ေတာင္းရမ္းစားေသာက္သူတို႔၏ ၿမိဳ႕ေတာ္ ရန္ကုန္

သန္းစိုးလိႈင္

ရန္ကုန္၊ ႏို၀င္ဘာ ၇

ဦး … မုန္႔ဖိုးေပး

ဆူးေလ ဗဟိုမီးသတ္ နေဘးရွိ ခံုငယ္တြင္ ၀န္ထမ္းမ်ား၊ လူငယ္မ်ား၊ လက္ဘက္သုပ္စားရင္း စကားေျပာေနၾကသည္။ ထိုသို႔ရန္ကုန္ညေနခင္းကို လက္ဘက္သုပ္စား ေရေႏြးၾကမ္းေသာက္ရင္း စကားေျပာေနသူမ်ား နေဘးသို႔ ညစ္ေပေနသည့္ အကီ္်၊ ပိန္လွီလွီ မ်က္ႏွာငယ္ျဖင့္ ၅ႏွစ္အရြယ္ကေလးငယ္က ကပ္လာရင္း `ဦး မုန္႔ဖိုးေပး´ `ဦး မုန္႔ဖိုးေပး´ ဆိုကာ အနားကပ္ လက္ျဖန္႔ေတာင္းေနသည္။ ထိုင္ေနသူလူငယ္ ႏွစ္ဦးက ေခါင္းခါျပကာ မေပးလိုေၾကာင္း အမူအရာ ျပလိုက္သည္။ သို႔ေသာ္ ကေလးငယ္က မိနစ္၀က္ေလာက္ ရပ္တန္႔ေနေသးၿပီး ေပကပ္ကပ္ျဖင့္ ထိုင္ေနသူ၏ သနားျခင္းကို ေတာင္းဆိုေနသည္။ သို႔ေသာ္ လူငယ္ႏွစ္ဦးကလည္း ေငြ ၅၀၊ ၁၀၀၊ ၂၀၀ က်ပ္ကို မေပးသည့္ အဆံုးတြင္မွ ေနာက္တ၀ိုင္းသို႔ကူးသြားၿပီး ေတာင္းေတာ့သည္။

ကေလးငယ္မ်ား၊ ကေလးကို လက္ဆြဲလ်က္ ကေလးအေမမ်ား၊ရန္ကုန္ၿမိဳ႕၏ လူစည္ကားရာ  လမ္းေဘး လက္ဘက္ရည္ဆိုင္မ်ား တ၀ိုက္တြင္ လွည့္လည္ေတာင္းရမ္း လ်က္ရွိသည္ကို တေန႔ထက္တေန႔ ပိုမိုျမင္ေတြ႕လာရသည္။ အခ်ိန္ နာရီ၀က္ တနာရီ၀န္းက်င္ လမ္းေဘးဆိုင္တြင္ ထိုင္ပါက ေတာင္းရမ္းသူ အနည္းဆံုး ေလးငါးဦးထက္မနည္း လာေတာင္းသည္ကို ႀကံဳေတြ႕ရမည္ ျဖစ္သည္။

ေရႊဂံုတိုင္ လမ္းဆံုမီးမီးပြိဳင့္နီစဥ္ ဘတ္စ္ကား၊ ကိုယ္ပိုင္ကားမ်ား ေစာင့္ရာနေဘး ပလက္ေဖာင္းေပၚတြင္ ၄ႏွစ္အရြယ္ ကေလးငယ္က ေဘာင္းဘီမပါ၊ စြပ္က်ယ္ အက်ီ၀တ္ထားၿပီး ၀ါးက်ည္ေတာက္ႏွစ္ခုကို ပလက္ေဖါင္းေပၚ ထုၿပီး ကားေပၚမွ ခရီးသည္မ်ားကို ေမာ္ၾကည့္ကာ `အိုးေလးလႈပ္ပါေဟ့၊ အိုးေလး လႈပ္ပါေဟ့´ သီခ်င္းကို မပီတပီဆိုျပသည္၊ ႏွစ္ပုိဒ္သံုးပုိဒ္ဆိုၿပီးသည္ႏွင့္ ေပါင္မုန္႔ေျခာက္ ႏွစ္ခ်ပ္ထည့္ထားသည့္ ပလပ္စတစ္ခြက္ကို ေျမွာက္ကာ `မုန္႔ဖိုးေပး´ ဟုေတာင္းခံေတာ့သည္။  အရြယ္ႏွင့္မမွ်ေအာင္ ၀ါးက်ည္ေတာက္ျဖင့္ အဂၤေတ ပလက္ေဖာင္းကို ထုၿပီး သီခ်င္းဆိုရွာသည့္ ကေလးကို ကားေပၚမွ ခရီးသည္မ်ားက ကရုဏာလည္းသက္၊ ခိုင္းထားသည့္ မိဘဆိုသူမ်ားအေပၚလည္း ေဒါသျဖစ္လ်က္ရွိၾကသည္။

