ႏုိင္ငံေရးအက်ဥ္းသားတဦးရဲ ့ သမီးဆီေပးစာ

ဗဟိန္းသစ္

ႏို၀င္ဘာ ၁၀၊ ၂၀၀၉

သမီး တခါက အေဖ့ကုိ ခဲရာခဲဆစ္ စာနဲ႔ ေမးခြန္း ႏွစ္ခု ေမးဖူးတယ္။

ဒူးေလးက ထြက္တဲ့ ျမားဟာ ပစ္သူဘက္ လွည့္တတ္သလား တဲ့ …

ကုိယ္၀န္ရင့္မာျပီးမွ မေမြးဖြားဘဲ ေနလို ့ရသလား တဲ့ ...

ေညာင္ပင္ၾကီးေအာက္မွာ ေညာင္ကုိင္းေျခာက္ေတြ လုိက္ေကာက္ရင္း အားျပတ္ျပီး ေသသြားတဲ့ ကေလးတေယာက္အေၾကာင္း သမီး ေျပာျပတာ အေဖ စိတ္ ထိခုိက္လုိက္တာေလ။ အခု ျပန္ေတြးမိ အခု စိတ္မေကာင္းပါဘူး။ ေကာက္ညွင္းထုပ္ ေလွ်ာက္ေရာင္းခဲ့တဲ့ ကေလးကုိ မကုန္ဘဲ အိမ္ျပန္လာရေကာင္းလား လုိ႔ သူ႔အေဖ ရုိက္တယ္ ဆုိတာေကာ။ ကေလးမုန္႔သည္ေလးေတြ ဆုိတာ တျပည္လံုး ေျခခ်င္းလိမ္ ေနတာပဲ။ အလုပ္အကုိင္ ရွားပါးေတာ့ လုပ္မိလုပ္ရာ လုပ္ၾကတာေလးေတြ က အိမ္စာရိတ္ ခုမိေအာင္ ကူညီၾကရ။ သမီး သူတုိ႔ေလးေတြ အေပၚ စာနာစိတ္ ထားတတ္တာ သိပ္ေကာင္းတယ္။

မွတ္မိေသးတယ္ … သမီး ဒုတိယတန္းေလာက္မွာ ထင္တယ္။ ရထားတုိက္ခံ ေသသြားရတဲ့ ေစ်းသည္ေလးအေၾကာင္း ေရးထားတဲ့ ၀တၳဳတုိေလးကုိဖတ္ျပီး ရင္ခုန္ေနတုန္း၊ အေဖ့ကုိ လက္တင္ အစမ္း ခုိင္းတာေလ။ ဟုတ္ပါရဲ႔ သမီးေလး ရင္အခုန္ ၾကမ္းေနလုိက္တာ။ ေလာကမွာ ခံစား စာနာႏိုင္သူျဖစ္တာ ေကာင္းတယ္ သမီး။ 

သမီး မာသာထရီဇာကုိ သိပါတယ္၊ လင္းယုန္ေမာင္ေမာင္ရဲ ့ “မာသာထရီဇာ” ကုိ မၾကာခင္က အေဖ ဖတ္လုိက္ရတယ္။ သမီးရဲ႔အငွားဆုိင္ေလးေပၚ တင္ရဲ႔လား။  အေပ်ာ္ဖတ္ေတြ မတင္မျဖစ္ တင္ရသလုိ၊ ဒီလို စာအုပ္ေကာင္းေတြကုိလည္း တင္ျဖစ္ေအာင္ တင္ပါ။ အရင္း မေက်ဘူး ဆုိရင္ေတာင္ တင္ျဖစ္ေအာင္ တင္ပါ။ ဖတ္ၾကသေလာက္ အျမတ္ေပါ့။ သမီး ဖတ္ရတာေတာ့ က်ိန္းေသ အျမတ္ေပါ့။

သမီးေရ …အႏၵိယႏိုင္ငံဟာ မာသာထရီဇာကုိ ရလုိက္တယ္။ မာသာထရီဇာ ဟာ အဲဒီႏုိင္ငံမွာ အတိ ဒုကၡေရာက္ေနသူ အမ်ားစုၾကီးကုိ သူ အစြမ္းရွိသမွ် ကယ္တင္ခြင့္ ရလုိက္တယ္။ မာသာထရီဇာရဲ႔ ေမတၱာဟာ ကမာၻတ၀ွမ္းက ဆင္းရဲ ဒုကၡ ေရာက္ေနသူ အေပါင္းဆီ ျပန္႔ႏွံ႔သြားတယ္။ မိန္းမျမတ္တေယာက္ရဲ႔ ေမတၱာစြမ္း အား ရွိခုိးဦးခ် ထုိက္တယ္။ 

