင္​ရလာခဲ့ရင္​လည္​း အဲဒီလြယ္​အိတ္​ႀကီးထဲကိုပဲ သူ ပစ္​ထည္​့လိုက္​တာပဲ။ ဝမ္​းသာ​ေပ်ာ္​႐ႊင္​စရာ သတင္​းစကားတခုခု ၾကားရ ရင္​လည္​း အဲဒီလြယ္​အိတ္​ႀကီးထဲပဲ ပစ္​ထည္​့လိုက္​တာပဲ။ သူ႔ရဲ႕မိသားစုအတြက္​ တ​စုံတခုခုဝယ္​ျခမ္​းသြားခဲ့ရင္​လည္​း အဲဒီလြယ္​အိတ္​ႀကီးထဲကိုပဲ စိတ္​ခ်လက္​ခ်
ပစ္​ထည္​့လိုက္​တာပါပဲ။ အဲဒီလြယ္​အိတ္​ႀကီးကို သူ႔အမည္​တပ္​ၿပီး​​ေတာ့​ ေခၚၾကည္​့လိုက္​ရင္​ ဘာလဲကြလို႔မ်ား ျပန္​ထူး​ေနမလားမဆိုနိုင္​ဘူး။

​ေဖာင္​းကား​ေျပာင္​တင္​း​ေနတဲ့ အဲဒီလြယ္​အိတ္​ႀကီးကို သြန္​ခ်လိုက္​ရင္​  ​ေခတ္​ႀကီးငါး​ေခတ္​ ထြက္​က်လာလိမ္​့မယ္​။ 
အနီနဲ႔အျပာ ထြက္​လာလိမ္​့မယ္​။
ဗလာဒီမာပူတင္​ ထြက္​လာလိမ္​့မယ္​။ ဆင္​ျမဴယယ္​ဟန္​တင္​တန္​ ထြက္​လာလိမ္​့မယ္​။ 
​ေအာင္​ဘညိဳ ထြက္​လာလိမ္​့မယ္​။ မင္​းႏြယ္​စိုးထြက္​လာလိမ္​့မယ္​။​ 
​ေတာ္​လွန္​ကဗ်ာထြက္​လာလိမ္​့မယ္​။ ဆူး​ေလလမ္​းက​
​ေလႏု​ေအးရယ္​ ထြက္​လာလိမ္​့မယ္​။ 
စစ္​ပြဲ​ေတြထြက္​လာလိမ့္မယ္​။
အ​ေမြးအ​ေတာင္​​ေတြ ကြၽတ္​ထြက္​ေနတဲ့ ခ်ဳိးငွက္​​ေတြ
ထြက္​လာလိမ္​့မယ္​။ ေရွာင္​​ေဇလီ​ေဇလမ္​းထြက္ လာလိမ္​့မယ္​။
မာန္​​ေျပ(၁၁)လမ္​း ထြက္​လာလိမ္​့မယ္​။ 
နွစ္​လိုဖြယ္​ေကာင္​းတဲ့ ဆဲ​ေရးသ​ံ​​ေလးေတြ ထြက္​လာလိမ္​့မယ္​။ သူနဲ႔ဆက္​ႏြယ္​ပတ္​သက္​ခဲ့တဲ့ လူ​ေတြ၊ ဘဝ​ေတြ၊ သကၠရာဇ္​ေတြြ တခုၿပီးတခု အလုအယက္​ ခုန္​ထြက္​လာၾကလိမ္​့မယ္​။