ၾကပ္တည္းမႈ ေခ်ာင္ပိတ္မႈမ်ားမွ ထြက္ေပါက္

ယခင္ကထက္ပိုၿပီး ေတာင္းရမ္းသူပိုမ်ားလာ၊ ေတာင္းရမ္းသည့္ နည္းနာမ်ားလည္း ပိုမိုစံုလင္လာသည္ဟု ရန္ကုန္ၿမိဳ႕တြင္ ေနထိုင္သူမ်ားက ေျပာဆိုၾကသည္။ အခ်ိဳ႕ေသာေတာင္းသူမ်ားက လမ္းေလွ်ာက္သြားရင္း ဆံုသူမ်ားကို ``ေဆးရံုမွ ဆင္းလာလို႔ ျပန္ဖို႔ခရီးစရိတ္မရွိလို႔ ကူညီပါဦး´´ဟု ေတာင္းသည္လည္း ရွိသည္။

ေတာင္းရမ္းဖို႔ရာ လသားႏွစ္သား အရြယ္ ကေလးငယ္မ်ားကို ငွားရမ္းသည္လည္း ရွိသည္ဟုဆိုၾကသည္။ ကေလးငယ္မ်ားကို ေစလႊတ္ေတာင္းရမ္းခုိင္းၿပီး ခပ္ေ၀းေ၀းမွ ေစာင့္ၾကည့္ သည့္အျဖစ္မ်ိဳးလည္း ေတြ႕ရေလ့ရွိသည္။ ၁၀ႏွစ္နဲ႔ အထက္ ကေလးငယ္မ်ားကို မိဘအရင္းကပင္ တရက္ကို က်ပ္ ၂ေထာင္ ၃ေထာင္ရေအာင္ ေတာင္းရမ္းခိုင္းသည့္ အျဖစ္မ်ိဳးလည္း ရွိသည္။ ထိုကေလးငယ္ေတြမွာ ရန္ကုန္ၿမိဳ႕၏ ေတာင္၊ ေျမာက္ဒဂံုျမိဳ႕သစ္ အစြန္အဖ်ားတြင္ေနထိုင္ၾကသည္ကို လည္းေတြ႕ရၾကားရသည္။ မည္သည့္ အရင္းမွ် မစိုက္၊ ကၽြမ္းက်င္မႈလည္း မရွိပဲ တရက္ကို က်ပ္သံုးေထာင္ ရသည့္ အလုပ္အကိုင္မ်ိဳး ရရန္ မလြယ္ကူသည္မွာလည္း ျမန္မာႏိုင္ငံ၏ လက္ေတြ႕ အေျခအေနျဖစ္သည္။

ထိုသို႔ေသာ က်ပ္တည္းမႈ၊ ေခ်ာင္ပိတ္ခံရမႈ အၾကား ေတာင္းရမ္းလ်င္ တေန႔ကို က်ပ္၂ေထာင္ ၃ေထာင္ အနိမ့္ဆံုးရႏိုင္သည့္ အတြက္လည္း ထိုထြက္ေပါက္ကို ထြက္သြားၾကသည့္ အျဖစ္ပင္။ လူသားတဦး၏ မာန္မာနကိုေတာ့ ေရေမွ်ာလိုက္ၾကရသည္။ က်ပ္တည္း ခက္ခဲလြန္းသည့္ ဘ၀ကိုျဖတ္သန္းရန္ မည္သည့္ အကူအညီမွ် ရရန္မလြယ္ကူသည့္ အဆံုး လူသားမာနကို ခ်ေရာင္းခဲ့ၾကသည္ အျဖစ္အပ်က္မ်ား အျဖစ္ မွတ္ယူၾကရသည္။

ကုမၸဏီ တခုတြင္ ၀န္ထမ္းလုပ္ကိုင္သူ မိန္းကေလး တဦးက`` ကေလးေတြကို ေနာက္ကြယ္က လူႀကီးေတြ ခိုင္းေနတဲ့ အျဖစ္ကို အားမေပးခ်င္ဘူး။ ကေလးကိုေတာ့ သနားတယ္။ ဒါေပမယ့္ သူတို႔ကိုေပးေနရင္ အက်င့္ပါသြားမွာစိုးတယ္။ ေနာက္တခုက တေယာက္ကိုေပးၿပီး က်န္တဲ့သူေတြကိုမေပးရင္လည္း မေကာင္းဘူး။ အားလံုးကိုလည္း မေပးႏိုင္ဘူး။ အေႀကြလည္းရွားလာတယ္။ ၅၀၀က်ပ္တန္ ေတာ့လည္း မတတ္ႏိုင္ဘူးေလ´´ ဟုဆိုသည္။

အျခားေသာ ကုမၸဏီ ၀န္ထမ္းအမ်ိဳးသမီးက ``ကေလးေတြေတာင္းတာ ကိုအားမေပးဘူး၊ သက္ႀကီးရြယ္အို မလုပ္နိုင္မကိုင္ႏုိင္လို႔ ေတာင္းရမ္းတဲ့သူဆို ေပးေလ့ရွိတယ္။ ကေလးေတြကေတာ့ ေတာင္းရမ္းတဲ့ ဘ၀မွာ ၾကာရွည္ က်င္လည္မွာစိုးလို႔ အားမေပးတာ´´ဟု ေျပာသည္။