သူ ေျပာတာ သမီး သတိထားလုိက္မိလား၊ လူေတြဟာ အိမ္နီးခ်င္းထက္ ဘုရားသခင္ကုိ ပုိသိၾကတယ္ တဲ။့ မာသာၾကီး ဘာကုိ ဆုိလိုတယ္ သမီး သိမွာပါ ။ ဘယ္သူနဲ႔ ျဖစ္ျဖစ္ ဘယ္အခါမဆုိ ကုိယ့္မ်က္နွာကုိ ျပံဳးခ်ိဳထားစမ္းပါ တဲ့ ။ မာသာၾကီးက လူေတြ တဦးကုိတဦး အနိမ့္ဆံုး အလြယ္ဆံုး ကူညီႏိုိင္တာေလးကုိ တုိက္တြန္းထားတယ္။ မ်က္ႏွာသုန္မႈန္ေနေတာ့ စိတ္ဆုိး စိတ္ညစ္ေတြ ရင္ထဲ ရွိေနလုိ႔ေပါ့။ မာသာၾကီးက ဒါကုိ အရင္ဆံုး ရွင္းထားခုိင္းတာ။ ေမတၱာ ၾကီးမားတဲ့သူဟာ အသက္ရွည္တယ္လုိ႔  အေဖ ယံုၾကည္တယ္။

သူက အေအးဓါတ္နဲ႔ ေနတာကုိး။ သမီး ၀ိပႆနာစခနး္ ၀င္ဘူးေတာ့ ဗုိလ္ ငါး ပါး သိမွာပါ။
ဗုိလ္ ဆုိတာ ဗလခြန္အား အစြမ္းသတၱိ အဓိပၸါယ္ပဲ။ ဗိုလ္ ငါးပါးဟာ လူတေယာက္အဖို႔ အျမဲတမ္း လုိအပ္တယ္။ အဲဒီ ဗုိလ္ငါးပါးမွာမွ သတၱိက ဘယ္အခါ ျဖစ္ျဖစ္ အေခါင္အခ်ဳပ္ သဒၵါကုိ ပညာန႔ဲ ထိန္းညိွရမယ္။ သဒၵါလြန္း ဆြမး္ေတာ္ရပ္၊ သဒၵါလြန္ ကၽြန္ျဖစ္ ဆုိတာမ်ိဳး ေတြ မျဖစ္ရေအာင္ေပါ့။ ၀ီရိယမွာ သမာဓိ ကပ္ ထားရမယ္။ ၀ိရိယလြန္လို႔ ေလ်ာ့လြန္းလို႔လည္း မျဖစ္ဘူး။ ဗုိလ္ငါးပါးကုိ အိေျႏၵ ငါးပါးလုိ႔လည္း ေခၚတယ္ေနာ္။ အဲဒီတုန္းက သမီးမွတ္စု စာအုပ္ကေလးကုိ အေဖ ေတြ႔ လုိက္ပါတယ္။

သမီး အလုပ္တဖက္နဲ႔ ၾကိဳးစားခဲ့တာ ေက်ာင္းျပီးေတာ့မယ္ ထင္တယ္။

သမီးေရ … ဒီ စၾကၤာ၀ဠာထဲမွာ ၾကယ္တာရာေတြရဲ႔ အေရအတြက္ဟာ ဒုိ႔ကမာၻ လူဦးေရ သန္း ၆၀၀၀ ထက္ အဆမတန္ မ်ားသတဲ့။ ဒါဆုိ သမီးလည္း ၾကယ္တာရာအသစ္ တခု ရွာေတြ႔ျပီး သမီးအမည္ကုိ ပုိင္ပုိင္ႏုိင္ႏိုင္  လြတ္လြတ္လပ္လပ္ ေပးႏုိင္ခြင့္ ရွိသားပဲ။ သူမ်ားေတြ တခါမွ မေတြ႔ဖူးေသးတဲ့ ၾကယ္စုကို ကုိယ္ရွာေဖြ ေတြ႔နုိင္တဲ့အထိ စြမ္းဖုိ႔ပဲ လုိတယ္။ ေယာက္်ားတံခြန္ လူရည္ခၽြန္ မုိးစြန္တမြတ္ ၾကယ္ကုိ ဆြတ္ … ဆုိပါလား။ မိန္းမတံခြန္ လူရည္ခၽြန္ကေကာ သမီးေရ …