အဲဒီလြယ္​အိတ္​ႀကီးကိုလြယ္​ၿပီး​ေတာ့ပဲ ​ေအးစက္​မည္​း​ေမွာင္​​ေနတဲ့​ေခတ္​​ေတြကို တ​ေခတ္​ၿပီးတေခတ္  ျဖတ္​သန္​းလာခဲ့တာမဟုတ္​လား။ 
အဲဒီလြယ္​အိတ္​ႀကီးကိုလြယ္​ၿပီး​ေတာ့ပဲ သူ႔အႏုပညာနဲ႔သူခ်စ္​တဲ့မိသားစု၊ ၿပီး​ေတာ့ သူ႔ဘဝရဲ႕အစိတ္​အပိုင္​းတခုလိုျဖစ​္​ေနခဲ့တဲ့ ပိ​ေတာက္​ပြင္​့သစ္​ကို ရန္​ကုန္ရဲ႕လမ္​းမ​ေတြ​ေပၚမွာ ထြန္​းသစ္​​ဝင္​းပ​ေစခဲ့တာမဟုတ္​လား။ အဲဒီလြယ္​အိတ္​ႀကီးကို လြယ္​ၿပီး​ေတာ့ပဲ ၁၉၇၀ ဝန္​းက်င္​​ေလာက္​က ဆိပ္​ဖလူးပန္​းရနံ႔
​​ေမႊး​ေဝ​ေနတဲ့ ​ေနရာတ​​ေနရာမွာ သူ အထိမ္းအသိမ္​းခံခဲ့ရတာမဟုတ္​လား။​​​
       ​ေျပာမယ္​ဆိုရင္​​ေတာ့ သူဟာလည္​းပဲ ဇာတ္​ဝင္​ခန္​း​ေတြမ်ားျပားခဲ့တဲ့ ျပဇာတ္​​တပုဒ္​ပါပဲ။
                       
( ၃ )

၂၀၁၇ ဇန္​နဝါရီလရဲ႕​ေနာက္​ဆုံးပတ္​မွာ သူရယ္​၊ ကြၽန္​​ေတာ္​ရယ္​၊ ​ေမာင္​​ေက်ာ္​သာ(ပဲခူး)ရယ္​ ပန္​းဆိုးတန္​းက Super King မွာ မ​ေမ်ွာ္​လင္​့ဘဲနဲ႔ ဆ​​ုံ​ေတြ႔ခဲ့ၾက တယ္​။ ပန္​းဆိုးတန္​းလမ္​းမႀကီးဟာ ရက္​ရက္​စက္​စက္​ပူ​ျပင္​းေနတဲ့ မြန္​းလြဲ​ပိုင္​းေန​ေရာင္​​​​​ေ​အာက္​မွာ ေပ်ာ့တြဲအိက်​လို႔။ ကား​ေရာင္​စုံဟာ လိ​ေမၼာ္​​ေရာင္​မီး​လ်ွံ​ေတြ ၾကားမွာ တဝီဝီနဲ႔။ လမ္​းမ​ေပၚျဖတ္​တိုက္​သြားတဲ့​ေလ​ဟာ မီး​ေလ​ေတြ။ Leo Sayer ရဲ႕ When I Need You သီခ်င္​းသံကို တစခ်က္​တ​ခ်က္​ သဲ့သဲ့ညင္​ညင္​​ေလး ၾကား​ေနရတယ္​။

       
​ေလထန္​ကုန္​းအလြန္​ ဒီဘက္​​ေခတ္​ထဲကို ​ေရာက္​လာ​ေတာ့စာေရးဆရာ ကဗ်ာဆရာ၊ ထုတ္​​ေဝသူ၊ အယ္​ဒီတာ​ေတြနဲ႔သက္​ဝင္​လႈပ္​ရွား​ေနတဲ့ Super King ဟာ ရိုတြန္​းက​ေဖးနဲ႔တူလာသလားလို႔ တခါတခါ ကၽြန္ေတာ္ေတြး​ေနမိတတ္​တယ္​
     