လမ္းေပၚကသူေတာင္းစားမ်ားအတြက္ အစိုးရ၏ ေနရာ

ရန္ကုန္ၿမိဳ႕ေတာ္၏ ေတာင္းရမ္းစားေသာက္သူမ်ားကို တခါတရံ ၿမိဳ႕ေတာ္စည္ပင္ ႏွင့္ရဲတို႔က ဖမ္းၿပီး ျပန္လည္လုပ္ကိုင္စားေသာက္ရန္ ေနရာခ်ထားေပးသည့္ အျဖစ္မ်ိဳးလည္း ရွိခဲ့သည္။ ဘူးသီးေတာင္ ေမာင္ေတာဘက္ပို႔ၿပီး ဘဂၤလားေဒ့ရွ္ ျမန္မာနယ္စပ္တြင္ ေနရာခ်ထားေပးသည့္ အျဖစ္လည္း လြန္ခဲ့သည့္ ႏွစ္ပိုင္းကရွိခဲ့သည္။ အခ်ိဳ႕လည္း ျပန္ေျပးလာၾကသည္။ မျပန္လာႏိုင္သူေတြကေတာ့ ထိုေဒသမွာပဲ ေနထိုင္လ်က္ရွိသည္ ဆိုသည့္ သတင္းမ်ားလည္း ဖတ္ရႈရသည္။

ကေလးမ်ား ေတာင္းရမ္းစားေသာက္သည့္ ျပႆနာႏွင့္ တုိက္ရိုက္သက္ဆိုင္သည့္ ဌါနက လူမႈ၀န္ထမ္း ကယ္ဆယ္ေရးႏွင့္ ျပန္လည္ေနရာခ်ထားေရး ၀န္ႀကီးဌါန ျဖစ္သည္။ သို႔ေသာ္ အဆိုပါ၀န္ႀကီးဌါန အေနျဖင့္လည္း လက္ေတြ႕တြင္ ထိုျပႆနာကို ကိုင္တြယ္ေျဖရွင္းရန္ မဟာဗ်ဴဟာ၊ နည္းဗ်ဴဟာ အသံုးစရိတ္တို႔ လံုေလာက္ေအာင္ ရွိဟန္မတူ။

ပြဲေစ်းတန္းမ်ား၊ လူစည္ကားရာေနရာမ်ား၊ လမ္းေဘး ပလက္ေဖာင္းမ်ားတြင္လည္း လသားအရြယ္ တႏွစ္သား၊ ႏွစ္ႏွစ္သား အရြယ္ ကေလးမ်ားကို ခ်ကာေနပူမိုးရြာ မေရွာင္ေတာင္းရမ္းေနသည့္ အျဖစ္သည္ ရန္ကုန္ၿမိဳ႕၏ အဂါၤရပ္ တခု၊ ပံုရိပ္တခုျဖစ္လာေနသည္။

ႏိုင္ငံတကာတြင္လည္း ေတာင္းရမ္းစားေသာက္သူ ေပါမ်ားသည့္ အိႏၵိယႏိုင္ငံ ကိုလ္ကတၱား ၿမိဳ႕သည္ ထင္ရွားသည္ဟု ဖတ္ရႈရသည္။ ရန္ကုန္ၿမိဳ႕သည္ တစႏွင့္တစ ေတာင္းရမ္းသူတို႔၏ ၿမိဳ႕ျဖစ္လာသည္။ ရန္ကုန္ၿမိဳ႕သည္ ယခုေလာက္ မည္သည့္ကာလကမွ ေတာင္းရမ္းစားေသာက္သူမမ်ားခဲ့ဟု ၿမိဳ႕ခံမ်ားက တူညီစြာေျပာဆိုၾကသည္။

ယခုေဖၚျပခဲ့သည္မွာ လမ္းေပၚမွ ေတာင္းရမ္းသူမ်ား၏ အေၾကာင္းသာျဖစ္ပါသည္။ ရန္ကုန္ၿမိဳ႕၏ ဟုိတယ္ခန္းထဲမွာ၊ ဖိတ္ဖိတ္ေတာက္ေနသည့္ ရံုးခန္းမ်ားထဲမွာ၊ စုတ္ျပတ္ ေဟာင္းႏြမ္းေနသည့္ အစိုးရ ဌါနဆိုင္ရာရံုးခန္းမ်ားထဲမွာ ႀကီးပြားရာႀကီးပြားေၾကာင္း အတြက္ အာဏာကို အသံုးၿပဳၿပီး ေတာင္းရမ္းစားေသာက္သည့္ အျဖစ္အပ်က္မ်ားကေတာ့ ယခုအျဖစ္မ်ားႏွင့္ မတူကြဲျပားသည့္ အျခားေသာ ေတာင္းရမ္းမႈ မ်ားသာျဖစ္ပါသည္။

(လြန္ခဲ့သည္ သီတင္းပတ္ ေမာ္တင္၊ လမ္းမေတာ္ - တန္ေဆာင္တိုင္ပြဲခင္း ညေစ်းတန္းတြင္ ေတာင္းေနသူမိသားစု - ဓာတ္ပုံ မိုးမခ)