မာသာထရီဇာ ရွိတယ္။ ေဒၚေအာင္ဆန္းစုၾကည္ ရွိတယ္။ သမီးရဲ႔အေမ ရွိတယ္။ သမီးရွိတာ အေဖ့အတြက္ ေသခ်ာတယ္။ ေလာကအတြက္ သမီး ရွိတာ ေသခ်ာေအာင္ ၾကိဳးစားေပေတာ့ သမီးေရ။

မာသာထရီဇာ ဟာ အယ္လ္ေဘးနီးယား မ်ိဳးႏြယ္၊ ယူဂုိဆလပ္သူ၊ ခရစ္ယာန္၊ လူသားအားလံုးရဲ့ ေသြးေတြ နီၾကတာခ်င္းေတာ့ တူၾကသလုိ၊ သူ႔ေမတၱာေအာက္မွာ လူမ်ိဳး ႏိုင္ငံ ဘာသာ အသားအေရာင္ အားလံုးဟာ ကြဲျပားမႈ မရွိေတာ့ဘူး။ သူ႔ရဲ ့မိခင္ႏို႔ရည္လုိ ျဖဴစင္တဲ့ေမတၱာကုိ ေသာက္စုိ႔ခြင့္ ရသူတုိင္း ရင္ ေအးခ်မ္းေစတယ္။ သမီး ကုိယ့္ ေမြးေန႔တုိင္း သက္သတ္လြတ္စားတဲ့ ေမတၱာအေလ့အက်င့္ ေကာင္းတယ္။ အေမ့ႏို႔ရည္ေက်းဇူးလည္း အဲဒီေန႔မွာ အထူးေအာက္ေမ့ ေနာ္။

အေဖလည္း သမီးရဲ႔အေမ့ ေက်းဇူးကုိ အခု သိပ္သိတတ္ေနျပီ။
သူလာလုိ႔ အေဖ့မ်က္ႏွာ ျမင္လုိက္တာနဲ ့ “အေဖၾကီး ေနေကာင္းလား” အရင္ ေမးလုိက္ေတာ့တာပါဘဲ။ အေဖ့အတြက္ ရိကၡာထုတ္ၾကီးေတြ ဆြဲလာရလို ့ေမာသံေတြ နဲနဲ ပါေနတာ အေဖ သတိထားမိတယ္။
ဘ၀အေမာလည္း ပါေနမွာေပါ့ သမီးရယ္။ “ျငိမ္းခ်မး္ေရးညစာ” မိသားစုအတူ လက္ဆံု စားခ်င္လွျပီ သမီးေရ။

တျပည္လံုး မိသားစုေတြရဲ့ ကံၾကမၼာနဲ႔ တုိ႔မိသားစု ကံၾကမၼာေတြ အတူတူပဲေလ။ ေလာကပါလတရားျမတ္ ေမြးဖြားဘုိ႔ဆုိတာ ဒီလုိပဲ ၾကာတတ္တယ္။ အခ်ိန္တန္ေတာ့လည္း မယ္ေတာ္မာယာ သားဖြားခန္းလုိမ်ိဳးေပါ။့ အင္ၾကင္းကုိင္းကုိ လွမ္းအကုိင္ အင္ၾကင္းရနံ႔ တရႈိက္နဲ႔ ဗုဒၶေလာင္းလ်ာကို ဖြားျမင္တာပဲ မဟုတ္လား။

ဒါ သမီး ေမးတဲ့ ေမးခြန္းတခုရဲ့ အေျဖပဲ။

တႏွစ္ သမီေမြးေန႔မွာ ပါးကြက္က်ားေလးနဲ ့လက္ကမ္းစာေစာင္ေလး တခု အေဖ လုပ္ေပးတာ အဲဒါ သမီးမွာ ရွိေသးလား။ မိန္းမဂုဏ္ရည္ေတြကုိ ေဖာ္က်ဴးထားတာ ဆရာျမသန္းတင့္ ဘာသာျပန္တဲ့ “မင္းဧကရာဇ္တုိ႔၏ ဘ႑ာတုိက္မ်ား” စာအုပ္ထဲက ေကာက္နုတ္ထားတာ။

