ဂ်ဴနီယာ၀င္း – အိပ္မက္ထဲက စက္ပစၥည္း

November 2, 2018
My Friend Tin Moe By Maung Swan Yi - Selection of MoeMaKa Articles

 
ဂ်ဴနီယာ၀င္း – အိပ္မက္ထဲက စက္ပစၥည္း

(အေတြးအျမင္ ႏုိ၀င္ဘာ ၂၀၁၈ ၊ အမွတ္ ၃၁၅)

(မိုးမခ) ႏို၀င္ဘာ ၂၊ ၂၀၁၈

(2001 ခုုနွစ္ထုုတ္ M. Mitchell Waldrop (အမ္ မီခ်ယ္ ၀ါလ့္ဒေရာ့) ေရးသားေသာ The Dream Machine မွ နိဒါန္းကိုု ဘာသာျပန္ထားပါတယ္။ J.C.R. Licklider နဲ႕ သူ႕ရဲ႕ ပါစင္နယ္ကြန္ျပဴတာ နည္းပညာေတာ္လွန္ေရး အေၾကာင္း ဆုုိပါေတာ့လုုိ႕စာအုုပ္မွာ ေၾကာ္ျငာထားပါတယ္။)


(Joseph Carl Robnett Licklider (March 11, 1915 – June 26, 1990)

ဂ်ဴးဆက္ ကားလ္ ေရာ့ဘ္နက္ လစ္ကလီဒါ ကုုိ သိၾကပါသလား။ သူ႕ကုုိ အတိုုေကာက္ J.C.R ဒါမွမဟုုတ္ ‘Lick’ လစ္ လိုု႕သိထားပါတယ္။ သူက အေမရိကန္လူမ်ဴိး စိတ္ပညာပညာရွင္၊ ကြန္ျပဴတာသိပၺံပညာရွင္ တစ္ဦးျဖစ္ပါတယ္။ ကြန္ျပဴတာ သိပၺံဘာသာရပ္နဲ႕ ကြန္ျပဴတာသမုုိင္းေၾကာင္းကိုု ေလ့လာ လုုိက္စားေနၾကသူေတြမ်ား စာဖတ္သူေတြထဲမွာ ပါလာရင္ သူ႕ကုုိ မသိမျဖစ္တဲ့ အေရးပါဆုုံးပုုဂၢိဳလ္တစ္ဦး ျဖစ္ပါတယ္ ဆုုိတာကုုိ ေျပာလုုိပါတယ္။ သူက ကြန္ျပဴတာ နဲ႕ပတ္သက္တဲ့ အသုုံးခ်ပုုံစနစ္ နည္းပညာကုုိ ရုုပ္လုုံးၾကြလာေအာင္ လုပ္ေပးခဲ့တဲ့ ေခတ္မွီစနစ္တစ္ခုုကိုု ၾကိဳတင္ လွမ္းေမ်ာ္ကာ အေကာင္အထည္ေဖာ္ေပးခဲ့သူ တစ္ေယာက္ ျဖစ္ပါတယ္။ အင္တာနက္လမ္းကုုိ ခင္းေပးခဲ့သူလုုိ႕ ဆုုိရင္မမွားပါဘူး။ နက္ေ၀ါ့ေခတ္ဆုုိတာ ဘာမွန္းမသိခင္မွာ သူက ဒါကုုိ ပုုံစံခ် သုုေတသနေတြ လုုပ္ေပးခဲ့သူပါ။ သူ႕ကုုိ “ကြန္ျပဴတာ ဂၽြန္နီအက္ပဲလ္စိ“ လုုိ႕ခ်စ္စႏိုု္းေခၚပါတယ္။ သူက ကြန္ျပဴတာ အုုတ္ျမစ္ကုုိ ခ်ေပးခဲ့သူ ဆုုိပါေတာ့။ ဒစ္ဂ်စ္တယ္ ေခတ္ကိုု ဦးေဆာင္ခဲ့သူ။

ဇီရုုိ ပါခ္ကြန္ျပဴတာ စမ္းသပ္ခန္းနဲ႕ ဒစ္ဂ်စ္တယ္သုုေတသနစင္တာ ကုုိတည္ေထာင္ခဲ့သူ ေရာဘတ္ေတလာ က “ကၽြန္ေတာ္တိုု႕ ေလ့လာ လုုပ္ကုုိင္ေနၾကတဲ့ ဇီရုုိပါ့ခ္ ကြန္ျပဴတာနည္းပညာဟာ လစ္ ရဲ႕စိတ္ကူးအိပ္မက္ေတြ ၾကီးပါပဲဗ်ာ။ အသစ္ဖန္တီးမူေတြ မဟုုတ္ပါဘူး။ လစ္ သာလွ်င္ ကြန္ျပဴတာ အင္တာနက္ နက္ေ၀ါ့ ေတြရဲ႕ဖခင္ၾကီး ျဖစ္ပါတယ္။“လုုိ႕ ဆုုိခဲ့ပါတယ္။ ဒီစာအုုပ္က သူ႕အေၾကာင္းကိုု အေျခခံထားတဲ့ စာအုုပ္ျဖစ္ပါတယ္။

စစခ်င္းေတာ့ လစ္ရဲ႕ သားျဖစ္သူရဲ႕ သူ႕ဖခင္အေပၚ အျမင္ပုုံစံမ်ဴိးနဲ႕ ထူးျခားတဲ့ မိတ္ဆက္ပုုံမ်ဴိးနဲ႕ ေရးသားထားပါတယ္။ ေနာက္က်ရင္ေတာ့ သည္စာအုုပ္ထဲက စိတ္၀င္စားစရာေလးေတြ ၾကဳံရင္ၾကဳံသလုုိ ဘာသာျပန္ေပးသြားပါ့မယ္။)

သုုံးဘီးတပ္ယာဥ္ …

ထေရစီက အဲသည္သုုံးဘီးတပ္ယာဥ္ေတြကုုိ ေကာင္းေကာင္းမွတ္မိေနတယ္။ ပင္တာဂြန္ က သုုံးဘီးတပ္ယာဥ္။

အခ်ိန္က ၁၉၆၂ခုုနွစ္ အကုုန္ပုုိင္း သိုု႕မဟုုတ္ ၁၉၆၃ အေစာပုုိင္း စေနေန႕ ေန႕လည္ပုုိင္းေလာက္ ကေနဒီရုုံးတစ္ေနရာဆိုုပါေတာ့။ အဲသည္နဲ႕ သိပ္မေ၀းတဲ့ေနရာကုုိ ထေရစီတုုိ႕မိသားစုု ဘြန္စတြန္ကေန ေျပာင္းေရြ႕လာၾကတယ္။ သူ႕အေဖက ရုုံးခ်ဴပ္မွာ အလုုပ္လုုပ္ရမယ္။ အဲသည္အခ်ိန္တုုန္းက ၀ါရွင္တန္က အေျခအေနက လ်င္ျမန္သြက္လက္ လွဴပ္ရွား စြမ္းရည္အျပည့္နဲ႕ သစ္လြင္ေတာက္ပေနတဲ့ ကာလေပါ့။ ငယ္ငယ္ရြယ္ရြယ္ လန္းလန္းဆန္းဆန္းနဲ႕ ဌာနခ်ဴပ္က ေတာ္ေတာ္ ေလးႏုုပ်ဴိေနတယ္။ ကူဘန္လက္နက္ ပစ္ခတ္မူ၊ ဘာလင္တံတုုိင္းကိစၥ၊ ျပည္တြင္းေရးလွဴပ္ရွားမူေတြနဲ႕ ၁၅ႏွစ္တာ ေလ်ာက္ခဲ့တဲ့ လမ္း။ သည္ေတာ့ အဲသည္တေန႕မွာ သူ႕အေဖက အိမ္ျပန္ျပီး က်န္ရစ္ခဲ့တဲ့စာရြက္စာတမ္းေတြ ျပန္ယူရင္း သူ႕ကုုိ ရုုံးေခၚသြားတယ္။ ထေရစီတစ္ေယာက္ ခုုန္ေပါက္လုုိက္ပါသြားေလရဲ႕။ သူက ပင္တာဂြန္ကုုိ စိတ္ကူးထဲပဲ ျမင္ၾကည့္ဖူးတာကုုိး။