အဲဒီ​ေန႔က သူဟာ ဘဝအ​ေမာေတြၾကားက ပိ​ေတာက္​ပြင္​့သစ္​အ​ေၾကာင္​းကို ​ေျပာျပတယ္​။
ဘဝအ​ေမာ​ေတြၾကားက စာ​ေတြ​ေရး​ေနတဲ့အ​ေၾကာင္​း​ေျပာျပတယ္​။ ဘဝအ​ေမာ​ေတြၾကားက
သူ႔မိသားစုအ​ေၾကာင္​း​ ေျပာျပတယ္​။ ဘဝအ​အ​ေမာ​ေတြၾကားက ​ေျပာင္​းလဲခ်ိန္​တန္​ၿပီဆိုၿပီး ဘာမွ​ေျပာင္​းလဲ မလာ​ေသးတဲ့အ​ေၾကာင္​း ​ေျပာျပတယ္​။ ၿပီး​ေတာ့ ဘဝအ​ေမာ​ေတြၾကားကပဲ ကြၽန္​​ေတာ္​တို႔ကို ခ်စ္​စရာ​ေကာင္​း​ေအာင္​ ဆဲဆိုသြားဖို႔လည္​း သူမ​ေမ့​ေလ်ာ့ခဲ့ပါဘူး။
        
ျမစ္ေရအလ်ဥ္ဟာ  တံတားေအာက္မွာ တေရြ႕ေရြ႕။ ေပ်ာ္ရႊင္မႈေတြ..ဝမ္းနည္းေၾကကြဲမႈေတြ..ခ်စ္သူ မုန္းသူ ေတြ.. မူးယစ္ေဝေသာေႏြဦးညေတြ..မေသခ်ာမေရရာမႈေတြ..ဘရုတာ့စ္ရဲ႕ဓားခ်က္ေတြ…ရူးနွမ္​း​ေနတဲ့မိုး တိမ္​​ေတြ။

​ေနာက္​ သုံး​ေလးရက္​​အၾကာ ​ေဖေဖာ္​ဝါရီတစ္​ရက္​​ေန႔ ညဥ္​့နက္​ပိုင္​းမွာေတာ့ တ​ေ႐ြ႕​ေ႐ြ႕ ျမစ္​​ေရအလ်ဥ္​နဲ႔အတူ သူလည္​းပဲ အ​ေဝးတ​ေနရာကို သစ္​႐ြက္​​ေႂကြတ​႐ြက္​လို တ​ေ႐ြ႕ေ႐ြ႕။

သူနဲ႔​ေတြ႔ခဲ့တဲ့ ​ေနာက္​ဆုံး​ေန႔လယ္​ခင္​းက ​ေန႔ထုတ္​သတင္​းစာတ​​ေစာင္​ကို ဟိုလွန္​ဒီလွန္​ လွန္​​ေနရင္​းနဲ႔ သူ​ေျပာသြားခဲ့တဲ့စကားတခြန္​းကို ကြၽန္​​ေတာ္​ အ​ေသအခ်ာမွတ္​မိ​ေန​ေသးတယ္​။
       ရန္​ကုန္​ဟာ ​ေပ်ာ္​စရာမ​ေကာင္​းေတာ့ဘူးတဲ့။
     
သူထြက္​ခြာသြားခဲ့တာ တစ္​နွစ္​​ေက်ာ္ေက်ာ္ရိွသြားျပီ။
ရန္​ကုန္​ဟာ
အခုခ်ိန္​အထိလည္​း ေပ်ာ္​စရာမ​ေကာင္​း​လွေသးပါဘူး။ အရူး​ေတြမ်ားျပား​ေနတဲ့ ျမိဳ႕ႀကီးတ​ၿမိဳ႕ဟာ ဘယ္​လိုလုပ္​ၿပီး​ေတာ့  ​ေပ်ာ္​႐ႊင္​္​စရာ​ေကာင္​းလာနိုင္​မွာလဲ။

       ဒါျဖင္​့ရင္​  ရန္​ကုန္​ဟာ ဘယ္​​ေတာ့​ေလာက္​မွ ​ေပ်ာ္​႐ႊင္​စရာ​ေကာင္​းလာမွာလဲ။
ရန္​ကုန္​ဟာ ရန္​​ေတြကုန္​သြားတဲ့အခ်ိန္​​​ေလာက္​ဆိုရင္​ ​ေပ်ာ္​႐ႊင္​စရာ​ေကာင္​းလာနိုင္​တာ​ေပါ့လို႔ အရူးအနွမ္​းတ​​ေယာက္​လို ကၽြန္ေတာ္​ ​ေတြး​ေနမိပါ တယ္​။ ။