အေဖတခါက ျမင္းလွည္းစီးရင္းနဲ႔ ျမင္းလွည္းသမားေျပာတာ ၾကားဖူးတယ္။
ျမင္းမေတြက ခုိင္းလုိ႔ ေကာင္းသတဲ့ … ။ သူ႔စကား ၾကားၾကားခ်င္း လူသားမိန္းမေတြအတြက္ အေဖ ေခါင္းနပမ္း ၾကီးသြားတယ္။ “ျမင္းမေလးရဲ႔ဟီသံ” အမည္နဲ႔ ကဗ်ာရွည္ေရးျဖစ္တဲ့အထိပဲ။

အေမ ငရုပ္သီးေထာင္းေနပံုေတာင္ မၾကည့္ရက္ဘူး။ အေမရယ္သာ မဟုတ္ပါဘူး၊ 
မီးဖုိေခ်ာင္က မိန္းမတုိင္းအတြက္ အေဖ စိတ္မေကာင္းတာပါ။ သူတုိ႔ ငရုပ္သီးေထာင္းေနပံုဟာ ကမာၻဦးလူသား ေက်ာက္ဆံုခြက္ထဲ တခုခု ထည့္ေထာင္းေနပံုန႔ဲ ဘာ ကြာျခားလုိ႔လဲ။  ဖုိခေနာက္နဲ႔ ထင္းမီးနဲ ့ မီး ကုန္းမႈတ္ေနပံုကေကာ … အေဖေတြ႔လုိ႔ ေမးၾကည့္ေတာ့ လွ်ပ္စစ္မီးက မလာတာ ၾကာျပီတဲ့။  ဒါဆုိ လွ်ပ္စစ္မီးဖုိနဲ႔ စားပြဲေပၚမွာ မတ္တပ္ရပ္ မခ်က္ရေသးဘူး ေပါ့။  ခါတုိင္းလုိပဲ အုိးမဲေတြနဲ႔ ျပန္ခ်က္ေနရျပီေပါ့။  

ဘုိဘုိရဲ့ “အေမ့ရုပ္ရည္” သီခ်င္း သမီးၾကိဳက္မွာပါ။ အုိးမဲေပေနတဲ့ အေမ့ရုပ္ရည္ေလ။
အေမေတြ အုိးမဲ မေပေစခ်င္ဘူး သမိးရယ္။  အေမေတြရဲ့ ဦးေခါင္းေတြ ဒီထက္ ပုိ ျမင့္ေစခ်င္ျပီ။ မုိးနဲ႔ ပုိနီးေစခ်င္ျပီ။ ဒါေပမယ့္ မတတ္နုိင္ၾကေသးဘူး။ ၾကိဳးစားေနၾကတာပဲ။ တေန႔ေတာ့ အင္ၾကင္းကုိင္းလည္း အကိုင္၊ အင္ၾကင္းရနံ႔ တရႈိက္မ်ွနဲ႔ အေမေတြဘ၀ စတင္ လွပလာရေစမယ္။

သမီး … လူဟာ ေသျပီးရင္ ဘာျဖစ္မလဲ။  ေလာက္လန္းသဖြယ္ ၀ိညာဥ္တြယ္ … တဲ့။

လူၾကီးသူမ ေျပာစကားေတြ ၾကားဖူးတာ မ်ားလုိ႔ ဒီလုိပဲ သမီး ယံုေနျပီလား။

ကၽြတ္တေကာင္ ခရီးသြားသလုိ၊ ေရွ႔ကုိ တြယ္ျပီးမွ ေနာက္ကုိ လႊတ္လိုက၊္  ေနာက္က တြယ္မိေတာ့ ေရွ႔ကုိ လႊတ္လုိက္၊  သံသရာမွာ ဘ၀ေတြ ဒီလုိ ကူးေျပာင္းေနသလား။
ဖေယာင္းတုိင္ ျငိမ္းသလုိ ျငိမ္းသြား ေပ်ာက္သြားသလား။ ဗုဒၵျမတ္စြာက စၾကၤာ၀ဠာအစ စၾကာၤ၀ဠာအဆံုး လူသတၱ၀ါအစ ဘယ္လုိ ေဟာၾကားေတာ္မူခဲ့သလဲ။