အုုိး… ပင္တာဂြန္ဆုုိတာ တကယ့္ကုုိ ထူးျခား အံ့ၾသဖြယ္ေကာင္းလွပါလား။ သင့္အေနနဲ႕ အနီးကပ္ျမင္လုုိက္ရရင္ ပိုုပီးသိလိမ့္မယ္။ ပင္တာဂြန္ဟာ တဖက္ကေန ေနာက္တဖက္ကိုု ေပတစ္ေထာင္ေလာက္နီးပါး က်ယ္၀န္းတယ္။ ေျပာရရင္ ေဘးပတ္ပတ္လည္က နံရံေတြေၾကာင့္ နံရံျမိဳ႕ၾကီးတစ္ျမိဳ႕ နဲ႕ေတာင္ တူေနပါတယ္။ ထေရစီတိုု႕သားအဖ သူတုုိ႕ရဲ႕ကားကိုု က်ယ္ေျပာလွတဲ့ ကားပါကင္ထဲ ထုုိးထားပီးတဲ့ေနာက္ ဂိတ္၀ကုုိ ထြက္လာၾကတယ္ေပါ့။ သူတုုိ႕ဟာ အလြန္႕အလြန္ စည္းကမ္းတင္းၾကပ္တဲ့ လုုပ္ငန္းစဥ္ေတြကုုိ ေက်ာ္လႊားျဖတ္သန္းလာခဲ့ ၾကတယ္။ ထေရစီဟာ လက္မွတ္ထုုိး၊ မွတ္တမ္းေရး၊ ျပီးေတာ့ ခ်ိတ္ဆဲြထားဖုုိ႕ ကဒ္ျပားရခဲ့တယ္။ သားအဖ၂ေယာက္ က်ယ္ျပန္႕တဲ့ အခန္းက်ယ္ၾကီးထဲကုုိ ျဖတ္သန္းလမ္းေလ်ာက္ခဲ့ၾကတယ္။ လြတ္လပ္တဲ့ ကမာၻၾကီးတစ္ခုုထဲ ေရာက္သြားသလုုိပါပဲ။ ပထမဦးဆုုးံထေရစီ ျမင္ေတြ႕ရတာက ခန္းမၾကီးထဲ အေပၚတက္ ေအာက္ဆင္းနဲ႕ စာပုုိ႕စာယူအလုုပ္ေတြ လုုပ္ေနၾကတဲ့ တက္ၾကြလန္းဆန္းေနတဲ့ တပ္သားငယ္ေလးေတြ ျဖစ္ပါတယ္။ သူတုုိ႕က သုုံးဘီးတပ္ယာဥ္ေတြကုုိ စီးျပီး သြားလာေနလုုိက္ ၾကတာ။

အဲဒါ ထူးဆန္းေနတယ္။ ဒါေပမယ့္ သုုံးဘီးတပ္ယာဥ္ေပၚက သူတုုိ႕ၾကည့္ရတာ သူတုုိိ႕အလုုပ္ကိုု သိပ္ျပီး တေလးတနက္ ထားေနပုုံရပါတယ္။ ေျပာရရင္ ထေရစီ့စိတ္ထဲ သုုံးဘီးတပ္ယာဥ္ေတြဟာ ရွည္လ်ားတဲ့ ခန္းမထဲ အခုုလုုိ သြားလာဖုုိ႕ တမင္လုုပ္ထားတယ္ လိုု႕ယူဆတယ္။ သူနဲ႕သူ႕အေဖအတြက္ေတာ့ မျပီးဆုုံးႏုုိင္မယ့္ လမ္းရွည္ၾကီးကိုု ေျခေထာက္နဲ႕ ေလ်ာက္လွမ္းေနၾကရတယ္။

အမွန္ေျပာရရင္ အေဖက သည္လိုု ပင္တာဂြန္လိုုေနရာမွာ အလုုပ္လုုပ္ေနတာ ထူးဆန္းေနတယ္။ စစ္တပ္အရာရွိ၊ စီးပြားေရးသမား၊ ဒါမွမဟုုတ္ ႏုုိင္ငံေရးသမား တုုိ႕ေလာက္ေတာ့ အနည္းဆုုံးရွိေနရမွာ။ ေျပာရေတာ့ အေဖကေလ… ကေလးၾကီးတစ္ေယာက္ လုုိပဲ။ သူ႕ပုုံစံက သာမန္ေလာက္သာ။ အရပ္ရွည္ရွည္၊ အားကစားအက်ီကိုု ခပ္ကပ္ကပ္၀တ္ဆင္ထားျပီး မ်က္မွန္အနက္တပ္ေလ့ရွိတယ္။ ေအးေအးေဆးေဆး ရွိတယ္ ဆိုုေသာလည္း သူ႕မ်က္နွာေပၚမွာ တစ္ခုုခုုကိုု လုုပ္လုုိက္ရမွ ဆုုိတဲ့ မ်က္နွာအသြင္အျပင္ ကေပၚေနတတ္တယ္။ ဥပမာ တစ္ခုုေျ႔ပာရရင္ – ညေနစာစားခ်ိန္ဆုုိပါေတာ့။ အဲသည္အခ်ိန္ကိုု သူ႕ကုုိ ရုုံးမွာ ရွာဖုုိ႕မၾကိဳးစားနဲ႕။ ညေနစာကိုု မိသားစုုနဲ႕အတူ အိမ္ျပန္စားတယ္။ ျပီးမွ ရုုံးကိုု ညအလုုပ္ဆင္းပါတယ္။ အဲသည္အခ်ိန္ ပင္တာဂြန္က အျပင္ကိစၥခုုိင္းလုုိက္တဲ့ အခ်ိန္ကလဲြလိုု႕ ဆုုိပါေတာ့။

ျပီးေတာ့ အေဖက ပုုံျပင္ေတြေျပာျပတယ္၊ တခါတရံ ဘာေတြမွန္းမသိတာေတြ လည္းပါတယ္။ သူရယ္တဲ့အခါ လုုိက္ရယ္ရတာေပါ့။ သူအျမဲတမ္းလုုပ္ေနက်အရာကေတာ့ ထေရစီရဲ႕ ညီမ အသက္ ၁၃ႏွစ္ သမီးေလး လင္ဒီ့ကုုိ “ေျပာျပပါဦး ဒီေန႕ သမီးဘာေတြလုုပ္သလဲ ဘာေတြတီထြင္သလဲ ဘာစာေတြလုုပ္သလဲ“ လုုိ႕ေမးတာပါ။ သူဆုုိလုုိပုုံကေတာ့ သူ႕သားနဲ႕သမီးဟာ သူ႕အေဖေမးရင္ တစ္ခုုခုုေျပာဖုုိ႕ ျပင္ဆင္ထားဖုုိ႕၊ တေန႕လုုံး ဘာေတြလုုပ္သလဲ ဆိုုတာကုုိ ရွာေဖြထားဖုုိ႕ ၊ ဒါကုုိ ရည္ရြယ္ ထားတာလိုု႕ယူဆပါတယ္။