                                             ႏိုင္​   ဝင္​း    သီ
                                             ၆ ၊  ၇ ၊ ၂၀၁၈
                                         
                                    

          —————–
                     


သင့္အေၾကာင္း သင့္လုုပ္ငနး္ ေၾကာ္ျငာ သည္ေနရာမွာ ေၾကာ္ျငာႏိုုင္ပါျပီ
Advertise on MoeMaKa

Related posts

Tags:

အလားတူ စိတ္၀င္စားဖြယ္ရာ စာမ်ား၊ ေဆာင္းပါးမ်ား ...:လူမ်ား၊ ရုုပ္ပုုံလႊာမ်ား, ျမန္မာျပည္တြင္း

Comments are closed.

ေၾကာ္ျငာ … ေၾကာ္ျငာ …

စာအုပ္ျမင္ ခ်စ္ခင္ပါေစ

http://moemaka.com/archives/57845

မိုုးမခမွာ ေၾကာ္ျငာပါ

Help MoeMaKa

မိုုးမခ Kindel Store

မိုုးမခ Kindel Store

MoeMaKa Online Store

MoeMaKa Online Store

Colorful People Memorial Place

မိုုးမခနဲ႔ ပတ္သက္သမွ်

ေမာင္ေမာင္စိုး၏ ႏွင္းဆီနီနီအိပ္မက္မ်ား(၁၉၇၅-၈၀) ထြက္ပါျပီ

By

ေမာင္ေမာင္စိုး၏ ႏွင္းဆီနီနီအိပ္မက္မ်ား(၁၉၇၅-၈၀) ထြက္ပါျပီ (မိုးမခ) ႏို၀င္ဘာ ၁၄၊ ၂၀၁၈ မိုးမခစာေပက ထုတ္ေ၀ျပီး...

Read more »

ဂ်ဴနီယာ၀င္းရဲ့ မိုနာလီဇာနဲ႔ ႏိုင္ငံတကာပန္းခ်ီမ်ား ခံစားမႈေဆာင္းပါး ထြက္ျပီ

By

ဂ်ဴနီယာ၀င္းရဲ့ မိုနာလီဇာနဲ႔ ႏိုင္ငံတကာပန္းခ်ီမ်ား ခံစားမႈေဆာင္းပါး ထြက္ျပီ (မိုးမခစာအုပ္စင္) ေအာက္တိုဘာ ၁၈၊ ၂၀၁၈...

Read more »

ေဒါက္တာခင္ေမာင္၀င္း(သခ်ာၤ) ၏ ေခတ္သစ္အတြက္ပညာေရး ထြက္ျပီ

By

ေဒါက္တာခင္ေမာင္၀င္း(သခ်ာၤ) ၏ ေခတ္သစ္အတြက္ပညာေရး ထြက္ျပီ (မိုးမခ) ေအာက္တိုဘာ ၁၂၊ ၂၀၁၈ မိုးမခစာေပက...

Read more »

မုိးမခမဂၢဇင္း စက္တင္ဘာ ၂၀၁၈ နဲ႔ ကာတြန္းေရစီးေၾကာင္း

By

  မုိးမခမဂၢဇင္း စက္တင္ဘာ ၂၀၁၈ နဲ႔ ကာတြန္းေရစီးေၾကာင္း ထြက္ေတာ့မယ္ (မုိးမခ) စက္တင္ဘာ...

Read more »

သင္ၾကိဳက္ႏွစ္သက္ရာ စာကို အနည္းဆုံး ၁ ေဒၚလာ လွဴျပီး မိုးမခကို ကူညီပါ

Donate while shopping on amazon