ခ်မ္းေျမ႔ဆရာေတာ္ရဲ့ ၁၉၈၅ ခုႏွစ္ တကၠသုိလ္ ဓမၼသဘင္ “ဗုဒၵျမတ္စြာ၏ ခ်မ္းသာေရးတရားေတာ္မ်ား” စာအုပ္ကုိ အေဖ မၾကာခင္က ဖတ္ခဲ့ ရတယ္ တကၠသိုလ္ ပညာတတ္အသုိင္းအ၀ုိင္းက  ဆရာ ဆရာမ ေက်ာင္းသူ ေက်ာင္းသားေတြ ေတြးေတြးေခၚေခၚ ေမးထားတဲ့ စာေတြကုိ ဆရာေတာ္  ေျဖၾကားထားတာေတြ ပါတယ္။ သမီး ဖတ္ၾကည့္ေစခ်င္တယ္။

ဆရာၾကီးဦးကုိေလးရဲ႔ “ျမတ္ဗုဒၵေဒႆနာ” ကုိ အထပ္ထပ္ ဖတ္ေစခ်င္တယ္။ ဗုဒၵက ပစၥကၡတည့္တည့္ အရႈခုိင္းတာ။ လက္ေတြ႔ အက်င့္ခုိင္းတာ။ ဆရာႏိုး ဘာသာျပန္တဲ့ “အာရွတုိက္ အလင္းေရာင္” ကဗ်ာရွည္ၾကီးကုိေကာ သမီး ဖတ္ျပီးျပီလား။

သမီး ေတြးဆမႈေတြ ေကာင္းတယ္။ တခါက “ဇလာတာ” ကုိဖတ္ျပီး  ကေလးေရးတာနဲ ့ မတူဘူးလုိ႔ သမီးေျပာဘူးတာ အေဖမွတ္မိတယ္။ ဟုတ္တယ္ တခ်ိဳ႔ေနရာေတြမွာ ကေလးေရးတာန႔ဲ မတူတာ အေဖဖတ္ၾကည့္ေတာ့ ေတြ႔တယ္။  ဒီမွာေတာင္ တေယာက္က သူလည္း အဲလုိျမင္တယ္ တဲ့။
စာဖတ္ရင္ ဒီလုိ ေ၀ဖန္ဆန္းစစ္မႈေတြ ရွိဖုိ႔လုိတယ္။

ဘုရားေဟာတဲ့ မဂၢင္ ရွစ္ပါး တရားဟာ ေလာကီ ေလာကုတၱရာ ႏွစ္ျဖာအတြက္ ေကာင္းက်ိဳး ထူးတယ္။ မွန္စြာ သိျမင္မႈ၊ မွန္စြာ ၾကံစည္မႈ၊  မွန္စြာ ေျပာဆုိမႈ  စတာေတြဟာ အကုန္ အေကာင္းခ်ည္းပဲ။ လက္ေတြ႔က်င့္ၾကံလုိက္နာဖုိ႔ပဲ။ အထက္နားမွာ “ေလာကုတၱရာ” ဆုိတဲ့  စကားလံုးေတြ႔ေတာ့ ေလာကီနဲ ့ဘာ ကြာလဲ။ ေလာကီက အေဖတုိ႔ သမီးတုိ႔ မ်က္ေမွာက္လူ႔ေလာကီ။
ဒါျဖင့္ ေလာကုတၱရာ ကေကာ ေသသည္၏အျခားမဲ့မွာလား … ။ နိဗၺာန္ကေကာ ။ ခ်မ္းေျမ့ ဆရာေတာ္စာအုပ္ ရွာဖတ္ သမီးေရ။ တို႔လူသားေတြအေပၚ ဗုဒၶရဲ႔အလုိေတာ္ အခ်ဳပ္တကာ့ အႏွစ္ ကေတာ့ …

“မေကာင္းမႈ ေရွာင္

ေကာင္းမႈ ေဆာင္

ျဖဴေအာင္ စိတ္ကုိထား”။

မာသာထရီဇာ တုိက္တြန္းတဲ့ မ်က္ႏွာျပံဳးခ်ိဳထားဖုိ႔လည္း မေမ့နဲ႔ သမီးေရ။

သမီးရဲ႔ အေဖၾကီး

… … …