အျပင္ထြက္စားရတာလည္း ေပ်ာ္စရာပါ။ အေဖနဲ႕အေမက စားေသာက္ဆုုိင္ အသစ္ေတြရွာရတာ သေဘာက်ၾကတယ္။ သိုု႕ေသာ္ စားေသာက္စရာေတြ မွာထားျပီး မေရာက္ခင္မွာ ေစာင့္ရင္းနဲ႕ အေဖက လင္ဒီနဲ႕ ထေရစီ့ကုုိ ဥေနွာက္စားတဲ့ ေမးခြန္းေတြ ေမးတယ္။ “ရထားက အေနာက္ဖက္ကုုိ ၁နာရီကုုိ မုုိင္၄၀နဲ႕ ခုုတ္ေမာင္းေနတဲ့အခ်ိန္မွာ ေလယာဥ္ပ်ံတစ္စင္းက သူ႕အေပၚကေနပ်ံသန္းေန…….“ ထေရစီက သည္လုုိေမးခြန္းမ်ဴိးကုုိ လက္တန္းေျဖႏုုိင္တယ္။ ဒါေပမယ့္ ၁၃ႏွစ္သမီး လင္ဒီခင္မ်ာ လုုိက္မမွီရွာပါဘူး။

သည္ေတာ့ အေဖက လင္ဒီ့ကုုိ ေမးတယ္ – “ကဲ.. လင္ဒီ။။ အကယ္၍ စက္ဘီးရဲ႕ ဘီးက ေျမျပင္တေလ်ာက္လည္ေနတယ္ ဆုုိပါေတာ့။ ဒါဆုုိရင္ အဲသည္ အလ်င္အတုုိင္း ဘီးရဲ႕စပုုတ္ေတြကေရာ လုုိက္လည္ေနမလား။“

“အုုိး… လုုိက္လည္ေနမယ္ ေဖေဖ။“

“မဟုုတ္ဖူး သမီးရဲ႕။ “ အေဖလုုပ္သူက ဘာျဖစ္လုုိ႕လဲ ဆိုုတာကုုိ ရွင္းျပပါတယ္။ ေအာက္ေျခက စပုုတ္ေတြဟာ ဒီအတုုိင္းပဲေနေနတယ္။ အေပၚက စပုုတ္ေတြက စက္ဘီးျမန္ရင္ျမန္သလိုု ၂ဆေျပးေနတဲ့အခါ သူတုုိ႕က သည္အတုုိင္းရွိေနတဲ့အေၾကာင္း ဖ်ာေပၚမွာ ေျမပုုံေလးဆဲြျပီး ရွင္းျပတာ လီယုုိနာဒုုိေတာင္ ဂုုဏ္ယူေလာက္ပါ၇ဲ႕။ (အဲသည္အခ်ိန္မွာ အေဖ့ပုုခုုံးထက္ အေပၚစီးကေန ၾကည့္ေနတဲ့ လူတစ္ေယာက္က ေဒၚလာ ၅၀ ခ်ေပးသြားတယ္။)

ေဟာ… ေျပာရင္းဆုုိရင္း ျပခန္းေတြဘက္ေရာက္လာပီ။ သည္ပိတ္ရက္မွာေတာ့ အေမက သူ႕အတြက္ အခ်ိန္ေတာင္မေပးႏုုိင္ရွာပါဘူး။ သည္ေတာ့ အေဖက ထေရစီနဲ႕ လင္ဒီ့ကုုိ ပန္းခ်ီကားေတြရွိရာကုုိ ေခၚသြားလုုိက္တယ္။ အမ်ားအားျဖင့္ ေမာေတြဆီက (Washington DC က The Mall ဆိုတဲ့ ဥယ်ာဥ္သဖြယ္ ရင္ျပင္က်ယ္) အနီး အႏုုပညာဆုုိင္ရာ အမ်ဴိးသားျပတုုိက္ ေတြဘက္သြားတာပါပဲ။ အဲသည္မွာ အင္ပရွင္နစ္ ပန္းခ်ီကားေတြ အေဖ့အၾကိဳက္ေပါ့ေလ။ ေဂၚဂြင္၊ ပီကာဆုုိ၊ မုုိေနး၊ ေစးဇန္းတုုိ႕ ။ အေဖက အလင္းေရာင္ေတြပါတာကိုု သေဘာက်တယ္။ ေတာက္ပေနတဲ့ အေရာင္ေတြ က ပန္းခ်ီကားေတြကေန ထုုိးထြက္ေနသလုုိပဲ။ ဒါေပမယ့္ အေဖက အေရာင္ေတြ ဘယ္လုုိေနရာခ်သလဲ ဆုုိတဲ့ လူေတြစဥ္းစားတဲ့ နည္းပညာမ်ဴိးကုုိပဲ ေလ့လာတတ္ပါတယ္။ (သူက ဟားဗက္နဲ႕ အန္အုုိင္တီကေန စိတ္ပညာဆရာ ျဖစ္ခဲ့ေသးတာကိုုး) အေဖကေျပာတယ္ မ်က္စိတစ္ဖက္ကုုိ လက္တစ္ဖက္နဲ႕ပိတ္ထားျပီး ပန္းခ်ီကားကေန ေနာက္ဖက္ကုုိ ေျခလွမ္း၅လွမ္းေလာက္ ဆုုတ္ပီးတာ့ မ်က္စိ၂ဖက္စလုုံးနဲ႕ ၾကည့္ပါတဲ့။ အဲသည္အခါ ျပားေနတဲ့ ပန္းခ်ီကားမ်က္နွာျပင္ဟာ သုုံးဖက္ျမင္ျဖစ္သြားလိမ့္မယ္တဲ့။ ဟာ… တကယ္ပဲဗ်ာ။ အေဖ၊ ထေရစီနဲ႕ လင္ဒီတုုိ႕က အမ်ဴိးသားျပတုုိက္မွာနာရီေပါင္းမ်ားစြာ ေလ်ာက္ၾကည့္ၾကပါတယ္။ သူတုုိ႕အားလုုံး မ်က္စိတစ္ဖက္ေပၚလက္အုုပ္ပီးေတာ့ ပန္းခ်ီကားေတြကုုိ ၾကည့္ၾကတယ္။

သူတုုိ႕က ထူးဆန္းတဲ့သူေတြလုုိ ၾကည့္ၾကတယ္။ ေတာ္ေတာ္ ထူးဆန္းတဲ့မိသားစုုေပါ့ သူတုုိ႕နည္းသူတုုိ႕ဟန္နဲ႕ လုုိ႕ျမင္ရမွာပါပဲ။ ထေရစီနဲ႕ လင္ဒီတုုိ႕ရဲ႕ သူငယ္ေတြၾကားထဲမွာလည္း သူတုုိ႕က မတူျခားနားေနျပန္တယ္။ တကယ့္ကုုိ ကမာၻအနွ႔ံစူးစမ္းေနလုုိက္ၾကတာေပါ့။ ဥပမာ တစ္ခုုေျပာရရင္ သူတုုိ႕အေဖက ခရီးသြားရတာ သေဘာက်တယ္။ ဒီေတာ့ ထေရစီနဲ႕ လင္ဒီတုုိ႕ရဲ႕စိတ္ထဲမွာလည္း ဥေရာပနဲ႕ ကယ္လီဖုုိးနီးယားတခြင္ အပတ္ေပါင္းမ်ားစြာ၊ လေပါငး္မ်ားစြာ လည္ပတ္ေနရတာကိုု သမရုုိးက်ခရီးသြားေနရသလိုု သေဘာထားၾကတယ္။ သူတိုု႕မိဘေတြက အိမ္အသုုံးအေဆာင္ ပရိေဘာဂေတြထက္ ခရီးေတြထြက္ျပီး ပိုုက္ဆံပုုိအသုုံးျပဳၾကတယ္။ ဒါေၾကာင့္လည္း မက္စက္ခ်ဴးဆက္က သူတုုိ႕ရဲ႕ဗစ္တုုိးရီးယမ္းအိမ္အုုိေလးဟာ ပုုိျပီး အိုုေဟာင္းႏြမ္းနယ္သြားရတယ္။ အေဖနဲ႕အေမက သူတုုိ႕အိမ္ေလးကုုိ ရုုပ္ရွင္သရုုပ္ေဆာင္ေတြ၊ ဒါရုုိက္တာေတြ၊ စာေရးဆရာေတြ၊ ပန္းခ်ီဆရာေတြ၊ အစရွိသျဖင့္ ရွိရွိသမ ွ်ေသာ ပုုဂၢိဳလ္ထူးေတြကုုိ လာေရာက္ခုုိနားဖုုိ႕ ေပးထားပါတယ္။ အေမက အေဖ့ရဲ႕၃ထပ္က ရုုံးခန္းကုုိ သူတုုိ႕ကုုိ လႊတ္လိုုက္ပါတယ္။ အဲသည္အခန္းမွာအေဖ့ရဲ႕ စာရြက္ပုုံၾကီးက ေျမမဆုုံးမုုးိမဆုုံးပါ။ အေဖက ဘယ္ေတာ့မွ မရွင္းဘူး။ တခါတေလ သူ႕စားပဲြေပၚမွာ သူ႕အၾကိဳက္ အုုိင္စ္ ဆုုိတဲ့ သၾကားလုုံး ေတြေတြ႕ရတတ္ပါတယ္။ သင္လည္း စားခ်င္စိတ္ျဖစ္လာႏုုိ္င္ပါတယ္။

သည္ေတာ့ေလ ေျပာရရင္ အေဖ့ပုုံစံနဲ႕ အေဖလုုပ္ေနတဲ့ ပင္တာဂြန္နဲ႕က ဆက္စပ္လုုိ႕မရဘူး လိုု႕ဆုုိခ်င္တာပါ။ အခုု အေဖက ထေရစီနဲ႕ အဲသည္ ခန္းမထဲမွာ အတူလမ္းေလ်ာက္ေနတယ္ေပါ့။

သူတုုိ႕ အေဖ့ရုုံးခန္းကုုိ ေရာက္သြားျပီ ဆုုိၾကပါစုုိ႕။ ထေရစီ့စိတ္ထဲေတာ့ ေဘာလုုံးကြင္း အၾကီးၾကီးကုုိ ျဖတ္ပီး ေရာက္သြားတယ္လိုု႕ ခံစားေနရပါတယ္။ တကယ္ပဲ သြားရမယ့္ေနရာ ေရာက္ေတာ့ သူျမင္လုုိက္ရတာက… အင္း… စိတ္မ်ားေတာင္ ပ်က္မိပါရဲ႕။ တံခါးေပါက္ေတြတန္းစီးျပီး ေတြ႕ေနရတဲ့ လမ္းေၾကာင္းက တံခါးတစ္ေပါက္ပဲ ဆုုိၾကပါစိုု႕။ အတြင္းကလည္း စစ္စိ္မ္းေရာင္မဲြေျခာက္ေျခာက္ ေဆးသုုပ္ထားတဲ့ ပ်င္းေျခာက္ေျခာက္ အခန္းေသးေသးေလး။ စားပဲြတစ္လုုံး၊ ခုုန္တစ္စုုံ၊ ဖုုိင္ေတြစီရီထားတဲ့ စင္ေတြရယ္ ဒါပဲ။ ျပဴတင္းေပါက္တစ္ေပါက္၊ က်န္တာ နံရံ။ သည္ေတာ့ ထေရစီက ဘာေတြမ်ားေတြ႕ရမယ္လုုိ႕ ေမ်ာ္လင့္ထားတာတုုန္း လိုု႕ဆုုိေတာ့လည္း သူလည္းသိပ္ေတာ့ မသိပါဘူး။ ဒါေပမယ့္ ဒီလုုိမ်ဴိးေတာ့ မဟုုတ္ဘူးေလ။

ထေရစီက သူ႕အေဖသည္လုုိ အခန္းေလးထဲ တေနကုုန္အလုုပ္လုုပ္ေနတာလား ဆုုိတာ မေသခ်ာပါဘူး။ ဒါလ်ဴိ႕၀ွက္စရာမွ မလုုိတာ။ ဒါေပမယ့္ သည္ရုုံးက ကာကြယ္ေရးႏွင့္ဆုုိင္ေသာ ဌာနခ်ဴပ္ဆုုိေတာ့ အေဖက သိပ္ကိုု အေလးအနက္ထားတယ္ အိမ္မွာ သူ႕ရုုံးကိစၥ ဘာမွ သိပ္မေျပာဘူး။ ေျပာရရင္ေတာ့ ထေရစီ အသက္၁၅ႏွစ္ ထေရစီက အေဖဘာလုုပ္ေနတယ္ ဆုုိတာ သိပ္ပီး ဂရုုမစုုိက္လွပါဘူး။ ေသခ်ာတာတစ္ခုုကေတာ့ ေဖေဖက သိပ္ကုုိ အလုုပ္ၾကီး အကုုိင္ၾကီးလုုပ္ေနတယ္ဗ်ာ။ လူေတြ သူတုုိ႕အလုုပ္ေတြ လုုပ္ေနၾကတာကုုိ အေဖက အခ်ိန္ေတြေပးပီး လုုပ္ေပးေနတယ္။ ကြန္ျပဴတာေတြ အမ်ားၾကီးနဲ႕ အလုုပ္ေတြ လုုပ္ေနတယ္။

အံ့ၾသစရာေတာ့ သိပ္မရွိပါဘူး။ သူ႕အေဖက ကြန္ျပဴတာကုုိ ခေရဇီးျဖစ္တယ္။ ကန္းဘရစ္က အိမ္မွာတုုန္းက ေဘာ့လ္ဘရန္နက္ အင္ နယူးမင္း ဆုုိတဲ့ကုုမဏီမွာ လုုပ္တုုန္းကဆုုိ ေရခဲေသတၱာေလာက္ၾကီးတဲ့ ကြန္ျပဴတာေတြနဲ႕ အေဖတုုိ႕ အုုပ္စုုေတြ ကိုုယ့္ဘာသာ ကိုုယ္အလုုပ္လုုပ္ေနၾကတာကိုုး။ ဒါေပမယ့္ ေခတ္မွီပါတယ္၊ ကီးဘုုတ္ပါတယ္၊ မ်က္နွာျပင္က သူတိုု႕ရုုိက္သမ ွ် ေပၚေနတယ္၊ ေပါ့ပါးတဲ့ ေဘာပင္ေလးကလည္း သင္ဘာေရးေရး မ်က္နွာျပင္မွာျပေနတယ္။ ပါ၀င္တဲ့ ေဆာ့၀ဲလ္က အထူးစပယ္ရွယ္ေပါ့။ အေ၀းကေန ထိန္းခ်ဴပ္တဲ့ စနစ္လည္း ပါပါတယ္။ အေဖက အဲဒါနဲ႕ ေနေနလုုိက္တာ ေန႕ေန႕ညည၊ ပရုုိဂရမ္ေတြလည္း ဆဲြရပါတယ္။ ပိတ္ရက္တစ္ေန႕ေတာ့ သူက ထေရစီ့နဲ႕ လင္ဒီ့ကုုိ အဲဒါနဲ႕ ကစားလုုိ႕ရေအာင္ ၀င္ပါခုုိင္းပါတယ္။ အေဖကသူတုုိ႕ကုုိ ကြန္ျပဴတာ ဘာသာစကားဆုုိင္ရာ စာလုုံးေတြ ေရးျပခုုိင္းပါတယ္။ အကယ္၍ သူေရးတာ မွန္ရင္ ကြန္ျပဴတာက “ကြန္မန္းေဒးဘဲလ္“ လုုိ႕တုုန္႕ျပန္ပါတယ္။ အကယ္၍မွားရင္ေတာ့ “ဒန္႕လ္ေခါ့ဖ္“ လိုု႕တုုန႕္ျပန္တယ္။ (သူ႕အသံထြက္မွာ ဘီ သံမပါရပါဘူး ဂ်ာမန္စကားလုုံးေပါ့။)

ထေရစီက ဒီလုုိဟာေတြ သေဘာက်တယ္ဆုုိတာ သဘာ၀က်ပါတယ္။ ဒါမ်ဴိး သူကိုုုုယ္တုုိင္ ပရုုိဂရမ္ဆဲြနည္း ေလ့လာႏုုိင္ရဲ႕သားနဲ႕ေပါ့ေလ။ ဒါေပမယ့္ လြန္ခဲ့တဲ့ နွစ္ ၄၀ ကိုုျပန္သြားၾကည့္လုုိက္ေတာ့ သူ႕အေဖပင္တာဂြန္မွာ ဘာေတြလုုပ္ေနလဲ ဆုုိတာကုုိ အာရုုံမစုုိက္မိပဲ ေနေနခဲ့တာေတြေၾကာင့္လုုိ႕ ထင္ပါတယ္။ သူက အလုုိလုုိက္ခံရလုုိ႕ ပ်က္စီးသြားတာမ်ဴိးလား။ သူက အခုုေခတ္ကေလးေတြ သရီးဒီကြန္ျပဴတာဂရပ္ဖစ္ေတြ ၾကားထဲ နစ္မြနး္ေနသလုုိ၊ ဒီဗီဒီေတြနဲ႕ ဂိန္းေတြထဲ နစ္ျမဳပ္ေနမိသလုုိ၊ အင္တာနက္နယ္ပယ္ထဲ ကမ္းေျခမဲ့ ကူးခပ္ေနမိသလုုိ ပဲ ဆုုိပါေတာ့။ သူ႕ဘ၀မွာ သူ႕အေဖကိုုင္တဲ့ ကြန္ျပဴတာကုုိပဲ ျမင္ေတြ႕ဖူးခဲ့တာပါပဲ။ ထေရစီ့စိတ္ထဲ အဲသည္တုုနး္ကေတာ့ တြက္ခ်က္ျခင္းအလုုပ္ကုုိ ဘယ္သူမဆုုိ လုုပ္နုုိင္ရမယ္ လုုိ႕ထင္ခဲ့တယ္။ ဆယ္ေက်ာ္သက္အရြယ္ စိတ္ကူးထဲမွာေတာ့ ကြန္ျပဴတာဆုုိတဲ့ စကားလုုံးဟာျဖင့္ ၾကီးမား က်ယ္ျပန္႕ လ်ဴိ႕၀ွက္ ဆန္းက်ယ္ ညွဳ႕ိယူ ဖမ္းစား ေနတယ္။ ပန္႕ခ်္ ကဒ္ကေလးေတြက နံပါတ္ေတြဟာ ပ်ံ၀ဲလြင့္ျပန္႕ ေနတယ္။ ထေရစီ့စိတ္ထဲမွာလိုု လူတုုိင္းအေနနဲ႕လည္း သူ႕အေဖဟာ ကြန္ျပဴတာ ကိုုင္တဲ့ လူနည္းစုုထဲမွာ ပါ၀င္ပတ္သက္ေနပီး လူေတြမသိေသးတဲ့ နည္းပညာထဲ ၀င္ေရာက္လုုိက္ပါေနတယ္လိုု႕ ျမင္ၾကမွာပါ။

ထေရစီ့အေဖကေတာ့ တစ္ေန႕က်ရင္ ရွိသမွ် ကြန္ျပဴတာေတြဟာ အခုုစက္ၾကီးမ်ဴိးေတြလိုု ကန္းဘရစ္တစ္ခုုလုုံး အသုုံးျပဳလာၾကမယ္လုုိ႕ ယုုံၾကည္ေနပါတယ္။ ဒီစက္ၾကီးေတြက လူနဲ႕လည္း ပုုိတူတယ္၊ ရင္းရင္းႏွီးနွီးလည္း ရွိတယ္ေလ။ သူတုုိ႕က လူေတြရဲ႕အလုုပ္ေတြကုုိ ကူညီေပးမယ္၊ ပုုံစံသစ္နဲ႕ လူေတြကိုု ဆက္ဆံမယ္၊ အခ်က္အလက္ေတြကုုိလည္း က်ယ္က်ယ္ျပန္႕ျပန္႕ေဖာ္ေဆာင္ ေပးဦးမယ္၊ တကမာၻလုုံးဆုုိင္ရာ ဆက္သြယ္မူေတြကုုိ ေတြ႕ျမင္ရမယ္၊ စီးပြားေရး လူမူေရးစသျဖင့္ေပါ့။ အဆုုံးစြန္ေျပာရရင္ေတာ့ လူေတြ မစဥ္းစားမိတာေတြကုုိ နီးနီးကပ္ကပ္ အဆုုိေတြတင္သြင္း၊ ပိုု႕ေဆာင္ေပးမယ့္ တကယ့္ကိုု ခြန္အားအျပည့္နဲ႕ ေရာက္လာမယ့္ ဘယ္စက္ပစၥည္းေတြမွ လုုိက္မမီွေအာင္ အက်ဴိးျပဳသြားဦးမွာပါတဲ့။

ကဲ အခုု သူက ပင္တာဂြန္မွာ အလုုပ္လုုပ္ေနပါတယ္။ ထေရစီ့အေဖက စိတ္ကူူးေတြကုုိ တကယ္ျဖစ္လာေအာင္ အရာရာကိုု ေျပာင္းလဲေပးေနတယ္ေပါ့။ ဥပမာ အန္အုုိင္တီ (MIT)  ကိုုၾကည့္ၾကရေအာင္။ အမ္ေအစီဆုုိတဲ့ ပေရာဂ်က္ကုုိ တည္ေထာင္တဲ့ထဲပါခဲ့တယ္။ အမ္ေအစီ ဆုုိတာ ၾကီးမားက်ယ္ျပန္႕ေသာ ပါစင္နယ္ ကြန္ျပဴတာစနစ္ေပါ့။ ပေရာဂ်က္မန္ေနဂ်ာကေတာ့ ေဒၚလာ ရာခ်ီေထာင္ခ်ီတဲ့ စက္ၾကီးကုုိ လူတုုိင္းသုုံးႏုုိ္င္ဖုုိ႕ေတာ့ သိပ္မေမ်ာ္လင့္ထားပါဘူး။ ဒါေပမယ့္ သည္စက္ၾကီး တစ္ဒါဇင္ေလာက္ေတာ့ တခ်ဴိ႕ေသာ ေနရာေတြနဲ႕ လူေနအိ္မ္ေတြမွာ အေ၀းထိန္းစနစ္မ်ားနဲ႕ သုုံးၾကပါတယ္။ သုုးံတဲ့သူစိတ္ထဲ သည္စက္ၾကီးက ကုုိယ္နဲ႕ထိေတြ႕မူမွာ လ်င္ျမန္တယ္၊ ကိုုယ့္ကိုု တုုန္႕ျပန္အားေကာင္းတယ္လိုု႕ ယူဆၾကပါတယ္။ တကယ္လည္း အံ့ၾသဖြယ္အလုုပ္လုုပ္ပါတယ္။ အမ္ေအစီပေရာဂ်က္ဟာ လူ ရာ နည္းစုုသာမကပဲနဲ႕တဲ့၊ တကမာၻစာကုုိ အြန္လုုိင္းဆက္သြယ္မူေတြ ေပးလာပါတယ္တဲ့။ ပထမဦးဆုုံး ဆက္သြယ္ေရးစနစ္။ အီးေမး အြန္လုုိင္း ဟက္ကာ။ ဒါဟာ အင္တာနက္ေခတ္ထဲကိုု ၀င္လာတဲ့သေဘာ။ ဒီလမ္းတေလ်ာက္မွာ ၁၉၇၀ တုုိင္ေအာင္ ဆက္သြယ္မူနည္းပညာတရပ္ကိုု ေဖာ္ေဆာင္ေပးမယ့္ “အိမ္တြင္း အခ်က္အလက္မ်ား စနစ္” တစ္ခုု ျဖစ္လာပါသတဲ့။ မိုုက္ကရုုိကြန္ျပဴတာ စနစ္လုုိ႕ ေခၚေ၀ၚလုုိက္ေသာ ေစ်းကြက္တစ္ခုုကိုု ဆဲြယူပိုု႕ေဆာင္ေပးလုုိက္ပါတယ္။

ထေရစီအေဖက လူသားဆန္ေသာ ကြန္ျပဴတာ စနစ္လုုိ႕ေျပာမလား၊ အသိညဏ္ရွိေသာ ကြန္ျပဴတာလူသား လုုိ႕ဆုုိမလား အဲသည္နည္းပညာတစ္ခုုကိုု ပန္တာဂြန္မွာ အလုုပ္စဆင္းတဲ့ ပထမဦးဆုုံးေန႕မွာ တကယ္လက္ေတြ႕ကြင္းဆင္းခဲ့တယ္လုုိ႕ ဆုုိရမွာပါ။ ေဒါက္ကလက္စ္ အန္ဂ်ယ္ဘာ့တ္ က အဲသည္အခ်ိန္ကတည္းက ၾသဇာသက္ေရာက္တဲ့ ပုုဂၢိဳလ္တစ္ဦး ဆုုိပါေတာ့။ သူ႕ရဲ႕ဆရာသမားေတြရွိတဲ့ အက္စ္အာရ္အုုိင္ က ေနာက္ေတာ့ စီလီကြန္ဗယ္လီျဖစ္လာတယ္။ (ဒီေနရာမွာ ရွင္းျပရရင္ စီလီကြန္ဗယ္လီ ဆိုုတာက Silicon Valley (အတုုိေကာက္ SV) ျဖစ္ပါတယ္။ ဆန္ဖရန္စစ္စကုုိ ေဘးဧရိယာ ကယ္လီဖုုိးနီးယား ေျမာက္ဖက္ပုုိင္းက ဆန္တာကလာရာ ဗယ္လီ ကုုိေခၚတာပါ။ အဲသည္ေနရာဟာ အဆင့္ျမင့္နည္းပညာ၊ နက္ေ၀ါ့ဆုုိင္ရာ၊ ဆုုိရွယ္မီဒီယာ အစရွိသျဖင့္တုုိ႕ရဲ႕အခ်က္အခ်ာ ေဒသတစ္ခုု ျဖစ္ပါတယ္။ ဆန္ဟိုေဇး (San Jose) က အဲသည္ေဒသရဲ႕တတိယအၾကီးဆုုံး ျမိဳ႕တစ္ျမိဳ႕ျဖစ္ကာ ကာလီဖုုိးနီးယား၇ဲ႕တတိယေျမာက္အၾကီးဆုုံး၊ အေမရိကရဲ႕၁၀ခုုေျမာက္ အၾကီးဆုုံး ျဖစ္ပါတယ္တဲ့။)

သူက လူတုုိင္းနဲ႕မတူ သမရုုိးက်မဟုုတ္တဲ့သူ လူထူးလူဆန္း ဂ်ီးမ်ားတဲ့သူ။ ဒါေပမယ့္ သူ႔ကုုိ ထေရစီ့အေဖက အၾကံဥာဏ္ေတြ၊ အလုုပ္ေတြ ခ်ျပလုုိက္ေတာ့ အင္မတန္ ဂ်ီးဂၽြတ္နဲ႕သူက သူနဲ႕ အဖဲြ႕အုုပ္စုုျဖစ္သြားတယ္။ ေမာက္စ္ တီထြင္တယ္၊ မ်က္နွာျပင္၀င္းဒုုိးေပၚလာတယ္၊ ဟုုိက္ပါတက္စ္တိုု႕၊ (hyper text, word-processing) ေ၀ါ့ဒ္ပေရာဆက္ဆင္းတုုိ႕ တျခားေသာ အထူးအဆန္းေတြ တစ္ခုုပီးတစ္ခုု ေပၚလာတယ္။ ဆန္ဖရန္စစ္စကုုိမွာ က်င္းပတဲ့ ကြန္ျပဴတာဆုုိင္ရာ အလုုပ္ရုုံေဆြးေႏြးပဲြမွာ အန္ဂ်ယ္ဘာ့တ္ရဲ႕၁၉၆၈ခုုနွစ္ ေဟာေျပာတင္ျပမူလုုပ္ေတာ့ လူေထာင္ေပါင္းမ်ားစြာရဲ႕ အာရုုံေတြကုုိ တခါတည္း ဆဲြယူလုုိက္နုုိင္ခဲ့တယ္။ ကြန္ျပဴတာသမုုိင္းမွာ အခ်ဴိးအေကြ႕တစ္ခုုုုကုုိ တသက္လုုံးအမွတ္ရေစေအာင္ ျဖစ္လာရတယ္။ ကြန္ျပဴတာဆုုိတာ ဘာမွန္းမသိတဲ့သူေတြအတြက္ သမုုိင္းစာမ်က္နွာတစ္ခုုကိုု ဖြင့္လွစ္ေပးလုုိက္နုုိင္တယ္ေပါ့။

ထေရစီ့အေဖက ပင္တာဂြန္မွာပဲ သူ႕ရဲ႕ အေမြကိုုဆက္ခံမယ့္ ပညာတတ္ေတြ ေမြးဖြားလာဖုုိ႕ သင္တန္းေတြပုုိ႕ခ်ေပးခဲ့တယ္။ သိပ္မၾကာပါဘူး ပါလုုိအာလ္တုုိ (Pal alto) သုုေတသနဌာန ဆုုိတဲ့ အတုုိေကာက္ ပီေအအာရ္စီ မွာ အရည္အခ်င္းရွိသူေတြ စုုေ၀းလာၾကတယ္။ ဒါဟာ ေနာက္အႏွစ္ ၃၀ မွာ အသုုံးျပဳလာေတာ့မယ့္ အသိပညာေတြ စတင္ ပ်ဴိးေစ့ခ်ၾကတဲ့သေဘာ။ ကိုုယ္ပုုိ္င္ကြန္ျပဴတာေတြ အျဖစ္ လူသိမ်ား လူၾကားထဲကုုိ ေမာက္စ္ရယ္ မ်က္နွာျပင္ရယ္နဲ႕ ၀င္ေရာက္လာေတာ့မယ့္ သေဘာ။ ၀င္းဒုုိးမွာ ဂရပ္ဖစ္ေတြ အသုုံးျပဳလာဖုုိ႕၊ အိုုက္ကြန္ေတြ၊ မီးႏဴးေတြ၊ စကရုုိးဘားေတြ အစရွိေသာ အရာေတြ ေပၚလာေတာ့မယ့္ အေျခအေနတစ္ခုု။ ေလဆာပရင့္တာကေန စာရြက္ေတြ ထုုတ္ေပးဖုုိ႕ ျဖစ္လာေတာ့မယ္။ အီသာနက္ (Ethernet)  ေခၚတဲ့ ေဒသဆုုိင္ရာ နက္ေ၀ါ့ဧရိယာကေန အားလုုံးကုုိ ဆက္သြယ္ခ်ိ္တ္ဆက္ေပးဖုုိ႕ ေျခလွမ္းေတြ။

ေနာက္ဆုုံးေတာ့ နက္ေ၀ါ့ေတြ ေပၚလာပီ ဆုုိပါေတာ့။

အခုုေတာ့ သူက ပင္တာဂြန္မွာ အလုုပ္လုုပ္ေနတယ္။ ထေရစီအေဖက ေလယာဥ္ပ်ံေတြဆီမွာပဲ အခ်ိန္ေတြ ကုုန္လြန္ေနတယ္လုုိ႕ ေျပာရမွာပါ။ ဆက္တုုိက္ဆုုိသလုုိပဲ သူက လူသားဆန္တဲ့ ကြန္ျပဴတာေတြနဲ႕ပတ္သက္လုုိ႕ သုုေတသနလုုပ္တဲ့ အုုပ္စုုေတြနဲ႕ အလုုပ္လုုပ္ေနပါတယ္။ သူ႕ရည္ရြယ္ခ်က္က ကမာၻတခြင့္ ျပန္႕ႏွ႕ံသြားေစဖုုိ႕ပါ။ ဆက္သြယ္ေရးကြန္ယက္ေတြ ဖြင့္လွစ္ႏုုိင္ဖိုု႕ ၾကိဳးပမ္းလုုပ္ေဆာင္ေနပါတယ္။ သူ၀ါရွင္တန္ကေန ထြက္ခြာလာကတည္းက ရွိခဲ့တဲ့ သူ႕ရဲ႕အိပ္မက္ေတြ တကယ္ျဖစ္လာဖုုိ႕ပါ။ ၁၉၆၃ခုုနွစ္ ဧျပီလ ၂၅ ရက္ေန႕မွာ ခ်ျပခဲ့တဲ့သူ႕ရဲ႕ နက္ေ၀ါ့ကြန္ျပဴတာ ကိုုအေျခခံလုုိက္တဲ့ စာေစာင္ကေန အဖဲြ႕ေတြ ဖဲြ႕လာႏိုု္င္ခဲ့တယ္။ တကုုိယ္ေတာ္ကြန္ျပဴတာေတြကေန (stand alone computer) ျဖန္႔က်က္ရွယ္တဲ့ စနစ္ဆုုိပါေတာ့။ တကယ္လည္းဟုုတ္ပါတယ္။ နက္ေ၀ါ့နည္းပညာက အခုုလက္ရွိမွာကုုိ အဓိကက်တဲ့ စနစ္တစ္ခုုလုုိ လည္ပတ္လာေနခဲ့တာ ေနာင္မွာလည္း ဆက္လက္ သြားေနဦးမွာပါ။ ဒါေပမယ့္ အေဖ့စိတ္ထဲမွာက သည့္ထက္ ေရွ႕ေရာက္ေနတယ္။ အာကာသေတြၾကားက လြတ္ေနတဲ့ ေနရာေတြနဲ႕ ပတ္သက္တဲ့ နက္ေ၀ါ့ေတြအေၾကာင္းကိုု မၾကာခင္မွာ ေျပာမယ္။ နက္ေ၀ါ့ဆုုိတာကလည္း လူုတုုိင္းလက္လွမ္းမွီတဲ့ ဖြင့္ထားတဲ့ စေပ့တစ္ခုုကိုုး။ အစုုိးရေတြ၊ အဖဲြ႕အစည္းေတြ၊ အလုုပ္အကုုိင္ေတြ၊ တကိုုယ္ေတာ္ေတြနဲ႕ ပတ္သက္တဲ့ ကြန္ယက္ေတြကုုိ ခ်ိတ္ဆက္ေပးေနတယ္။ ေဟာ… အခုုဆုုိ အီး-ဘဏ္၊ အီး-စီးပြားေရး၊ အီး-စာၾကည့္တုုိက္။ ရွိရွိသမွ် စဥ္းစားမိသမွ် ေရွ႕မွာ အီး သာတပ္လုုိက္။ သည္လုုိ ျဖန္႕က်က္လာနိုုင္ဖိုု႕ သူကေတြးေခၚစဥ္းစားခဲ့တာပါ။ ယေန႕ေခတ္မွာေတာ့ အင္တာနက္ ဆုုိတဲ့စကားလုုံးေပါ့ေလ။

(ဒီလုုိနည္းပညာကုုိ ၁၉၆၀ ေနာက္ပိုု္ငး္ေလာက္က အေဖဟာ သူ႕စိတ္ကူးေတြနဲ႕ သေႏၶတည္ခဲ့ျပီး ၁၉၇၀ ေလာက္မွာ အေကာင္အထည္ေဖာ္ဖိုု႕ အဲသည္ကတည္းက ၾကိဳးစားလာၾကတယ္ ဆုုိတာေလး စာဖတ္သူေတြ စိတ္ထဲ နည္းနည္းေလာက္ ၀င္သြားရင္ ေတာ္ပါပီ။ ) (အဲသည္ကြင္းစကြင္းပိတ္ထဲက စာပုုိဒ္ကေတာ့ ဘာသာျပန္သူအေနနဲ႕ ကိုုယ္နားလည္သလိုု ျပန္ေပးထားတာပါ။ သူေရးထားတာေတြက နည္းနည္းရူပ္ေထြးေနလိုု႕ သည္လုုိသေဘာေပါက္သလုုိ ေရးေပးျခင္း ျဖစ္ပါတယ္။)

အတုုိခ်ဴပ္ ဆုုိရေသာ္ ထေရစီ့အေဖသည္ ယေန႕ေခတ္ ေခတ္မွီလ်က္ရွိေသာ ကြန္ျပဴတာစနစ္၊ အခ်ိန္နဲ႕အမ ွ် ရွယ္ေပးႏုုိင္ေသာ စနစ္၊ ပါစင္နယ္ ကြန္ျပဴတာစနစ္၊ ေမာက္စ္၊ ဂရပ္ဖစ္ဆုုိင္ရာ အင္တာေဖ့စ္၊ ဇီရြန္ပီေအအာရ္စီ ဖန္တီးမူနယ္ပယ္၊ အင္တာနက္ စသည္ျဖင့္ ရွိရွိသမ ွ်ေသာ အရာေတြကုုိ ရုုပ္လုုံးေပၚလာေအာင္ အားနဲ႕အင္နဲ႕ ေပးဆပ္ခဲ့ပါသည္ ေပါ့ဗ်ာ။ ဟုုတ္ပါတယ္ ၁၉၆၂ခုုႏွစ္ သူ႕စိတ္ကူးေတြ ဟာ စိတ္ကူးထဲမွာတင္ မေနေတာ့ဘူး ဆုုိပါေတာ့။ သူ႕အတြက္ေတာ့ အဆုုံးမရွိေသာ စိတ္ေပ်ာ္ရႊင္မူေတြရခဲ့တယ္။ ဒါေတြေၾကာင့္လည္း သူဟာ သူ႕မိသားစုုကုုိ သူတုုိ႕ခ်စ္ေသာ ေနရပ္ကေန အျမစ္ကေန ဆဲြထုုတ္ခဲ့ကာ ၀ါရွင္တန္ကုုိ အလုုပ္အရ၊ ေျပာရရင္ သူမုုန္းတီးေသာ ျဗဴရုုိကရပ္ပုုံစံခြက္ထဲကုုိ အလုုပ္လုုပ္ဖုုိ႕ ေရာက္လာခဲ့ရတယ္ေပါ့ေလ။ ခက္တာက သူက သူ႕အိပ္မက္ေတြကုုိ ယုုံၾကည္တာကိုုး။

ဘာျဖစ္လုုိ႕လဲဆိုု သူက သူ႕အိပ္မက္ေတြ တကယ္ျဖစ္လာမွာကုုိ ျမင္ခ်င္တဲ့စိတ္က ၾကီးစုုိးေနတာကိုုး။

ဘာျဖစ္လုုိ႕လဲဆုုိ ေဟာဒီ ပင္တာဂြန္ – သိပ္နားလည္းခ်င္စရာမေကာင္းတဲ့ သိပ္ကိုု ျမင့္မားလြန္းလုုိ႕ လက္လွမ္းမမွီႏုုိ္င္တဲ့ ေနရာတစ္ခုု – သည္မွာကိုုကပဲ သူ႕အိပ္မက္ေတြကုုိ အေကာင္အထည္ေဖာ္ေပးႏုုိ္င္တဲ့ ေငြေရးေၾကးေရးအရ ျဖည့္ဆည္းေပးႏုုိ္င္မွာကုုိး။

ထေရစီ့အေဖက သူ႕ရဲ႕စာရြက္စာတမ္းေတြအကုုန္လုုံးကုုိ အတူတကြ စုုစည္းျပီးတဲ့သကာလ သြားဖုုိ႕အဆင္သင့္ျဖစ္ပီ။ သူ႕လက္တေပြ႕မွာ အစိမ္းေရာင္ပလတ္စတစ္အထုုတ္အပိုု္းေတြ ကိုု ကုုိင္ေဆာင္လုုိ႕။ အဲဒါ ျဗဴရုုိကရက္ေတြ ေပ်ာ္ရႊင္တဲ့ပုုံစံတဲ့လား။ တစ္ေန႕တာ အလုုပ္ျပီးလိုု႕ အလုုပ္ကေန ျပန္မယ့္အခ်ိန္တုုိင္း သင့္ဖုုိင္ေတြအားလုုံးကုုိ ေလဘယ္ေတြ တပ္ပါ၊ ေရာင္စုုံအမွတ္အသားျပဳတဲ့ စကၠဴစကေလးေတြ ကုုိ ဆဲြအံေတြမွာ သုုံးပါ၊ အစိမ္းေရာင္က မစီရေသးတဲ့ အရာေတြ၊ အ၀ါေရာင္က.. အနီေရာင္က …. စသျဖင့္ စသျဖင့္ ဒါေတြဟာ လုုံျခဳံေရးအတြက္လည္း ပါပါတယ္။ ေျပာရရင္ ရယ္ခ်င္စရာေတာင္ေကာင္းေနေသး။ သူ႕အတြက္ေတာ့ အစိမ္းေရာင္ျပီးရင္ တျခားဟာ ကပ္ထားစရာ မလုုိပါဘူးတဲ့။ ဒါေပမယ့္လည္း အဲဒါက ဥပေဒတစ္ခုုလုုိ လုုိက္နာရမွာ။ အင္း…

ထေရစီ့အေဖက အစိမ္းေရာင္ကေလးေတြကုုိ ေနရာေတာ္ေတာ္မ်ားမ်ားမွာ လုုိက္လံေနရာခ်ေနတယ္။ တစ္ေယာက္ေယာက္ကေတြ႕ရင္ ဒါေတြကုုိ ဂရုုတစုုိက္နဲ႕ လုုပ္ခဲ့ပါလားလုုိ႕ ထင္စရာ။ “အုုိေက“ သူက သူ႕သားကုုိ “အခုု ျပန္ၾကရေအာင္“လုုိ႕ ေျပာလုုိက္ပါတယ္။

ထေရစီနဲ႕ သူ႕အေဖ တံခါးကုုိ ပိတ္ကာ ေနာက္မွာ ခ်န္ထားခဲ့ပီ။

“အဆင့္ျမင့္ သုုေတသန အလုုပ္ရုုံ ေအဂ်င္စီ“

“နည္းပညာနဲ႕ ထိန္းခ်ဴပ္ေရး သုုေတသန“

ေဂ်.စီ.အာရ္. လစ္လီဒါ. ဒါရုုိက္တာ

ပင္တာဂြန္ရဲ႕ ရွည္လ်ား ရွည္ေမ်ာေသာ ခန္းမမ်ားကုုိ စတင္ျဖတ္သန္း လမ္းေလ်ာက္လာၾကတယ္။ သူတုုိ႕ရဲ႕နေဘးမွာေတာ့ လူငယ္ေတြက သုုံးဘီးတပ္ယာဥ္ေလး ေတြေပၚမွာ သတင္းအခ်က္အလက္ေတြသယ္ေဆာင္လုုိ႕ ဟုုိမွသည္ သည္မွဟုုိ ကမာၻေပၚမွာ အၾကီးက်ယ္ဆုုံး ျဗဴရုုိကေရစီေတြၾကားထဲ သြားလာေနၾကပါတယ္။

ဂ်ဴနီယာ၀င္း
(ဆက္လက္ေဖာ္ျပပါမည္)


သင့္အေၾကာင္း သင့္လုုပ္ငနး္ ေၾကာ္ျငာ သည္ေနရာမွာ ေၾကာ္ျငာႏိုုင္ပါျပီ

Related posts

Tags: ,

အလားတူ စိတ္၀င္စားဖြယ္ရာ စာမ်ား၊ ေဆာင္းပါးမ်ား ...:ဂ်ဳနီယာ၀င္း, ဘာသာျပန္က႑, အခန္းဆက္မ်ား, အေတြးအျမင္

Comments are closed.

ေၾကာ္ျငာ … ေၾကာ္ျငာ …

စာအုပ္ျမင္ ခ်စ္ခင္ပါေစ

မိုုးမခမွာ ေၾကာ္ျငာပါ

Help MoeMaKa

မိုုးမခ Kindel Store

မိုုးမခ Kindel Store

MoeMaKa Online Store

MoeMaKa Online Store

Colorful People Memorial Place

%d bloggers like this:

မိုုးမခနဲ႔ ပတ္သက္သမွ်

ေမာင္ေမာင္စိုး၏ ႏွင္းဆီနီနီအိပ္မက္မ်ား(၁၉၇၅-၈၀) ထြက္ပါျပီ

By

ေမာင္ေမာင္စိုး၏ ႏွင္းဆီနီနီအိပ္မက္မ်ား(၁၉၇၅-၈၀) ထြက္ပါျပီ (မိုးမခ) ႏို၀င္ဘာ ၁၄၊ ၂၀၁၈ မိုးမခစာေပက ထုတ္ေ၀ျပီး...

Read more »

ဂ်ဴနီယာ၀င္းရဲ့ မိုနာလီဇာနဲ႔ ႏိုင္ငံတကာပန္းခ်ီမ်ား ခံစားမႈေဆာင္းပါး ထြက္ျပီ

By

ဂ်ဴနီယာ၀င္းရဲ့ မိုနာလီဇာနဲ႔ ႏိုင္ငံတကာပန္းခ်ီမ်ား ခံစားမႈေဆာင္းပါး ထြက္ျပီ (မိုးမခစာအုပ္စင္) ေအာက္တိုဘာ ၁၈၊ ၂၀၁၈...

Read more »

ေဒါက္တာခင္ေမာင္၀င္း(သခ်ာၤ) ၏ ေခတ္သစ္အတြက္ပညာေရး ထြက္ျပီ

By

ေဒါက္တာခင္ေမာင္၀င္း(သခ်ာၤ) ၏ ေခတ္သစ္အတြက္ပညာေရး ထြက္ျပီ (မိုးမခ) ေအာက္တိုဘာ ၁၂၊ ၂၀၁၈ မိုးမခစာေပက...

Read more »

မုိးမခမဂၢဇင္း စက္တင္ဘာ ၂၀၁၈ နဲ႔ ကာတြန္းေရစီးေၾကာင္း

By

  မုိးမခမဂၢဇင္း စက္တင္ဘာ ၂၀၁၈ နဲ႔ ကာတြန္းေရစီးေၾကာင္း ထြက္ေတာ့မယ္ (မုိးမခ) စက္တင္ဘာ...

Read more »

သင္ၾကိဳက္ႏွစ္သက္ရာ စာကို အနည္းဆုံး ၁ ေဒၚလာ လွဴျပီး မိုးမခကို ကူညီပါ

Donate while shopping on amazon

Recent Comments